ဒီႏွစ္ဆစ္ဒနီျမန္မာသၾကၤန္ပြဲ

သၾကၤန္ပြဲေတာ္ႏွစ္ခုစလံုးက ျမင္ကြင္းေတြကို ပို႔စ္တခုတည္း ေပါင္းၿပီး ျပန္တင္ထားပါတယ္။

ႏွစ္သစ္မွာ မဂၤလာအေပါင္းနဲ႔ ျပည့္စံုၾကပါေစ။ သၾကၤန္ကာလကို ေဘးရန္ကင္းစြာနဲ႔ျဖတ္သန္းၿပီး မဂၤလာရွိေသာ ႏွစ္သစ္မွာ အားလံုး က်က္သေရမဂၤလာ တိုးကာ ေကာင္းက်ိဳးလိုရာဆႏၵမွန္သမွ် တလံုးတပါဒ ျပည့္၀ၾကပါေစလို႔႔ အားလံုးအတြက္ ဆုမြန္ေကာင္းေတာင္းလိုက္ပါတယ္။ ျမန္မာ့ရိုးရာ အတာသၾကၤန္ကို ျမန္မာျပည္တြင္းမွာသာမက ႏိုင္ငံတကာေရာက္ ျမန္မာလူမ်ိဳးေတြ ရွိရာေနရာ အားလံုးနီးပါးမွာ က်င္းပၾကတာကို အြန္လိုင္းေပၚမွာ ေတြ႔ရေတာ့ ယဥ္ေက်းမႈအေမြအနစ္ကို ဘယ္ပဲေရာက္ေရာက္ ဆက္လက္ထိန္းသိမ္းေနၾကတာ ျဖစ္လို႔ ကၽြန္မ တကယ္ပဲ ဂုဏ္ယူ၀မ္းေျမာက္မိပါတယ္။ ျပည္ပ သၾကၤန္ပြဲေတြမွာ ျမန္မာ့ရိုးရာသၾကၤန္ကို ျမန္မာရိုးရာဆန္ဆန္ က်င္းပၾကတာ ေတြ႔ရသေလာက္ ျပည္တြင္းက သၾကၤန္ပြဲတခ်ိဳ႔မွာ ျမင္ေတြ႔ရတဲ့ သရုပ္ပ်က္ျမင္ကြင္း တခ်ိဳ႔ကိုေတာ့ တကယ္ပဲ စိတ္ပ်က္မိတာ အမွန္ပါ။ ဒါေမပဲ့လည္း "ဆယ္စုႏွစ္ႏွစ္ခုနီးပါး တားဆီးပိတ္ပင္ထားျခင္း ခံခဲ့ရတဲ့ ျမန္မာ့ရိုးရာ သၾကၤန္သံခ်ပ္ အသံေတြကို ျပည္တြင္းမွာ အခုဒီႏွစ္မွာမွ စၿပီး ျပန္လည္ၾကားလာရလို႔ ဒီႏွစ္သၾကၤန္အတြက္ အားတက္ဖြယ္ရာ၊ ၀မ္းေျမာက္ဖြယ္ရာအျဖစ္ ေတြ႔ရေတာ့ စိတ္ပ်က္ဖြယ္ရာေတြကို ေလာေလာဆယ္မွာ ခဏေမ့ထားၿပီး ဆစ္ဒနီၿမိဳ႔မွာ က်င္းပတဲ့ ျမန္မာသၾကၤန္အေၾကာင္းကိုပဲ တင္ျပခ်င္ပါတယ္။"

ဒီႏွစ္ဆစ္ဒနီ ျမန္မာသၾကၤန္ကို ႏွစ္တိုင္းနဲ႔ မတူဘဲ တမူထူးျခားစြာ ႏွစ္ေနရာမွာ အသြင္ႏွစ္မ်ိဳးနဲ႔ က်င္းပသြားတာကို ေတြ႔ရပါတယ္။ ပထမတခုက ဧၿပီလ (၁) ရက္ေန႔မွာ ဆစ္ဒနီၿမိဳ႔အေနာက္ျခမ္းရွိ Blacktown show-ground ကြင္းႀကီးထဲမွာ ABCD (Australian Burma Community Developmnet) network နဲ႔ ရခုိင္အသင္းက ႀကီးမွဴးက်င္းပတယ္လို႔ သိရပါတယ္။ ကြင္းငွားၿပီး ေရပါကစားႏိုင္ေအာင္ စီစဥ္ေပးၿပီးတဲ့အတြက္ ႏွစ္စဥ္ႏွစ္တိုင္း Indoor အေနနဲ႔ ခန္းမေတြထဲမွာပဲ က်င္းပတဲ့ သၾကၤန္ပြဲေတြနဲ႔ မတူထူးျခားမႈ ရွိတဲ့ပြဲတခုျဖစ္ပါတယ္။ ဒုတိယတခုကိုေတာ့ ဆစ္ဒနီေရာက္ ျမန္မာလူမ်ိဳးစု လူမႈေရး၊ ႏိုင္ငံေရး အဖြဲ႔အစည္းေတြအားလံုးက ABCD Network နဲ႔ လက္တြဲၿပီး သၾကၤန္ျဖစ္ေျမာက္ေရးအဖြဲ႔ တခုဖြဲ႔စည္းကာ ၁၄-၀၄-၁၂ မွာ ဆစ္ဒနီၿမိဳ႔အတြင္းဘက္ ပိုက်တဲ့ Petersham Town Hall ထဲမွာ အရင္ႏွစ္ေတြကလို သက္ႀကီးပူေဇာ္ပြဲအျပင္ စတုဒီသာေကၽြးပြဲတို႔နဲ႔အတူ က်င္းပပါတယ္။ သၾကၤန္ဆိုတာ ျမန္မာလူမ်ိဳးတိုင္းနဲ႔ သက္ဆိုင္တဲ့အတြက္ ႏိုင္ငံေရး အယူအဆအပါအ၀င္ တျခားေနရာ ဘယ္ေနရာမွာမွ အယူအဆသေဘာထား မတူရင္ေတာင္မွ ျမန္မာ့ရိုးရာကို ႏွစ္သက္ျမတ္ႏိုး တန္ဖိုးထားတဲ့ဆႏၵ တူၾကလို႔ ျပည္ပေရာက္ ျမန္မာေတြရဲ့ စည္းလံုးညီညြတ္မႈဆိုတာ သၾကၤန္ကာလမွာသာ ေတြ႔ႏိုင္တယ္လို႔ ေျပာရေလာက္ေအာင္ကို သၾကၤန္အခမ္းအနားဟာ ႏွစ္စဥ္ႏွစ္တိုင္း ဆစ္ဒနီမွာ က်င္းပေနတဲ့ တျခားဘယ္အခမ္းအနားထက္မဆို လူစံုတက္စံု ရွိလွပါတယ္။ ဒီႏွစ္အခမ္းအနားမွာ ႏွစ္တိုင္းထက္ ပိုၿပီးထူးျခားေနတာ တခုက စတုဒီသာေကၽြးတဲ့ အစီစဥ္ပါ။ စတုဒီသာ အလွဴရွင္ေတြရဲ့ လာသမွ်ေသာလူ အားလံုးကို ေဖါေဖါသီသီ ရက္ရက္ေရာေရာနဲ႔ စိတ္ရွည္လက္ရွည္ ခူးခပ္ထည့္ေပး ေကၽြးေမြးေနၾကတဲ့ အလွဴရွင္ေတြရဲ့ အံ့မခန္းေလာက္တဲ့ ဒါနတရားနဲ႔ ေမတၱာတရားကို ဘယ္လိုမွ သာဓုမေခၚဘဲ မေနႏိုင္ျဖစ္ရေၾကာင္း ကၽြန္မဘေလာ့ဂ္မွာ မွတ္တမ္းတင္လိုက္ပါတယ္။

Petersham Town Hall မွာ က်င္းပတဲ့သၾကၤန္ ျမင္ကြင္း

္ပီတာသွ်ံခန္းမမွာ က်င္းပတဲ့ပြဲမွာ ပထမဦးဆံုးအေနနဲ႔ သက္ႀကီးပူေဇာ္ပြဲကို အရင္စၿပီး အသက္ ၇၀ ျပည့္ၿပီးတဲ့ အဖိုးအဖြားေတြကို ကန္ေတာ့ၿပီးလို႔ တရားနာၿပီး ဘုန္းႀကီးေတြ ျပန္ၾကြသြားခ်ိန္မွာ စတုဒီသာ ညေနစာေကၽြးပါတယ္။ မုန္႔ဟင္းခါး၊ ေခါက္ဆြဲေၾကာ္၊ အုန္းႏို႔ေခါက္ဆြဲ၊ ေခါက္ဆြဲသုပ္၊ မုန္႔ဖက္ထုပ္အပါအ၀င္ လက္လုပ္မုန္႔မ်ိဳးစံုနဲ႔ ေသာက္ေရသန္႔ တို႔ပါ၀င္ပါတယ္။ အစားအေသာက္ ေကၽြးေနစဥ္မွာပဲ ေဖ်ာ္ေျဖေရးအစီစဥ္ကို စတင္ကာ အစားအေသာက္စားရင္း ၾကည့္ရႈၾကပါတယ္။ ပထမပိုင္းမွာ ျမန္မာယဥ္ေက်းမႈဆိုင္း၀ိုင္းေတြနဲ႔ တီးမႈတ္သီဆိုကျပၿပီး ေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ ေခတ္ေပၚတီး၀ိုင္းနဲ႔သီဆို တီးမႈတ္ကျပပါတယ္။ ေခတ္ေပၚတီး၀ိုင္းနဲ႔ ေဖ်ာ္ေျဖတာကို ကၽြန္မခဏပဲ ၾကည့္ခဲ့တဲ့အတြက္ ဒီထဲမွာ ပံုေတြကို ျပည့္ျပည့္စံုစံု မေဖၚျပႏိုင္ခဲ့ဘူး။ ဗြီဒီယိုေတြနဲ႔ ဓာတ္ပံုေတြကို ေအာက္မွာ ဆက္လက္ၾကည့္ရႈႏိုင္ပါတယ္။

သၾကၤန္ယိမ္းအက

အမ်ိဳးသမီး သံခ်ပ္အဖြဲ႔

သၾကၤန္ေခတ္ေဟာင္းသီခ်င္း တပုဒ္ကို မန္းေက်ာ္ဆန္းက သီဆိုေနစဥ္ (ဒီညသီဆိုသြားတဲ့အထဲမွာ ကၽြန္မ အႀကိဳက္ဆံုးသီခ်င္းျဖစ္တယ္)



၁၂ ေထြအကကို ကၽြမ္းက်င္စြာကျပေနေသာ ဆစ္ဒနီမွ ကေလးမေလးတဦး (၁၂ ေထြဆိုေပမဲ့ ေမ်ာက္က၊ ဘီလူးအကနဲ႔ ေဇာ္ဂ်ီအကကိုပဲ ရိုက္ထားပါတယ္)

သၾကၤန္မိုးသီခ်င္းကို ေခတ္ေပၚေတးဂီတနဲ႔ ေဖ်ာ္ေျဖေနတာကိ ုဗြီဒီယိုရုိက္ေနစဥ္ ကင္မရာဘက္ထရီကုန္သြားလု႔ိ တပိုင္းတစနဲ႔ ရပ္လိုက္ရတယ္။

သက္ႀကီးပူေဇာ္ပြဲ

အေမကသီခ်င္းဆိုစဥ္ သမီးႏွစ္ေယာက္က ကပါတယ္

ရခိုင္ကေလးမေလး ႏွစ္ဦးရဲ့ ရခိုင္အက

ေစာင္းတီးၿပီး ဆိုရတဲ့ ျမန္မာ ေခတ္ေဟာင္းသီခ်င္းႀကီး တပုဒ္ကို ကၽြမ္းက်င္စြာ သီဆိုေနေသာ ဂ်ပန္အမ်ိဳးသမီးတဦး (ေစာင္းတီးေနသူက ပန္တ်ာေက်ာင္းဆင္း ေစာေကာ၀ါးျဖစ္တယ္။)

အမိ်ဳးသမီးသံခ်ပ္အဖြဲ႔၊ ဗြီဒီယိုကို ေအာက္မွာ ဆက္ၾကည့္ႏိုင္ပါတယ္။

ျမန္မာသၾကၤန္သီခ်င္းတပုဒ္နဲ႔ တကိုယ္ေတာ္ ျမန္မာရိုးရာအက

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ဂုဏ္ျပဳေတးတပုဒ္ကို သီခ်င္းစပ္ဆိုသူကိုယ္တိုင္နဲ႔ မန္းေက်ာ္ဆန္း (စာရြက္ကိုင္ထားသူ) တို႔ အတူသီဆိုေနၾကစဥ္

ျမန္မာသၾကၤန္သီခ်င္းပုဒ္နဲ႔ တကိုယ္ေတာ္အက

ယိမ္းအက

ေဒါက္တာေက်ာ္ျမင့္မွ ပြဲေတာ္ျဖစ္ေျမာက္ေရးအဖြဲ႔မွာ လုပ္ေဆာင္ခ်က္မ်ားကို ရွင္းလင္းၿပီး အားလံုးကုိ ေက်းဇူးတင္စကားေျပာၾကားစဥ္

ျမန္မာသံစဥ္ဆိုင္း၀ိုင္းနဲ႔ ေဖ်ာ္ေျဖ အၿပီးမွာ ေခတ္ေပၚတီး၀ိုင္းနဲ႔ သၾကၤန္သီခ်င္းေတြကို ဆက္လက္ ေဖ်ာ္ေျဖရာမွာ ေရႊမန္းမာလာ သီခ်င္းကို ေခတ္ေပၚတူရိယာနဲ႔ တီးဆိုၿပီး ေဖ်ာ္ေျဖေနစဥ္

သၾကၤန္မိုးသီခ်င္းကို ေခတ္ေပၚေတးဂီတနဲ႔ တီးဆိုကျပၿပီး ေဖ်ာ္ေျဖေနစဥ္။

၁-၀၄-၁၂ က Blacktown Show-ground မွာ က်င္းပခဲ့တဲ့ သၾကၤန္ပြဲပံု

ေရကစားေနတဲ့ျမင္ကြင္း

ရခိုင္မ႑ပ္

အ၀င္၀ကေန စေရာက္ေရာက္ခ်င္း ရခိုင္မ႑ပ္ကို အရင္ေတြ႔ရပါတယ္။ ရခိုင္မ႑ပ္အတြင္းၾကည့္လိုက္ေတာ့ ရခိုင္ေမာင္မယ္ေတြ ကဖို႔ျပင္ေနတာကို ေတြ႔ရပါတယ္။

ရခိုင္မ႑ပ္အတြင္း

ရခိုင္မ႑ပ္အေနာက္ဘက္မွာ ေရစည္သံုးခုကို ေတြ႔ရၿပီး ေရစည္ရွိရာမွာ ေရကစားေနသူေတြကို ေတြ႔ရပါတယ္။ ႏွစ္တိုင္းဆို ျမန္မာေတြ က်င္းပတဲ့သၾကၤန္မွာ ေရကစားတာ မရွိဘဲ ေရကစားတာကို ထုိင္းဘုန္းႀကီးေက်ာင္းထဲမွာ က်င္းပတဲ့ ထိုင္းသၾကၤန္မွာပဲ ေတြ႔ရတတ္ပါတယ္။

ေရစည္ရွိရာ ေနရာတခု

ကေလးေတြေရကစားေနစဥ္

အစားအေသာက္ေရာင္းတဲ့ ဆိုင္တန္းတခ်ိဳ႔

သံခ်ပ္အဖြဲ႔

ေရာင္ေပစူး မရွိဘဲ ေရာင္ေပစူးသီခ်င္းဆိုေနသူမ်ား

အိုးစည္အဖြဲ႔

ရခိုင္ေဖ်ာ္ေျဖေရးအစီစဥ္ကို ရခိုင္ကေလးတဦးမွ ေၾကညာေနစဥ္

ရခိုင္ရိုးရာ သၾကၤန္အက

ရခိုင္ရိုးရာ ေရကစားအက

ဦးပန္တရာနဲ႔အဖြဲ႔ ဆိုင္းသံၾကားရင္ မေနႏိုင္လို႔ ႀကိဳတင္အစီစဥ္မရွိဘဲနဲ႔ လက္တန္း၀င္ေရာက္သီဆို ကျပေနစဥ္

ပြဲေတာ္ထဲက ျမင္ကြင္းေတြကို ေရးၿပီး ႏွစ္ပိုင္းခြဲ တင္ဖို႔စီစဥ္ခဲ့ေပမဲ့ ေရးဖို႔အခ်ိန္မရွိေတာ့လို႔ ပံုေတြနဲ႔ ဗြီဒီယိုတခ်ိဳ႔ကိုပဲ တင္ၿပီး မေန႔က တင္ခဲ့တဲ့ ၁ ရက္ေန႔က ပြဲေတာ္ကို ေအာက္မွာခ်ၿပီး ၁၄ ရက္က ပြဲေတာ္ကို အေပၚမွာ ထပ္ျဖည့္ကာ ပို႔စ္တခုတည္း ျပန္လုပ္ၿပီး ဒီေန႔ေန႔စြဲနဲ႔ ျပန္တင္လိုက္ပါတယ္။

သၾကၤန္ကာလကို ေဘးရန္ကင္းစြာနဲ႔ျဖတ္သန္းၿပီး မဂၤလာရွိေသာ ႏွစ္သစ္မွာ က်က္သေရမဂၤလာ အေပါင္းနဲ႔ ျပည့္စံုကာ ေကာင္းက်ိဳးလိုရာဆႏၵမွန္သမွ် အားလံုး ျပည့္၀ႏိုင္ၾကပါေစ...

ဆက္ဖတ္ရန္>>

ကံေကာင္းေသာ ခရစ္စမတ္ေန႔

ဘုရားပန္းကို အလွ်င္စလို ထိုးၿပီးတာနဲ႔ ဘုရားရွိခိုးၿပီး ထိုင္ကပ္ဖို႔ေတာင္ အခ်ိန္မရဘဲ အလုပ္ေနာက္က်မွာ စိုးလို႔ ရထားမီေအာင္ အိမ္ကေန ငါးမိႏွစ္ခန္႔ လမ္းေလွ်ာက္ရတဲ့ ဘူတာရံုကို အေျပးအလႊား ေလွ်ာက္လာတဲ့အခါမွာ ကၽြန္မတို႔ေနတဲ့ ရပ္ကြက္ရဲ့ လူသြားလူလာနဲ႔ ကားသြားကားလာ ျပတ္ေနပံုက မသိတဲ့သူဆိုရင္ လူေနတဲ့ရပ္ကြက္ ဟုတ္ပါ့မလားလို႔ေတာင္ ထင္မိမွာ ေသခ်ာတယ္။ ခါတိုင္းဆို ရထားသံကို အေ၀းကေတာင္ ၾကားေနရပါတယ္။ အခုေတာ့ လမ္းထိပ္ေရာက္လို႔ ဘူတာရံုကို လွမ္းျမင္ရတဲ့အထိ ခါတိုင္းလို ဒီဘူတာမွာ မရပ္တဲ့ အျမန္ရထားေတြ တစီးၿပီးတစီး ျဖတ္သြားေနျခင္းမ်ိဳး မေတြ႔ရ၊ ရထားေစာင့္ေနတဲ့ ခရီးသည္ေတြကိုလည္း တေယာက္မွ မေတြ႔၊ ဒီေန႔ရထားလမ္း ပိတ္မယ္ဆိုတာ ႀကိဳတင္ေၾကညာထားတာလည္း မရွိေလေတာ့ ရထားအလုပ္သမားေတြ သပိတ္ေမွာက္ေနတာမ်ားလားမသိ လို႔အေတြး၀င္လာကာ စိုးရိမ္သြားတယ္။ ေယာက္်ားအလုပ္ကအျပန္ကို ေစာင့္ၿပီး ကားနဲ႔လိုက္ပို႔ခုိင္းဖို႔ စဥ္းစားၾကည့္ေတာ့ အိမ္ကို သူျပန္ေရာက္မည့္အခ်ိန္က ကၽြန္မ ေဆးရံုကိုေရာက္ၿပီး အလုပ္၀င္ေနရမည့္အခ်ိန္ ျဖစ္ေနလို႔ လမ္းမွာၾကာမည့္အခ်ိန္နဲ႔ဆို ဘယ္လိုမွ မျဖစ္ႏိုင္ဘူးဆုိၿပီး စိုးရိမ္စိတ္နဲ႔ ရင္ကို တထိန္႔တလန္႔ကို ျဖစ္သြားတယ္။

ရထားလမ္းပိတ္တာ၊ ရထားအလုပ္သမားေတြ သပိတ္ေမွာက္တာ မျဖစ္ပါေစနဲ႔လို႔ ဆုေတာင္းရင္း ေလွ်ာက္လာတာ ဘူတာရံုအေဆာက္ဦးေပၚ တက္တဲ့ ေလွခါးကို ေျခခ်မိတဲ့အခ်ိန္ထိ ရထားတစီးမွ ျဖတ္သြားတာ မေတြ႔ေသးေတာ့ စိုးရိမ္မႈေရခ်ိန္က ပိုၿပီးျမင့္တက္လာတယ္။ အေဆာက္ဦးေပၚရွိ ရထားလက္မွတ္၀ယ္ရာ ေကာင္တာေရွ႕ကၽြန္မ ေရာက္ေတာ့ အျမန္ရထားတစီး တဂ်ံဳးဂ်ံဳးနဲ႔ ျဖတ္သြားမွပဲ ဆုေတာင္းျပည့္ၿပီး စိတ္ေအးသြားလို႔ သက္ျပင္းခ်လို႔ရသြားတယ္။ ဒါေပမဲ့ ကၽြန္္မစီးမည့္ရထား ရပ္ေတာ့လည္း ရထားတြဲအကုန္လံုးမွာမွ တေယာက္စ ႏွစ္ေယာက္စပဲေတြ႔ရၿပီး ကၽြန္မေရွ႔က က်တဲ့ ရထားတြဲထဲမွာ လူတေယာက္မွ မရွိတာ တစၦမ်ားေျခာက္ေနလားလို႔ ထင္မွတ္ရေလာက္ေအာင္ကုိ ခရီးသြားမရွိတာကို ေတြ႔ရေတာ့ ဒီဘူတာရံုမွာတင္ လူမရွိတာ တျခားဘူတာေတြမွာလည္း ဒီလိုပဲျဖစ္မယ္ဆိုတာ သေဘာေပါက္လိုက္တယ္။ ရထားတတြဲလံုးမွာ ကၽြန္မတေယာက္ကလြဲရင္ တျခားဘယ္သူမွ မရွိတာကေတာ့ ေအာက္ကပံုမွာ ျမင္တဲ့အတိုင္းပါပဲ။ အမွန္က ကၽြန္မစိုးရိမ္ခဲ့သလို မဟုတ္ဘဲ ရထားမလာတာ အေ၀းေျပးရထားေတြ ခရစ္စမတ္ကာလမွာ အလုပ္မလုပ္လို႔၊ ဘူတာရံုမွာ လူမရွိတာက မနက္အေစာႀကီးလည္းျဖစ္ ခရစ္စမတ္ေန႔မို႔ ခရီးသြားလာနည္းေနလို႔သာ ျဖစ္တယ္။


ေဆးရံုေရာက္ၿပီး Nursing Admins အခန္းေရွ႕ကို ေရာက္တဲ့အခ်ိန္ကစၿပီး ျပန္လာတဲ့အခ်ိန္ထိ အလုပ္ထဲမွာ ေတြ႔ေတြ႔သမွ် လူနာေတြ Staff ေတြကို Merry Christmas လို႔ ကၽြန္မ ႏႈတ္ဆက္လိုက္တဲ့ ႏႈတ္ဆက္စကားက အႀကိမ္ေပါင္း မေရတြက္ႏိုင္ေလာက္ေအာင္ကို မ်ားပါတယ္။ Ward ထဲ၀င္လိုက္တာနဲ႔ ယူနီေဖါင္း၀တ္တဲ့သူကို တေယာက္ႏွစ္ေယာက္ပဲ ေတြ႔ရၿပီး ခရစ္စမတ္အက်ႌ၊ ခရစ္စမတ္အမွတ္အသားပါတဲ့ နားဆြဲ၊ ရင္ထိုး၊ မီးႀကိဳး၊ ဦးထုတ္စတဲ့ တခုခု ၀တ္ဆင္လ်က္အသီးသီးေတြ႔ရမွ ကၽြန္မတေယာက္ပဲ ခရစ္စမတ္ အထိမ္းအမွတ္ ဘာမွမ၀တ္လာပါလားဆိုတာ သတိထားမိသြားတယ္။ ဒါနဲ႔သူတို႔အထဲက တေယာက္စီက ကၽြန္မကို ဒါတပ္ထားဆိုၿပီး ခရစ္စမတ္ မီးႀကိဳး၊ ခရစ္စမတ္သစ္ပင္ပံုႏွစ္ခုကို ဦးခ်ိဳလိုလုပ္ထားတဲ့ ဘီးကုတ္တခုနဲ႔ ရင္ထိုးတခုကို ေပးေတာ့ ကၽြန္မလည္း ယူတပ္လိုက္မွ သူတို႔နဲ႔ တသားတည္း ျဖစ္သြားတယ္။ ဓါတ္ပံုရိုက္တဲ့အခ်ိန္မွာ ေတြးမိတာက အာရွကႏွစ္ေယာက္၊ ဥေရာပကတေယာက္၊ အႏၵိယတေယာက္၊ ေအာ္စီႏွစ္ေယက္ဆိုေတာ့ တကယ္ကို Multicultural team ပါလားဆိုတာကို သတိထားမိတယ္။


မေန႔က ေတာ္ေတာ္ေလး အေျခအေနဆိုးေနတဲ့ လူနာေတြ ရွိေတာ့ ဒီေန႔ေရးရမည့္ပို႔စ္ဟာ Merry Christmas အစား Sad Christmas လို႔ အမည္ေပးရမည့္ ခရစ္စမတ္ျဖစ္ေနမလားလို႔ေတာင္ စိုရိမ္ေနမိတဲ့ ကၽြန္မရဲ့ အထင္ေတြက တျခားစီျဖစ္ေနၿပီး ထူးထူးျခားျခား ဒီႏွစ္ခရစ္စမတ္ရဲ့ ကံေကာင္းပံုကို တကယ္ပဲ အမွတ္တရ လုပ္ထားခ်င္လို႔ ဒီပို႔စ္ကို တင္တယ္ဆိုရင္မမွားပါဘူး။ တကယ္လို႔ ကၽြန္မသာ ခရစ္ယာန္တေယာက္ ျဖစ္ခဲ့ရင္ ဒီႏွစစ္ခရစ္မတ္ေန႔ရဲ့ ကံေကာင္းပံုက ခရစ္ေတာ္ (သို႔) ဘုရားသခင္ တကယ္ကို ေကာင္းခ်ီးေပးတယ္လို႔ ထင္မိမွာ ေသခ်ာပါတယ္။

ကၽြန္မ လတ္တေလာ တာ၀န္က်ေနတာက ကုလို႔မရေတာ့တဲ့ သူေတြအတြက္ ဘ၀ရဲ့ေနာက္ဆံုးအခ်ိန္ေတြမွာ အေကာင္းဆံုး သက္ေတာင့္သက္သာ အျဖစ္ဆံုး ဘ၀ကိုျဖတ္သန္းသြားလို႔ရေအာင္ ႏွစ္သိပ္ကုသေပးတဲ့ Ward, Palliative Care Unit ျဖစ္ေတာ့ လူနာေတြက တပတ္မွာ အနည္းဆံုး တဦးခန္႔ေတာ့ ေသဆံုးေနၿပီး ေရခဲတိုက္ကို အျမဲတမ္းပို႔ရတာရွိပါတယ္။ မေန႔က အသက္ဖုတ္လိုက္ဖုတ္လိုက္နဲ႔ အသက္ငင္ေနတဲ့ လူနာေတြက ဒီေန႔မွာ အနည္းဆံုး ႏွစ္ဦးခန္႔ေတာ့ သြားႏိုင္ၿပီး Merry Christmas လို႔ ေျပာလို႔ ရေလာက္တဲ့အေျခအေန ရွိမယ္လို႔ေတာင္ မထင္ထားဘူး။ ဒါေပမဲ့လည္း လူနာေတြဟာ ဒီေန႔မွာ တကယ္ပဲ လန္းလန္းဆန္းဆန္းနဲ႔ ျပန္ရွိလာေနတာ ေတြ႔ၿပီး ႏွစ္ရက္လံုးလံုး သတိ္လစ္ေနတဲ့ လူနာတေယာက္ေတာင္ သတိျပန္ရလာလို႔ ပန္းသီးေရေတာင္ နည္းနည္းျပန္ေသာက္ႏိုင္ခဲ့တယ္။

က်န္တဲ့လူနာေတြ အားလံုးကလည္း ေတာ္ေတာ္ေလးကို ၿငိမ္းၿငိမ္းခ်မ္းခ်မ္း ရွိၾကတယ္။ ခါတိုင္း မလိုအပ္ဘဲနဲ႔ ဘဲလ္ခဏခဏႏွိပ္ၿပီး နာ့စ္ေတြကို အလုပ္ရႈပ္ေစတဲ့ လူနာေတြလည္း ဒီေန႔မွာ ၿငိမ္လို႔ ဘာမွကိုေျပာစရာ မရွိဘူး။ ၊ ရန္လိုၿပီး ပစိပစပ္မ်ားေနတဲ့ လူနာေတြ အားလံုးကလည္း စိတ္ေကာင္း၀င္ေနတယ္၊ လူနာမိသားစုေတြထဲကလည္း ျပႆနာလာရွာတဲ့သူေတြ မရွိသလို ေမးခြန္းေပါင္း အခါတရာမက လူကိုယ္တိုင္ (သို႔) ဖုန္းတဂြမ္ဂြမ္ ေမးေနလို႔ ေျဖရတာေတြလည္း သိပ္မရွိဘူး၊ Ward ထဲက Staff ေတြအားလံုးကလည္း တက္ညီလက္ညီနဲ႔ ေဆာင္ရြက္ခဲ့တာ အားလံုးကို လြယ္ကူအဆင္ေျပေခ်ာေမြ႔စြာနဲ႔ပဲ ေစာေစာစီးစီး ၿပီးသြားတာ မေန႔ကနဲ႔ တျခားစီပဲ။ ေနာက္ေတာ့ ခရစ္စမတ္ ေန႔လည္စာအျဖစ္ Kitchen staff ေတြက တျခား staff ေတြ အားလံုးအတြက္ Free lunch ေပးတယ္။ ညေနဘက္တာ၀န္က်တဲ့ နာ့စ္ေတြကို Handover Report ကို ျမန္ျမန္ေပးၿပီးတာနဲ႔ ခ်က္ခ်င္းမနက္ပိုင္း Staff ေတြကို ေပးျပန္ေတာ့ အိမ္ကို အလုပ္ခ်ိန္မၿပီးခင္ ၄၅ မိႏွစ္မွာ ျပန္ခြင့္ရၾကတယ္။ အိမ္အျပန္လမ္းမွာေတာ့ ကၽြႏ္မဟာ အလုပ္ကျပန္လာသလို မဟုတ္ဘဲ ပါတီပြဲတခုက ျပန္လာသလိုပဲ ခံစားရတယ္။ ဘူတာရံုနဲ႔ ေဆးရံုအၾကား ေလွ်ာက္လာရင္ Auburn Central ကုန္တိုက္ရဲ့ အတြင္းဘက္ ရင္ျပင္ေပၚမွာ ခရစ္မတ္သစ္ပင္ရွိေတာ့ အမွတ္တရ ဓါတ္ပံုရိုက္လာလိုက္တယ္။


အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့ မေန႔က၀ယ္ၿပီး ဒီမနက္ အလုပ္မသြားခင္ ထိုးထားခဲ့တဲ့ အခ်ိန္က ဖူးငံုေတြပဲ ရွိခဲ့တဲ့ ဘုရားပန္းက အနံ႔သင္းသလို အပြင့္ေတြအာထြက္လာၿပီး ထူးထူးျခားျခား လွပေနတာကို ေတြ႔ရျပန္ေတာ့ စိတ္ခ်မ္းသာရျပန္တယ္။ ခါတိုင္းဆို အနံ႔ေရာ အပြင့္ေတြ အရြက္ေတြပါ ေကာင္းတဲ့ ဒီပန္းအမ်ိဳးအစားက ေစ်းႀကီးလို႔ ေန႔ႀကီးရက္ႀကီးေတြကလြဲရင္ ေတာ္ေတာ္နဲ႔ မ၀ယ္ကပ္ျဖစ္ဘူး။ အနံ႔မပါဘဲ အပြင့္ပဲေကာင္းၿပီး အရြက္လည္း ညွိဳးျမန္တဲ့ လီလီပန္း (သို႔) ဂႏၵမာပန္းပဲကိုပဲ အျမဲတမ္း ၀ယ္ထိုးတာ မ်ားပါတယ္။ ဒီပတ္မွာေတာ့ ဒီပန္းက ပံုမွန္ဆို အနည္းဆံုး တစည္းကို ၁၀ေဒၚလာခန္႔ ေပးရေပမဲ့ မေန႔က ခရစ္စမတ္အႀကိဳေန႔မွာေတာ့ ႏွစ္စည္းကို ငါးက်ပ္နဲ႔ရလို႔ အမ်ိဳးသားက ၀ယ္လာေပးလို႔ ေမႊးႀကိဳင္လွပစြာ ဘုရားကပ္ႏိုင္သလို အျမင္အားျဖင့္လည္း ဘုရားစဥ္မွာ အခုလို ေ၀ေ၀ဆာဆာေလး ေတြ႔ရေတာ့ ဒါလည္းပဲ ဒီႏွစ္ခရစ္စမတ္ေန႔ရဲ့ ကံေကာင္းျခင္း တခုပါပဲလားလို႔ ေတြးၿပီး ဒီကံေကာင္းမႈေတြ အားလံုးကို ဒီႏွစ္ခရစ္မတ္ လက္ေဆာင္လို႔ သေဘာထားလိုက္ပါတယ္။ ႏွစ္သစ္မွာလည္း ဒီေန႔လိုပဲ ေန႔တုိင္းကံေကာင္းပါေစလို႔ ဆုေတာင္းေနမိတယ္။



ခရစ္စမတ္နဲ႔ ႏွစ္သစ္ကူးကာလမွာ အားလံုး အႏၱရယ္ကင္းစြာနဲ႔ ေပ်ာ္ရႊင္ၾကပါေစ။



Funeral Service ကို အေလာင္းမွားၿပီး ထုတ္ေပးမိတဲ့ ကၽြန္မတင္တဲ့ ကံမေကာင္းေသာ ေန႔တေန႔အေၾကာင္းလည္း ဒီ Ward ထဲမွာပဲ ျဖစ္သြားၿပီး ဒီအေၾကာင္းကို တင္ထားတာ ဒီေနရာမွာ ဖတ္ႏိုင္ပါတယ္။

ဆက္ဖတ္ရန္>>

တို႔ျပည္ေထာင္စုသားေတြ

ဆစ္ဒနီ ရာသီဥတု ေဖါက္ျပန္ပံုကို ေျပာရင္ေတာ့ ၿပီးမွာ မဟုတ္ဘူး။ မေန႔က ျမန္မာ့ယဥ္ေက်းမႈ ပြဲေတာ္က်င္းပတဲ့ေန႔မွာေတာ့ တေနကုန္ မိုးရြာၿပီး ဒီေန႔မနက္လည္းက်ေရာ ေနပြင့္ေနၿပီး တေနကုန္လည္း ရာသီဥတုက သာသာယာယာျဖစ္ေနတယ္။ အလုပ္မွာ ေတြ႔တဲ့ သူေတြ အားလံုးကလည္း "ရာသီဥတုေလး သာယာလိုက္တာေနာ္ မေန႔ကနဲ႔ တျခားစီပဲ" လို႔ ေျပာၿပီး မလိုအပ္ဘဲ သာယာေနတဲ့ ရာသီဥတုအေၾကာင္းကိုပဲ ပံုႀကီးခ်ဲ႔ေျပာကာ ၀မ္းသာအားရ ညြန္းၿပီး ႏႈတ္ဆက္ၾကေတာ့ ကၽြန္မကို စိတ္မသက္မသာေတာင္ ပိုၿပီး ျဖစ္ေစခဲ့တယ္။ ခါတိုင္းဆိုရင္ေတာ့ "ဟုတ္တယ္ေနာ့္ ရာသီဥတုေလးက သာယာလိုက္တာ သိပ္ေကာင္းတာပဲ ဒီလိုေန႔မ်ိဳးမွာ အလုပ္မလုပ္ဘဲ တေနရာရာ သြားရင္မေကာင္းဘူးလား" လို႔ ၀မ္းသာအားရ ျပန္ေျပာမိမွာပဲ။ အခုေတာ့ ရာသီဥတုသာယာပါေစလို႔ ဆုေတာင္းတဲ့ေန႔မွာ ရာသီဥတုက မသာယာဘဲ ဘာမွဆုမေတာင္းတဲ့ ဒီေန႔မွာမွ လာၿပီး ေနသာယာေနတဲ့အခ်ိန္မွာ လာႏႈတ္ဆက္ၿပီး ဒါကိုပဲ အားလံုးက အမြမ္းတင္ၿပီး ေျပာေနၾကေတာ့ " ေဆးရံုထဲမွာ အလုပ္လုပ္ေနသူအတြက္ အျပင္မွာရာသီဥတု သာယာလို႔ေကာ ဘာမ်ားအသံုး၀င္ၿပီး အက်ိဳးထူးမွာမို႔လဲ" လို႔ ျပန္မေျပာရံုတမယ္ပဲ ကၽြန္မမ်က္ႏွာက သိသိသာသာ မေက်မနပ္ျဖစ္ေနၿပီး " ေအးဟုတ္တယ္ ဒီေန႔ရာသီဥတုသာယာတယ္" ဆိုတာနဲ႔ပဲ ၀တ္ေက်တန္းေက် ျပန္ေျဖျဖစ္တယ္။

မေန႔ (25/09/11 ) က ဆစ္ဒနီၿမိဳ႔ ဒါလင္ဟားဗားမွာ က်င္းပတဲ့ ပြဲေတာ္ကေတာ့ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ နာဂစ္မုန္တိုင္းတိုက္ခိုက္သြားၿပီးေနာက္ပိုင္း နာဂစ္မွာ ဒုကၡေရာက္သူမ်ားကို ကူညီဖို႔ ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔ ဆစ္ဒနီေရာက္ ျမန္မာေတြက နာဂစ္ ျဖစ္တဲ့ႏွစ္ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္မွာ စတင္ဖြဲ႔စည္းခဲ့တဲ့ Australia Burma Community Development Network (ABCD Network) က က်င္းပတဲ့ Burmese food and cultural festival ျဖစ္ၿပီး ဒီပြဲေတာ္ကို ႏွစ္စဥ္က်င္းပလာတာ အခုဒီႏွစ္ပြဲေတာ္က ၄ ႀကိွိမ္ေျမာက္ က်င္းပတဲ့ပြဲေတာ္ပါ။ ဒီပြဲေတာ္ က်င္းပတဲ့အခ်ိန္ကာလက ကၽြန္မအတြက္ အလုပ္မ်ားဆံုး အခ်ိန္ျဖစ္ေပမဲ့ ဒီေလးႏွစ္မွာ ပြဲေတာ္ကို ကၽြန္မ မေရာက္တဲ့ႏွစ္ဆိုလို႔ အခုထိ တႏွစ္မွ မရွိေသးပါဘူး။ အေၾကာင္းကေတာ့ အိမ္ကတေယာက္က ဒီပြဲမွာ ႏွစ္စဥ္ ျခင္းလံုးခတ္တဲ့ ျခင္းမင္းသားလည္းအျဖစ္ သီခ်င္းဆိုတဲ့ အဆိုေတာ္လည္းျဖစ္ေတာ့ ကၽြန္မမွ အားမေပးရင္ ဘယ္သူအားေပးမလဲ ဆိုတာကို ေတြးၿပီး ရွိတဲ့အလုပ္ကို မသြားဘဲ Cancel လုပ္ပစ္၊ ေက်ာင္းက လုပ္လက္စ Assignment ေတြကိုလည္းရပ္ၿပီး မျဖစ္ျဖစ္ေအာင္ သြားအားေပးရပါတယ္။

ဒီႏွစ္အပါအ၀င္ ႏွစ္စဥ္ႏွစ္တိုင္း ပြဲေတာ္မွာ နယူးေဆာက္ေ၀းျပည္နယ္နဲ႔ ၾသစေၾကးလ်ားႏိုင္ငံရဲ့ ၿမိဳ႔ေတာ္စီရင္စုနယ္ေျမေရာက္ ျမန္မာျပည္က တိုင္းရင္းသားေပါင္းစံု အဖြဲ႔ေတြ ပါ၀င္ေဆာင္ရြက္ၿပီး ေဖ်ာ္ေျဖၾက၊ အစားအစာေတြ ခ်က္ျပဳတ္ေရာင္းခ်ၾကပါတယ္။ ပြဲေတာ္က်င္းပတဲ့ ေနရာ Darling Harbour ဆိုတာ Sydney Aquarium, Sydney Wild life world, Australian National Maritime Museum, Riverside Shopping Centre, Star City Casino, Sydney Convention Centre စတဲ့ ထင္ရွားတဲ့ ေနရာေတြ ရွိတဲ့ေနရာ ျဖစ္ေတာ့ ႏိုင္ငံျခားသားေတြ လွည့္လည္သြားလာ ၾကည့္ရႈရာေနရာ ျဖစ္သလို ရံုးပိတ္ရက္ေတြမွာ ဆစ္ဒနီေဒသခံေတြ အပမ္းေျဖအနားယူရာေနရာ ျဖစ္လို႔ ဘယ္ေတာ့မွ လူမျပတ္တယ္ရယ္လို႔ မရွိဘူး။ Star City လို႔ ေခၚတဲ့ Casino ႀကီးနဲ႔ စားေသာက္ဆုိင္ေတြကလည္း ရွိေတာ့ ညဘက္မွာေတာင္ လူမျပတ္တဲ့ေနရာ ျဖစ္တယ္။ ဒီေတာ့ ေဒသခံေရာ ႏိုင္ငံျခားသားေတြပါ ေရာက္လာတဲ့ ဧည့္သည္ေတြက ေစ်းအင္မတန္ခ်ိဳလွတဲ့ ျမန္မာ အစားအစာေတြကို ၀ယ္စားရင္း ျမန္မာ့ယဥ္ကေက်းမႈ အကေတြ၊ ျပကြက္ေတြကို လာၾကည့္ၾကတာကို ေမွ်ာ္လင့္ၿပီး ရန္ပံုေငြရေအာင္ ရွာတဲ့ ပြဲျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလိုေန႔မွာခ်က္ျပဳတ္ ေရာင္းခ်တဲ့ အစားအစာေတြကိုေတာ့ ျမန္မာဘုန္းႀကီးေက်ာင္း ရန္ပံုေငြအတြက္ ေစ်းေရာင္းပြဲမွာ ျမန္မာေတြကိုပဲ ေရာင္းခ်တဲ့ အစားအစာေတြကို ခ်က္သလို ခ်ဥ္ငန္စပ္နဲ႔ ဟင္းခ်ိဳမႈန္႔ကို ႀကိဳက္သလို ထည့္လို႔ရတာမ်ိဳး မဟုတ္ဘဲ ခ်က္ျပဳတ္ေရာင္းခ်မည့္ အစားအစာေတြရဲ့ ပါ၀င္တဲ့ ပစၥည္းေတြကို Food safety အတြက္ ေကာင္စီမွာတင္ျပကာ ခ်က္ျပဳတ္စမ္းသပ္ခံၿပီးမွ ေရာင္းလို႔ရပါတယ္။

ဒီႏွစ္နဲ႔ အရင္ႏွစ္ ၂၀၁၀ က ရရွိတဲ့ ရန္ပံုေငြကို ျမန္မာျပည္မွာ မ်က္လံုးဒုကၡေရာက္ေနသူမ်ားကို ကုသမႈအတြက္ အကူအညီေပးတယ္လို႔ သိရၿပီး ပထမဦးဆံုး ႏွစ္ ၂၀၀၈ နဲ႔ ဒုတိယႏွစ္ ၂၀၀၉ က ရတဲ့ ရံပံုေငြကိုေတာ့ နာဂစ္ေၾကာင့္ ဒုကၡေရာက္သူေတြကို အကူအညီေပးခဲ့ပါတယ္။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ABCD Network က နာဂစ္ေၾကာင့္ ေပၚလာတဲ့အဖြဲ႔အစည္းတခု ျဖစ္တယ္။ ျမန္မာျပည္က တိုင္းရင္းသားေပါင္းစံု ပါ၀င္တဲ့အတြက္ ဒီပြဲေတာ္က ျပည္ေထာင္စုပြဲေတာ္လို႔ေတာင္ ေျပာလို႔ရပါတယ္။ ရွမ္း၊ ဗမာ၊ ရခိုင္ အစားအစာေတြအျပင္ ျမန္မာမူစလင္အဖြဲ႔ကလည္း ပန္းေသးေခါက္ဆြဲအပါအ၀င္ စားစရာတခ်ိဳ႔ ေရာင္းခ်ေနတာ ေတြ႔ရပါတယ္။ ဒါအျပင္ ျမန္မာတိုင္းရင္းသား အစားအစာ မဟုတ္တဲ့ ထိုင္း၊ တရုတ္၊ အိႏၵိယအစားအစာ တခ်ိဳ႔ကိုလည္း ေရာင္းခ်တာ ေတြ႔ရပါတယ္။ ဒီႏွစ္မွာ မိုးရြာေနလို႔ အရင္သံုးႏွစ္ေတြကေလာက္ လူမမ်ားေပမဲ့ မိုးေရထဲက ပြဲေတာ္ကို မိုးေရထဲမွာပဲ ထီးေတြေဆာင္းၿပီး ၀ယ္စားၾကၿပီး စိတ္၀င္တစား ၾကည့္ရႈၾကတာ ေတြ႔ရပါတယ္။ ယဥ္ေက်းမႈ ျပကြက္ေတြမွာလည္း တိုင္းရင္းသား အကမ်ိဳးစံု နဲ႔ ကိႏၷရီ ကိႏၷရာ အက၊ ရုပ္ေသးအကေတြနဲ႔ အားကစားလည္းျဖစ္ အႏုပညာလည္း ျဖစ္တဲ့ ျမန္မာ့၀ိုင္းျခင္းကိုလည္း ခတ္ျပေတာ့ တင္ဆက္မႈမွာ ေတာ္ေတာ္ေလးကို အမ်ိဳးစံုတာ ေတြ႔ရပါတယ္။

သို႔ေသာ္လည္း အခ်ိန္မရေသးလို႔ ဒီပို႔စ္မွာေတာ့ ဒီပြဲေတာ္အေၾကာင္းအေသးစိတ္ကို ေဖၚျပေပးမွာ မဟုတ္ဘဲ ကၽြန္မရဲ့ကင္မရာ အစုတ္နဲ႔ ရိုက္ထားတဲ့ အန္တီ ေဒၚမာမာေအး ဦးေဆာင္ၿပီး သီဆိုထားတဲ့ ျပည္ေထာင္စု သီခ်င္းကိုပဲ အဓိကထားၿပီး တင္ေပးလိုက္ပါတယ္။ အဆိုေတာ္ ေဒၚမာမာေအးက ဒီပြဲေတာ္အတြက္ အေမရိကေန ေရာက္လာတာပါ။ ဒီသီခ်င္းကို စႏၵရားလွထြဋ္က ေရးစပ္ခဲ့တယ္လို႔ သိရၿပီး လြန္ခဲ့တဲ့ ၁၉၆၅ ခုႏွစ္က အဲဒီတုန္းက အထင္ရွားဆံုး တက္သစ္စ ႏိုင္ငံေက်ာ္ အဆိုေတာ္ေတြျဖစ္ၾကတဲ့ အမ်ိဳးသမီး အဆုိေတာ္ မာမာေအး၊ ေအ၀မ္းတင္တင္လွ နဲ႔ အမ်ိဳးသားအဆိုေတာ္ ေမာင္ေမာင္ႀကီးနဲ႔ သန္းေဖေလးတို႔ ေလးေယာက္ သီဆိုခဲ့တယ္ဆိုတာ သိရပါတယ္။ ကၽြန္မငယ္ငယ္က ျမန္မာ့အသံက ေရဒီယိုမွာ အျမဲၾကားဖူးပါတယ္။ ဒီပြဲေတာ္မွာေတာ့ ေဒၚမာမာေအးကလြဲရင္ က်န္တဲ့သံုးေယာက္ေနရာမွာေတာ့ ဆစ္ဒနီေရာက္ လက္လုပ္အဆိုေတာ္ေတြနဲ႔ အစားထိုးထားပါတယ္။ ဒီထဲမွာ အိမ္ကတေယာက္က ေမာင္ေမာင္ႀကီးေနရာမွာ ၀င္ဆိုထားေတာ့ ကၽြန္မနားေထာင္ရတာ ျမန္မာ့အသံထဲမွာ ငယ္ငယ္က အျမဲတမ္း ၾကားေနရတဲ့ ေမာင္ေမာင္ႀကီးအသံထက္ေတာင္ ေကာင္းေသးသလိုပဲ။ ဒါေပမဲ့ ဒီဗြီဒီယိုထဲမွာ မေကာင္းရင္ေတာ့ ကၽြန္မ ကင္မရာ အစုတ္ေၾကာင့္သာ ျဖစ္ၿပီးေတာ့ ရာသီဥတု ၁၈ ဒီဂရီ ရွိတယ္ဆုိလို႔ အေႏြးထည္ ပါးပါးပဲ ၀တ္သြားရာကေန မထင္မွတ္ပဲ မိုးကထင္တာထက္ ပိုမ်ားၿပီး ရာသီဥတုက သိပ္ေအးေတာ့ ဓါတ္ပံုရိုက္ရာမွာ လက္တုန္ေနလို႔ ဗြီဒီယိုက ရုပ္ေရာအသံပါ မၿငိမ္ျဖစ္ၿပီး မေကာင္းတာ ျဖစ္ေၾကာင္း ႀကိဳတင္အသိေပးထားပါရေစ။

ျပည္ေထာင္စုသားသီခ်င္း

ေနာက္ေအးေအးေဆးေဆး အခ်ိန္ရမွပဲ "မိုးရြာထဲက ေရႊပြဲေတာ္" နာမည္နဲ႔ အဲဒီေန႔ပြဲေတာ္တခုလံုး အေၾကာင္းကို အေသးစိတ္ ဓါတ္ပံု အျပည့္အစံုနဲ႔ ေ၀ေ၀ဆာဆာ ျပန္တင္ဖုိ႔ ရွိပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ ဆစ္ဒနီျခင္း၀ိုင္းအေၾကာင္း အေသးစိတ္၊ ဒီပြဲေတာ္မွာ အန္တီ မာမာေအး သီဆိုတဲ့ အစီစဥ္နဲ႔ ပ်ဴေခတ္ကေန အခုေခတ္အထိ ေခတ္အဆက္ဆက္ ျမန္မာအမ်ိဳးသမီးတို႔ရဲ့ ဆင္ယင္ထံုးဖြဲ႔ပံု ေျပာင္းလဲလာပံုကိုလည္း ဓါတ္ပံုနဲ႔တကြ ဘေလာ့ဂ္မွာ သီးသန္႔ပို႔စ္ အျဖစ္တင္ေပးဖို႔ႏိုင္ဖို႔အတြက္ ျမန္မာ အမ်ိဳးသမီးတုိ႔ရဲ့ ၀တ္စားဆင္ယင္ထံုးဖြဲ႔ပံု အစီစဥ္ကို တာ၀န္ယူတဲ့ တာ၀န္ခံဆီက ပြဲေတာ္မွာ သူရွင္းလင္းေျပာျပတဲ့ စာမူကို ကၽြန္မ ေတာင္းထားပါတယ္။ သူ႔ဆီက လက္ေရးစာမူရရင္ ကၽြန္မက ျပန္ရုိက္ၿပီး ကၽြန္မ ရိုက္ထားတဲ့ ဓါတ္ပံုေတြနဲ႔တကြ တြဲၿပီး တင္ျပဖို႔ ရွိပါတယ္။ အမ်ိဳးသမီးေတြရဲ့ ၀တ္စားဆင္ယင္ထံုးဖြဲ႔ပံု ဘာေၾကာင့္ဘယ္လို ေျပာင္းလဲလာတယ္ဆိုတဲ့ ေနာက္ခံသမိုင္းကို ရွင္းျပထားတဲ့ ဒီအစီစဥ္က ဒီပြဲေတာ္မွာ ကၽြန္မ စိတ္၀င္စားဆံုးျဖစ္သလို ျမန္မာ့ယဥ္ေက်းမႈနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ကၽြန္မအတြက္ အသစ္အဆန္းေတြ သိခြင့္ရတဲ့ ဗဟုသုတရဆံုး အစီစဥ္လည္း ျဖစ္တယ္။ မသိေသးတဲ့သူေတြလည္း အမ်ားႀကီး ရွိႏိုင္တယ္ဆိုတာ ေတြးမိလို႔ အစီစဥ္တာ၀န္ခံဆီက တကူးတက ကၽြန္မ ခြင့္ေတာင္းထားျခင္းျဖစ္တယ္။ စိတ္၀င္စားသူမ်ား ေစာင့္ေမွ်ာ္ ၾကည့္ရႈနားေထာင္ႏိုင္ပါတယ္။

အလုပ္မ်ားလြန္းလို႔ ဘေလာ့ဂ္ကို လွည့္ၾကည့္မအားတာ ၾကာၿပီမို႔ ကၽြန္မနဲ႔ ေတြ႔တိုင္းမွာ " ညည္းလည္း ဘေလာ့ဂ္မွာ ပိုစ္အသစ္တင္တာမေတြ႔ေတာ့ဘူး ညည္းေယာက္်ားလည္း ဘယ္ပြဲမွာမွ သီခ်င္းဆိုတာ မေတြ႔ေတာ့ဘူး ညည္းတို႔ဘယ္ေတြ ေပ်ာက္ေနၾကလဲ ညည္းလည္း ပို႔စ္ေလးဘာေလး ျပန္တင္ဦး ညည္းေယာက္်ားကိုလည္း သီခ်င္းေလးဘာေလး ျပန္ဆိုခိုင္းပါဦး" လို႔ ေတြ႔တိုင္းေျပာေနတဲ့ ဆစ္ဒနီၿမိဳ႔ ျမန္မာလူမ်ိဳးစု ျမန္မာ့အသံက အန္ကယ္ ဦးပန္တ်ာနဲ႔ ပို႔စ္တင္က်ဲရင္ အျမဲေမးတတ္တဲ့ မိတ္ေဆြေတြအတြက္ေတာ့ ဒီပို႔စ္ေလးေၾကာင့္ အခိုက္အတန္ေတာ့ ဘေလာ့ဂ္ကို လာလည္ရက်ိဳးနပ္လိမ့္မယ္လို႔ ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္။

တခ်ိန္တည္းမွာပဲ အနာဂတ္ ျပည္ေထာင္စုမွာ ျပည္ေထာင္စု တိုင္းရင္းသား အားလံုးတန္းတူ ညီမွ်မႈနဲ႔ ညီညြတ္မႈအတြက္ ဒီျပည္ေထာင္စု သီခ်င္းနဲ႔ ဂုဏ္ျပဳ ဆႏၵျပဳလိုက္ပါတယ္။ သီခ်င္းကို ဆက္လက္နားဆင္ၿပီး ဓါတ္ပံုေတြကို ဆက္လက္ၾကည့္ရႈႏိုင္ပါတယ္။ ဓါတ္ပံုေတြကိုေတာ့ ေနာက္မွပဲ ဘာပံုေတြဆိုတာ ေလဘယ္တပ္ေပးမယ္။ ထပ္ျဖည့္ဖို႔လည္း က်န္ေသးတယ္။

ေလာေလာဆယ္ေတာ့ ရန္ကုန္မွာ ဆႏၵျပေနတယ္ဆိုတဲ့ အေရးႀကီးတဲ့သတင္းက ၀င္လာေနလို႔ သြားလိုက္ပါဦးမယ္။

ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ့ၾကပါေစ။

ဆက္ဖတ္ရန္>>