အသိႏွင့္အသိတရား

ဘေလာ့ဂ္ေလာကမွာ ဘေလာ့ဂ္ေမာင္ႏွမေတြ အခ်င္းခ်င္း ခင္မင္ရင္းႏွီးမႈႏွင့္ အျပန္အလွန္ ေလးစားမႈ လကၡဏာကို ေဆာင္ၿပီး စိတ္၀င္တစား Tag ၾကတာဟာ ေကာင္းတဲ့ ဓေလ့ေလးတခုလို႔ ကၽြန္မ ယူဆပါတယ္။ ဘေလာ့ဂါ ေမာင္ေလးတေယာက္ျဖစ္တဲ့ ေမာင္မိုးက ကၽြန္မကို အသိတရားနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး Tag လိုက္ေတာ့ အစပထမေတာ့ ဘာေရးရမွန္းမသိလို႔ ေတာ္ေတာ္ေလးေတာ့ ေခါင္းစားသြားတယ္။ ေနာက္ေတာ့...

ကၽြန္မဘ၀မွာ ထူးထူးျခားျခား အသိတရားရရွိခဲ့တာ ဗုဒၶာသာကို ေလးေလးနက္နက္ ယံုၾကည္သြားတဲ့ ဘာသာေရးအသိတရားနဲ႔ ဒီမိုကေရစီနဲ႔ လူ႔အခြင့္အေရးကို ေလးေလးနက္နက္ ယံုၾကည္သြားတဲ့ ႏုိင္ငံေရး အသိတရားဆိုၿပီး ဘ၀တဆစ္ခ်ိဳးကို ျဖစ္ေစတဲ့ အသိတရား ႏွစ္ခုကို သြားၿပီး သတိရပါတယ္။ ဘာသာေရးနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ အသိတရားကို မွ်ေ၀လိုတဲ့ ဆႏၵပိုၿပီး ျပင္းျပေပမဲ့ လက္ရွိအေျခအေနနဲ႔ အကိုက္ညီဖို႔ ရည္ရြယ္ၿပီး လူမုန္းသမားမ်ားၿပီး အဆဲလည္းခံရတဲ့ ႏိုင္ငံေရးနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ အသိတရားကိုပဲ ေရးဖို႔ ဆံုးျဖတ္လိုက္ပါတယ္။ ဒီပို႔စ္မွာ ကၽြန္မက အသိတရားနဲ႔ အသိကို ႏွစ္ပိုင္းထားၿပီး အသိ ဆိုတာ အမွန္အမွားဆိုတဲ့ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ မပါဘဲ သာမန္အတိုင္း စိတ္အာရံုထဲမွာ သိထားတာကို ရည္ညြန္းပါတယ္။ အသိတရား ဆိုတာကေတာ့ အသိေနာက္မွာ တရားပါလာၿပီမို႔ မွန္ကန္တယ္လို႔ ဆံုးျဖတ္ထားတဲ့ အသိကိုပဲ ရည္ညႊန္းခ်င္ပါတယ္။

အသိ

မဆလ လက္ထက္က ျမန္မာျပည္ရဲ့ ေတာစြန္အံုဖ်ား တေနရာမွာ ႀကီးျပင္းၿပီး စာၾကည့္တိုက္မရွိ ေလ့လာမွတ္သားစရာ ရွားပါးတဲ့ ေနရာမွာ ပညာသင္ၾကားလာခဲ့ရေပမဲ့လည္း ကၽြန္မ အသိမွာ ငယ္ငယ္တုန္းက စၿပီး မ်ိဳးခ်စ္စိတ္၊ ဇာတိေသြး၊ ဇာတိမာန္ ဆိုတာေတြကို မူလတန္းအရြယ္ကတည္းကေတာင္ အိမ္က အေဖနဲ႔ ေက်ာင္းကဆရာဆရာမေတြက ရိုက္သြင္းေပးခဲ့လို႔ ရခဲ့ပါတယ္။ သူတို႔ရိုက္သြင္းေပးခဲ့လို႔သာ ကၽြန္မမွာ အမ်ားနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ ကိစၥေတြကို တခ်ဳိ႕ေတြလို မိမိနဲ႔မဆိုင္သလို ေနႏိုင္စြမ္းမရွိဘဲ တိုင္းခ်စ္ျပည္ခ်စ္တဲ့ စိတ္ဗီဇကို သူတို႔ေတြရဲ့ ေက်းဇူးေၾကာင့္ အေမြရခဲ့ပါတယ္။

ကၽြန္မ ငယ္ငယ္က ကၽြန္မ ပတ္၀န္းက်င္မွာ ရွိတဲ့ မိသားစုေတြဟာ ထမင္းတလုပ္စားဖို႔အေရး ေန႔စဥ္နဲ႔အမွ် ၿငီးတြားသံေတြကို သတိထားမိပါတယ္ (ဟိုတုန္းကထက္ အခုပိုဆိုးပါတယ္)။ ဘာပဲလုပ္လုပ္ တခုခု လုပ္ရင္ ငယ္စဥ္ႀကီးလိုက္ လာတ္ထိုးရတာေတြကို ပံုမွန္လုပ္ရိုးလုပ္စဥ္ အစဥ္အလာႀကီးလို ျဖစ္ေနတာကို သိရွိထားပါတယ္။ အဲဒီတုန္းက စစ္တပ္က ကၽြန္မတို႔ ေဒသတ၀ိုက္မွာ အျမဲတမ္း ျဖတ္သြားျဖတ္လာရွိၿပီး တပ္စြဲထားတဲ့ ရြာေတြမွာ ျပႆနာ သိပ္မရွိေပမဲ့ တပ္မစြဲထာတဲ့ ရြာထဲ စစ္တပ္၀င္ရင္ ရြာကို မေကာင္းဆိုးရြား နာနာဘ၀ေတြ ၀င္တာထက္ ပိုၿပီး ရုပ္ပ်က္ဆင္းပ်က္ ႏိုင္လွတာကို ေတြ႔ရပါတယ္။ ဟိုဘက္ရြာမွာ စစ္တပ္ေရာက္ေနတယ္ေဟ့ ဆိုတာနဲ႔ ဒီဘက္ရြာမွာ ရွိရွိသမွ် အရြယ္ေရာက္တဲ့ အမ်ိဳးသားေတြက ၾကားရာအရပ္ ေရာက္ရာေနရာကေန ေပၚတာဆြဲေခၚျခင္း၊ လုပ္အားေပး ခိုင္းေစဖို႔ ေခၚေဆာင္ျခင္း (သို႔) ျပႆနာတခုခု ရွာၿပီး ဖမ္းဆီးေခၚေဆာင္သြားျခင္း ခံရမ်ာစိုးလို႔ ေျပးပုန္းေလ့ ရွိပါတယ္။ ရြာထဲကို စစ္တပ္ တခါတခါ၀င္တိုင္း ငိုေနတဲ့ ကေလးကအစ လံုး၀ အသံတိတ္ကာ ေခြးေဟာင္သံနဲ႔ က်ီးအာသံလို တိရိစာၦန္ အသံကလြဲၿပီး လူသံဆိုလို႔ ဘာမွ မၾကားရေတာ့ဘဲ တရြာလံုးက တစျပင္လိုပဲ ဆိတ္ၿငိမ္ေနတတ္ပါတယ္။ စစ္တပ္၀င္ရင္ ရြာထဲက အိမ္ေတြမွာ ေတြ႔သမွ်အရြယ္ရွိ ေယာက္်ားေတြကို စစ္တပ္က ေခၚသြားၾကသလို တခါတေလ ေဟာင္ေနတဲ့ ေခြးေတြကိုပါ ပစ္သတ္ၿပီး စားဖို႔ ယူသြားတတ္တာ၊ ေခြးသားဆိုရင္ သိပ္ရြံတတ္တဲ့ ကၽြန္မတို႔ နယ္ဘက္ကလူေတြဟာ စစ္တပ္ကိုလည္း ေခြးသားထက္ ပိုရြံရွာၾကတာ ငယ္ငယ္က ရင္ဆိုင္ ႀကံဳေနက် အျဖစ္အပ်က္ေတြပါပဲ။

စစ္တပ္က ရြာေတြထဲ၀င္ၿပီး မၾကာခဏ ဒုကၡေပးခံရတာေတြ၊ ေတာ္ၾကာ ဘယ္ရြာက ဘယ္သူ႔ကို ဖမ္းသြားလိုက္တာ ျပန္မလြတ္ေသးဘူး၊ ဘယ္သူ႔ကို ညွင္းဆဲျပန္ၿပီ၊ သတ္လိုက္ျပန္ၿပီ ဆိုတာေတြကလည္း မၾကာခဏ ၾကားရတတ္ပါတယ္။ ဘာရာဇ၀တ္မႈမွ က်ဴးလြန္ထားသူမ်ား မဟုတ္ပါလ်က္ ဘာအျပစ္မွ မရွိပါလ်က္နဲ႔ စစ္တပ္ရြာထဲ၀င္ရင္ ရြာသားေတြ ေၾကာက္ေနရတာ၊ အစဥ္အျမဲ ဒုကၡေပးခံေနရတာကို ကၽြန္မ စိတ္ထဲမွာ မဟုတ္ေသးဘူး၊ တခုခုေတာ့ မွားေနၿပီဆိုတာ သတိထားမိေပမဲ့ ဘာေၾကာင့္၊ ဘယ္လို ဆိုတာေ၀ခြဲႏိုင္စြမ္းမရွိေတာ့ လူ႔ဘ၀ရဲ့ သာမန္ ျဖတ္သန္းရတဲ့ သေဘာသဘာ၀ပဲ ျဖစ္မွာပါလို႔ အလြယ္ပဲ လက္ခံထားလိုက္တယ္။ စစ္တပ္ဆိုတာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ထူေထာင္လာခဲ့ၿပီး ျမန္မာ့လြတ္လပ္ေရးကို တိုက္ေပးခဲ့တဲ့ သူရဲေကာင္းေတြအျဖစ္ အေဖဆီက သိထားေတာ့ တိုင္းျပည္အတြက္ စစ္တပ္ကို မုန္းသူ၊ အစိုးရကို မေကာင္းေျပာသူတြဟာ မ်ိဳးခ်စ္စိတ္မရွိသူေတြ၊ ႏိုင္ငံေရး နားမလည္သူေတြ၊ မိမိတိုင္းျပည္ကို ကၽြန္ဘ၀ ျပန္ေရာက္ခ်င္သူေတြ အျဖစ္ပဲ လူႀကီးမိဘေတြ ေျပာသလို လက္ခံလိုက္ၿပီး အမွန္တကယ္ သိရွိနားလည္ေအာင္လုပ္ဖို႔ မႀကိဳးစားႏိုင္ခဲ့တာ အမွန္ပဲ။

ကၽြန္မက ကၽြန္မရဲ့ ႏုိင္ငံေရးအသိနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ငယ္ငယ္က သင္ရသမွ်၊ ဆရာဆရာမေတြ ေျပာျပသမွ်ေတြကိုလည္း သိပ္ၿပီးမွတ္မိတတ္ပါတယ္။ တိုင္းျပည္ရဲ့ အေထြေထြယိုယြင္းမႈမ်ားေၾကာင့္ ျပည္ေထာင္းစုႀကီး မပ်ိဳကြဲေစရန္ ကာကြယ္ဖို႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေန၀င္းဦးေဆာင္တဲ့ တပ္မေတာ္က ႏုိင္ငံေတာ္ အာဏာကို ၆၂ ခုႏွစ္က လႊဲေျပာင္းရယူၿပီး ေတာ္လွန္ေရးေကာင္စီကုိ ဖြဲ႔စည္းရတဲ့အေၾကာင္း၊ ေတာ္လွန္ေရး ေကာင္စီက ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ခ်မွတ္ထားတဲ့ ဆိုရွယ္လစ္ လမ္းစဥ္ကို ဆက္လက္အေကာင္ထည္ ေဖၚေနၾကာင္း၊ ဆိုရွယ္လစ္ လမ္းစဥ္ဆိုတာ လူတန္းစား ကြာဟမႈကို ထိန္းညွိေပးၿပီး သာယာ၀ၿဖိဳးတဲ့ လူ႔ေဘာင္ႀကီးကို ဆိုလိုေၾကာင္း၊ သဘာ၀ သယံဇာတ ေပါမ်ားၾကြယ္၀တဲ့ ျမန္မာႏိုင္ငံဟာ ခ်မ္းသာၿပီး သာယာ၀ၿဖိဳးလ်က္ ရွိေၾကာင္း စတဲ့အခ်က္ေတြက လက္ေတြ႔ပတ္၀န္းက်င္မွာ ၾကားေနရတဲ့ က်ပ္တည္းလြန္းလို႔ ၿငီးတြားသံေတြကို ေက်ာ္ျဖတ္ၿပီး ကၽြန္မရဲ့ ဦးေႏွာက္ထဲ၊ ႏွလံုးသားထဲမွာ စြဲေနေအာင္ သင္ၾကား သိရွိခဲ့ရတဲ့ အေၾကာင္းေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ ကၽြန္မဟာ ၈၈ အေရးေတာ္ပံု မတိုင္ခင္ကလအထိ ျမန္မႏိုင္ငံရဲ့ ႏိုင္ငံေရးကို ဒီအတိုင္းပဲ သိနားလည္ထားခဲ့သူ ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။


အသိတရား

ကၽြန္မ အသိေတြကို ေျပာင္းျပန္ ျဖစ္သြားေစခဲ့တာကေတာ့ ၈၈ လူထုအံုၾကြမႈႀကီးပါပဲ။ ဒီအေရးေတာ္ပံုႀကီး ျဖစ္လုဆဲဆဲမွာ မတ္လအေရးအခင္းက ေက်ာင္းပိတ္ၿပီး ျပန္ဆင္းလာတဲ့ တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသားေတြနဲ႔အတူ ပါလာတဲ့ ကိုမင္းကိုႏိုင္လက္ေရးမူနဲ႔ အစိုင္းထိုးထားတဲ့ စာတေစာင္ကို ကၽြန္မတို႔ အထက္တန္း ေက်ာင္းသားေတြဆီ လက္ဆက္ကမ္း ျဖန္႔ေ၀ခဲ့လို႔ ဖတ္လိုက္ရတဲ့ အခ်ိန္မွာ ကၽြန္မသိထား ထင္ထားတဲ့ အရာအားလံုးဟာ လံုး၀ ဆန္႔က်င္ဘက္ ေျပာင္းျပန္ေတြ ျဖစ္ေနၿပီး သယံဇာတ ေပါမ်ားၾကြယ္၀လွတဲ့ ျမန္မာႏိုင္ငံက ကမာၻ႔ အဆင္းရဲဆံုးႏိုင္ငံ စာရင္း၀င္ ျဖစ္သြားၿပီဆိုတာ အပါအ၀င္ ကၽြန္မ လံုး၀ အေျဖရွာလို႔မရခဲ့တဲ့ ျဖစ္ပ်က္ေနတဲ့ အေျခအေနအားလံုးရဲ့ အေျဖေတြကို ေတြ႔လိုက္ရၿပီး တရားခံကို သိလိုက္ရပါတယ္။ ၆၂ ႏွစ္ကစၿပီး ျဖစ္လာခဲ့တဲ့ 7 July, ကၽြန္းဆြယ္၊ ရခိုင္ဆန္ျပႆနာ၊ မႈိင္းရာျပည့္၊ ဦးသန္႔၊ ေငြစကၠဴ၊ ကိုဖုန္းေမာ္ တံတားနီ၊ ဇြန္လ အေရးအခင္းေတြမွာ အာဏာရွင္ေတြရဲ့ ယုတ္မာရက္စက္ခဲ့တဲ့ အေၾကာင္းေတြကို သိလိုက္ရတာနဲ႔ တၿပိဳင္နက္ အလိမ္ခံလာခဲ့ရတဲ့ အျဖစ္ကို ယူက်ံဳးမရ ခံစားလိုက္ရပါတယ္။ ဒီလို သိရွိသြာတဲ့ အသိတရားေၾကာင့္ မိသားစုနဲ႔ ဆန္႔က်င္ၿပီး ကၽြန္မရဲ့ ဘ၀တဆစ္ခ်ိဳးကို ဒီအေရးေတာ္ပံုႀကီးမွာ စခဲ့ပါတယ္။ အကယ္၍မ်ား ဒီ ၈၈ အေရးေတာ္ပံုႀကီးသာ ျဖစ္မလာခဲ့ပါက ဒီအေၾကာင္းေတြကို ကၽြန္မ အခုထိ သိပါ့မလားလို႔ တခါတခါ ျပန္ေတြးမိပါတယ္။

တကယ္ေတာ့ အလိမ္ခံရတယ္ဆိုတာက တႀကိမ္ခံရရင္ လိမ္သူရဲ့အျပစ္လို႔ ေျပာလို႔ရႏိုင္ေပမဲ့ ေနာက္တႀကိမ္ ထပ္အလိမ္ခံရတယ္ဆိုရင္ေတာ့ လိမ္သူရဲ့ အျပစ္မဟုတ္ေတာ့ဘဲ အလိမ္ခံထားရတာကို သင္ခန္းစာမယူဘဲ ထပ္အလိမ္ခံသူရဲ့ အျပစ္ပဲျဖစ္လိမ့္မယ္လို႔ ကၽြန္မဆိုခ်င္တယ္။ အရင္တခါ အာဏာသိမ္းတုန္းကေတာ့ ၇၄ ဖြဲ႔စည္းပံုအျခခံဥပေဒကို စိတ္ႀကိဳက္ေရးဆြဲၿပီး ပညာသားပါပါ မသိမသာ လိမ္လည္ အတည္ျပဳကာ ျမန္မာ့နည္း ျမန္မာ့ဟန္ ဆိုရွယ္လစ္စနစ္ ဆိုၿပီး လုပ္လိုက္တာ ဥေရာပႏိုင္ငံေတြမွာ ကမာၻ႔အဖြ႔ံၿဖိဳးတိုးတက္ဆံုး ႏိုင္ငံေတြအျဖစ္ ေအာင္ျမင္စြာ က်င့္သံုးေနတဲ့ ဆိုရွယ္လစ္စနစ္ဟာ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာက်ေတာ့ သံုးစားလို႔ မရေအာင္ ပ်က္စီးသြားတဲ့ ဆိုရွယ္လစ္ ျဖစ္သြားၿပီး ႏိုင္ငံလည္း ကမာၻ႕အဆင္းရဲဆံုး ႏိုင္ငံ စာရင္း၀င္ ျဖစ္သြားခဲ့တယ္။ အခုတခါ မသိမသာေတာင္ မဟုတ္ေတာ့ဘဲ ၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပံုကို ၎တို႔စိတ္ႀကိဳက္ဆြဲၿပီး မ်က္ႏွာေျဗာင္တိုက္ကို လိမ္ၿပီး အတည္ျပဳကာ အရင္ လုပ္ထားတဲ့ ေရြးေကာက္ပြဲ ရလဒ္ကိုေတာင္ ဘာမွ အေကာင္အထည္မေဖၚဘဲနဲ႔ ေနာက္တႀကိမ္ ေရြးေကာက္ပြဲကို ျပည္သူလူထု ဆႏၵမပါပဲနဲ႔ အတင္းအဓမၼလုပ္ၿပီး ျမန္မာ့နည္းျမန္မာ့ဟန္ ဒီမိုကေရစီဆိုၿပီး ဒီမိုကေရစီကို ဖ်က္ဆိးဖို႔ လုပ္ေနျပန္ၿပီ။

စစ္အုပ္စု လိမ္တာကို လိမ္မွန္းသိလ်က္နဲ႔ လက္ခံခဲ့ရင္ လိမ္သူရဲ့ အျပစ္မဟုတ္ဘဲ လက္ခံသူရဲ့ အျပစ္သာ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ ဒီမိုကေရစီဟာ ဒီမိုကေရစီပဲ ျဖစ္လို႔ ျမန္မာ့နည္းျမန္မာ့ဟန္ ဒီမိုကေရစီ ျဖစ္ေအာင္ လုပ္လို႔မရပါဘူး လုပ္ရင္လည္း ပ်က္စီးဖို႔ပဲ ရွိမွာပဲ။ ဥပမာအားျဖင့္္ Spaghetti ေခၚ အီတလီေခါက္ဆြဲတမ်ိဳးကို အီတလီေတြက ခရမ္းခ်ဥ္သီး အႏွစ္ထဲမွာ အမဲသားကိုစင္း၊ ဟင္းသီးဟင္းရြက္နဲ႔ ျပန္ႏွပ္ၿပီး စားခါနီး Cheese အမႈန္႔ျဖဴးၿပီး စားၾကပါတယ္။ အမဲသားမစားတဲ့ ကၽြန္မက အဲဒီေခါက္ဆြဲကို လုပ္စားရင္ ခရမ္းခ်ဥ္သီး အႏွစ္တခုကလြဲၿပီး က်န္တဲ့သူတို႔ သံုးတာ ဘာမွ မသံုးပဲ ပုဇြန္အသားနဲ႔ ျပန္ႏွပ္ၿပီး ၾကက္သြန္စိမ္းနဲ႔ ငရုပ္သီးစိမ္း၊ ပါးပါးလွီးထည့္၊ သံပုရာရည္ထည့္ကာ နံနံပင္ အုပ္ၿပီး Cheese အမႈန္႔ေနရာမွာ ငန္ျပာရည္ကို ထည့္စားတယ္။ ခ်ဥ္ငန္စပ္ႀကိဳက္တဲ့ ကၽြန္မအတြက္ေတာ့ ေဆာင္းတြင္းမွာေတာင္ နဖူးမွာ ေခၽြးစိုတဲ့အထိ အရသာရွိတဲ့ စားစရာတခြက္ပါပဲ။

ဒါေပမဲ့ ဒီလိုလုပ္စားတာကို တျခားဘယ္သူမွ ႀကိဳက္မွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ကိုယ့္အိမ္မွာ ကိုယ္စားခ်င္သလို ကိုယ့္ပါးစပ္နဲ႔ တည့္ေအာင္ လုပ္စားခ်င္ရင္ အဲဒီလို လုပ္စားလို႔ ရႏိုင္ေပမဲ့ က်န္တဲ့ အိမ္သားေတြ စားဖု႔ိ (သို႔) ေရာင္းတန္း၀င္ဖို႔အတြက္ဆိုရင္ အဲဒီလို က်န္းမာေရးနဲ႔ မညီညြတ္တဲ့ ခ်ဥ္၊ ငန္၊ စပ္ လုပ္လို႔မရသလို ဒါကို Spaghetti လို႔ လည္း ေခၚလို႔မရပါဘူး။ ထိုနည္းအတူ ဒီမိုကေရစီကိုလည္း ဒီလို အုပ္ေရာေရာ ေက်ာက္ေရာေရာလုပ္ၿပီး ျမန္မာမႈျပဳခ်င္ရင္ စစ္ေခါင္းေဆာင္ေတြက အိမ္သားအားလံုးနဲ႔ ၾကည္ျဖဴလို႔ သူ႔အိမ္မွာ (သို႔) စစ္တပ္မွာ ငါ့စကားကိုပဲ နားေထာင္ရမယ္ဆိုတဲ့ တေသြးတသံတမိန္႔ကို လုပ္လို႔ေတာ့ရႏိုင္တယ္။ အမ်ားျပည္သူေတြအတြက္ေတာ့ ကိုယ္ႀကိဳက္တာကို အကုန္လံုးႀကိဳက္ရမယ္လို႔ အတင္း လုိက္ႀကိဳက္ခိုင္းလို႔ မရႏိုင္ပါဘူး။ ဒီမိုကေရစီမွာ ျပည္သူလူထုကို အုပ္ခ်ဳပ္တာ စစ္တပ္ကိုအုပ္ခ်ဳပ္သလို အုပ္ခ်ဳပ္လို႔ မရပါဘူး။ မိမိအိမ္က မိမိ မိသားစုကို တေသြးတသံ တမိန္႔နဲ႔ အုပ္ခ်ဳပ္တာကိုလည္း ဒီမိုကေရစီလို႔ ေျပာလို႔မရပါဘူး။ စစ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးကို ေထာက္ခံသူေတြက ျမန္မာျပည္သားေတြဟာ စည္းကမ္းမရွိလုိ႔ ေျပာၾက၊ ေရးၾကတာကို ၾကားဖူးဖတ္ဖူးပါတယ္။ စစ္အာဏာရွင္နဲ႔ပဲ တန္တယ္လို႔ ယံုၾကည္ထားရင္ မိမိယံုၾကည္တဲ့အတိုင္း ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ေျပာရဲရလိမ့္မယ္။ အခုတာ့ မိမိယံုၾကည္တာကိုလည္း ေျပာမရဲ ကလိန္အက်စ္က်ၿပီး ျမန္မာ့နည္းျမန္မာ့ဟန္ ဒီမိုေရစီဆိုၿပီး ဒီမိုကေရစီကို အမည္ခံ ခုတံုးလုပ္ကာ ျပည္သူလူထုနဲ႔ ကမာၻကို လိမ္ညာ လွည့္ျဖားေနတာကေတာ့ စစ္အုပ္စု လံုး၀ မရိုးသားဘူးဆိုတာ ျပသေနပါတယ္။

ဒီမိုကေရစီဆိုတာ အမ်ားစုရဲ့ဆႏၵကို လိုက္နာျခင္း အနည္းစုရဲ့ဆႏၵကို အသိအမွတ္ျပဳျခင္း ျဖစ္လို႔ မတူကြဲျပားမႈေတြအၾကား က်င့္သံုးဖို႔အေကာင္းဆံုး က်င့္စဥ္တခုျဖစ္ပါတယ္။ ျပည္သူလူထုအေနနဲ႔ ဒီမိုကေရစီကို လက္ခံမလား၊ အာဏာရွင္စနစ္ကို လက္ခံမလားဆိုတာ ႏွစ္ခုပဲ ေရြးစရာ ရွိပါတယ္။ ဒီမိုကေရစီကို လက္ခံသူ ျဖစ္ရင္ အခုစစ္အုပ္စု လုပ္ေနတာေတြဟာ ဒီမိုကေရစီ လုပ္ထံုးလုပ္နည္းနဲ႔ လံုး၀ မကိုက္ညီတဲ့အတြက္ ျပတ္ျပတ္သားသား ဆန္႔က်င္ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီေရြးေကာက္ပြဲက ျမန္မာျပည္မွာ ျဖစ္ေနတဲ့ တိုင္းရင္းသားျပႆနာ၊ ဒီမိုကေရစီေရး ျပႆာေတြ အပါအ၀င္ ျမန္မာျပည္မွာ ျဖစ္ေနတဲ့ ျပႆနာ ေသာင္းေျခာက္ေထာင္ကို ေျဖရွင္းေပးႏိုင္မွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဒီေရြးေကာက္ပြဲဟာ စစ္အုပ္စုကို ၂၅% အျမဲတမ္း အာဏာ ေပးအပ္လိုက္ၿပီး ၁၀၀% အခ်ိန္မေရြးအာဏာ ျပန္သိမ္းပိုင္ခြင့္ကို တရား၀င္ ေပးအပ္လိုက္ျခင္းသာ ျဖစ္လို႔ ေရြးေကာက္ပြဲ ၀င္ေရးမ၀င္ေရးနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ေခါင္းစားခံၿပီး စဥ္းစားေနစရာေတာင္ မလိုတဲ့ အခ်က္ျဖစ္ပါတယ္။ NLD ေရြးေကာက္ပြဲ ၀င္ျခင္းအားျဖင့္ NLD ဟာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၊ ကိုမင္းကိုႏိုင္နဲ႔ ရွိသမွ်ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသားေတြရဲ့ ေပးဆပ္မႈေတြနဲ႔ အႏွစ္ ၂၀ လံုးလံုး တိုက္လာတဲ့ ဒီမိုကေရစီ တိုက္ပြဲ၀င္သူ အားလံုးရဲ့ တိုက္ပြဲႀကီးကို အရႈံုးေပး ရပ္ဆိုင္းၿပီး ျပည္သူလူထုရဲ့ ဆႏၵကို ဆန္႔က်င္ေစာ္ကားရာ ေရာက္သြားလိမ့္မယ္။

ဒါဆိုရင္ NLD ဟာ ျပည္သူလူထုရဲ့ ယံုၾကည္မႈကိုလည္း ရေတာ့မွာ မဟုတ္ဘဲ ေရြးေကာက္ပြဲမာ ႏိုင္ၿပီး အာဏာရႏုိင္တဲ့ အလားအလာလည္းမရွိပဲ ေျမာင္းထဲေရာက္ဖုိ႔သာ ရွိႏိုင္ပါတယ္။ ဒါအျပင္ လမ္းမွားေရာက္ေနတဲ့ စစ္တပ္ကို မတည့္မွတ္ေပးတဲ့အျပင္ စစ္တပ္ကို လုပ္ခ်င္သလို လုပ္ေနတဲ့ ျပည္သူ႔ခ်ဥ္ဖတ္ အျမဲတမ္း ျဖစ္ေနေအာင္၊ ျပည္သူလူထုကိုလည္း တသက္လံုး စစ္ကၽြန္ဘ၀ကို လံုးလံုး ေရာက္သြားေအာင္ တရား၀င္ တြန္းပို႔သူေတြအျဖစ္ သမိုင္းမွတ္တမ္း တြင္က်န္ေနမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီမိုကေရစီ တိုက္ပြဲ၀င္သူေတြအေနႏွင့္ NLD ဘယ္လိုပဲ ရပ္တည္ရပ္တည္ ျပည္သူလူထုဟာ NLD ဆိုတာ မေပၚေပါက္ခင္ကလည္း တိုက္ပြဲ၀င္လာခဲ့သလို NLD က ျပည္သူ႔ဆႏၵကို မ်က္ကြယ္ျပဳၿပီး စစ္တပ္ႀကိဳးဆြဲရာ ကသူျဖစ္သြားရင္လည္း အခုထက္ပိုဆိုးလာမွာ ျဖစ္တဲ့ စစ္ကၽြန္ဘ၀ကို တြန္းလွန္ဖို႔ စစ္မွန္တဲ့ ဒီမိုကေရစီ ရၿပီး ျမန္မာျပည္မွာ တိုင္းရင္းသား လူမ်ိဳးေပါင္းစံုအတြက္ အာမခံခ်က္ရွိတဲ့ ႏိုင္ငံတခု ေပၚေပါက္လာတဲ့အထိ ဒီမိုကေရစီတိုက္ပြဲက ဆက္လက္ရွိေနမွာပဲ ျဖစ္တယ္။ အႏွစ္ခ်ဳပ္ကေတာ့ ျမန္မာျပည္သူလူထုအတြက္ ဘာအမက်ိဳးရလဒ္ကိုမွ မရႏိုင္ပဲ စစ္တပ္ကို တရား၀င္ အာဏာအပ္ႏွင္းတဲ့ ေရြးေကာက္ပြဲကို NLD နဲ႔ ျပည္သူလူထု အားလံုး ဆန္႔က်င္ဖို႔ လိုအပ္ပါတယ္။

ေမာင္မိုးေရ မိဘေတြရဲ႕ စြန္႔ပစ္ခံ ဘ၀နဲ႔ရင္းၿပီး ရထားတဲ့ အသိတရားေတြကို တင္ျပခြင့္ရလို႔ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ ႏိုင္ငံေရးနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ အသိတရားကို ေရြးလိုက္လို႔ သေဘာထားမတိုက္ဆိုင္တာေတြ ရွိၾကရင္လည္း အနာဂတ္ ျမန္မာ့လူ႔အဖြဲ႔အစည္းမွာ ဒီထက္မက ရႈပ္ေထြးေပြလီတဲ့ မတူကြဲျပားတဲ့ သေဘာထားေတြအတြက္ ႀကိဳတင္ျပင္ဆင္တဲ့ အေလ့အက်င့္အျဖစ္ သေဘာထားၾကေစခ်င္တယ္။ ဆက္ Tag ခ်င္သူေတြကေတာ့

(၁) ပို႔စ္ေတြ႔မွာ အေတြ႔အၾကံဳေလးေတြ ထည့္ေရးတတ္တဲ့ ေမာင္ေလး ကိုဂ်ဴလိုင္အိပ္မက္၊
(၂) ကၽြန္မဘေလာ့ဂ္ကို အခုေနာက္ပိုင္း ပံုမွန္ လာလာအားေပးေနတဲ့ ညီမေလး ဒ႑ရီ
(၃)႔ အလြမ္းအေဆြးေတြကေန ေခတၱေပးနားေစခ်င္တဲ့ ေစတနာနဲ႔ အျမဲတမ္း လာလည္သူ အားနည္းၿပီး ျပန္ရေလာက္ေအာင္ လြမ္းေနေဆြးေနတတ္တဲ့ အစ္ကို ေအာင္သာငယ္
(၄) အရြယ္နဲ႔မလိုက္ေအာင္ စာေရးေကာင္းတဲ့ သားေလး Craton
(၅) ငယ္ငယ္ရြယ္ရြယ္နဲ႔ ဘာသာေရးကို သိပ္လိုက္စားၿပီး သူသိထားတာကိုလည္း အျမဲတမ္းမွ်ေ၀တတ္တဲ့ အျဖဴေရာင္ေမတၱာ ဘေလာ့ဂ္ကို ေရးတဲ့ ေမာင္ေလး ဖိုးသား
(၆) ဘေလာ့ဂ္ေလာကထဲက အခုမွ အသစ္စစ္စစ္ေလး ေရာက္လာတဲ့ သူငယ္ခ်င္းအရင္းေခါက္ေခါက္ႀကီး မေဗဒါ (သူ႔ဘေလာ့ဂ္ျပင္ဆင္ေနတဲ့အခ်ိန္ ျဖစ္ေနလို႔ သူ႔ဘေလ့ာဂ္ကို ျပင္ဆင္ၿပီးစီးသြားရင္ တျခားဘလာ့ဂ္ မိတ္ေဆြေတြနဲ႔ မိတ္ဆက္တဲ့ ပို႔စ္ေလး တင္ေပးဖုိ႔ ရွိပါတယ္။)
(၇) ၂၀၀၈ ခုႏွစ္ ဇန္န၀ါရီမွာ ဘေလာ့ဂ္ဆိုတာကို ကၽြန္မ ပထမဦးဆံုး ဖတ္ဖူးတဲ့ ဘေလာ့ဂ္ ပိုင္ရွင္ ဆရာမေမၿငိမ္း တို႔ကို Tag ခ်င္ပါတယ္။ ဘာနဲ႔ပတ္သက္တဲ့ အသိတရားပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ေရးလို႔ရပါတယ္ အခိ်န္ရရင္ ေရးေပးၾကပါေနာ့္။

ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ့ၾကပါေစ။

((This article was posted on 21/03/10 at 7:24 PM and temporaryly situated it on top for some readers who haven't read it)

ဆက္ဖတ္ရန္>>

အသြင္တူျခင္း မတူျခင္း

အသြင္တူမွ အိမ္တူျဖစ္မယ္ ဆိုတာ ျမန္မာဆိုရိုးစကား တခုျဖစ္ပါတယ္။ သို႔ေပမဲ့လည္း ဒါကို ကၽြန္မအေနနဲ႔ေတာ့ လံုး၀ ယံုၾကည္မႈ မရွိပါဘူး။ အေၾကာင္းရင္းကေတာ့ ကၽြန္မတို႔လင္မယား အသြင္မတူဘဲနဲ႔ တူယွဥ္တြဲေနလာတာ ၾကာပါၿပီ အခုခ်ိန္ထိ ႀကီးႀကီးမားမား ျပႆနာဘာမွ မရွိခဲ့ပါဘူး။ အသြင္ မတူတာေတြကို ေရးရရင္ေတာ့ ၀တၳဳစာအုပ္ တအုပ္စာလည္း ေလာက္မွာမဟုတ္ေပမဲ့ ကၽြန္မတို႔ ႏွစ္ေယာက္ၾကားမွာ တူစရာ ရွားလြန္းလို႔ မသက္ေ၀ Tag ၿပီးေနာက္ပိုင္း တူတာေတြဘာမ်ားရွိမလဲလို႔ ရွာလိုက္တာ ေတာ္ေတာ္ကို ခက္ခက္ခဲခဲ ရွာရပါတယ္။ ေခါင္းစဥ္က အသြင္တူျခင္း မတူျခင္း ဆိုေတာ့ တူတာနဲ႔ အရင္လာတဲ့အတြက္ ရွိစုမဲ့စု တူတာေလးနဲ႔ အရင္စလိုက္ပါရေစ။ ခင္ေမာင္တိုးရဲ့ အရံုးမေပးနဲ႔ မိငယ္ သီခ်င္းကို ဆိုထားတာ ပံုပါေနလို႔ ခင္ေမာင္တိုးမဟုတ္ဘူး ဆိုတာ အားလံုးသိၾကမွာ ေသခ်ာပါတယ္။ စႏၵရားခ်စ္ေဆြရဲ့ ခ်စ္ရသည္က အသက္ထက္ဆံုးကို ဆိုထားတာ စႏၵရားခ်စ္ေဆြ ထင္ေနမွာစိုးလို႔ မဟုတ္ဘူးဆိုတာ ႀကိဳၿပီး အသိေပးထားပါတယ္ေနာ့္။

တူတာေတြကို ေျပာရရင္ ကၽြန္မတို႔ ႏွစ္ေယာက္စလံုးက ျမန္မာသံစဥ္သီခ်င္းေတြ အကုန္လံုးကို ႀကိဳက္ၾကပါတယ္။ ေခတ္ေပၚ ေတးဂီတနဲ႔ ဆိုထားတဲ့ သီခ်င္းေတြကို သိပ္နားေထာင္ေလ့မရွိတဲ့ ကၽြန္မက သူသိပ္ႀကိဳက္တဲ့ ခင္ေမာင္တိုးတို႔ ခင္၀မ္းတို႔ သီခ်င္းေတြကိုက်ေတာ့ ႀကိဳက္ေနတာ အႀကိဳက္ခ်င္း တိုက္ဆိုင္မႈ တခုျဖစ္ပါတယ္။ သူနဲ႔ကၽြန္မနဲ႔ တူတာသိပ္ရွားတဲ့အတြက္ ရွားရွားပါးပါး တူတာေလးေတြထဲက ထူးထူးျခားျခားေလး တင္ျပခ်င္လို႔ ျမန္မာသံစဥ္တပုဒ္၊ ခင္ေမာင္တိုး သီခ်င္းတပုဒ္ ဆိုၿပီး ဒီပို႔စ္အတြက္ လက္ေဆာင္ေပးပါလို႔ ေတာင္းေတာ့ သူက အခုထည့္ထားတဲ့ ႏွစ္ပုဒ္အနက္ စႏၵရားခ်စ္ေတြရဲ့ ခ်စ္ရသည္က အသက္ထက္ဆံုးကို လိုလိုလားလား ဆိုေပးပါတယ္။ ဒီသီခ်င္းကို သူႀကိဳက္သလို ကၽြန္မလည္း ထပ္တူထပ္မွ် သိပ္ႀကိဳက္ပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္ပဲ ႀကိဳက္ႀကိဳက္ ဒါလည္း အႀကိဳက္ခ်င္းတူညီတဲ့ တုိက္ဆုိင္မႈ တခုျဖစ္ ျဖစ္ေနပါတယ္။

ခင္ေမာင္တိုးရဲ့ အရႈံုးမေပးနဲ႔ မိငယ္သီခ်င္းကိုေတာ့ သူအရင္လက စမ္းဆိုၾကည့္ထားတာ ကင္မရာထဲမွာ ေတြ႔လို႔ ကၽြန္မက သံုးမယ္ဆိုေတာ့ သိပ္မေကင္းလို႔ မထည့္ပါနဲ႔ ေနာက္မွ ေအးအတူ ပူအမွ်ကို သီးသန္႔ ဆိုေပးမယ္လို႔ ေျပာေပမဲ့ မသက္ေ၀ Tag ထားတာ ၾကာၿပီမို႔ ကၽြန္မ ထပ္မေစာင့္ႏိုင္ေတာ့လို႔ ရွိတာကိုပဲ ယူထည့္လိုက္ပါတယ္။ အခုဒီသီခ်င္းမွာ သူဆိုတာ အသံလံုးေန၊ ျပာေနတာ ၾကားရေပမဲ့ အမွန္က သူက ခင္ေမာင္တိုး သီခ်င္းဆိုတာ အရင္ကသိပ္ေကာင္းပါတယ္။ ကၽြန္မတို႔ မယူခင္ကေတာင္ သူဆိုျပဖူးပါတယ္။ အရံုးမေပးနဲ႔ မိငယ္ သီခ်င္းကို အခုဆိုထားတာ ကၽြန္မေတာင္းဆိုလို႔ ဆိုထားတာ မဟုတ္ သူ႔ဖါသာသူ ဆိုထားတာ ျဖစ္ေပမဲ့ ဒါကၽြန္မကို ဆိုတယ္ဆုိတာ ကၽြန္မလံုး၀ ယံုၾကည္ပါတယ္။ ဘာျဖစ္လို႔ ဆုိေတာ့ သူက ကၽြန္မနဲ႔ မရခင္တုန္းကေတာင္ ဒီသီခ်င္းနဲ႔ ေအးအတူပူအမွ် သီခ်င္းကို မၾကာခဏ ဂီတာတီးၿပီး ဆိုျပတတ္ပါတယ္။ ျမန္မာသံစဥ္သီခ်င္းေတြကို သူႀကိဳက္တတ္ ဆိုတတ္တယ္ ဆိုတာကေတာ့ ခင္ေမာင္တိုးတို႔ ခင္၀မ္းတို႔ သီခ်င္းေတြကို နားေထာင္ရၿပီး ေနာက္ပိုင္းမွ သိရပါတယ္။

အႏုပညာနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ျမန္မာ့ဇာတ္သဘင္ကို ႏွစ္ေယာက္စလံုး ႀကိဳက္ၾကပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ကၽြန္မက ၾကည့္တာပဲ ႀကိဳက္ပါတယ္ သူက ကတာဆိုတာပါ ႀကိဳက္ၿပီး ငယ္ငယ္တုန္းက ေက်ာင္းကပြဲေတြမွာ ဆိုဖူးကဖူးၿပီး လူပ်ိဳျဖစ္စကလည္း ျပဇာတ္မင္းသား ရူးဖူးတယ္လို႔ ေျပာျပလုိ႔ ကၽြန္မတို႔ သားအမိမွာ ဟားတိုက္ၿပီး ရီရတယ္။ ကၽြန္မက မင္းသားအက ႏွစ္ပါးသြား အကကို သိပ္ႀကိဳက္ၿပီး ျမန္မာျပည္က မင္းသားအက အေခြေတြကို မၾကာခဏ ၾကည့္တတ္ပါတယ္။ ဒါဆိုရင္ ဒီမင္းသားေလာက္ေတာ့ သူလည္း ကတတ္တယ္ဆိုၿပီး တခါတခါ ေကြးေအာင္ ထကျပတတ္ေတာ့ အစပိုင္းမွာ ရီရေပမဲ့ ေနာက္ပိုင္း စိတ္၀င္စားတဲ့ အေခြသစ္ေတြ ၾကည့္ေနတဲ့ အခ်ိန္ေတြမွာ ဒီလိုလာလုပ္ရင္ေတာ့ ေရွ႔မွာဖယ္စမ္းပါလုိ႔ မၾကာခဏ ထဆြဲထုတ္ရၿပီး သူ၀င္ရႈပ္လို႔ မင္းသားကေနတဲ့ ဗြီဒယိုလြတ္သြားတဲ့ အကြက္ကို အျမဲပဲ ျပန္ရစ္ရတယ္။ ဒါေၾကာင့္မို႔ ေနာက္ပိုင္း သူ၀င္ရႈပ္မွာစိုးလို႔ သူ႔ေရွ႔မွာ မင္းသားအက သိပ္မၾကည့္ျဖစ္ေတာ့ဘူး။

ဒီမွာလည္း ယဥ္ေက်းမႈ ကပြဲေတြ တခါတေလ လုပ္ရင္ အမ်ိဳးသမီးေတြထဲက ကတတ္သူ မရွားေပမဲ့ မင္းသားအကကို ကတတ္တဲ့သူက သိပ္ရွားေတာ့ သူကလို႔ေကာင္းေကာင္းျဖစ္တယ္ ယဥ္ေက်းမႈ ကပြဲအတြက္ မင္းသားကဖုိ႔ လူလိုေနတယ္ ၀င္ကရမလားလို႔ အိမ္မွာ လာလာေမးတတ္တယ္။ တကယ္လို႔မ်ား ခြင့္ျပဳလိုက္မယ္ ဆိုရင္ေတာ့ သူ႔ခႏၶာကိုယ္ အရပ္အေမာင္းႀကီးနဲ႔ ႏုႏုရြရြ မင္းသားက အမူအယာ လည္တတုန္တုန္၊ ေမးဖ်ားတတုန္တုန္၊ ပုခံုးတလႈပ္လႈပ္နဲ႔ မလိုက္မဖက္ သြားကေနမည့္ သူ႔ပံုကို မ်က္စိထဲက ကြက္ကြက္ကြင္းကြင္းကို ျမင္ေယာင္မိၿပီး "ကေလးလည္း မဟုတ္ေတာ့ဘူး မင္းသားအကဆိုတာ ေပါ့ေပါ့ပါးပါး ခႏၶကိုယ္ ေသးေသးေလးတြပဲ ကလို႔ ၾကည့္ေကာင္းပါတယ္ ဒီခႏၶာကိုယ္ အရပ္အေမာင္းႀကီးကိုမွ အားမနာဘဲ မ်က္ႏွာပူစရာ သြားမလုပ္ပါနဲ႔။ ဆိုင္း၀ိုင္းဖြဲ႔မွာ စည္း၀ါးေလး ေခါက္ေပးတာနဲ႔ ျမန္မာသံစဥ္ အစီစဥ္ေတြမွာ သီခ်င္းေလး ဆိုရတာကိုပဲ ေက်နပ္ပါေတာ့ေနာ့္၊ သားမယားကို ဒီေလာက္လည္း အရွက္မခြဲခ်င္ပါနဲ႔" လို႔ေတာင္းပန္ထားရတယ္။

တျခားတူတာ ဘာရွိေသးလဲလို႔ လုိက္စဥ္းစားၾကည့္ေတာ့ အစားအေသာက္မွာ တျခားစားစရာေတြအတြက္ လံုး၀ ဆန္႔က်င္ဘက္ ျဖစ္ေပမဲ့ ျမန္မာအစားအစာ လက္ဘက္သုပ္နဲ႔ မုန္႔ဟင္းခါး၊ ထိုင္းသေဘာၤသီးေထာင္း၊ အသီးအရြက္ အစံုနဲ႔ (သူက၀က္သား၊ ကၽြန္မက ပုဇြန္၊ သားက ၾကက္သား) ေၾကာ္ထားတဲ့ တရုတ္ေခါက္ဆြဲေၾကာ္ကို ႀကိဳက္တာခ်င္း တူတယ္။ မွ်စ္၊ မွ်စ္ခ်ဥ္ (သူက ၀က္သားနဲ႔ ကၽြန္မက ငါး (သို႔) ပုဇြန္နဲ႔) ဟင္းကို ႏွစ္ေယာက္စလံုး ႀကိဳက္ၾကပါတယ္။ ေနာက္တူတာ ဘာက်န္ေသးလဲ ကၽြန္မ စဥ္းစားလိုက္ဦးမယ္ေနာ့္။ အစားအေသာက္မွာ တူတာ ဘာမွမရွိေတာ့ဘူး ဒါအကုန္ပဲ။ တျခားတူတာေတြလည္း သိပ္မေတြ႔ေတာ့ဘူး။

တူတာေတြ ကုန္ၿပီဆိုေတာ့ မတူတာေတြပဲ က်န္ေတာ့တယ္ မတူတာေတြက သိပ္ကိုမ်ားလြန္းေတာ့ ကၽြန္မ ေျပာကို ေျပာမေနခ်င္ေတာ့ပါဘူး။ အေပၚမွာ ေျပာထားတဲ့ အခ်က္ေတြကလြဲရင္ အႀကိဳက္ခ်င္းက အားလံုး ဆန္႔က်င္ဘက္ေတြခ်ည္းပါပဲ။ ကၽြန္မစားတဲ့စားစရာ သူမႀကိဳက္၊ သူစားတဲ့စားစရာ ကၽြန္မအနံ႔မခံႏိုင္၊ သူႀကိဳက္တဲ့ အားကစား ကၽြန္မ မႀကိဳက္ ကၽြန္မႀကိဳက္တဲ့ ဘေလာ့ဂ္ဖတ္တာ သူမႀကိဳက္၊ ကိုယ့္မိသားစုေလးပဲ ေအးေအးေဆးေဆး ေနတာကိုပဲ သေဘာက်တဲ့ ကၽြန္မက သူ႔လို လူတရုန္းရုန္းနဲ႔ ေျပာဆိုရယ္ေမာ သီဆို တီးမႈတ္ ကခုန္ေနတာမ်ိဳး ေနမတတ္ေတာ့ သိပ္ဂြက်ပါတယ္။

တခါတေလက်ေတာ့ မတူတာေတြကလည္း သိပ္မ်ား ကၽြန္မေက်ာင္းတက္ေနခ်ိန္မွာ အလုပ္ကလည္း သိပ္မ်ားေတာ့ သူ႔အေပၚမွာ တာ၀န္ပ်က္ကြက္တာေတြလည္း သိပ္မ်ားလာလို႔ သူ႔ရဲ့ပြစိပြစိ ေျပာတာကိုလည္း နာညည္းလာတာနဲ႔ ေက်ာင္းၿပီးတဲ့အထိ ခဏေလာက္ Single Mother အျဖစ္ေနခ်င္လို႔ ခဏခြဲေနရေအာင္ ခြင့္ျပဳမလားလို႔ ေမးရတဲ့အထိ ျဖစ္ခဲ့တယ္။ အဲဒါ ကၽြန္မ စေနာက္ၿပီး ေျပာတာမဟုတ္ တကယ္ကို ေမးခဲ့ဖူးပါတယ္။ သူက ဘာျပန္ေျပာလဲဆိုေတာ့ ခဏေတာ့ မရဘူး တသက္လံုးဆိုရင္ေတာ့ ရပါတယ္တဲ့။ တကယ္ေျပာတာလား ေနာက္ေျပာတာလားေတာ့ မသိပါဘူး။ ကၽြန္မလည္း သူဒီလိုေျပာေတာ့ သူနဲ႔ ကၽြန္မနဲ႔ တသက္လံုး ခြဲၿပီးေနတဲ့ ဘ၀ကို စိတ္မွန္းနဲ႔ စိတ္ကူးယဥ္ကာ ႀကိဳတင္စမ္းၿပီး ခံစားၾကည့္ပါတယ္။ ဒီသားေလးကို မိတကြဲဖတကြဲ ျဖစ္ေစႏိုင္တဲ့ႏွလံုးသား၊ ဒီသီခ်င္းသံေတြကို ၾကားရရင္ မလြမ္းဘဲေနႏိုင္တဲ့ ႏွလံုးသား၊ အခက္အခဲ အမ်ိဳးစံုကို အတူျဖတ္သန္းလာတဲ့ ဘ၀ကို ျပန္မေတြးမိဘဲ ေနႏိုင္တဲ့ ႏွလံုးသား ကၽြန္မမွာ လံုး၀မရွိတဲ့အတြက္ မျဖစ္ဘူး၊ မျဖစ္ဘူး ဘယ္လိုမွကုိ တသက္လံုး ခြဲဖို႔ မျဖစ္ႏိုင္ဘူး ဆုိတာ အေျဖရပါတယ္။ ဒါနဲ႔ပဲ အသြင္မတူေပမဲ့ အိမ္တူ ျဖစ္လာတာ မၾကာခင္မွာ ဆယ္စုႏွစ္ တခုခြဲတုိင္ေတာ့မယ္။

လင္မယားႏွစ္ေယာက္ၾကားမွာ တျခားဘာမွ မတူရင္ေတာင္မွ ေနာက္ဆံုး တူတာတခုေတာ့ အမွန္ကို ရွိလိမ့္မယ္။ အဲဒါက ရင္ေသြးရွိတဲ့သူေတြအတြက္ ရင္ေသြးကို ခ်စ္တဲ့အခ်စ္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒါတခု တူၿပီဆိုတာနဲ႔ က်န္တဲ့မတူတာေတြက အေသးအမႊားေတြ ျဖစ္ကုန္ပါၿပီ။ တခ်ိဳ႔ကို တူေအာင္လုပ္ၿပီး တူေအာင္လုပ္လို႔ မရတာေတြကို သဟဇာတ ျဖစ္ေအာင္ လုပ္လုိ႔ရပါၿပီ။ သူေပ်ာ္သလို ေနခ်င္တဲ့ ဘ၀ေနထိုင္မႈ ပံုစံကို ကၽြန္မတခါ လိုက္ေလ်ာရင္ လူတရုန္းရုန္းနဲ႔ ကၽြန္မ မေပ်ာ္ေပမဲ့ သူ႔အေပ်ာ္ေတြ ကၽြန္မဆီကို ကူးစက္ၿပီး ပီတိျဖစ္ပါတယ္။ ကေလးကစားကြင္းမွာ ကေလးကို သြားေပးကစားတဲ့ မိခင္ေတြလိုေပါ့။ ကစားကြင္းမွာ လူႀကီးအတြက္ ေပ်ာ္စရာဆိုလို႔ ဘာမွမရွိေပမဲ့ ကေလးေလးကို ေလွ်ာေပးစီး၊ ဒန္းေပးစီး ကေလးေပ်ာ္ေတာ့ အေမေပ်ာ္သလိုေပ့ါ။ ကၽြန္မလည္း သူ႔အေပ်ာ္ေတြကို ကၽြန္မဆီ ဒီနည္းနဲ႔ ကူးစက္ေစခဲ့ပါတယ္။ သူသိပ္ႀကိဳက္ၿပီး ကၽြန္မလံုး၀ အနံ႔ခံလို႔မရတဲ့ အမဲသားကို လက္အိပ္စြပ္ၿပီး ဟင္းခ်က္လို႔ ရတဲ့အထိ ျပင္ေပးလို႔ တတ္လာတယ္။ သူအမဲကလီစာတို႔ ဆိတ္ကလီစာတို႔ကို ဟင္းခ်က္ေနရင္ မီးဖိုခန္းတံခါးပိတ္ၿပီး ေနလို႔တတ္ေနၿပီ၊ အရင္က အခါးကို လံုး၀စားမတတ္တဲ့ ကၽြန္မ သူသိပ္ႀကိဳက္တဲ့ တမာဖူး တို႔စရာ၊ ၾကက္ဟင္းခါးသီးကို ခ်က္နည္းအမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ သူ႔ကိုလုပ္ေပးရင္းနဲ႔ စားလို႔တတ္သြားၿပီ။ တမာဖူးကို ငပိနဲ႔ ကၽြန္မတခါတို႔ရင္ သူသံုးခါစာေလာက္ တို႔ရတဲ့အထိ စားတတ္ေနၿပီ။ ဒီေတာ့ တူေအာင္လုပ္လို႔ရတာကိုလုပ္ၿပီး မရတာကို အတၱေတြထားမေနဘဲ အျပန္အလွန္ နားလည္မႈနဲ႔ သဟဇာတရွိေအာင္ လုပ္ၿပီး လက္တြဲသြားရင္ အသြင္မတူလည္း အိမ္တူျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္ ဆိုတာကို ကၽြန္မ ေျပာခ်င္ပါတယ္။ ဒီေလာက္ဆို မသက္ေ၀လည္း ေက်နပ္မယ္ ထင္ပါတယ္။ အသြင္တူမတူ နဲ႔ပတ္သက္ၿပီး မသက္ေ၀ Tag ထားတာ ၾကာၿပီ ျဖစ္ေပမဲ့ အခုမွ ေရးျဖစ္တဲ့အတြက္ မသက္ေ၀ကို ေတာင္းပန္ပါတယ္ေနာ့္။ (တူတာေတြအထဲမွာ ေမ့က်န္ခဲ့တာတခု ထပ္ျဖည့္ပါရေစ အေပးအကမ္း အလွဴအတန္း သိပ္ရက္ေရာၿပီး အသံုးအစြဲ သိပ္ႀကီးတာ တူပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္မို႔ ကၽြန္မတို႔လင္မယား ဘယ္ေလာက္ပဲ အလုပ္လုပ္ ပိုက္ဆံအပိုအလွ်ံ တခါမွ မစုမိဘူး။ 3/07/10)

ပို႔စ္ကို မေရးခင္ ကၽြန္မ ျပန္ Tag ခ်င္သူေတြကို ၾကည့္လုိက္ေတာ့ သူတို႔အထဲက အေတာ္မ်ားမ်ားက ကၽြန္မထက္အရင္ အ Tag ခံထားရလို႔ ေရးထားၿပီးကုန္ၿပီ။ ဒါေၾကာင့္ အျပင္မွာ တကယ္သိဖူး၊ လက္တြဲဖူးတဲ့ ရဲေဘာ္ရဲဘက္ေဟာင္းေတြကိုပဲ Tag လိုက္ေတာ့မယ္။ Tag ဖူးၿပီး မေရးျဖစ္ခဲ့သူေတြကိုေတာ့ ၀န္ထုပ္၀န္ပိုး ျဖစ္မွာစိုးလို႔ မTag ေတာ့ပါဘူး။ Tag ခ်င္တဲ့သူေတြကေတာ့...

(၁) အတိုက္အခံ သိပ္မ်ားတဲ့ သူငယ္ခ်င္း မေဗဒါ (၈၈)။ သူငယ္ခ်င္း ခ်စ္ခ်စ္က ေက်ာ္ရဲေအာင္နဲ႔ တူတာတင္မက အဆိုပါေကာင္းတယ္ဆိုလို႔ ဗဟိုမွာတုန္းကေတာ့ မႈန္ကုပ္ကုပ္နဲ႔ပဲ ေတြ႔တာမ်ားၿပီး သီခ်င္းဆိုေနတာ တခါမွမေတြ႔ဖူးလို႔ ေရးရင္ ခ်စ္ခ်စ္ဆိုတဲ့ သီခ်င္းေလးပါ အားက်မခံ ထည့္ေပးပါေနာ့္။
(၂) ရဲေဘာ္ႀကီး ဦးဂင္ႀကီး ပို႔စ္တင္တာ ေတာ္ေတာ္ က်ဲေနၿပီး တင္တဲ့ပို႔စ္ေတြကလည္း ႏုိင္ငံေရးပို႔စ္ေတြ မ်ားေနတေတာ့ Holiday ခဏယူတဲ့ သေဘာနဲ႔ အခ်ိန္ရရင္ ေပါ့ေပါ့ပါးပါးေလး ေရးေပးေစခ်င္ပါတယ္။
(၃) ဆရာေယာဟန္ေအာင္ ဆရာ့ဘေလာ့ဂ္ကို ကၽြန္မ မၾကာခဏ ေရာက္ျဖစ္ပါတယ္။. စာအုပ္ေကာက္ႏႈတ္ခ်က္ေတြပဲ ဖတ္ေနရလို႔ အသစ္အဆန္းေလး တခုေရးေစခ်င္လို႔ tag လိုက္ပါတယ္။ အခ်ိန္ရရင္ ေရးေပးေစခ်င္ပါတယ္။
(၄) ကိုေဆာင္းယြန္းလ ကဗ်ာပဲ ေရးေနတာ ေတြ႔လို႔ ကၽြန္မလည္း ကဗ်ာဆိုရင္ တခါတေလ ဖတ္လို႔ နားမလည္တာနဲ႔ စကားေျပေလးလည္း တခါတေလ ေရးေစခ်င္လို႔ Tag လိုက္ပါတယ္။ ရဲေဘာ္ႀကီး ေနာ္မန္နဲ႔ လူလတို႔ ႏွစ္ေယာက္ကိုေတာ့ အရင္တခါ Tag တာ မေရးေပးလို႔ မ Tag ေတာ့ဘူး။ We fight we win ကိုေတာ့Tag ရင္လည္း ေရးမယ္မထင္လို႔ မ Tag ေတာ့ဘူး။ အနာဂတ္လမ္းကိုလည္း ဘေလာ့ဂါအသစ္ပဲ ျဖစ္ေသးေတာ့ အခုတခါ မtag ေသးဘူး။


ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ့ၾကပါေစ။

ဆက္ဖတ္ရန္>>

ကိုယ့္အႀကိဳက္

၀တ္စားဆင္ယင္ ထံုးဖြဲ႔မႈမွာျဖစ္ေစ၊ အစာအာဟာရမွာျဖစ္ေစ၊ ဘာသာ အယူ၀ါဒ အေတြးအေခၚ ယံုၾကည္လက္ခံမႈမွာ ျဖစ္ေစ၊ လူတိုင္းလူတိုင္းဟာ မိမိႀကိဳက္ႏွစ္သက္သလို ဆင္ယင္ထံုးထံုးဖြဲ႔၊ ခ်က္ျပဳတ္စားေသာက္၊ ယံုၾကည္လက္ခံၾကတာကို မတူတဲ့သူတိုင္းက အျပန္အလွန္ ေလးစားနားလည္မႈ ေပးဖို႔ လိုအပ္လိမ့္မယ္။ မိမိနဲ႔ သေဘာထားမတူ၊ အႀကိဳက္မတူတဲ့သူေတြကို ရန္သူလို သေဘာထားကာ ရြံရွာမုန္းတီးတတ္သူေတြကို ကၽြန္မတို႔ ပတ္၀န္းက်င္မွာ မ်ားစြာ ေတြ႔လာရတဲ့အခါမွာ လူသားအခ်င္းခ်င္း ယဥ္ေက်းတဲ့ ဆက္ဆံေရးမွာ ရင္းႏွီးမႈ ကင္းေ၀းကာ နားလည္မႈ ကင္းမဲ့လာမွာကို ကၽြန္မ စိုးရိမ္မိပါတယ္။

သတၱ၀ါ အားလံုးသာ အႀကိဳက္ခ်င္း တူေနရင္ အဲဒီတူေနတဲ့ အရာ တခုတည္းအတြက္ Demanding သိပ္မ်ားေနမွာျဖစ္ၿပီး ျပႆနာေတာင္ ပိုရွိႏိုင္ပါေသးတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အႀကိဳက္မတူျခင္း၊ သေဘာထား မတူျခင္းကို အျပစ္ရွာဖို႔ မလိုဘဲ အက်ိဳးကိုပဲ ရွာၿပီး ၾကည့္တတ္ေအာင္ ကၽြန္မတို႔ ႀကိဳးစားရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါမွလည္း ယဥ္ေက်းတဲ့ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းတခုအျဖစ္ မတူကြဲျပားမႈေတြကို သဟဇာတ ရွိရွိနဲ႔ ေပါင္းစပ္ ထူေထာင္ၿပီး ၿငိမ္းခ်မ္းေပ်ာ္ရႊင္စြာ အတူလက္တြဲ အသက္ရွင္ ရပ္တည္ေနထိုုင္သြားႏိုင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။

လူသတၱ၀ါေတြ ဆိုတာ တေယာက္နဲ႔တေယာက္ အႀကိဳက္ခ်င္း ဘယ္သူမွ ထပ္တူက်တာ မရွိနိုင္ပါဘူး။ မိမိမႀကိဳက္တာကို သူတပါးႀကိဳက္တာ ရွိသလို သူတပါးမႀကိဳက္တာကို မိမိႀကိဳက္တာလည္း ရွိနိုင္ပါတယ္။ တေယာက္နဲ႔တေယာက္ အႀကိဳက္မတူတဲ့အတြက္ မိမိနဲ႔ အႀကိဳက္ခ်င္း မတူလို႔ မွားတယ္လို႔ သတ္မွတ္ဖို႔ မလုိအပ္သလို မိမိႀကိဳက္တာကမွ အမွန္လို႔လည္း ဘယ္လိုမွ သတ္မွတ္လို႔ မရႏိုင္ပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္မို႔ ကၽြန္မတို႔ဟာ ကိုယ္မႀကိဳက္ေပမဲ့ သူမ်ားႀကိဳက္လို႔ သေဘာက်လို႔ သူမ်ားနဲ႔ သင့္ေတာ္တယ္ ထင္လို႔ လက္ခံထားသူကိုယ္တိုင္က လိုလိုလားလား သေဘာက် လက္ခံထားတာ တခုကို မိမိမႀကိဳက္ေပမဲ့လည္း နားလည္လက္ခံေပးႏိုင္တဲ့ စိတ္ႏွလံုးကို ေမြးတတ္ဖို႔ လိုပါတယ္။

ကၽြန္မ အႀကိဳက္ေတြကို စေျပာရရင္ ၀တ္စားဆင္ယင္မႈနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ကၽြန္မမွာ အႀကိဳက္ႏွစ္မ်ိဳးရွိပါတယ္။ ပထမတမ်ိဳးက မ်က္စိနဲ႔ ၾကည့္ၿပီး ႀကိဳက္တဲ့ႀကိဳက္ႏွင့္ ဒုတိယ တမ်ိဳးက တကယ္အသံုးျပဳတဲ့ အခ်ိန္မွာ သက္ေတာင့္သက္သာ ရွိမႈအေပၚ မူတည္ၿပီး ၾကိဳက္တဲ့အႀကိက္ပါ။ ကၽြန္မ ေမြးရပ္ေျမက ကၽြန္မတို႔ ၿမိဳ႕မွာ အလယ္တန္းျပ ဆရာမ လုပ္ေနသူ တခ်ိန္က ေက်ာင္းေနဖက္ သူငယ္ခ်င္း တေယာက္ဆီက လြန္ခဲ့တဲ့ ေလးငါးႏွစ္က အဆက္အသြယ္ ျပန္ရေတာ့ စာတေစာင္ ေရာက္လာပါတယ္။ သူေရးထားတာက ”မီးငယ္ေရ တို႔ရြာက ေဌးေဌး တေယာက္ေတာ့ ဂ်ပန္မွာ သြားလုပ္စားၿပီး ရြာကိုတေခါက္ အလည္ျပန္လာတာ ေဘာင္းဘီရွည္ႀကီး ၀တ္လာတယ္ေတာ္ ငါေတာ့ ၾကည့္ၿပီး အံ့ၾသလို႔ေတာင္ မဆံုးဘူး” ဆိုတဲ့ ၀ါက်တေၾကာင္းပါလာတယ္။ 

ဟုတ္ပါတယ္ ကၽြန္မတို႔ ရြာမွာ အမ်ိဳးသမီးတေယာက္ ေဘာင္းဘီရွည္၀တ္တာ တကယ္ကို မ်က္စိေနာက္စရာ ျဖစ္မွာကို ျမင္ေယာင္လို႔ေတာ့ ရပါတယ္။ သူေျပာတဲ့ ေဌးေဌးက ငယ္ငယ္တုန္းကဆိုရင္ ကၽြန္မတို႔လို စကားခပ္နည္းနည္း မဟုတ္ဘဲ သြက္သြက္လက္လက္နဲ႔ တကယ္ကို ေခတ္ဆန္ဆန္ေနတတ္တဲ့ တေယာက္ျဖစ္တယ္။ အဲဒီတေယာက္ ေဘာင္းဘီ၀တ္တာကိုေတာင္ ဒီလိုေျပာေနရင္ ကၽြန္မ၀တ္ေနတာသာ သိရင္ ဘယ္လိုမ်ား ေျပာေနမလဲဆိုတာ စဥ္းစားၿပီး ကၽြန္မ ေနမက် ထိုင္မက် ျဖစ္ေနခဲ့တယ္။

ေနာက္ေတာ့ ကၽြန္မ သူ႔ဆီကို စာျပန္ေရးလိုက္တယ္။ “သူငယ္ခ်င္းေရ ေဘာင္းဘီရွည္ ၀တ္တာ ဘာမ်ားဆန္းလို႔လဲ။ ဒီဘက္ႏိုင္ငံေတြမွာ က်ားမ မေရြး လုပ္ေနတဲ့ အလုပ္ေတြက အတူတူပဲ ျဖစ္ၿပီး သြားလာလႈပ္ရွားေနရတဲ့ အေျခအေနေတြကလည္း အတူတူပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ျမန္မာျပည္မွာလို မိန္းကေလးေတြက တမိန္စေလးကိုဆြဲၿပီး ဆင္မယဥ္သာလို သြားဖို႔ အခ်ိန္မရဘူး။ ဒါေၾကာင့္မို႔ ကာလံ၊ ေဒသံအရ သူ႔ေနရာနဲ႔သူ သင့္တင့္ေလွ်ာက္ပတ္သလို ၀တ္ရစားရတာေတြ ရွိပါတယ္။

၀တ္စားဆင္ယင္မႈနဲ႔ စိတ္ေနသေဘာထားကို သြားၿပီး ဆံုးျဖတ္လို႔ မရပါဘူး။ ေဘာင္းဘီ ၀တ္ျခင္းရဲ့ အက်ိဳးက ပထမအခ်က္ ေျခလွမ္းကို စိတ္စိတ္ပဲျဖစ္ျဖစ္ က်ဲက်ဲပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ႀကိဳက္သလို ေလွ်ာက္ႏိုင္တယ္။ မိုးရြာရြာ၊ ေနပူပူ၊ ေလတိုက္တိုက္ ဘာကရိကထမွ မရွိဘဲ ထမိန္၀တ္ရင္ ထိန္းရသလို လိုက္မထိန္းေနရဘူး။ ေနာက္တခုက ထမိန္စေရႊ႔သြားလို႔ ပံုမက် ပန္းမက် ျဖစ္သြားတာကို ခဏခဏ ျပန္ျပင္၀တ္ရတာမ်ိဳး မရွိဘူး။ ေလတိုက္ရင္ လႊင့္ေနလို႔ လိုက္ထိန္းရတာမ်ိဳးလည္း မရွိဘူး။ ေနာက္တခုက လမ္းေလွ်ာက္ျမန္သူေတြအတြက္ ေျခသားလံုးနဲ႔ ထမိန္နဲ႔ ထိၿပီး တဖတ္ဖတ္ အသံျမည္ေနတာမ်ိဳး မျဖစ္သလို လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ေလွ်ာက္လို႔ ရပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ငါလည္း ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းနဲ႔ မလွဴ၊ မဂၤလာပြဲသြားတာႏွင့္ အိမ္ေနရင္း ၀တ္တာလြဲၿပီး အျပင္သြား၊ အျပင္လာ ထမိန္ ဘယ္ေတာ့မွ မ၀တ္ဘူး” လို႔ ကၽြန္္မသူငယ္ခ်င္းဆီကို ကၽြန္မ စာျပန္ေရးလိုက္ပါတယ္။

တကယ္လက္ေတြ႔မွာလည္း ကၽြန္္မ သူ႔ကို စာျပန္ေရးလိုက္တဲ့အတိုင္းပါပဲ သက္ေတာင့္သက္သာ ျဖစ္မႈအတြက္ေတာ့ ကၽြန္မဟာ Casual အ၀တ္အစားလို႔ ေခၚတဲ့ အေနာက္တိုင္းက ၀တ္ေနတာကို ႀကိဳက္ႏွစ္သက္ သေဘာက်ပါတယ္။ ကၽြန္မကိုယ္ကၽြန္မ မ်က္စိနဲ႔ ၾကည့္လို႔ သေဘာက်ေတာကေတာ့ ကၽြန္မက ျမန္မာ ခ်ိတ္တမိန္၊ တိုင္းရင္းသား ရိုးရာ အ၀တ္အစားေတြ အစံုႀကိဳက္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ တခါတေလ ကၽြန္မ ေက်ာင္းသြားဖို႔ ထမိန္စကပ္ေလးတြ ခ်ဳပ္၀တ္တတ္ပါတယ္။ ကၽြန္မ မ်က္စိက ကၽြန္မကိုယ္ကၽြန္မ မွန္ထဲမွာ ျပန္ၾကည့္ရင္လည္း ခ်ိတ္ထမိန္ေလး ျမန္မာအက်ႌ (ရင္ဖုံုး၊ ရင္ေစ့) ေလးနဲ႔ ဆို ရိုးရိုးယဥ္ယဥ္နဲ႔ နဂို မလွတဲ့ ပံုက ပိုလွသြားတယ္လို႔ ထင္မိတယ္။

ဒါေပမဲ့ အိမ္က ေက်းဇူးရွင္ ႏွစ္ေယာက္ ျမင္တာကေတာ့ ကၽြန္မကိုယ္ကၽြန္္မ ျပန္ျမင္တဲ့ပံုနဲ႔ ေျပာင္းျပန္ပဲ။ ေက်းဇူးရွင္ေလးကေတာ့ "ေမေမ ဒါေတြ ၀တ္ရင္ ဒုကၡသည္နဲ႔ တူတယ္” တဲ့။ ေက်းဇူးရွင္ အႀကီးကလည္း "မငယ္ေရ မင္းကလည္း နဂိုကတည္းက အဖြားႀကီးအိုနဲ႔ တူရတဲ့ ၾကားထဲ ဒါႀကီးေတြနဲ႔ မလိုက္ပါဘူး..ဆန္းဆန္းေလးေတြပဲ ၀ယ္၀တ္ပါ” ဆိုလို႔ ေက်းဇူးရွင္ႏွစ္ေယာက္ သေဘာက်ေအာင္လည္း ၀တ္ရေသးလို႔ ျမန္မာ အ၀တ္အစား ၀တ္ခ်င္တိုင္းလည္း ၀တ္လို႔မရသလို မ်ားမ်ားစားစားလည္း မရွိပါဘူး။ ရွိတာေလးေတြကို ထုတ္ၾကြားလိုက္မယ္။

ဒါကေတာ့ ကၽြန္မက ျမန္မာျပည္မွာတုန္းက ပိုးခ်ိတ္ထမိန္ တခါမွ မ၀တ္ဖူးလို႔ ျမန္မာျပည္က မွာေရာင္းသူက ေရာက္လာတာနဲ႔ စပ္ေရာင္းလို႔ ႏွစ္ထည္ေတာင္ ၀ယ္ၿပီး ခ်ဴပ္၀တ္လိုက္တယ္။ ပန္းေရာင္က ထမိန္စကပ္ ျဖစ္ၿပီး အစိမ္းေရာင္ကေတာ့ ရိုးရိုး ကြင္းထမိန္ ျဖစ္တယ္။ အေပၚအက်ႌကို အျဖဴေရာင္နဲ႔လည္း ၀တ္ပါတယ္။ ကၽြန္မမွာ ရွိတဲ့ ခ်ိတ္ေတြအနက္ ေစ်းအႀကီးဆံုး ေပး၀ယ္ရတဲ့ ႏွစ္ထည္ျဖစ္ၿပီး ကၽြန္မ သိပ္ႀကိဳက္ပါတယ္။

ဒီသံုးထည္ကေတာ့ ကၽြန္္မကို သူမ်ားလက္ေဆာင္ေပးထားတဲ့ ခ်ည္ခ်ိတ္တမိန္ေလးေတြ ျဖစ္ပါတယ္း။ ဒီဘက္က အစိမ္းေရာင္ေလးက ကၽြန္မတုိ႔ မဂၤလာေဆာင္တုန္းက ၀တ္တဲ့ ထမိန္နဲ႔ တူလို႔ ေနာက္ႏွစ္မဂၤလာေဆာင္တဲ့ ႏွစ္ပတ္လည္ ေန႔က်ရင္ မဂၤလာေဆာင္တုန္းက အက်ႌနဲ႔ ျပန္၀တ္ဖို႔ စဥ္းစားထားပါတယ္။ အဲဒီထမိန္ေတြကိုလည္း ကၽြန္မ သိပ္ႀကိဳက္ပါတယ္။

ဒီေအာက္က တိုင္းရင္းသား ရိုးရာ ထမိန္သံုးထည္မွာ ကရင္ထမိန္ေလးက လက္ေဆာင္ရထားတာ ျဖစ္ၿပီး က်န္တဲ့ ႏွစ္ထည္က ကၽြန္မ ၀ယ္ထားတဲ့ ႀကိဳးခ်ည္တဲ့ ပတ္ထမိန္ေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီထမိန္သံုးထည္ကိုလည္း ကၽြႏ္မက တခါတေလ ဗမာအက်ႌနဲ႔ ၀တ္ၿပီး တခါတေလက်ေတာ့ တျခား Blouse ေတြနဲ႔ ၀တ္ပါတယ္။
ဒီေအာက္က အျပာေရာင္ တစံုက ကၽြန္မ ခ်ဳပ္ၿပီး ၀တ္ေတာင္ မ၀တ္ရေသးဘူး။ မခ်စ္ၾကည္ေအး Tag လိုက္တာနဲ႔ ဓါတ္ပံု ရိုက္ၿပီး ၾကြားတာ။ ေဗဒါေရာင္ကေတာ့ ခ်ဳပ္ၿပီးသား ၀ယ္တာ ျဖစ္ၿပီး ကရင္ပိတ္စကို ဗမာပံုအက်ႌ ခ်ဳပ္ထားတာ ျဖစ္တယ္။
ေအာက္က ႏွစ္စံုမွာ ပန္းေရာင္က ထိုင္းျပန္လည္တဲ့ မိတ္ေဆြတဦး ျပန္လာေတာ့ ၀မ္းဆက္တစံုစာ ပိတ္စ လက္ေဆာင္ရထားတာကို ခ်ဳပ္၀တ္ထားတာ ျဖစ္ၿပီး အစိမ္းေရာင္ကေတာ့ ၀ယ္ၿပီး ခ်ဳပ္၀တ္ထားတာျဖစ္တယ္။

ေအာက္က တိုင္းရင္းသား ထမိန္ေတြနဲ႔ ခ်ိိတ္တမိန္ေတြက ကၽြန္မ အခုလတ္တေလာ အိမ္ေနရင္း ၀တ္ေနလို႔ ေတာ္ေတာ္ ႏြမ္းေနၿပီျဖစ္ေပမဲ့ ကၽြန္မ ႏွစ္ႏွစ္ၿခိဳက္ၿခိဳက္ ၀တ္ေနဆဲ ျဖစ္ပါတယ္။
ေအာက္က ပိတ္စ ၀မ္းဆက္ သံုးစံုကေတာ့ ၀ယ္ထားတာ မခ်ဳပ္ရေသးဘူး ဒါေတြကိုလည္း ကၽြန္မက အလယ္က တစကို ရင္ဖုံးအက်ႌ ခ်ဳပ္ၿပီး ေဘးက ႏွစ္စံုကိုေတာ့ ရင္ေစ့ခါးအတို ခ်ဳပ္၀တ္မယ္လို႔ စဥ္းစားထားပါတယ္။
အႀကိဳက္နဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ၿခံဳေျပာရရင္ေတာ့ အ၀တ္အစား ျဖစ္ေစ၊ တျခားအေၾကာင္းအရာ အေျခအေန တစံုတရာကိုျဖစ္ေစ၊ မိမိႀကိဳက္ေပမဲ့လည္း အသံုးျပဳဖို႔ အေျခအေန အခ်ိန္အခါ မေပးလို႔ျဖစ္ေစ၊ မသင့္ေလွ်ာ္လို႔၊ အသံုးျပဳဖို႔ မျဖစ္ႏုိင္တဲ့ အေျခအေန ရွိသလို မႀကိဳက္ဘဲနဲ႔ အသံုးျပဳရတာေတြလည္း အမ်ားႀကီး ရွိႏိုင္ပါတယ္။ မႀကိဳက္ဘဲနဲ႔ အသံုးတည့္လို႔ပဲ သံုးသံုး ႀကိဳက္လို႔ပဲသံုးသံုး ႏွလံုးသြင္းထားသင့္တာက အေနာက္တိုင္း ၀တ္စံုျဖစ္ေစ၊ အေရွ႔တိုင္း၀တ္စံု ျဖစ္ေစ၊ မိမိနဲ႔ လိုက္ဖက္လို႔ ၾကည့္ေကာင္းမယ္ ထင္လို႔ သံုးစြဲ ၀တ္ဆင္ၾကတဲ့အေပၚ တေယာက္အႀကိဳက္နဲ႔ တေယာက္အႀကိဳက္ တူႏိုင္မွာ မဟုတ္သလို မိမိ ႀကိဳက္တာကမွ မွန္တယ္လို႔ သတ္မွတ္လို႔ မရပါ။

 ၿပီးေတာ့ ႀကိဳက္တိုင္းလည္း အသံုးမတည့္ရင္ သံုးလို႔မရ၊ မႀကိဳက္ေပမဲ့လည္း မိမိနဲ႔ အသံုးတည့္ၿပီး သင့္ေတာ္ရင္ သံုးေနရတဲ့ ဘ၀လည္း ရွိတတ္တယ္ ဆိုတာ အားလံုးနားလည္ၾကရင္ ကၽြန္မတို႔ရဲ့အစြဲေတြ၊ အတၱေတြကို အတတ္ႏိုင္ဆံုး ေဖ်ာက္ႏိုင္ၿပီး ေလာကႀကီးဟာ ပိုမိုလွပလာလိမ့္မယ္လို႔ ကၽြန္မထင္တယ္။ Tag ထားတဲ့ မခ်စ္ၾကည္ေအး တေယာက္ ေက်နပ္လိမ့္မယ္ ထင္တယ္။

ျပန္ Tag ခ်င္သူမ်ားကေတာ့ မဆုမြန္၊ Kiki, ျမတ္ေလးငံု၊ မေမအိခင္ နဲ႔ အမ်ိဳးသားထဲက ေမာင္မိုးတေယာက္ကို Tag ခ်င္ပါတယ္။ တျခားအမ်ိဳးသားေတြကိုက်ေတာ့ ႀကိဳက္မွန္း မႀကိဳက္မွန္းမသိ Tag လို႔ မရဲဘူး။ ေမာင္မိုးကေတာ့ စာေရး ေကာင္းလြန္းေတာ့ Tag တာ မႀကိဳက္ရင္ေတာင္မွ ေကင္းေကာင္းေရးလိမ့္မယ္ ဆိုတာယံုလို႔ Tag လိုက္တာ ျဖစ္တယ္။

ရြင္လန္းခ်မ္းေျမ့ၾကပါေစ။

ဆက္ဖတ္ရန္>>

ကမာၻျဖစ္ျခင္းႏွင့္ ပ်က္ျခင္းအေပၚ သိပၸံအေထာက္အထားနဲ႔ ဗုဒၶတရား

ကမာၻပ်က္တဲ့အေၾကာင္း ေျပာရင္ ကမာၻ စတဲ့အေၾကာင္းလည္း မပါလို႔ မျဖစ္ဘူး ထင္တယ္။ ဗုဒၶဘာသာတရား အရျဖစ္ေစ၊သိပၸံ အေထာက္အထားမ်ားအရ ျဖစ္ေစ အခုလက္ရွိ ကၽြန္မတို႔ ေနထိုင္ေနတဲ့ ကမာၻႀကီးဟာ အစဥ္ ျဖစ္ပ်က္ ေျပာင္းလဲေနပါတယ္။ ကိုေအာင္သာငယ္က ကမာၻမပ်က္ခင္ တလအလို ကာလမွာ ဘယ္လိုရင္ဆိုင္မလဲ ဆိုတာနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး Tag ထားတဲ့ ေမးခြန္း (10) ခုကို မေျဖခင္ ကၽြန္မ အထက္တန္း ျပန္တက္တုန္းက လုပ္ခဲ့ဖူးတဲ့ သိပၸံနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ Assignment ေတြအထဲက သိရတဲ့ အခ်က္အလက္ေတြအရေရာ ဖတ္ဖူးတဲ့ ဘုရားေဟာတရားအရပါ ျပန္သံုးသပ္ၿပီး ကမာၻျဖစ္ျခင္း၊ ပ်က္ျခင္းႏွင့္ ပတ္သက္တဲ့ Fact ကိုအရင္ တင္ျပၿပီးမွ ေမးခြန္းေတြကို ေျဖလိုက္ပါတယ္။

သိပၸံေက်ာင္းသူတစ္ေယာက္ ျဖစ္ခဲ့တဲ့အတြက္ သိပၸံနဲ႔ ပတ္သက္တာကိုပဲ အရင္ေျပာပါရေစ။ သိပၸံဆိုင္ရာ ေက်ာက္ျဖစ္ရုပ္ၾကြင္း ေလ့လာမႈအရ ဒီကမၻာႀကီးက လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ေပါင္း ၄.၅ ဘီလီယံက စခဲ့တယ္လို႔ သိရပါတယ္။ ကမာၻကိုစၿပီးေနာက္ သက္ရွိသတၱ၀ါဆိုတာ မေပၚခင္ ဓါတုေဗဒမွာ ကၽြန္မတို႔ သင္ခဲ့ရတဲ့ သက္ရွိဓါတ္ေပါင္း (organic compound) ေတြ ျဖစ္လာဖို႔ အခ်ိန္ေတာ္ေတာ္ ယူရပါတယ္။ ကမာၻႀကီး စခဲ့တဲ့အခ်ိန္မွာ ကမာၻႀကီးကို သံတို႔ ေၾကးတို႔လို ေက်ာက္စိုင္ေက်ာက္ခဲ ေတြပါတဲ့ inorganic compound (သက္မဲ့ ဓါတ္ေပါင္း) ေတြနဲ႔ပဲ ဖြဲ႔စည္းထားၿပီး သက္ရွိေတြရဲ့ ခႏၶာကိုယ္ကို ဖြဲ႔စည္းထားတဲ့ ကာဗြန္၊ ေအာက္စီဂ်င္၊ ႏိုက္ထရိုဂ်င္၊ ဟိုက္ဒရိုဂ်င္ စတဲ့ organic compound (သက္ရွိဓါတ္ေပါင္း) ေတြက Evolution နည္းအရ ႏွစ္ကာလ အေတာ္ၾကာၿပီးမွ တေရြ႕ေရြ႕ ေျပာင္းလဲနည္းနဲ႔ ျဖစ္လာခဲ့တယ္လို႔ သိရတယ္။

 ေအာက္စီဂ်င္မရွိပဲနဲ႔ လူေတြ အသက္ရွင္လို႔ မရသလို ကာဗြန္ဒိုင္ ေအာက္ဆိုက္ မရွိပဲနဲ႔ အပင္ေတြ အသက္ရွင္ဖို႔ မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူး။ အဲဒါေတြ ျဖစ္လာၿပီးမွ အဲဒီက ဓါတ္ေပါင္းေတြက တဖန္ တေရြ႕ေရြ႕ေျပာင္းတဲ့နည္းနဲ႔ ဘက္တီးရီးယားလို ေသးငယ္တဲ့အရြယ္ သတၱ၀ါကေန အႀကီးေတြ အဲဒီကတဆင့္ ဒီလိုပဲ တေရြ႕ေရြ႕ ထပ္ေျပာင္းရင္းနဲ႔ လူနဲ႔တူတဲ့ အေကာင္တြ ျဖစ္လာၿပီးမွ လူသားအဆင့္ ေရာက္ဖို႔က အမ်ားႀကီး ထပ္ၾကာေသးတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဘာသာေရးအရ ျမတ္စြာဘုရား ေဟာၾကားခဲ့တဲ့ ရခဲ့လွတဲ့ အရာေတြထဲမွာ လူ႔အျဖစ္ဟာ ရခဲတယ္လို႔ ဘုရားေဟာခဲ့တာဟာ သိပၸံအေထာက္အထားအရလည္း တကယ္ကို မွန္ကန္ေနပါတယ္။

ဒီလိုသက္မဲ့ ဓါတ္ေပါင္း ေက်ာက္စိုင္ေက်ာက္ခဲေတြနဲ႔ ကမာၻကို ႏွစ္ေပါင္း ၄.၅ ဘီလီယံက စၿပီး သက္ရွိသတၱ၀ါေတြက လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ေပါင္း ၃.၈ ဘီလီယံကမွ စတင္ေပၚလာပါတယ္။ ဒီအထဲမွာမွ လူ၊ ေမ်ာက္အပါအ၀င္ Hominidae family လို႔ေခၚတဲ့ လူနဲ႔တူတဲ့ ေျခႏွစ္ေခ်ာင္းေပၚမွာ မတ္တတ္ရပ္ၿပီး သြားႏိုင္တဲ့ သတၱ၀ါေတြကေတာ့ လြန္ခဲ့တဲ့အႏွစ္ ႏွစ္သန္းေပါင္း ၂၀ ခန္႔ Cainozoic ေခတ္မွာမွ ေပၚထြန္းခဲ့ပါတယ္။ လူနဲ႔ လူလိုသတၱ၀ါေတြမတိုင္ခင္ ေနာက္ဆံုးေခတ္ Mesozoic ေခတ္မွာ ႏွစ္သန္းေပါင္း ၁၈၀ ခန္႔က ပ်ံသန္းႏိုင္တဲ့ ဒိုင္ႏိုေဆာေတြ ဒီကမာၻကို လႊမ္းမိုးခဲ့တယ္။

 ဒီမတိုင္ခင္ ေခတ္အဆက္ဆက္ကို ေလ့လာပါက Palaeozoic ေခတ္မွာ သန္းေပါင္း ၆၀၀ ခန္႔က ေက်ာရိုးမဲ့သတၱ၀ါေတြ၊ ႏွစ္သန္းေပါင္း ၄၄၀ ခန္႔က ေမးရိုးပါတဲ့ ငါးမ်ိဳးေတြ၊ ႏွစ္သန္းေပါင္း ၄၀၀ ခန္႔က အင္းဆက္ပိုးေကာင္ေတြ၊ ႏွစ္သန္းေပါင္း ၃၀၀ ခန္႔က ေက်ာရိုးရွိၿပီးသား တြားသြားသတၱ၀ါေတြ။ နွစ္သန္းေပါင္း ၂၅၀ ခန္႔က ဒိုင္ႏိုေဆာ ႏို႔တိုက္သတၱ၀ါေတြ ကမာၻကို လႊမ္းမိုးခဲ့တယ္ဆိုတာ ေက်ာက္ျဖစ္ရုပ္ၾကြင္းမ်ားရဲ့ သက္တမ္းကို တြက္ခ်က္ၿပီး သိရပါတယ္။ သိပၸံ အေထာက္အထားမ်ားအရ ေခတ္တခုခုကို သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္ေတြ ပ်က္စီးၿပီး ႏွစ္သန္းေပါင္း အေတာ္ၾကာ အခ်ိန္ျပန္ယူၿပီးမွ Organic compound ေတြ ျပန္ရ၊ သတၱ၀ါေတြ ျပန္ျဖစ္ၿပီး Evolution ဆိုတဲ့ တေရြ႕ေရြ႕ေျပာင္းလဲၿပီးမွ သတၱ၀ါကို အသစ္ကေနျပန္စတာ ျဖစ္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ကမာၻပ်က္ၿပီးလို႔ ႏွစ္သန္းနဲ႔ ခ်ီၿပီးမွ လူသတၱ၀ါေတြကို ျပန္ျဖစ္ေပၚေစတာ ျဖစ္တယ္။

ဒါကေတာ့ ရွာေဖြေတြ႔ရွိထားသမွ် သိပၸံအေထာက္အထားမ်ားသာ ျဖစ္ၿပီး ႏွစ္သန္းေပါင္း ၆၀၀ မတိုင္ခင္က သက္ရွိေတြရဲ့ အေထာက္အထားကို သိပၸံပညာရွင္ေတြ ရွာမေတြ႔ေသးပါဘူး။ ၾကားကာလေတြမွာလည္း သိပၸံပညာရွင္ေတြ မေတြ႔ေသးတာ အမ်ားႀကီးရွိနိုင္ပါတယ္။ အလံုးစံုကို သိေတာ္မူခဲ့တဲ့ ျမတ္စြာဘုရားကေတာ့ အကုန္လံုးကို သိသြားခဲ့ေပမယ့္ ေဟာဖို႔လိုအပ္တဲ့ တရားေတြကိုပဲ ေဟာခဲ့ပါတယ္။

 ကမာၻျဖစ္ျခင္း ပ်က္ျခင္းနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး သိပၸံအေထာက္အထားနဲ႔ ဗုဒၶတရားက သိပ္ၿပီး မကြာျခားလွတာကို ေတြ႔ရပါတယ္။ ျမတ္စြာဘုရားက အဖန္တလဲလဲ မျပတ္ပ်က္စီးလိုက္ ျပန္ျဖစ္လိုက္ ျဖစ္တဲ့ သံသရာႀကီးဟာ သိပ္ရွည္ပါတယ္။ ဒီကမာၻဟာ မေရတြက္ႏုိင္တဲ့ ကမာၻေပါင္း ေျမာက္မ်ားစြာထဲက တခုသာ ျဖစ္ပါတယ္လုိ႔ ေဟာထားခဲ့ပါတယ္။ အရင္အရင္ ကမာၻေတြတုန္းကလည္း လူသတၱ၀ါေတြဟာ တေကြ႔ေကြ႔မွာ ၾကံဳဖူး၊ သိဖူး၊ သားအမိ၊ ခ်စ္သူ၊ ေမာင္ႏွမ မျဖစ္ဖူးသူ တေယာက္မွ မရွိခဲ့လို႔ သတၱ၀ါတိုင္း (တိရိစာၦန္အပါအ၀င္) ကို မိဘ၊ ညီအစ္ကို ေမာင္ႏွမလို ေမတၱာထားဖို႔ ေဟာခဲ့ပါတယ္။

ကမာၻပ်က္တယ္ ဆိုတဲ့ေနရာမွာ ငလ်င္လႈပ္ျခင္း၊ ေရလႊမ္းမိုးျခင္း၊ မီးေလာင္ျခင္း၊ မီးေတာင္ေပါက္ကြဲျခင္း ေရခဲဖံုးလႊမ္းျခင္း စတာေတြအမ်ိဳးမ်ိဳး ျဖစ္ႏိုင္ၿပီး လံုး၀ ပ်က္စီးသြားတာမဟုတ္ပဲ ျဖစ္လိုက္ပ်က္လိုက္နဲ႔ နာလိုက္ နလံျပန္ထလိုက္ ျဖစ္တာမ်ိဳး ရွိပါတယ္။ ဒီလိုျဖစ္ရင္ အခုေရေပၚမွာ ေရာက္ေနတဲ့ ကုန္းေျမေတြက ေရေအာက္ ျပန္ေရာက္ၿပီး ေရေအာက္ ေရာက္ေနတဲ့အပိုင္းက ကုန္းေပၚ ျပန္ေရာက္တာမ်ိဳး၊ ဆက္ေနတဲ့ ကုန္းေျမတခုခုဟာ အစိတ္စိတ္အမႊာမႊာ ျဖစ္သြားၿပီး ကၽြန္းအေသးေတြ ဒါမွမဟုတ္ ေရေအာက္ျမွဳပ္သြားတာမ်ိဳးလည္း ျဖစ္နိုင္ပါတယ္။

 ၾသစေၾတးလ်ားႏိုင္ငံ အလယ္ပိုင္း အခုသဲကႏၱာရ ရွိတဲ့ေနရာဟာ လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ သန္း ၄၀၀ ခန္႔က ေရအာက္မွာရွိခဲ့ပါတယ္လို႔ ေက်ာက္ျဖစ္ရုပ္ၾကြင္း ေလ့လာသူေတြက ဆိုပါတယ္။ ကမာၻ တကယ္လံုး၀ ပ်က္စီးျခင္းဆိုတာလည္း တခ်ိန္ခ်ိန္မွာ ရွိလာမွာျဖစ္ၿပီး ကမာၻႀကီး လံုး၀မပ်က္စီးခင္ ဒီကမာၻမွာ အရိေမတၱယ် ျမတ္စြာဘုရားတဆူ ပြင့္ဖို႔ ရွိေသးတယ္လို႔ ေဟာထားတဲ့အတြက္ အခုခ်ိန္မွာ လံုး၀ပ်က္စီးသြားတာမ်ိဳးေတာ့ မျဖစ္ႏိုုင္ေသးဘူး။

ေနာက္တခ်က္က အရိေမတၱယ် ဘုရားပြင့္တဲ့အခ်ိန္မွာ လူေတြရဲ့ သက္တမ္းက အႏွစ္တေသာင္း ရွိတယ္လို႔သိရေတာ့ အဲဒီအေျခအေနကို ေရာက္ဖို႔ အခ်ိန္ အေတာ္ၾကာဦးမွာ ျဖစ္လို႔ ကၽြန္မတို႔ အခုဘ၀မွာေတာ့ ေနာက္ပြင့္မည့္ ဘုရားကို ေတြ႔ရဖို႔ မရွိေသးဘူး။ ဘုရားမပြင့္ခင္ ကမာၻကို ေဆးေၾကာသန္႔စင္ရင္လည္း သာသနာ ရွင္သန္ေနတဲ့အထိ သူေတာ္ေကာင္းေတြဟာ ရွိေနဦးမွာျဖစ္လို႔ သာသနာကြယ္ၿပီး အေတာ္ၾကာ လူေတြဟာ အက်င့္စာရိတၱေတြ လံုး၀ပ်က္ျပားေနတဲ့ အခ်ိန္မွသာ ကမာၻပ်က္တာ ျဖစ္ႏိုင္တယ္။

 ေဂါတမ ျမတ္စြာဘုရားရဲ့ သာသနာက အႏွစ္ ငါးေထာင္ေတာင္ မျပည့္ေသးဘူး အႏွစ္ငါးေထာင္ ျပည့္ၿပီးေနာက္ပိုင္း သာသနာ ပ်က္ၿပီးမွ ကမာၻ တခုခု ျဖစ္ဖို႔ ရွိတယ္ဆိုတာလည္း သိထားတယ္။ အခုထိ ေ၀ေနယ် သတၱ၀ါေတြအတြက္ ေန႔တိုင္းေမတၱာပို႔ေပးေနတဲ့ လူနဲ႔ ရဟန္း သူေတာ္ေကာင္းေတြ ရွိေနဆဲမို႔ သာသနာက ရွင္သန္ဆဲ၊ ဘာသာျခားေတြမွာလည္း စိတ္ေကာင္း ေစတနာေကာင္းေတြ အမ်ားႀကီး ရွိေနဆဲဆိုေတာ့ ပံုမွန္အတိုင္း မီးစာကုန္ ဆီခမ္းမွ သက္တမ္းကုန္ရမယ္ဆိုရင္ ကမာၻက အခုလာမည့္ ၂၀၁၂ မွာ ပ်က္ဖို႔ ဘယ္လုိမွ မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူး။

ဗုဒၶဘာသာနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ အကိုးအကားေတြက တျခား သာသာ၀င္ေတြအတြက္ အႏွစ္သာရ မရွိႏိုင္၊ အက်ံဳးမ၀င္ႏိုင္လို႔ ဘာသာေရးနဲ႔ လံုး၀ မသက္ဆိုင္တာကို ကၽြန္မနည္းနည္း ထပ္ျဖည့္ခ်င္ပါတယ္။ ၂၀၁၂ ရုပ္ရွင္ေၾကာ္ျငာကို ကိုအိုးေ၀ေအာင္ ဘေလာဂ္မွာ ကၽြန္မ ၾကည့္ျဖစ္ပါတယ္။ တကယ္ျဖစ္ရင္ မျဖစ္ခင္ ႀကိဳေရွာင္လို႔ပဲ ရႏိုင္လိမ့္မယ္၊ ဒီလိုအေျခအေနမွာ ကမာၻႀကီးတခုလံုးကို တိုက္မိမွေတာ့ တိုက္မိတဲ့အရွိန္၊ ေပါက္ကြဲတဲ့ အရွိန္ေတြေၾကာင့္ လွ်ပ္စစ္လႈိင္း ေလထုဖိအား၊ ကမာၻေျမႀကီးရဲ့ ဆြဲအားေတြ ဆိုရင္ ပံုမွန္အတိုင္း ဘယ္လိုမွ မဟုတ္ႏိုင္ေတာ့လို႔ ဒီဗြီဒယိုထဲကလို ျဖစ္တဲ့အခ်ိန္မွ ေလယဥ္နဲ႔ ထြက္ေျပးလို႔ ဘယ္လိုမွ ရႏိုင္မယ္မထင္ဘူး။ ပရိတ္သတ္ စိတ္၀င္စားေအာင္ ရုိက္ျပထားတာပဲ ျဖစ္ႏိုင္ပါထင္တယ္။

ၿပီးေတာ့ ၂၀၁၂ ဆိုတာ သိပ္ကို နီးေနပါၿပီ။ ဒီလိုအေျခအေနမွာ ကမာၻ႔ကုလသမဂၢ အပါအ၀င္ ႏိုင္ငံတိုင္းမွာ ရွိတဲ့ အစိုးရေတြက ဒီကိစၥကို အေရးတႀကီးထားၿပီး ဘာေၾကာင့္ မေဆြးေႏြးေနၾကတာလဲ ဆိုတာ စဥ္းစားစရာ ျဖစ္ပါတယ္။ ကမာၻပ်က္ဖို႔ အေျခအေနကို အမွန္တကယ္ တြန္းအားေပးေနတဲ့ သစ္ေတာျပဳန္းတီးမႈ၊ ကမာၻပူေႏြးလာမႈေၾကာင့္ ၀င္ရိုးစြန္းေဒသ ေရခဲ ေပ်ာ္လာမႈနဲ႔ ပင္လယ္ သမုဒၵရာေရ ျမင့္တက္လာမႈ၊ သဘာ၀တြင္းထြက္ စြမ္းအင္ေတြက ရတဲ့ ေလာင္စာေတြကို အတတ္ႏိုင္ဆံုး ထိန္သိမ္းၿပီး ဇိ၀ေလာင္စာ တီတြင္သံုးစြဲမႈ စတဲ့ အေ၀းႀကီးၾကာမွ ကမာၻပ်က္ႏိုင္ေစတဲ့ အေၾကာင္းရင္းေတြကို ကာကြယ္ဖို႔ပဲ ကမာၻ႔ေခါင္းေဆာင္ေတြက အဓိက ေဆြးေႏြးေနၾကတယ္။ 

သိပၸံဘာသာ တက္ေနတဲ့ ေက်ာင္းသားေတြကလည္း Assignment ေတြမွာ ဒီျပႆနာေတြကို ဘယ္လိုေျဖရွင္းမယ္ ဆိုတာပဲ Research ေတြလုပ္ၿပီး ေဖၚျပေနရတယ္။ မၾကာခင္ျဖစ္မွာ ျဖစ္လာေတာ့မယ့္ ေနာက္သံုးႏွစ္ၾကာမွာ ကမာၻပ်က္မည့္ အေၾကာင္းအရာကိုေတာ့ ဘယ္သူမွ ဘာမွ ေဆြးလည္းမေဆြးေႏြး အေရးလည္းမထားတာကို ၾကည့္ျခင္းအားျဖင့္ ၂၀၁၂ ကိစၥဟာ ဘာမွ အေျခအျမစ္မရွိတာကို သက္ေသျပေနပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္မို႔ ေနအဖြဲ႔အစည္းရဲ႕ အာကာသ ဟင္းလင္းျပင္ထဲကို လမ္းေၾကာင္းမွားၿပီး ၀င္လာေနတယ္လုိ႔ ၾကားထားတဲ့ ၿဂိဳလ္တခုဆိုတာကိုလည္း သပၸံပညာရွင္ေတြက တနည္းနည္းနဲ႔ ေရွာင္ႏိုင္ရွားႏိုင္ေအာင္ လုပ္ထားႏိုင္ၾကပါလိမ့္မယ္။

ဒါေပမယ့္လည္း အိုမွ နာမွ မဟုတ္ပဲ ငယ္ငယ္ ရြယ္ရြယ္ေတြလည္း တစံုတခုေၾကာင့္ ေသေၾက ပ်က္စီးေနတာေတြကို မၾကာခဏ ေတြ႔ေနရတယ္။ မ်က္စိတမွိတ္ လွ်ပ္တျပက္အတြင္း ေကြးေသာလက္ မဆန္႔မီ ဆန္႔ေသာလက္ မေကြးမီ အခ်ိန္မေရြး တခုခု ျဖစ္ႏိုင္တယ္ဆိုတာလည္း ဘုရားက ေဟာထားတာ ရွိေသးေတာ့ ကမာၻမပ်က္ေသးဘူး ဆိုတာကိုလည္း လံုး၀ ယံုၾကည္စိတ္ခ်ေနလို႔လည္း မျဖစ္ေသး။ ဒါေၾကာင့္မို႔ မိုမၿပိဳ ၿပိဳခဲ့သည္ ရွိေသာ္၊ အကယ္၍မ်ား မ်ားပ်က္ခဲ့သည္ ရွိေသာ္ မပ်က္ခင္တလမွာ ဘယ္လို ရင္ဆိုင္မလဲဆိုတဲ့ ေမးခြန္းေတြကို ေျဖဖို႔အတြက္ စိတ္ကူးယဥ္ အခန္းက႑ကို စတင္လိုက္ပါၿပီ။

၁။ ဘယ္သူေတြနဲ႔ရွိေနခ်င္လဲ..
ကၽြန္မ ဘယ္သူနဲ႔မွ မေတြ႔ခ်င္ဘူး။ ကၽြန္မသားေလးတေယာက္ကို ရင္ခြင္ထဲမွာ ပိုက္ထားၿပီး သားေလးကိုပဲ တရားဓမၼအေၾကာင္းေတြ ဘာမွ မတည္ျမဲဘူးဆိုတဲ့ အေၾကာင္းေတြ ေျပာျပလိုက္ တရားမွတ္လိုက္နဲ႔ အခ်ိန္ကုန္ခ်င္တယ္။

၂။ ဘာေတြခံစားေနရမလဲ..
သားေလးမွာ သာသနာနဲ႔ ၾကံဳတဲ့အခ်ိန္ နည္းလိုက္တာလို႔ပဲ ေတြးၿပီး ခံစားမိလိမ့္မယ္။

၃။ ဘာေတြျပင္ဆင္ထားမလဲ
ဘုရားအဆံုးအမ ေတြကလြဲၿပီး ဘာမွ ျပင္ဆင္ထားျဖစ္မယ္ မထင္ဘူး။

၄။ ၀မ္းနည္းမိမွာက
အသက္ ၄၀ မွ လူ႔ဘ၀ကို စမယ္လို႔ ရည္ရြယ္ထားေတာ့ လူ႔ဘ၀ စၿပီး မၾကာခင္မွာပဲ ခ်က္ခ်င္း ေသရေတာ့မွာကို ၀မ္းနည္းမိတယ္။ သံသရာမွာ ဘယ္ေတာ့မွ သာသနာနဲ႔ မလြဲရေအာင္ သာသနာနဲ႔ ၾကံဳတုန္းၾကံဳခိုက္ အႏွိမ္႔ဆံုး ေသာတာပန္ အဆင့္ေလးအထိေတာင္ မရယူလိုက္ႏိုင္တာ ဗုဒၶဘာသာ ျဖစ္ရရႈံးတယ္ဆိုတာ ေတြးၿပီး ၀မ္းနည္းမိလိမ့္မယ္။

၅။ေၾကာက္လန္႔မိတာက..
ခ်က္ခ်င္းမေသမွာကို

၆။ေဆာင္ထားခ်င္တာ..
သားေလးအတြက္ စားစရာ ေသာက္စရာတခ်ိဳ႔ ဘုရားပံုတခ်ိဳ႔ကလြဲၿပီး တျခားဘာမွ မေဆာင္ထားခ်င္ဘူး။

၇။ဘာေတြေရးမိမလဲ..
ဘယ္သူမွ ဆက္ၿပီး အသက္ရွင္က်န္ေနဖို႔ မရွိဘူးဆိုရင္ေတာ့ ဘာမွ ေရးျဖစ္ေတာ့မွာ မဟုတ္ေတာ့ဘူး။ ဒါေပမယ့္ တခုေတာ့ရွိတယ္ ကမာၻမပ်က္ခင္ သိပၸံပညာရွင္ေတြနဲ႔ ကမာၻ႔ေခါင္းေဆာင္ေတြ တိုင္ပင္ၿပီး လူသားမ်ိဳးႏြယ္ကို ႏွစ္သန္းနဲ႔ ခ်ီၿပီးမွ ျပန္စရတာမ်ိဳး မျဖစ္ရေလေအာင္ လူသားမ်ိဳးႏြယ္ကို ေစာင့္ထိန္းဖို႔ အစီစဥ္တခု လုပ္ရင္လုပ္ႏိုင္တယ္။ အဲဒီအစီစဥ္က လက္ရွိ ရွာေဖြေတြ႔ရွိထားတဲ့ သိပၸံပညာေတြကို ထိန္းသိမ္းဖို႔ သိပၸံပညာရွင္ တခ်ိဳ႔နဲ႔ လူသားမ်ိဳးႏြယ္ကို ဆက္ထိန္းဖို႔ တႏိုင္ငံကို လူနည္းနည္းစီ အနည္းဆံုးေတာ့ တႏိုင္ငံကို ဥာဏ္ရည္ထက္ျမက္တဲ့ လူငယ္စံုတြဲ တတြဲစီခန္႔ လကမာၻမွာ Stay ခဏသြားေရွာင္ဖို႔ ၀န္ေဆာင္ေပးတာမ်ိဳး ဒါမွမဟုတ္ အဲဒီလို ဆင္တူရိုးမား အစီစဥ္ တခုခု ကုလသမဂၢအေနနဲ႔ စီစဥ္ႏိုင္လိမ့္မယ္။ ဒီေလာက္တိုးတက္ေနတဲ့ ေခတ္မွာ အကုန္လံုးေတာ့ အေသခံမယ္ မထင္ဘူး။ အထူးသျဖင့္ ကၽြန္မသာ ကုလသမဂၢရဲ့ အေထြေထြအတြင္းေရးမွဴး ဒါမွမဟုတ္ ႀကီးငါးႀကီးႏိုင္ငံရဲ့ ေခါင္းေဆာင္ တဦးျဖစ္ေနမယ္ဆိုရင္ ဒါကို မျဖစ္မေနလုပ္ဖို႔ အၾကံျပဳျဖစ္လိမ့္မယ္။ ကုလသမဂၢက မေဆာင္ရြက္ရင္ေတာင္မွ အနည္းဆံုးေတာ့ ပိုက္ဆံခ်မ္းသာတဲ့ သိပၸံပညာရွင္ မိသားစုေတြေတာ့ ဒီလို တိမ္းေရွာင္ၿပီး အသက္ရွင္ က်န္ခဲ့ႏိုင္ပါတယ္။ အဲဒီေတာ့ အသက္ရွင္ က်န္ေနခဲ့သူေတြအတြက္ အင္တာနက္ကေန ဖတ္လုိ႔ရေအာင္ ေသတမ္းစာတခု Message ထားခဲ့ခ်င္တယ္။ ေနာက္ထပ္ ျပန္လည္တည္ေဆာက္တဲ့ ကမာၻမွာ လူသားမ်ိဳးႏြယ္ေတြဟာ ၿငိမ္းၿငိမ္းခ်မ္းခ်မ္း ခ်စ္ခ်စ္ခင္ခင္နဲ႔ ေနဖို႔ ဗီတိုအာဏာမရွိတဲ့ တကယ္ကို ဒီမိုကေရစီ နည္းက်တဲ့ ကမာၻကုလသမဂၢကို ဖြဲ႔ဖို႔ ေသတမ္းစာတခု ေရးခဲ့ခ်င္တယ္။

ဂ။ေတြးမိေတြးရာ အေတြး
သာသနာနဲ႔ ေနာက္ထပ္ ထပ္ၾကံဳဖို႔ဆိုတာ မေသခ်ာေတာ့ဘူး ထပ္ၾကံဳဖို႔ေနေနသာသာ ကမာၻပ်က္သြားၿပီးရင္ အေပၚက အခ်က္အလက္ေတြအရ လူျပန္ျဖစ္ဖို႔က သိပ္ကိုမလြယ္ေတာ့ဘူး။ လူျဖစ္ဖို႔ ေနေနသာသာ သတၱ၀ါ တခုခု ျပန္ေပၚေပါက္ဖို႔ေတာင္ ႏွစ္က သန္းနဲ႔ခ်ီၾကာဦးမယ္။ နတ္ျပည္လို ကိေလသာ မ်ားလြန္းတဲ့ ေနရာကိုလည္း မေရာက္ခ်င္ဘူး။ ဘုရားစာအုပ္ထဲမွာေတာ့ ကမာၻပ်က္ခါနီး လူေတြဟာ ေမတၱာ၊ ဂရုဏာ ပြားမ်ားၿပီး ျဗဟၼာစိုရ္တရားေတြ ထားလြန္းလို႔ ျဗဟၼာျပည္ကို ေရာက္တာမ်ားတယ္လို႔ ဖတ္ဖူးတယ္။ ျဗဟၼာျပည္ေရာက္ရင္လည္း ရုပ္မရွိဘဲ နာမ္သက္သက္ရွိတဲ့ အရူပဘံုနဲ႔ နာမ္မရွိပဲ ရုပ္သက္သက္ဘဲ ရွိတဲ့ ရႈပဘံုကိုသြားေရာက္ရင္ေတာ့ ဒုကၡပဲ လို႔ေတြးေနမိမွာ ျဖစ္ၿပီး လူျပန္မျဖစ္ခင္စပ္ၾကား အဲဒီ ၾကားကာလအခ်ိ္န္မွာ ပ်ံသန္းႏိုင္တဲ့ ဒိုင္ႏိုေဆာ ျဖစ္ေနရင္လည္း အေကာင္းသားလို႔ ေတြးေနမိလိမ့္မယ္။

၉။ ဂုဏ္ယူခ်င္တာက
ဂုဏ္ယူရေလာက္တာ ဘာတခုမွ မလုပ္သြားရလို႔ ဂုဏ္ယူစရာေတာ့ သိပ္မရွိလွဘူး။ ဒါေပမယ့္ တခုေတာ့ရွိတယ္ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး သန္းေရႊကလည္း အဲဒီအခ်ိန္ေလာက္ဆို တရားေတြရၿပီး သံဃာေတြကို ဓါတ္တိုင္မွာ ႀကိဳးခ်ည္ရိုက္ႏွက္တာကအစ ေရႊ၀ါေရာင္ေတာ္လွန္ေရးမွာ သံဃာ သတ္ထားတာေတြအတြက္ မွားေၾကာင္း ေတာင္းပန္ၿပီး ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ ၿပီးေတာ့ ျပည္သူလူထု ေတာင္းဆိုတာကိုလည္း အကုန္လံုး လိုက္ေလ်ာၿပီး အဖသတ္တဲ့ အဇာတသတ္ မေသခင္ကလို တရားဓမၼနဲ႔ ေနလို႔ ျပည္သူလူထုကလည္း သူ႔တရား သူစီရင္လိမ့္မယ္ဆိုၿပီး အာဃာတ မထားေတာ့ပဲ ကမာၻပ်က္ခါနီး အားလံုးမွာ တရားဓမၼနဲ႔ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ အမ်ားစုရွိတဲ့ ျမန္မာျပည္ဟာ လံုး၀ၿငိမ္းခ်မ္းေနမွာ ျဖစ္ၿပီး ကမာၻမွာ စံျပအထားရဆံုး ႏိုင္ငံတႏိုင္ငံ ျဖစ္ေနပါလိမ့္မယ္။ အဲလို အေျခအေနဆိုရင္ေတာ့ ကမာၻပ်က္ခါနီး ေသအ့့ံဆဲဆဲမွာေတာင္မွ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ အႏွစ္ႏွစ္အလလက ပြားလာခဲ့တဲ့ ရန္မီးဟာ ကမာၻပ်က္မွပဲ ၿငိမ္းေတာ့တာပဲလို႔ ကမာၻပ်က္တာကိုေတာင္ ေက်းဇူးတင္ရမလို ျဖစ္ၿပီး ဂုဏ္ယူမိမွာေသခ်ာပါတယ္။

၁၀။ ရွာႀကံေျဖသိမ့္မိတာက
သာသနာနဲ႔ ၾကံဳတုန္းၾကံဳခိုက္ ဗုဒၶဘာသာ တေယာက္ျဖစ္ခြင့္ ရလိုက္တာကို ဂုဏ္ယူမိတယ္။

၁၁။က်ဴးရင့္ခ်င္တဲ့ ဥဒါန္း
နံပါတ္ ၉ ကအတုိင္း ျဖစ္ရင္ “ကမာၻတည္သေရႊ႕႔ ျမန္မာျပည္ ၿငိမ္းခ်မ္းသြားၿပီေဟ့” လုိ႔ က်ဴးရင့္မိမွာ ေသခ်ာပါတယ္။

အကိုေအာင္သာငယ္ေရ Tag post ကိုဖတ္ၿပီး ကိုယ့္ထက္ပိုၿပီး စိတ္ကူးယဥ္တဲ့သူက ရွိေသးတယ္လို႔ သ၀န္မတိုေနနဲ႔ေနာ့္။  Fact နဲ႔ Imagination ကို ေပါင္းစပ္ၿပီး ေရးရေတာ့ ပို႔စ္က သာမန္ထက္ နည္းနည္း ရွည္သြားတယ္ ေဆာရီးပါ။

တကယ္ကမာၻပ်က္ေသးမွာ မဟုတ္ဘူးလို႔ ယံုၾကည္လို႔ ဘယ္သူ႔ကိုမွ ျပန္မ tag ေတာ့ဘူး။

ရြင္လန္းခ်မ္းေျမ့ၾကပါေစ။

ဆက္ဖတ္ရန္>>

“N” for Nge, “င” for ငယ္

အခုတေလာ Semester ကုန္ခါနီးျဖစ္လို႔ Assignment ေတြ သိပ္မ်ားၿပီး အလုပ္ေတြ ရႈပ္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ သြားေနက် ဘေလာ့ဂ္ေတြ ဘယ္ဘေလာ့ဂ္ကိုမွ မေရာက္ျဖစ္ပဲ အားတဲ့အခ်ိန္မွ ဘေလာ့ဂ္ေတြ ျပန္လည္ၿပီး စာေၾကြးေတြ အတိုးခ် ဖတ္မယ္လို႔ စဥ္းစားေနတာ ကၽြန္မကို ဘယ္သူ tag လို႔ tag ထားမွန္း မသိလိုက္ဘူး။ tag ထားတဲ့ ညီမေလး မခ်စ္ရက C-Box မွာ လာအေၾကာင္းၾကားလို႔ သြားၾကည့္ေတာ့ ဦးေႏွာက္စားတဲ့ tag ဆိုတဲ့ ေခါင္းစဥ္နဲ႔ tag ထားတဲ့ ပို႔စ္ကို ေရးထားတာ ငါးရက္ေတာင္ ရွိေနၿပီ။ ကၽြန္မက တေန႔က ကိုေဆာင္းယြန္းလ tag ထားတဲ့ ညည္းျဖစ္တဲ့ သီခ်င္းမ်ားကို ေရးၿပီး ျပန္ tag ဖို႔ အြန္လိုင္းေပၚမွာပဲ သိတဲ့ မိတ္ေဆြေတြကို စဥ္းစားေတာ့ ဘေလာ့ဂ္သက္တမ္းကလည္း သံုးလျပည့္ရံုေလးပဲ ရွိေသးလို႔ ေမာင္ေလး မိုးေသြးငယ္ တေယာက္ကလြြဲၿပီး ကၽြန္မနဲ႔ tag ရ ေလာက္ေအာင္ ရင္းႏွီးတဲ့ အြန္လိုင္းေပၚမွာပဲ သိတဲ့ ဘေလာ့ဂ္မိတ္ေဆြ မရွိေသးဘူးလို႔ ထင္ေနတာ အခုေတာ့ ကၽြန္မကို tag တဲ့သူက အဲဒီပို႔စ္ မတိုင္ခင္ကေတာင္ ရွိေနတာ သိရလို႔ ကၽြန္မ ထင္တာ မွားသြားၿပီဆိုတာ အခုမွ သိလိုက္ရတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ သိသိခ်င္းပဲ ညီမေလး မခ်စ္ရကို အရင္ပို႔စ္မွာ တင္ခဲ့တဲ့ ညည္းျဖစ္ေသာ သီခ်င္းမ်ားကို ျပန္ tag ရင္း ညီမေလးရဲ့ tag ကို ေျဖေပးလိုက္ပါတယ္။
ျမန္မာလို “င” နဲ႔ အဂၤလိပ္လို "N" ႏွစ္ခုစလံုး ေပါင္းၿပီးေတာင္မွ ေမးခြန္းေတြကို ကုန္ေအာင္ မေျဖႏိုင္တဲ့အတြက္ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ ညံ့တယ္၊ လူမႈေရး ဗဟုသုတ သိပ္နည္းတယ္ ဆိုတာကိုေတာ့ ႀကိဳၿပီး ၀န္ခံပါတယ္ေနာ့္။


1. What is your mame …Nge Naing ငယ္ႏိုင္

2. N as four letter word…Name

3.Boy’s Name… Naing Aung (သူငယ္ခ်င္း တေယာက္ရဲ့ နာမည္)

4. Girl’s name….Ni Ni Win ( ဘေလာ့ဂါ ညီမေလးတေယာက္ရဲ့ နာမည္)

5. Occupation…Nurse

6. Flower…ငု၀ါပန္း

7. Something you’ll wear…made in Myanmar (ေငြေရာင္ ေခါင္းစည္းႀကိဳး)

8. Food….Noodle

9.Something found in the bathroom…Nivea shower gel

10. Country…Norway

11. Colour…ေငြေရာင္

12.Exclamation …No way!

13. Movie title…N. C. l. S (ျမဴသွ်ရီရဲ့ အၾကံျပဳခ်က္အရ)

14.Something you drink…No added sugar juice (အိမ္မွာ ေဆာ္ဒါေတြ သၾကားေတြ ပါတဲ့ အခ်ိဳရည္ ဘယ္ေတာ့မွ မေသာက္ဘူး၊ အသီးမ်ိဳးစံု ေရာထားတဲ့ ၁၀၀% သစ္သီးရည္ေတြပဲ ေသာက္ပါတယ္)

15. A musical group… N. Dubz (ျမဴသွ်ရီရဲ့ အၾကံျပဳခ်က္အရ)

16. An animal… ငန္း

17. Street name… Nobel (ရပ္ကြက္ထဲက လမ္းတခုရဲ့ နာမည္ပါ)

18. A type of car Nissan

19..The title of sound… Never say good bye

20. The reason for being late…No train today (ရထားနဲ႔ပဲ ခရီးသြားတယ္ ရထားျပင္တဲ့ Weekend ေတြမွာ အလုပ္သြားရင္ အျမဲေနာက္က်တတ္တယ္)


ညီမေလး မခ်စ္ရေရ- ေျဖမတတ္တဲ့ ေမးခြန္းႏွစ္ခုကိုေတာ့ ကိုယ့္ဖါသာကိုယ္ပဲ ရွာလိုက္ပါေတာ့။ ေခါင္းစားမွာစိုးလို႔ ဘယ္သူ႔ကိုမွ မ tag ေတာ့ပါဘူး။


ရြင္လန္းခ်မ္းေျမ့ပါေစ။

ဆက္ဖတ္ရန္>>

ကိုေဆာင္းယြန္းလ တပ္ထားတဲ့ ညည္းျဖစ္ေသာ သီခ်င္းမ်ား

ေတာတြင္း ABSDF မွာတုန္းက တပ္ရင္း တရင္းတည္းေအာက္မွာ အတူတူ တိုက္ပြဲ၀င္လာခဲ့တဲ့ ကိုေဆာင္းယြန္းလ က ကၽြန္မကို စကားမ်ားမ်ား ေျပာတာေတာင္ တခါမွ မေတြ႔ဖူးလို႔ ဘာသီခ်င္းေတြမ်ား ညည္းလဲဆိုတာ စိတ္၀င္စားပံုရပါတယ္။ ညည္းျဖစ္ေသာ သီခ်င္းမ်ားနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ဘေလာ့ဂ္ သက္တမ္း ႏွစ္လျပည့္ခါစေတာင္ တပ္ထားတာ အခုဆို တလခန္႔ေတာင္ ရွိေနပါၿပီ။ ကၽြန္မလည္း ကိုယ့္အသံကိုယ္ သေဘာေပါက္လို႔ လူေရွ႔သူေရွ႔မွာ သီခ်င္း တခါမွ မညည္းဖူးေပယ့္ တေယာက္တည္း ရွိတဲ့အခ်ိန္ေတြမွာ ညည္းျဖစ္တဲ့ သီခ်င္းေတြေတာ့ ရွိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဘယ္သူေရးၿပီး ဘယ္သူဆိုတယ္ဆိုတာ မသိတဲ့ အျပင္ သီခ်င္းနာမည္ေတြကိုလည္း မမွတ္မိတာက ပိုမ်ားၿပီး တပုဒ္လံုး ျပည့္ေအာင္ရတာလည္း မရွိတဲ့သီခ်င္းေတြသာ ျဖစ္ေနတယ္။ သီခ်င္းေရးသူနဲ႔ ဆိုသူေတြ သိတဲ့အထိ ေစာင့္ေနရင္ ဘယ္ေတာ့မွ ေရးျဖစ္မွာ မဟုတ္လို႔ ရွာမေနေတာ့ပဲ ရသေလာက္ကို တင္ေပးလိုက္ပါတယ္။

ကၽြန္မက ဘ၀မွာ မိဘ၊ ေမာင္ႏွမ၊ မိတ္ေဆြ၊ သူငယ္ခ်င္းေတြ၊ အိမ္ေမြးတိရိစာၦန္ ေခြး၊ ေၾကာင္၊ ကၽြဲ၊ ႏြားတို႔လို သက္ရွိေတြတင္မက သက္မဲ့ရုပ္၀တၳဳ ပစၥည္းေတြျဖစ္တဲ့ ေနရာေဒသ၊ သံုးစြဲခဲ့ဖူးတဲ့ ပစၥည္းေတြကိုေတာင္မွ ၿငိတြယ္တဲ့ သံေယာဇဥ္ လံုး၀ထားခြင့္ မရတဲ့ဇာတာပါလာပံု ရပါတယ္။ တစံုတေယာက္ (သို႔) တခုခုကို နည္းနည္းေလး သံေယာဇဥ္ ျဖစ္မိတာနဲ႔ ခ်က္ခ်င္းကို ေကြကြင္းဖို႔ အေၾကာင္းက ဖန္လာၿပီး အဲဒီ ေကြကြင္းရတဲ့ ဒုကၡကို တသက္စာ ခံစားလို႔ မဆံုး ျဖစ္ရပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္မို႔ မဂၤလာတရားနဲ႔ ညီေအာင္ kiki ဘေလာ့ဂ္မွာ ေရးထားတဲ့ မခ်စ္မမုန္း အေကာင္းဆံုး ဆိုတဲ့ သေဘာတရားအတိုင္း လိုက္နာၿပီး ဘယ္သူနဲ႔မွ မရင္းႏွီးေအာင္ ဘာကိုမွ မကပ္ၿငိေအာင္ ႀကိဳးစား ေနလာခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ အရိယာ သူေတာ္စင္မွ မဟုတ္ပဲ ႀကံဳေတြ႔ဖူးၿပီး ကပ္ၿငိဖူးတာမွန္မွ်ကို တြယ္တာမိလို႔ ရင္နဲ႔မဆ့ံေအာင္ ခံစားရပါတယ္။ အဲဒီလို သံေယာဇဥ္ ျဖစ္ဖူးတဲ့ သက္ရွိသက္မဲ့ေတြကို သတိရတိုင္း ၎တို႔နဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ သီခ်င္းေလးေတြကို ညည္းျဖစ္ပါတယ္။

ကၽြန္မငယ္ငယ္က ဆရာဆရာမေတြက ကၽြန္မဘ၀ကို ေႏြးေထြးမႈ သိပ္ေပးခဲ့လို႔ ၀လံုးကို လက္ထပ္ၿပီး သင္ၾကားေပးတဲ့ သူငယ္တန္းက ဆရာမကေန ရႈပ္ေထြးလွတဲ့ Organic Chemistry formulae ေတြကို ရွင္းေအာင္ ရွင္းျပတဲ့ ၁၀ တန္း သိပၸံခန္းက ဆရာမအထိကို အျမဲအမွတ္ရေနပါတယ္။ အဲဒီလို ဆရာဆရာမေတြနဲ႔ ငယ္ငယ္က ပညာ စတင္ သင္ၾကားဖူးတဲ့ မူလတန္းေက်ာင္းက သူငယ္ခ်င္းေတြကို သတိရရင္

”မိမိ ကုိယ္ကို ေကာင္းေအာင္ ႀကိဳးစားမည္၊ မိမိ အတန္းကို ေကာင္းေအာင္ ႀကိဳးစားမည္ မိမိ ေက်ာင္းကို ေကာင္းေအာင္ ႀကိဳးစားမည္၊ မိမိ တိုင္းျပည္အတြက္ ေကာင္းေအာင္ႀကိဳးစားမည္။ ဂတိေလးခ်က္ကို မူတည္ ဖြဲ႔စည္းခဲ့တဲ့ ေက်ာင္းေကာင္စီ အသင္းေလးသင္းဖြဲ႔ကာရယ္ က်န္စစ္သားနဲ႔ ဘုရင့္ေနာင္ အေလာင္းဘုရားနဲ႔ ဗႏၶဳလရဲ့အမည္” အဲဒါမဆလ ေခတ္က ေက်ာင္းသားေတြ ဆိုရတဲ့ ေက်ာင္းေကာင္စီ သီခ်င္းပါ။ ခုေခတ္ ေက်ာင္းသားေတြေတာ့ ဘာေတြဆိုရလဲမသိဘူး။

အိမ္က အေဖကို သတိရရင္ ဆိုတာက အေဖအျမဲဆိုတတ္တဲ့ သီခ်င္း ျဖစ္တဲ့ ”တူယွဥ္ကာေလ တကယ္ပဲ အစြမ္းျပခ်င္တယ္၊ ဗမာ့သတၱိ ကမၻာကသိေအာင္ ငါတို႔ ျပလိုက္မယ္၊ ဗမာ့ရဲ့ သတၱိကို ဘယ္မွာ ယွဥ္ႏုိင္မယ္ ေ၀းစြာ ေရွာင္ၾကပါလို႔ ငါတို႔ ဟစ္ေၾကြးတယ္။ တို႔ဗိုလ္က ဓါးဆြဲလို႔ ေရွ႔ကတက္ပါတယ္။ သူတို႔အေလာင္းေကာင္ ကြယ္ကာျပဳလို႔ ငါတို႔တိုက္ခိုက္တယ္“ တဲ့။ ဒါက ေခတ္အဆက္ဆက္က ရဲရဲေတာက္ စစ္သည္ေတာ္ေတြ ဆိုတဲ့သီခ်င္း ျဖစ္ဖို႔မ်ားတယ္။

အေမကို သတိရရင္ေတာ့ အေမအျမဲဆိုတတ္တဲ့ "သံသရာဘုံ မလြတ္ကင္းႏိုင္ၾကကုန္ ဤကမာၻေျမ၀သုန္ ေမတၱာနယ္ထဲ သက္ဆင္းကာၾကံဳ လြဲေရွာင္ႏိုင္မရကုန္…… ….... ....ေမတၱာျဖန္းမွ လန္းဆန္းမယ္သာယံု" ဆိုတဲ့သီခ်င္း ေရးသူေရာ ဆိုသူပါ မမွတ္မိေတာ့ပါ။

ကၽြန္မအကိုအႀကီးဆံုးက ကၽြန္မသံုးေလးႏွစ္ေလာက္မွာ အိပ္ကေန ထြက္သြားပါတယ္။ကၽြန္မတို႔ မိသားစုနဲ႔ မခြဲခြာမီက ကၽြန္မကို လက္ဆြဲ၊ ကၽြန္မညီမေလးကို ပုခံုးမွာထမ္းၿပီး အျမဲဆိုတတ္တဲ့ ”တေယာက္မွတဆင့္ ပိေတာက္မ အခ်စ္ကို ေျပာရရင္ ေမာင္ေတာ့ ရွက္လွပါေပတယ္၊ စစ္ပြဲတရာ ႏႊဲလိုက္ခ်င္ရဲ့ အခ်စ္တပြဲမွ မႏႊဲခ်င္ေတာ့ဘူးကြယ္” ဆိုတဲ့ တြံေတးသိန္းတန္ရဲ့ အခ်စ္တပြဲနဲ႔ စစ္ပြဲတရာ သီခ်င္းကို အျမဲဆိုတတ္လို႔ ကၽြန္မအကိုကို သတိရတိုင္း ဒီသီခ်င္းကို မၾကာခဏ ညည္းျဖစ္ပါတယ္။

ကၽြန္မတို႔ ငယ္ငယ္က ခ်ီပိုးထိန္းေက်ာင္း ေကၽြးေမြးျပဳစုလာတဲ့ ကၽြန္မအစ္မႀကီးကို သတိရရင္ေတာ့ ” ျပာရည္မိႈင္းကာမို႔မို႔... ညို႔ညိဳ႔ညိဳလြင္... ညင္းေလေျပ ေသြးလို႔ကာ ေဖးမကူခ်င္…” အစခ်ီတဲ့ ၀င္းဦးရဲ့ တိမ္လႊာမို႔မို႔လြင္ (ဦးဂင္ႀကီးနဲ႔ အႀကိဳက္ခ်င္းတူေနတယ္) သီခ်င္း အပါအ၀င္ မာမာေအး၊ ခ်ိဳၿပံဳး၊ တင္တင္ျမ၊ ကိုတင္လိႈင္၊ ကိုသန္းလိႈင္ စႏၵယားခ်စ္ေဆြ၊ စႏၵရားလွထြဋ္ တို႔ ဆိုတဲ့ အစ္မတို႔ေခတ္က ေပၚတဲ့ အလြမ္းသီခ်င္း အေတာ္မ်ားမ်ား ကၽြန္မႀကိဳက္လည္းႀကိဳက္တယ္ ညည္းလည္း ညည္းျဖစ္တယ္။

အဲဒီအလြမ္းသီခ်င္းေတြ အထဲက အႀကိဳက္ဆံုးတပုဒ္ကေတာ့ ကိုတင္လိႈင္ဆိုတဲ့ ရြက္၀ါေၾကြလူး သီခ်င္းျဖစ္တယ္။ ” ရြက္၀ါေၾကြလူး... ေႏြဦး.. ပုရြက္ဖူးေ၀၍ ဖူးငံုစီျမ ပြင့္သည့္လကို ေမွ်ာ္တေလသည့္ ေမ့အျဖစ္မ်ား... ေမွ်ာ္ကာ ေမွ်ာ္ကာေလတိုင္း... စိတ္ရိုင္းေတြ..ရင္မွာမစဲ သူ႔ကိုပဲ သတိရျခင္းနဲ႔ ရင္မွာ ကုေဋကဋာ ျပန္လည္တသ ေမ့မရႏိုင္ၿပီ” ေတာတြင္းေရာက္လာၿပီး ေနာက္ပိုင္း ကၽြန္မတို႔ မဂၤလာေဆာင္ၿပီး ေနာက္ေန႔မွာ အစ္မကို သတိရလို႔ ဒီသီခ်င္းကို ညည္းလိုက္မိတယ္။ အဲဒါနဲ႔ ျပႆနာက စၿပီး စစ္လားေဆးလား အလုပ္ခံရေတာ့တာပဲ ”ရည္းစား မရွိဖူးဘူးဆိုတာ ဟုတ္ေကာ ဟုတ္ရဲ့လား၊ ဒီသီခ်င္းကို ဘာအတြက္ ဆိုရတာလဲ” နဲ႔ ပုလိပ္စစ္သလို အလုပ္ခံရေတာ့ ျပႆနာ မျဖစ္ခ်င္တာနဲ႔ ”ကဲ ကဲ မႀကိဳက္ရင္လည္း မဆိုေတာ့ဘူး အဓိပၸါယ္ မရွိတာေတြ လာမေမးပါနဲ႔” လို႔ ေျပာၿပီး ေနာက္ေတာ့ အစ္မကို သတိရလည္း သူ႔ေရွ႔မွာ ဒီသီခ်င္းကို ဘယ္ေတာ့မွ မညည္းျဖစ္ေတာ့ဘူး။

ေတာတြင္းကာလ စစ္သင္တန္းတက္တဲ့အခ်ိန္ကို သတိရရင္ေတာ့ ေတာ္လွန္ေရး သီခ်င္းမ်ားအားလံုးနဲ႔ ”ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္ သီခ်င္းနဲ႔ အေရးႀကီးၿပီ (ထူးအိမ္သင္)” သီခ်င္းေတြကို အမ်ားဆံုး ညည္းျဖစ္တယ္။ (သီခ်င္းစာသားကို ေနာက္မွ ျပန္ျဖည့္ေပးမယ္)

တပ္ရင္းမွာ အခမ္းအနားေတြ လုပ္တဲ့အခ်ိန္ကို သတိရရင္ေတာ့ စန္းစန္းျမင့္ သီဆိုခဲ့တဲ့ ဘ၀တကၠသိုလ္ကို ညည္းျဖစ္တယ္။ ” က်မတို႔ လူငယ္ပီပီ.. ေရေျမတကြဲတျပား.... တသီးတျခား ေနလာခဲ့ၾကတယ္... ဒါေပမဲ့ ယေန႔အခါ… ဘ၀တကၠသိုလ္မွာ ၀င္လာဆံုစည္းလို႔ရယ္.... ေသြးကေျပာလာစဥ္အခါ.... အကိုညီငယ္ ေမာင္ငယ္ႏွမတို႔လို... ခင္ၾကတယ္ မင္ၾကတယ္… ခင္ၾကမင္ၾကပါေပတယ္....။ တစည္းတည္း တလံုးတည္း… လက္တြဲ တိုင္ပင္ တူယွဥ္ညွိႏိႈင္းလို႔… ကိုယ့္တိုင္းျပည္ ကိုယ့္လူမ်ိဳးအတြက္... တဘက္တလမ္း တာ၀န္ထမ္းလို႔ရယ္... ဒီလမ္းကိုေလွ်ာက္ ဒီစခန္း ဒီလမ္းေရာက္မွ... ဒီစမ္းကေရကို ေသာက္ရမည္ … ရည္မွန္းခ်က္ အနီေရာင္ ေတာက္ရမည္” ကို မၾကာခဏ ညည္းျဖစ္ပါတယ္။

အမ်ိဳးသားက တခါတေလ တျခားၿမိဳ႔ေတြကို ညအိပ္ညေန သြားလည္တဲ့အခါ သူေတာထဲမွာတုန္းက ကၽြန္မကို ဆြဲေဆာင္ခဲ့တဲ့ သီခ်င္းေတြ အမ်ားႀကီးအနက္ အႀကိဳက္ဆံုးသီခ်င္း ႏွစ္ပုဒ္ကေတာ့ ” အရံႈးမေပးနဲ႔ မိငယ္ေရ… ရဲရင့္မွ ေက်ာ္ျဖတ္သြား... အမ်ားအက်ိဳးအတြက္ တာ၀န္ထမ္းရြက္တဲ့အခါ တကယ္ကိုယ္က်ိဳး စြန္႔ႏိုင္မွာ........” ဆိုတဲ့ ”ခြန္အားျဖည့္မိငယ္” သီခ်င္းနဲ႔ ”ေအးအတူ ပူအမွ်တို႔ဘ၀ေလးမွာ... သာယာစိုေျပ ခ်မ္းေျမ့တလွည့္နဲ႔... ပူပင္ဆူေလာင္ ပြက္ပြက္ညံျခင္းရယ္ … သြားတလွည့္လာတလွည့္နဲ႔... ခဏခဏ ႀကံဳမွာပဲလို႔ …စိတ္မညစ္နဲ႔ေလ အားေပးရင္းနဲ႔...” ဆိုတဲ့ ”ေအးအတူပူအမွ်” သီခ်င္းကို ညည္းျဖစ္တယ္။ ကၽြန္မ အမ်ိဳးသားက ခင္ေမာင္တိုး သီခ်င္းကို ခင္ေမာင္တိုးနဲ႔ တသံတည္း ျဖစ္ေအာင္ ဆိုတတ္တယ္။


ကၽြန္မ ညအိပ္ရာ၀င္ခါနီးတိုင္း ဆိုျဖစ္ ညည္းျဖစ္တဲ့ သီခ်င္းေတြကေတာ့ ကၽြန္မသားက ကၽြန္မကို Burmese Idlol ၀င္ျပိဳင္ရင္ ပထမရႏိုင္တယ္ လို႔ခ်ီးက်ဴးတဲ့ ကေလးကဗ်ာတြကို ဖ်က္ဆိုတဲ့ သီခ်င္းပါ။ ”twinkle twinkle little star how I wonder what you are” သံစဥ္ကိုယူၿပီး ”ေမေမသားေလး လိမၼာတယ္…. ေမေမသားေလး အိပ္ေတာ့မယ္” ဆိုတဲ့ ႏွစ္ခြန္းတည္းနဲ႔ ေတးကဗ်ာပုဒ္လံုး ၿပီးေအာင္ အစားသြင္းၿပီး ထည့္ဆိုတယ္။ This old man ကဗ်ာရဲ့ သံစဥ္ကိုေတာ့ ”ေမေမသား…သားလိမၼာ.. ေမေမသား.. သားလိမၼာကို ေမေမခ်စ္.. ေမေမသားေလး လိမၼာတယ္… ေမေမသားေလး အိပ္ေတာ့မယ္…” ဆိုတာနဲ႔ အစားသြင္းၿပီး ယခုထိ ေန႔တိုင္းဆိုျဖစ္တယ္။

ကိုေဆာင္းယြန္းလ တပ္ၿပီးမွ ညည္းျဖစ္တဲ့သီခ်င္းကေတာ့ ”ကိုကိုခ်စ္” သီခ်င္းပါ။ အေၾကာင္းရင္းကေတာ့ ကၽြန္မတို႔ တပ္ရင္းမွာ ကိုေဆာင္းယြန္းလကို သိပ္ၿပီး ႏွစ္သက္ျမတ္ႏိုးခဲ့တဲ့ နီနီ (အမည္ရင္းမဟုတ္ပါ) ဆိုတဲ့ ေကာင္မေလးတေယာက္ ရွိခဲ့ပါတယ္။ ကိုေဆာင္းယြန္းလက အဲဒီအခ်ိန္က အခုလို ကတံုးဆံပင္နဲ႔ မဟုတ္ပဲ ဆံပင္ကို ရွည္ရွည္ထားၿပီး ခပ္ပြပြ ညွပ္ထားေတာ့ နီနီကို သိပ္ၿပီးမ်က္စိက်ေစတယ္။ ဒီေတာ့ နီနီက အေဆာင္မွာ ေရာက္ရင္ ဒီသီခ်င္းကို ကိုကိုခ်စ္ေရလို႔ မူရင္းအတိုင္း မဆိုပဲ ”ကိုကိုတူးေရ တို႔ကေတာ့ ေခၚမွာပဲေလ” နဲ႔ အစခ်ီၿပီး အေဆာင္မွာ အျမဲတမ္း လာလာဆိုတတ္လို႔ မိန္းကေလးဟာ မိန္းကေလးလိုေနပါလို႔ အျမဲဆံုးမရပါတယ္။ ကိုေဆာင္းယြန္းလက ကၽြန္မကို တပ္လိုက္ေတ့ ေပ်ာ္တတ္တဲ့ နီနီကို သိ္ပ္သတိရမိၿပီး ဒီသီခ်င္းကို ညည္းျဖစ္တယ္။ (ေဆာရီး ဒီပို႔စ္ကို NM မေတြ႔ေစနဲ႔ေနာ့္၊ သတိေပးရက္နဲ႔ ေတြ႔သြားလို႔ ျပႆနာျဖစ္ရင္ေတာ့ တာ၀န္မယူဘူး)။
 




ၿပီးခဲ့တဲ့ စေနေန႔က ကၽြန္မတို႔ ဆစ္ဒနီၿမိဳ႔မွာ ျမန္မာျပည္က အႏုပညာရွင္ေတြ နာဂစ္ေဒသ ရန္ပံုေငြအတြက္ ပြဲလာကၿပီးေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ အခုရက္ေတြထဲမွာ ညည္းျဖစ္တာက ၂၁ ႏွစ္ေက်ာ္မွ ပထမဦးဆံုး ျပန္ၾကည့္ရတဲ့ ႏွစ္ပါးသြားအကမွာ ဇာတ္မင္းသားေတြ သီဆိုကၾကတဲ့ ေရႊမန္းတင္ေမာင္ရဲ့သီခ်င္း ”ေအာင္ပါေစ” သီခ်င္းပါပဲ။ ဒီသီခ်င္းကုိေတာ့ ကၽြန္မ မညည္းျပေတာ့ပါဘူး ေရႊမန္းတင္ေမာင္ရဲ့ေျမး တင္ေမာင္ဆန္းမင္း၀င္း ကိုယ္တိုင္ သီဆို ကျပထားတဲ့ပံုကိုသာ ဆက္ၾကည့္ၿပီး နားေထာင္ေပေတာ့။ ဒီေလာက္ဆို ကိုေဆာင္းယြန္းလ tag ထားတာနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ေက်နပ္လိမ့္မယ္ ထင္ပါတယ္။

ပို႔စ္ကို စတင္တုန္းက ျပန္တပ္ဖို႔ ေမ့သြားလို႔ အခုမွ ထပ္ျဖည့္ၿပီး တပ္လိုက္ပါတယ္။ ဆက္ၿပီးတပ္ခ်င္တဲ့ သူေတြကေတာ့ အမ်ားႀကီးရွိေပမဲ့ ဘေလာ့ဂ္သက္တမ္း သံုးလပဲ ရွိေသးတယ္ဆိုေတာ့ ဘယ္ေလာက္ရင္းႏွီးတဲ့သူကို တပ္ရတယ္ဆိုတဲ့ တပ္တာနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး သေဘာသဘာ၀ကို သိပ္နားမလည္ေသးတာရယ္ ကၽြန္မက လူတိုင္းကို ခင္ေပမယ့္ အြန္လိုင္းေပၚမွာပဲ သိတဲ့ဘေလာ့ဂါေတြအထဲမွာ ကၽြန္မကို တပ္ရေလာက္ေအာင္ ခင္မင္ရင္းႏွီးသူေတြ ဘယ္သူေတြ ရွိတယ္ဆိုတာ မသိတာရယ္ေၾကာင့္ နဂိုကတည္းက အျပင္မွာ သိၿပီးသားျဖစ္တဲ့ ဘေလာ့ဂါေတြကိုပဲ တပ္ဖို႔ အရင္စဥ္းစားလိုက္မယ္။ ရဲေဘာ္ႀကီး ေနာ္မန္ နဲ႔ ေမာင္ေလး ေစာေက်ာ္ခြိ (ကရင္သီခ်င္း ျဖစ္ရင္ ဗမာလိုျပန္ေပးရမယ္) ဘာသတင္းထူးလဲဆိုတာပဲ လုိက္ရွာၿပီး တင္ေနရတာကို ခဏေလး Relax လုပ္ေပးေစခ်င္လို႔ တပ္ပါတယ္။ ေနာက္တေယာက္က ေတာထဲမွာတုန္းကေတာ့ ေရွ႔တန္းမွာပဲ တိုက္ပြဲေတြနဲ႔ အခ်ိန္ကုန္ၿပီး အခုက်ေတာ့ သတင္းေတြနဲ႔ပဲ အခ်ိန္ကုန္ေနတဲ့ သူငယ္ခ်င္း လူလ ကို relax ျဖစ္ေစခ်င္လို႔ ေရးေပးေစခ်င္တယ္။ ၿပီးေတာ့ လာမည့္ ABSDF ႏွစ္ပတ္လည္ အခမ္းအနားအတြက္ အလုပ္မ်ားေနရွာလို႔ ခဏတာ relax ျဖစ္ေစခ်င္တဲ့ ေစတနာနဲ႔ တပ္ခ်င္တာက ကၽြန္မတို႔ ABSDF New South Wale Branch ဥကၠဌ အဲ.. ဦးေဆာင္ေကာ္မတီ စနစ္မဟုတ္ေတာ့ဘူးဆိုေတာ့ အတြင္းေရးမွဴးမ်ား အဖြဲ႔၀င္ တဦးျဖစ္တဲ့ ကိုေအာင္ႏိုင္ေလး ႏွင့္ ဘေလာ့ဂ္ ဆိုတာကို ကၽြန္မ စေတြ႔ဖူးတုန္းက အျမဲမျပတ္ ဖတ္ခဲ့တဲ့ ဘေလာ့ဂ္တခု ျဖစ္ၿပီး အခုခ်ိန္မွာ ပို႔စ္သိပ္မတင္ေတာ့တဲ့ ဆရာေယာဟန္ေအာင္ ကို တပ္ခ်င္ပါတယ္။ ဆရာ အလုပ္ မ်ားေနလို႔ နားထားတယ္ဆိုတာ သိေပမယ့္ ခဏ အခ်ိန္ရရင္ Relax လုပ္တဲ့အေနနဲ႔ ေရးေပးေစခ်င္ပါတယ္။ အျပင္မွာသိတဲ့ ဘေလာ့ဂါေတြေတာ့ ကုန္သြားၿပီ ခၽြင္းခ်က္အေနနဲ႔ အျပင္မွာ လူခ်င္း တခါမွ မေတြ႔ဖူး၊ မျမင္ဖူးေပမယ့္ အြန္လိုင္းေပၚမွာ တကယ္ကို ေမာင္ႏွမ အရင္းလို ရင္းႏွီးေနၿပီး ကၽြန္မဘေလာ့ရဲ့ လိုအပ္ခ်က္ေတြကို အျမဲတမ္း လာကူညီေပးေနတဲ့ မိုးေသြးငယ္ ေခၚ ေမာင္ေလး ကိုလတ္ကို တပ္လိုက္ပါတယ္။ ေနာက္ထပ္တေယာက္က ကၽြန္မဒီပို႔စ္ကို ေရးတဲ့အခ်ိန္မွာ ကၽြန္မကို tag ထားၿပီးသားျဖစ္တဲ့ ညီမေလး မခ်စ္ရ ကို ျပန္တပ္လိုက္ပါတယ္။ ျဖစ္ေအာင္ ေရးေပးၾကေစခ်င္ပါတယ္။


(သီခ်င္းစာသားေတြက မွတ္မိသလို ေရးထားတာသာ ျဖစ္လို႔ အမွားပါရင္ ခြင့္လြတ္ၾကပါ၊ ၿပီးေတာ့ ေမြးရပ္ေျမမွ အေ၀းေရာက္ေနတဲ့ ျမန္မာေတြအားလံုး ျမန္မာ့ ယဥ္ေက်းမႈ အႏုပညာ စစ္စစ္ကို ခံစားခ်င္ရင္ တင္ထားတဲ့ ဗီြးဒယိုကို ျဖစ္ေအာင္ၾကည့္ၿပီး သီခ်င္းကို နားေထာင္ဖို႔ မေမ့ပါနဲ႔။ အဲဒီပြဲေတာ္နဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ပို႔စ္ကိုေနာက္ပိုင္း အခ်ိန္ရင္ တင္ဖို႔ ရွိပါတယ္)

အားလံုး ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ့ၾကပါေစ။

ဆက္ဖတ္ရန္>>