ဆစ္ဒနီက အထက္တန္းေက်ာင္း အားကစားသမားေလးႏွစ္ဦး

ဆစ္ဒနီက Homebush Boys High School မွာ ဗမာကေလးဆိုလို႔ သူတို႔ႏွစ္မွာ သူတို႔ ႏွစ္ေယာက္ပဲ ရွိပါတယ္။ ဒီကေလးႏွစ္ေယာယက္စလံုးက အားကစားသမားေတြ ျဖစ္ၿပီး ဆယ္တန္းႏွစ္တုန္းကေတာ့ တေယာက္က ေက်ာင္းရဲ့ အေကာင္းဆံုး ေဘာလံုးသမားဆုနဲ႔ တေယာက္ကအေကာင္းဆံုး ေဘာလီေဘာသမားဆုကို အသီးသီး ရရွိထားသူႏွစ္ဦးပါ။ လက္ရွိအေျခအေနမွာ ၁၂ တန္း HSC လုပ္ေနရလို႔ စာဘက္ကို အဓိကထားေနရေတာ့ အားကစားကိုသိပ္ ဦးစားေပးမလုပ္ႏိုင္ေပမဲ့ School Sport Representative ေတြအျဖစ္ ဆက္လက္တာ၀န္ယူေနရဆဲ ျဖစ္တယ္။ ေ၀လွ်ံနဲ႔ သားက ၁၂ တန္းမွာ ယူထားတဲ့ ဘာသာတ၀က္ေက်ာ္တူတယ္။ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ သခ်ၤာသာသာ ေျပာင္းတာလည္း တူၾကတယ္။ သားက သူယူထားတဲ့ Subject ေတြကို မၾကိဳက္လို႔ဆိုၿပီး ဥပေဒနဲ႔ စီးပြားေရးကို ေက်ာင္းဖြင့္ၿပီး ငါးပတ္ေျမွာက္မွာမွ ေ၀လွ်ံဆီက မွတ္စုေတြကူးၿပီး ေျပာင္းခဲ့တယ္။

၇ တန္းကစၿပီး သားအထက္တန္းေက်ာင္း ေရာက္ၿပီးေနာက္ပိုင္း အိမ္ကို မၾကာခဏ သားသူငယ္ခ်င္းေတြေခၚတတ္ေပမဲ့ အဲဒီကေလးက အိမ္ကို အခုမွတခါပဲ ေရာက္ဖူးတယ္။ သူငယ္ခ်င္းတြေခၚရင္ ဘာေၾကာင့္မပါလဲ မေခၚဘူးလား ဆိုတာေမးရင္ "သားက ေခၚတယ္ သူကမလာခ်င္ဘူး၊ သားနဲ႔သူနဲ႔က အုပ္စုတခုစီ ဆိုေတာ့ သားအုပ္စုက သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ ေ၀လွ်ံနဲ႔ မရင္းႏွီးေတာ့ သူမလိုက္ခ်င္ဘူး" ဆိုတာမ်ိဳး အျမဲေျပာတတ္တယ္။ ေနာက္တခါ အိမ္ကို ဧည့္သည္ေခၚလို႔ အဲဒီကေလးမပါရင္ ဘယ္ဧည့္သည္မွ မေခၚနဲ႔လို႔ သားကို ကၽြန္မေျပာထားလို႔ ထင္တယ္ ၿပီးခဲ့တဲ့ေက်ာင္းပိတ္ရက္တုန္းကေတာ့ ဥပေဒ Assignment အတူတူလုပ္ရင္း စာၾကည့္တိုက္ကေန အိမ္ကိုေခၚလာလို႔ ေရာက္လာတုန္း ဓာတ္ပံုရိုက္ထားလိုက္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ " ေျပးၾကည့္မွ ဗမာကေလးႏွစ္ေယာက္ပဲ ရွိတာ နင္က ဗမာကေလးနဲ႔က်ေတာ့ မခင္ပဲ တျခားကေလးေတြနဲ႔ပဲ ခင္တာက ဘယ္လိုျဖစ္ရတာလဲ" ေမးေတာ့ "ခင္တယ္ သားက ေပ်ာ္ေပာ်္ပါးပါး ေနတဲ့အခါမွာပဲ သားအုပ္စုက သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ ရင္းႏွီးတာ အေလးအနက္ထားၿပီး ရင္ဖြင့္ရမည့္ကိစၥေတြက်ေတာ့ ဗမာသူငယ္ခ်င္းနဲ႔ပဲ ရင္ဖြင့္တတ္တယ္" တဲ့။

အဲဒါေၾကာင့္ "ဟယ္..ေမာင္တိုးေရ ခုတမ်ိဳး ေတာ္ၾကာတမ်ိဳးပါလား HSC ၁၂ တန္းမွာ အေရးၾကီးလို႔ အားကစားေတာင္မွ မလုပ္ႏိုင္တာ က်န္တာဘာမွ စိတ္၀င္စားလို႔ မအားဘူးဆိုၿပီး ရင္ဖြင့္စရာေတြ ရွိေနၿပီလား အေမကိုပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ေျပာပါလို႔ ေျပာထားရဲ့သားနဲ ႔ဘာေၾကာင့္္ အေမကို ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း မေျပာတာလဲ" ဆိုၿပီး ေမးေတာ့ " ေမေမက ဘာထင္ေနလို႔လဲ၊ တျခားဟာ မဟုတ္ဘူး ေမေမတို႔ ဗမာမိဘေတြက သားသမီးေတြကို Stress ျဖစ္ေအာင္ လုပ္တတ္တဲ့အေၾကာင္းေတြပဲ ေျပာျဖစ္တာပါ" တဲ့။ "ဘုရားေရ ဒုကၡပါပဲ ၊ နင့္ကိုမိဘက ဘာစိတ္ဖိစီးေအာင္ လုပ္ေနလို႔လဲ" ဆိုေတာ့ " ေ၀လွ်ံအေဖနဲ႔ ေမေမတို႔နဲ႔က အတူတူပဲ အဲဒါေၾကာင့္ ဗမာသားသမီးေတြ အာရွကလာတဲ့သားသမီးေတြဆို ေက်ာင္းတက္ရတာ Pressure သိပ္မ်ားတယ္ အျဖဴသားသမီးေတြလို မဟုတ္ဘူး" တဲ့။ " ျမတ္စြာဘုရား၊ ဒီေလာက္ ေအးေအးေဆးေဆး ဘာမွမပူရဘဲ ပညာသင္ေနရတာနင္ပဲ ရွိတယ္၊ ဒါေတာင္မွ မိဘေၾကာင့္ စိတ္ဖိစီးလို႔ ရင္ဖြင့္ရေလာက္ေအာင္ မိဘေတြက နင္တို႔ကို ဘာမ်ားစိတ္ဒုကၡေပးေနလို႔လဲ" ဆိုၿပီးကၽြန္မ ေမးရတယ္။ ဒီေတာ့ ႏွစ္စက Subject ေတြ သြားေျပာင္းလို႔ ကၽြန္မဆူခဲ့တာကို ဥပမာေပးၿပီးေျပာတယ္။ အဲလိုမ်ိဳး အိမ္နဲ႔ပတ္သက္ၿပီး အလားတူ စိတ္ညစ္စရာ ၾကံဳရင္ သူတို႔ဟာ အခ်င္းခ်င္း ရင္ဖြင့္ၾကတယ္ တျခားသူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ ဘယ္ေလာက္ခင္ခင္ ဘယ္ေတာ့မွ မေျပာဘူးတဲ့။ ေ၀လွ်ံလည္း သူ႔လိုပဲ သူၾကိဳက္တဲ့ Subject ေတြ ေျပာင္းလိုက္ေတာ့ သူ႔အေဖဆူလို႔ စိတ္ညစ္ရတဲ့အေၾကာင္း ေျပာတယ္။

 ဒါေၾကာင့္ "နင္တို႔က မိဘေတြ ေကာင္းေစခ်င္လို႔ ေျပာတာကို ဘယ္ေလာက္ေတာင္ ခံစားရလို႔ ေရးၾကီးခြက္က်ယ္ လုပ္ၿပီးမိဘအတင္းေျပာရတာလဲ။ အဲလိုအတင္းေျပာတဲ့ေနရာမွာပဲ ခင္ၾကဆိုေတာ့ မိဘအတင္းေျပာလို႔ ေကာင္းက်ိဳးရတယ္မ်ား ထင္ေနလားဆိုေတာ့ " ေကာင္းေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေကာင္းတယ္ ေမေမ ေ၀လွ်ံနဲ႔ စကားေျပာရတာ စိတ္ေပါ့သြားၿပီးေတာ့ အရမ္း ရယ္ရတယ္၊ ၾသစေၾတးလ်ားမွာ ၾကီးတဲ့ဗမာကေလးေတြထဲမွာ ဗမာလိုကို ဗမာလူၾကီးေတြနဲ႔ တူေအာင္ လိုက္တုၿပီး ႏိုင္ငံျခားအသံ လံုး၀မ၀ဲဘဲ ကၽြမ္းကၽြမ္းက်င္ ေျပာႏိုင္တာ ရြယ္တူေတြထထဲမွာ ေ၀လွ်ံကို ဘယ္သူမွ မမီဘူး" ဆိုတာနဲ႔ အစခ်ီၿပီး ေျပာျပတယ္။ သားက ကၽြန္မတို႔ လင္မယား ေျပာတာတခါမွမၾကားဖူးတဲ့ ဗမာလို ဘန္းစကားေတြကို ေ၀လွ်ံဆီက အမ်ားၾကီးသိရတယ္ဆိုၿပီး ေ၀လွ်ွုံအေဖ ေ၀လွ်ံကိုဆူတဲ့ပံုကို ေ၀လွ်ံက သူ႔ကိုေျပာျပၿပီး ကၽြန္မသူ႔ကို ဆူတဲ့ပံုကို ေ၀လွ်ံကို သူက ျပန္ေျပာလို႔ အဲဒီတုန္းက စိတ္ဖိစီးတာေတြ ေပါ့သြားေၾကာင္း ေျပာျပပါတယ္။ ကၽြန္မသားက သူ႔ကိုကၽြန္မ ဘယ္လိုဆူတယ္ဆုိတဲ့အေၾကာင္း ေ၀လွ်ံကို ေျပာျပတာ ဘယ္ေလာက္ တူမတူေတာ့ မသိဘူး။ ေ၀လွ်ံ်ေျပာျပတဲ့ပံုအတိုင္း ေ၀လွ်ံအေဖ သူ႔သားကို ဆူပံုကို သားကၽြန္မကို ျပန္ေျပာျပတဲ့ ပံုကေတာ့ ေ၀လွ်ံအေဖရဲ့ပံုေရာ အသံကိုပါ မ်က္စိထဲမွာ ကြက္ကြက္ကြင္းကြင္း ျမင္ေယာင္လို႔ရတယ္။

ေ၀လွ်ံအေဖက အင္ဂ်င္နီယာတေယာက္ပါ။ ေ၀လွ်ံက ကၽြန္မသား ေမာင္တိုးလိုပဲ အထက္တန္းမွာ အျမင့္ဆံုးအဆင့္ သခ်ၤာကို ယူထားရာကေန အႏွိမ့္ဆံုးအဆင့္ကိုေျပာင္းလိုက္တယ္။ ေ၀လွ်ံက သူ႔အေဖကို အဲဒီ Subject ေျပာင္းမယ္လို႔ ေျပာေတာ့ သူ႔အေဖက " ဘာေျပာတယ္ .. မင္းဘာေျပာလိုက္လဲ ေ၀လွ်ံ၊ ျပန္ေျပာစမ္း ငါ့ကို အဲဒီစကား၊ (ေ၀လွ်ံကလညး္ ေမးတိုင္း တခုခု ျပန္ေျပာတယ္)၊ ဘာေျပာတယ္ ျပန္ေျပာစမ္း. မင္းဘာထင္ေနလဲ ေ၀လွ်ံ၊ နားပန္က်င္းထည့္လိုက္ရမလား၊ မင္းနားရင္းပူသြားခ်င္လား၊ မင္းထမင္းဘာနဲ႔ စားမလဲ။ အဲဒီ Subject နဲ႔ထမင္းစားလို႔ ျဖစ္မလား၊ ဦးေႏွာက္နဲ႔ စဥ္းစားစမ္းပါ၊ မင္းဦးေႏွာက္ထဲမွာ ဘာေတြရွိေသးလဲ ငါ့ကိုေျပာစမ္း" ဆိုၿပီး ေျပာေတာ့ ေ၀လွ်ံကလည္း ေမးခြန္းတခုၿပီးတခု သူ႔အေဖဘာကိုဆိုလိုမွန္း မသိ သူေျဖခ်င္တာ ေျဖေတာ့ သူ႔အေဖကပိုစိတ္တို၊ မသိတဲ့စကားလံုးဆိုရင္လည္း ဘာေျပာလဲအေဖနဲ႔ ျပန္ေမးလိုေမး၊ ထမင္းဘာနဲ႔စားမလဲဆိုရင္ ၾကက္သားနဲ႔ စားမယ္ဆိုတာမ်ိဳးေတြ ေမးတာနဲ႔ ေျဖတာတျခားစီေတြ ျဖစ္ေနတာကို သားက ကၽြန္မကို ျပန္ေျပာျပတယ္။ ၿပီးေတာ့ ေ၀လွ်ံေျပာတာလည္း မလြန္ဘူး အဲဒီေမးခြန္းေတြနဲ႔ Subject ေျပာင္းတာနဲ႔ ဘာမွလည္း ဆိုင္တာမဟုတ္ဘူး ေျပာၿပီး တဟားဟားနဲ႔ ရယ္ေနလို႔ အဲဒီေမးခြန္းေတြက Subject ေျပာင္းတာနဲ႔ ဆိုင္တယ္ နင့္သူငယ္ခ်င္း ျပန္ေျဖတဲ့အေျဖေန ျပန္ေမးေနတာေတြကမွ မဆိုင္တာလို႔ ေျပာၿပီးကၽြန္မလလည္း သားသရုပ္ေဆာင္ေကာင္းအားၾကီးလို႔ ေ၀လွ်ံတို႔သားအဖပံုကို ျမင္ေယာင္ၿပီး ရယ္လိုက္ရတာ အူကိုနာသြားလို႔ ဆက္ၿပီးအျပစ္မတင္ျဖစ္ခဲ့ဘူး။

ကၽြန္မသား ေမာင္တိုးက ေ၀လွ်ံထက္ပိုဆိုးတယ္ ေ၀လွ်ံကမွက မေျပာင္းခင္ သူ႔အေဖကို Subject ေျပာင္းေတာ့မည့္အေၾကာင္း ေျပာေဖၚရေသးတယ္ သားကေတာ့ အဲဒီတုန္းက ေျပာင္းၿပီးမွ အေမ သား Extension English ကေန Advanced English နဲ႔ Law, ကို Extension Maths ကေန General Maths ကို Biology ကေန Business ကို Subject ေျပာင္းလိုက္ၿပီ ဆိုၿပီး ဖုန္းနဲ႔ အေၾကာင္းၾကားလာလို႔ ေမာင္တိုး ဘာေတြေလွ်ာက္ေနလဲ ေမေမသေဘာမတူဘူး သခ်ၤာကို General မလုပ္နဲ႔ Advanced ဒါမွမဟုတ္ အနည္းဆံုးေတာ့ Standard လုပ္ပါ၊ က်န္တဲ့ဘာသာေတြလည္း ေမေမ သေဘာမတူဘူးဆိုတာ အခုခ်က္ခ်င္း နင့္ေက်ာင္းအုပ္ဆီ ဖုန္းဆက္ၿပီးေျပာမယ္ ေျပာေတာ့ ေမေမတေယာက္ပဲ သေဘာမတူတာ သားလည္းသေဘာတူတယ္ ဆရာဆရာမေတြလည္း သေဘာတူတယ္၊ ေက်ာင္းအုပ္လည္း သေဘာတူလို႔ ေျပာင္းလိုက္ၿပီ ဖုန္းမေခၚနဲ႔ေတာ့ ထူးမွာမဟုတ္ဘူး ဆိုၿပီးေျပာလို႔ ဖုန္းထဲမွာလည္း ရန္ျဖစ္ အိမ္ေရာက္ေတာ့လည္း တခါ ရန္ျဖစ္ခဲ့ရတယ္။ ကၽြန္မလည္းသားကို နင္လုပ္ခ်င္ရာ ေလွ်ာက္လုပ္မေနနဲ႔ နင္ယူထားတဲ့ Subject ေတြမွာ ထမင္းစားလို႔ရတဲ့ Subject ဘာက်န္ေသးလို႔လဲ ေမးေတာ့ ကိစၥမရွိဘူး သားကထမင္းမွ မၾကိဳက္တာ ထမင္းမစားရလည္း ဘာမွမျဖစ္ဘူးဆိုၿပီး ေျပာလို႔ ေမာင္တိုးေနာ္ နင္ငါ့ကို ေထာ္ေလာ္ကန္႔လန္႔ မေျပာနဲ႔ ငါရိုက္ထည့္လိုက္မယ္ ဆိုေျပာၿပီး တခါမွလည္း မရိုက္ထည့္ဘူး ကၽြန္မက ေျပာတဲ့အေၾကာင္းကို ေ၀လွ်ံကို သူကေျပာျပတယ္။ ေ၀လွ်ံကလည္း သူ႔အေဖက သူ႔ကိုငါ နားပန္က်င္းထည့္လိုက္ရင္ နားရင္းပူသြားမယ္ ေျပာၿပီး တခါမွလည္း မက်င္းထည့္ေၾကာင္း မိဘေတြအေၾကာင္းကို အတင္းေျပာၿပီး ရယ္တဲ့ေနရာမွာေတာ့ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ ရင္းႏွီခ်စ္ခင္ၾကပါတယ္။

အင္ဂ်င္နီယာတေယက္ရဲ့သားနဲ႔ သခ်ၤာကို Advanced Level အဆင့္ယူခဲ့တဲ့ အေမတေယာက္ရဲ့သားေတြက အျမင့္ဆံုး ယူထားရာကေန ၾကားမွာ Advanced and Standard ႏွစ္ခု ရွိလ်က္နဲ႔ အႏွိမ့္ဆံုး General သခ်ၤာအဆင့္ကို ယူလုိက္ၾကတဲ့အေပၚ မိဘေတြရဲ့ ရုတ္တရက္ခံစားမႈကို နားလည္ႏိုင္လိမ့္မယ္ထင္တယ္။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ သူတို႔သေဘာအတိုင္းပဲ ေက်နပ္ေပးလိုက္ရပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ သူတို႔လုပ္ေနတဲ့ အလုပ္မွာ သူတို႔ပိုင္ပိုင္ႏိုင္ႏိုင္ ရွိတဲ့အတြက္ေတာ့ ၀မ္းသာေပးရပါတယ္။ ဗမာကေလးႏွစ္ေယာက္ပဲ ရွိတဲ့ေက်ာင္းမွာ ႏွစ္ေယာက္စလံုး ေက်ာင္းရဲ့အေကာင္းဆံုးဆုကို ခ်ီးျုမွင့္ခံရတယ္ဆိုတာ ဂုဏ္ယူစရာပါ။ ဆုရတဲ့ႏွစ္တုန္းကေတာ့ ကၽြန္မသား ရတာပဲကၽြန္မသိၿပီး တခ်ိန္တည္းမွာပဲ ေ၀လွ်ံပါ ရခဲ့တယ္ဆိုတာကို မေျပာျပလို႔ မသိလိုက္ဘူး။ ဘာေၾကာင့္မေျပာျပလဲ ေမးေတာ့ ေျပာျပရင္ " ေမေမတို႔က Show off လုပ္မယ္ဆိုေတာ့ သားတို႔ Privacy ထိခိုက္တယ္" တဲ့။ အဲဒါေၾကာင့္ အဲဒါမ်ိဳးက ၾကြားတာမဟုတ္ဘူးသား ဗမာဆိုလို႔ သားတို႔ႏွစ္ေယာက္ပဲ ရွိၿပီး ႏွစ္ေယာက္စလံုး ရရွိခဲ့တယ္ဆိုတာ မိဘေတြအတြက္သာမဟုတ္ ဗမာကြန္ျမဴနီတီအတြက္ပါ ဂုဏ္ယူစရာျဖစ္တယ္သား အရာရာတိုင္းကို ၾကြားတယ္လို႔ မသတ္မွတ္ရဘူးလို႔ ေျပာျပတယ္ ဒါေမပဲ့ ကေလးေတြက လက္မခံဘူး။ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္က သူတို႔ယူထားတဲ့ Subject ေတြမွာ Top ထဲမွာပါတယ္လို႔ေတာ့ မိဘေတြ ေက်နပ္ေအာင္ ေျပာၾကတယ္။ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ ဒီႏွစ္ျပီးရင္ေတာ့ ေရာက္တဲ့တကၠသိုလ္မွာ အားကစား ျပန္လုပ္ျဖစ္မယ္ထင္တယ္။

ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ့ၾကပါေစ။

ဆက္ဖတ္ရန္>>

No word for goodbye

the sun set,
the moon rise,
people cry,
birds fly,
a life gone,

while we mourn,
a life is born,
shall not worry,
but, we are sorry

Died by cancer
doctors couldn't find an answer
its like a gun
in your lung
making your loved ones numb
but worst your still young

when you close your eyes,
the angles say hi,
but we still aren't ready to say bye,


-Toee Nanda

6P

(For Miss Salhani who had gone on 3/9/10)


ႏႈတ္ဆက္စရာ စကားမရွိပါ

ေန၀င္ၿပီးခ်ိန္
လာသာေနခ်ိန္
လူေတြ ငိုၾက
ငွက္ေတြ ပ်ံၾက၊
ဘ၀တခု အဆံုးသတ္သြားေလၿပီ။

အေၾကြေစာလို႔ ကၽြႏု္ပ္တို႔ ငိုေၾကြးခ်ိန္မွာ
တျခားအသက္တခု ထပ္ေမြးဖြားလာ
စိုးရိမ္စရာတာ့ မဟုတ္ပါ
သို႔ေသာ္ ကၽြႏုပ္တို႔ ၀မ္းနည္းမဆံုးပါ။

ကင္ဆာနဲ႔ ဘ၀အဆံုးသတ္တာ
ေဒါက္တာ အေျဖရွာမေတြ႔ပါ
သင့္အဆုပ္ထဲမွာ ေသနတ္ေတြ႔ရသလိုပဲ
သင့္ကုိ ခ်စ္ခင္သူေတြကို အံ့ၾသသင့္ေစခဲ့ၿပီ
အဆိုးဆံုးက သင္ႏုပ်ိဳဆဲမွာ ျဖစ္လို႔ပါပဲ။

သင္ကၽြႏ္ုပ္တို႔ကုိ မ်က္ကြယ္ျပဳသြားခ်ိန္မွာ
သင့္အား ေကာင္းကင္တမန္ေတြက လွမ္းႏႈတ္ဆက္ခ်ိန္မွာ
ကၽြႏု္ပ္တို႔မွာ သင့္ကို လမ္းခြဲႏႈတ္ဆက္ဖို႔ အဆင္သင့္ မျဖစ္ေသးပါ။

တိုးနႏၵ (၆ တန္း P)

သားသားတို႔ေက်ာင္းက ဆရာမတဦး ကင္ဆာေရာဂါနဲ႔ ညကကြယ္လြန္သြားလို႔ တနဂၤလာေန႔က်ရင္ သူတို႔ေက်ာင္းက ေက်ာင္းသားေတြ ဆရာဆရာမေတြက က်န္ရစ္တဲ့ မိသားစုကို ၀မ္းနည္ေၾကာင္း Message ေတြ ပို႔ေပးဖို႔ရွိပါတယ္။ ပံုဆြဲတတ္တဲ့ ေက်ာင္းသားေတြကလည္း ပံုဆြဲၿပီး တျခား Creative လုပ္တတ္တဲ့ ေက်ာင္းသားေတြကလည္း သူတို႔သန္ရာကို ဖန္တီးၿပီး ပို႔ေပးၾကမယ္လို႔ သိရတယ္။ သားကေတာ့ ဒီကဗ်ာေလးကို ကဒ္ထဲမွာ ေရးၿပီးပို႔ေပးမယ္လို႔ ေျပာတယ္။ ကၽြန္မလည္း အလုပ္မ်ားလို႔ စာေရးမအားတာနဲ႔ သူတို႔ဆရာမအတြက္ သားေရးထားတဲ့ ၀မ္းနည္းေၾကာင္း ကဗ်ာေလးကို မွ်ေ၀ခံစားၿပီး တင္လိုက္ပါတယ္။ ျမန္မာလို အနီးစပ္ဆံုး ဘာသာျပန္ထားတာ မျပည့္စံုပါဘူး။ အားနည္းပါက ကဲ့ရဲ့ျပစ္တင္ရႈပ္ခ်မႈ မလုပ္ဘဲ ဘယ္သူမဆို အၾကံေပးႏိုင္ပါတယ္။ အျပာေရာင္နဲ႔ တပိုဒ္ကို ထပ္ျဖည့္ထားတာ ျဖစ္ၿပီး သားတို႔ေက်ာင္းမွာ လုပ္မည့္ ၀မ္းနည္းေၾကာင္း အထိမ္းမွတ္အခမ္းအနားလုပ္ရင္ သားက သူ႔ကဗ်ာကို ရြတ္ရမယ္လို႔ ေျပာပါတယ္။

လာလည္သူမ်ားအားလံုး ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ့ၾကပါေစ။

ေအာက္ဆံုးပိုဒ္

ဆက္ဖတ္ရန္>>

Sydney OperaHouse, We are the world

ဆစ္ဒနီ Operahouse, Concert Hall မွာ မေန႔ည (19/8/10 ) က Sydney Southwestern က ေက်ာင္းေပါင္းစံု Public School Performance တခု ျပဳလုပ္ခဲ့ပါတယ္။ ပို႔စ္ေရးဖို႔ အခ်ိန္မရေသးလို႔ သီဆိုတဲ့ အဖြဲ႔မွာ ကၽြန္မသားေလးလည္း ပါ၀င္ၿပီး အဲဒီပြဲေတာ္မွာ ကေလးတြ သီဆိုထားတဲ့ သီခ်င္းေတြအနက္ အႀကိဳက္ဆံုး သီခ်င္းတခု ျဖစ္တဲ့ We are The Word ကို ေနာက္ဆံုး ပြဲသိမ္းအခ်ိန္မွာ သီဆိုသြားတာကို အရင္တင္လိုက္ပါတယ္။ အဲဒီညက Operahouse မွာ ျပဳလုပ္သြားတဲ့ Shool Performance ပြဲေတာ္အေၾကာင္း အျပည့္အစံုကိုေတာ့ ေနာက္အခ်ိန္ရမွ Dance Groups က ပံုေတြကိုပါ ထည့္ၿပီး ဓါတ္ပံု၊ တျခားဗြီဒယိုေတြနဲ႔တကြ ပို႔စ္ကို အျပည့္အစံု ေရးၿပီး ေနာက္ပို႔စ္တခုေနနဲ႔ သီးသန္႔ ျပန္လည္ ေဖၚျပပါမယ္။ ကင္မရာ မေကာင္းလို႔ ဆိုတာ သိပ္မေကာင္းသလို၊ မူရင္းနဲ႔ မတူသလို ျဖစ္ေနလို ႔We are the World ကို ေအာက္မွာ တျခားေနရာက သီဆိုထားတဲ့ ဗြီဒယိုႏွစ္ခုကိုပါ စာသားနဲ႔တကြ ေဖၚျပေပးထားပါတယ္။ မိုက္ကယ္ဂ်ပ္ဆင္အသည္းစြဲမ်ားလည္း မိုက္ကယ္ ဂ်ပ္ဆင္ကို ျပန္လည္အမွတ္ရ တမ္းတႏိုင္မွာ ျဖစ္ၿပီး ကေလးရွိသူ မိတ္ေဆြမ်ားလည္း မိမိတို႔ ကေလးမ်ားအတြက္ ေကာ္ပီကူးထားလု႔ိ ရပါတယ္။

We Are The World

There comes a time
When we head a certain call
When the world must come together as one
There are people dying
And it's time to lend a hand to life
The greatest gift of all

We can't go on
Pretneding day by day
That someone, somewhere will soon make a change
We are all a part of
God's great big family
And the truth, you know love is all we need

[Chorus]
We are the world
We are the children
We are the ones who make a brighter day
So let's start giving
There's a choice we're making
We're saving our own lives
It's true we'll make a better day
Just you and me

Send them your heart
So they'll know that someone cares
And their lives will be stronger and free
As God has shown us by turning stone to bread
So we all must lend a helping hand

[Chorus]
We are the world
We are the children
We are the ones who make a brighter day
So let's start giving
There's a choice we're making
We're saving our own lives
It's true we'll make a better day
Just you and me

When you're down and out
There seems no hope at all
But if you just believe
There's no way we can fall
Well, well, well, well, let us realize
That a change will only come
When we stand together as one

[Chorus]
We are the world
We are the children
We are the ones who make a brighter day
So let's start giving
There's a choice we're making
We're saving our own lives
It's true we'll make a better day
Just you and me




အေပၚက ဗြီဒီယိုကို ဒီေနရာမွ ကူးယူေဖၚျပပါတယ္။

အေပၚက ဗြီဒယိုကို ဒီေနရာမွ ကူးယူေဖၚျပပါတယ္။


အရင္ႏွစ္က Performance အေၾကာင္းကို ဒီေနရာမွာ တင္ထားတာ ရွိပါတယ္။

ဆက္ဖတ္ရန္>>

ဒုတိယကမာၻစစ္ႏွင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံ

“ဒုတိယကမာၻစစ္မွာ ဘယ္ႏိုင္ငံေတြက British side မွာပါၿပီး ဘယ္ႏိုင္ငံေတြက German side မွာပါလဲ၊ ျမန္မာျပည္ကေကာ ဘယ္ဘက္ကပါသလဲ ေမေမ” လို႔ သားဆီက ေမးခြန္းေတြ ေမးလာတဲ့ အခ်ိန္ကစၿပီး ကၽြန္မမွာ ေတာ္ေတာ္ေလး စဥ္းစားစရာေတြ ျဖစ္ေနတယ္။ ၆ တန္း တက္ေနတဲ့သားက သူတို႔အတန္းမွာ ဒုတိယကမာၻစစ္အေၾကာင္းေတြ စသင္ေနၿပီး ဒီအေၾကာင္းကို အတန္းထဲမွာ ေနာက္ပတ္က်ရင္ ေကာင္းေကာင္း ေဆြးေႏြးႏိုင္ဖို႔အတြက္ စာၾကည့္တိုက္ေတြ၊ အင္တာနက္ေတြမွာ အခ်က္အလက္ ရွာေဖြစုေဆာင္းရင္းနဲ႔ အလုပ္မ်ားေနပါတယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံနဲ႔ ဒုတိယ ကမာၻစစ္အေၾကာင္း အထက္က ေမးခြန္းကို ကၽြန္မကို ေမးလို႔ ကၽြန္မက ရွင္းျပခဲ့ရပါတယ္။ ကၽြန္မက သားကို ရွင္းျပၿပီး ဒုတိယ ကမာၻစစ္ကာလမွာ ျဖစ္ပြားခဲ့တဲ့ ဂ်ပန္နဲ႔ အဂၤလိပ္ကို လြတ္လပ္ေရးအတြက္ တိုက္တဲ့ စစ္ပြဲေတြ သမိုင္းကို သားလည္း ေတာ္ေတာ္ေလး သိသြားခဲ့ပါတယ္။ သို႔ေပမဲ့ ဒါကို သိၿပီးတဲ့အခ်ိန္မွာ အထက္ပါ ေမးခြန္းနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး သားနားလည္သြားပံုက ကၽြန္မ ရွင္းျပခဲ့တာနဲ႔ ဆန္႔က်င္ဘက္ ျဖစ္ေနတယ္။ သားေျပာလိုက္တဲ့ မေမွ်ာ္လင့္တဲ့ သံုးသပ္ခ်က္ေၾကာင့္ ကၽြန္မကို ေတာ္ေတာ္ေလး တုန္လႈပ္ကာ မေက်မနပ္ ျဖစ္သြားေစခဲ့လို႔ “ဟင့္အင္း..သား ဒီလိုေတာ့မဟုတ္ဘူး ဒီလိုမဟုတ္ဘူး ျမန္မာႏိုင္ငံဟာ သားထင္သလို လံုး၀ မဟုတ္ဘူးေနာ့္” လို႔ ထပ္ခါတလဲလဲ ေျပာၿပီး အႀကိမ္ႀကိမ္ ျပန္ရွင္းျပေလ ရႈပ္ေလ ျဖစ္ေနတယ္။

သားကဒုတိယကမာၻစစ္မွာ ျမန္မာႏိုင္ငံ ပါမပါဆိုတာက အခုမွ ေမးတာျဖစ္ၿပီး ဒါကို မေမးခင္ ဒုတိယကမာၻစစ္မွာ ဂ်ာမန္ဘက္က ဘယ္ႏိုင္ငံေတြ ပါၿပီး အဂၤလိပ္ဘက္က ဘယ္ႏိုင္ငံေတြပါလဲ ဆိုတာ အရင္ ႏွစ္ပတ္ေလာက္ကေတာင္ အရင္ေမးခဲ့ပါတယ္။ အဲဒါေမးတုန္းက ကၽြန္မကလည္း ရွစ္တန္းအထိ စနစ္ေဟာင္း စနစ္သစ္ အပိုင္းပိုင္း အျပတ္အျပတ္ သင္ထားတဲ့ သမိုင္းထဲက မွတ္မိသေလာက္ "ဂ်ာမန္ဘက္က ဂ်ပန္တခုပဲ သိတယ္ က်န္တာအဂၤလိပ္ဘက္က ျဖစ္မွာေပါ့" လို႔ အလြယ္ပဲ ေျပာလိုက္ေတာ့ သားက “မဟုတ္ဘူးေလ ေမေမ အာရွႏိုင္ငံ အေတာ္မ်ားမ်ား အဂၤလိပ္ဘက္က ပါၿပီး ဥေရာပႏိုင္ငံ အေတာ္မ်ားမ်ားက ဂ်ာမန္ဘက္က ပါတာေတာ့ သားသိတယ္၊ အခုသားသိခ်င္တာ ဘယ္ႏိုင္ငံေတြ ပါတယ္ဆိုတာ အတိအက် သိခ်င္လို႔ ေမးတာ” ဆိုၿပီး မသိလို႔ ေမးမွပဲ မွားပါတယ္ ဆိုတဲ့ပံုစံနဲ႔ ခြက္ထိုးခြက္လွန္ရယ္ေနတယ္။ အမ်ိဳးသားကလည္း “မငယ္ေရ မင္းဒီေလာက္ပဲ ညံ့ရတာ အီတလီက မူဆိုလီနီတို႔ ဒီေလာက္နာမည္ ႀကီးတာကို မင္းမသိဘူးလား” ေမးလာေတာ့ "ဟုတ္သားပဲ သတိမထားမိလိုက္ဘူး အီတလီလည္း ဂ်ာမန္ဘက္ကကိုး” လို႔ ကၽြန္မလည္း ရွက္ရွက္နဲ႔ေျပာရင္း “ကၽြန္မက သိပၸံေက်ာင္းသူေလ စနစ္ေဟာင္းတုန္းကလို သမိုင္းကို ၁၀ တန္းအထိ သင္ခဲ့ရတာ မဟုတ္ဘူး ကၽြန္မတို႔ေခတ္က စနစ္သစ္သိပၸံ ေက်ာင္းသားေတြဟာ သမိုင္းကို ရွစ္တန္းအထိပဲ သင္ရတယ္ သူ႔ေဖတို႔ ေခတ္တုန္းကလို စနစ္ေဟာင္းမဟုတ္ဘူး၊ ကိုယ့္ႏိုင္ငံအေၾကာင္းမွ မဟုတ္တာ ဒီေလာက္ပဲ သိမွာေပါ့” လို႔ ရွက္ရွက္နဲ႔ ျပန္ေျပာလိုက္ရတယ္။

သားက ကၽြန္မကို ပထမအႀကိမ္တုန္းက ကမာၻသမိုင္းနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ေမးတုန္းကေတာင္ ကၽြန္မ အဲဒီလို တလြဲလြဲ တေခ်ာ္ေခ်ာ္ ေျဖလိုက္ၿပီးေနာက္ပိုင္း သမိုင္းနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ကၽြန္မကို သိပ္အထင္မႀကီးေတာ့လို႔ ရွိစုမဲ့စု သိထားတာေလးေတြေပၚ မွန္ေနတာေတာင္မွ သိပ္မယံုခ်င္ေတာ့ဘူး။ ကၽြန္မကိုယ္တိုင္ကလည္း သားေမးတဲ့ သခၤ်ာတို႔၊ သိပၸံတို႔နဲ႔ ဆိုင္တဲ့ေမးခြန္းေတြကို လြယ္လြယ္ကူကူ ၀ိုင္းရွင္းေပးႏိုင္ေပမဲ့ သမိုင္းေမးခြန္းက်ေတာ့ မလြယ္ပါလားလို႔ သတိထားမိသြားပါတယ္။ ရွစ္တန္းအထိပဲ သမိုင္းကို စနစ္သစ္နဲ႔ စနစ္ေဟာင္းအၾကား အဆက္အစပ္မရွိ အပိုင္းပိုင္း ျပတ္ၿပီး သင္ခဲ့ရလို႔ ပထမကမာၻစစ္ေရာ ဒုတယကမာၻစစ္ကာလပါ ကမာၻ႕သမိုင္းကို ကၽြန္မ ေကာင္းေကာင္း မသိခဲ့ဘူး။ ကမာၻ႔သမိုင္းကို မသိေပမဲ့ ဒုတိယကမာၻစစ္ကာလ ျမန္မာႏိုင္ငံအေၾကာင္းေတာ့ ကၽြန္မ ေကာင္းေကာင္းသိလို႔ သားကိုလြတ္လပ္ေရး တိုက္ပြဲ၀င္ကာလ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းတို႔ ႀကဳိးစားခဲ့ရတဲ့ ျမန္မာႏိုင္ငံ သမိုင္းအေၾကာင္း သိသမွ်ကို ေျပာျပျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ သားကလည္း မရွင္းတာကို ထပ္ခါတလဲလဲ ေမးလို႔ ကၽြန္မလည္း ျပန္ေျဖခဲ့ရပါတယ္။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ သားက ရွင္းသြားၿပီထင္ခဲ့တယ္။

သားက ဘာေျပာလဲဆိုေတာ့ “ဒါဆို သားသေဘာေပါက္ၿပီ စစ္က ၁၉၃၉ မွာ စၿပီး ၁၉၄၅ မွာ ၿပီးတယ္ဆိုေတာ့ ျမန္မာႏိုင္ငံက ကမာၻစစ္ အစပိုင္းမွာ ဂ်ာမန္ (ဂ်ပန္) ဘက္ကပါၿပီး စစ္ၿပီးခါနီးမွာမွ အဂၤလိပ္ဘက္ကို ဘက္ေျပာင္းသြားတယ္ ျမန္မာႏုိင္ငံကေတာ့ Funny ပဲ ႏွစ္ဘက္စလံုးမွာ ပါခဲ့တယ္” တဲ့ေလ ကၽြန္မနားထဲမွာ ၾကားရခက္လိုက္တာ ဥပမာေပးလို႔ေတာင္ မတတ္ျဖစ္သြားတယ္။ သူက အဲဒီလိုပဲ သံုးသပ္ၿပီး ေနာက္ပတ္ သူ႔ေက်ာင္းက ေဆြးေႏြးခန္းမွာ ဒီလိုပဲ သြားေျပာမွာ ျဖစ္တယ္။ ကၽြန္မက လံုး၀ လက္မခံႏိုင္ဘဲ “သား အဲဒါ ဒုတိယ ကမာၻစစ္အတြက္ တိုက္တဲ့ စစ္ပြဲေတြ မဟုတ္ဘူး သူ႔ကၽြန္ဘ၀က လြတ္ေျမွာက္ဖို႔ လြတ္လပ္ေရးအတြက္ တိုက္တဲ့ တိုက္ပြဲေတြပဲ ျဖစ္တယ္ ဒါေၾကာင့္ ဒုတိယကမာၻစစ္မွာ ျမန္မာႏိုင္ငံဘယ္ဘက္ကမွ မပါဘူးလို႔ ေမေမ ဘယ္ႏွစ္ႀကိမ္ ေျပာရမလဲ" လို႔ စိတ္ထဲမွာ ရွိတဲ့အတိုင္း ေျပာလိုက္ေတာ့ emotion ေတြ ပါကုန္တယ္။ သားက “ထိုင္းႏိုင္ငံပဲ ဒုတိယကမာၻစစ္မွာ မပါတာပါ ေမေမရယ္၊ ျမန္မာႏိုင္ငံ ဒုတိယကမာၻစစ္မွာ ပါတာအကုန္လံုးသိပါတယ္ မပါဘူးလို႔ ဘယ္လို သြားေျပာမလဲ။ ဘာေၾကာင့္ပဲ စစ္ျဖစ္ျဖစ္ စစ္ပြဲမွာ ပါတဲ့သူတိုင္းဟာ ဘက္ႏွစ္ဘက္ တဘက္ဘက္မွာပါခဲ့ပါတယ္" လို႔ ထပ္ေျပာလိုက္ေတာ့ ဒီကေလး ေျပာေလကဲေလပါလား ဆိုၿပီး ကၽြန္မကို ပိုၿပီး ထူပူသြားေစတယ္။


သားက စာၾကည့္တိုက္က စာအုပ္ေတြ အကိုးအကားနဲ႔ ကၽြန္မကို ခုႏွစ္သကၠသရာဇ္ အတိအက်ေတြနဲ႔ ဖတ္ျပၿပီး ဒုတိယကမာၻစစ္မွာ ျမန္မာႏိုင္ငံဟာ ႏွစ္ဘက္စလံုးပါတဲ့အေၾကာင္းကို လာေျပာေနလို႔ အခုထိ ရွင္းလို႔ မၿပီးဘူး။ ဘယ္သူမွန္တယ္ ဘယ္သူမွားတယ္ ဆိုတာထက္ ကၽြန္မ စိတ္ထဲမွာ ကၽြန္မတုိ႔ ႏိုင္ငံက အစကတမ်ိဳး ေနာက္ေတာ့တမ်ိဳး ဂ်ာမန္ စစ္ရႈံုးေတာ့မယ္ဆိုတာ သိမွၿဗိတိသွ်ဘက္ကို ေျပာင္းၿပီး သာကူးလို႔ သူမ်ားမထင္သြားႏိုင္ဘူးလားလို႔ သံသယျဖစ္မိတယ္။ ၿပီးေတာ့ ျမန္မာႏိုင္ငံဟာ ဒုတိယကမာၻစစ္ရဲ့ ဒဏ္ကို ခံခဲ့ရတယ္ဆိုတာပဲ နားလည္ထားၿပီး ကၽြန္မတို႔ဘိုးဘြား ဘီဘင္ေတြ အဂၤလိပ္နဲ႔ ဂ်ပန္ကို ေတာ္လွန္ခဲ့တာဟာ လြတ္လပ္ေရးအတြက္ တိုက္ပြဲ၀င္တယ္ဆိုတာပဲ ခံယူထားတယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံ ဒုတိယကမာၻစစ္မွာ ပါတယ္ မပါဘူး ဆိုတာ ကၽြန္မတခါမွ မစဥ္းစားခဲ့မိတာလည္း အမွန္ပဲျဖစ္တယ္။ မ်ိဳးဆက္သစ္ေတြကိုလည္း ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းတို႔ အသက္ေသြးေခၽြးေပးၿပီး တိုက္လာတဲ့ လြတ္လပ္ေရးတိုက္ပြဲကို ဒုတိယကမာၻစစ္အတြက္ တိုက္တယ္လို႔ မထင္ေစခ်င္ဘူး။ ဒုတိယကမာၻစစ္မွာ ျမန္မာႏိုင္ငံက တကယ္ပဲ ႏွစ္ဘက္ပါတယ္လို႔ ျမင္ေနသူ ဘယ္ႏွစ္ေယာက္ ရွိလဲဆိုတာ ကၽြန္မ တကယ္စိတ္၀င္စားပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ စာလာဖတ္သူ ႀကီး၊ ငယ္၊ လယ္လတ္ မေရြးဆီကလည္း ကၽြန္မက သားကို ေျပာလိုက္တာ မွားေနရင္လည္း အမွန္ကို ေဆြးေႏြးေပးၾကဖို႔နဲ႔ မွန္ေနရင္လည္း သားကိုဘယ္လို ထပ္မံျဖည့္စြက္ ေျပာျပသင့္တယ္ဆိုတာ ေဆြးေႏြးေပးၾကဖို႔ အားလံုးဆီမွ ေမွ်ာင္လင့္ပါတယ္။


ျဖည့္စြက္ခ်က္ (၂၇. ၀၅. ၁၀)

ကၽြန္မ အေနနဲ႔ ျမန္မာႏိုင္ငံက ဒုတိယကမာၻစစ္မွာ ဘယ္ဘက္ကမွ မပါဘူးလို႔ ထင္ခဲ့တာက ကၽြန္မတို႔ ေက်ာင္းမွာတုန္းက သင္ရတာေရာ ေန႔ႀကီးရက္ႀကီးေတြ နီးတိုင္း ဆရာဆရာမေတြ ေျပာျပတဲ့ သမိုင္းေတြမွာပါ အဂၤလိပ္နဲ႔ ဂ်ပန္ကိုေတာ္လွန္ခဲ့တာဟာ ဒုတိယကမာၻစစ္ရဲ့ အစိတ္အပိုင္းအေနနဲ႔ မသင္ခဲ့ရ၊ မၾကားသိခဲ့ရဘဲ လြတ္လပ္ေရးအတြက္ တိုက္တဲ့ တိုက္ပြဲေတြအျဖစ္ပဲ သိခဲ့ရလို႔ ျဖစ္တယ္။ ၿပီးေတာ့ ဒုတိယကမာၻစစ္အေၾကာင္းကို ရွစ္တန္းမွာ သင္ခဲ့ရေပမဲ့ ရုရွားႏိုင္ငံ ေအာက္တိုဘာ ေတာ္လွန္ေရးလို စာေမးပြဲမွာ ေမးေလ့မရွိေတာ့ ျဖစ္သလိုပဲ သင္ခဲ့ရၿပီး ထပ္ခါထပ္ခါ ျပန္ဖတ္မႈမရွိလို႔ မွတ္သားမႈ နည္းတာလည္းပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ျဖစ္ခဲ့တဲ့ စစ္ပြဲေတြကို ဒုတိယကမာၻစစ္ရဲ့ အစိတ္အပိုင္းအျဖစ္ လုံး၀ မထင္ခဲ့သလို ဒုတိယကမာၻစစ္မွာ ျမန္မႏိုင္ငံ ပါခဲ့တယ္ဆိုတဲ့ အျမင္မ်ိဳး ကၽြန္မစိတ္ထဲမွာ လံုး၀မရွိခဲ့ဘူး။ သားဆီက ေမးလာတဲ့ေမးခြန္းနဲ႔ ဒီမွာ မွတ္ခ်က္ေပးလာတဲ့ မိတ္ေဆြေတြရဲ့ မွတ္ခ်က္ေတြကို ဖတ္ၾကည့္ၿပီး သားဖတ္ေနတဲ့ စာၾကည့္တိုက္က စာအုပ္ကိုလည္း ျပန္ဖတ္ၾကည့္ေတာ့ ကၽြန္မတို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံဟာ ၿဗိတိသွ်ဦးေဆာင္တဲ့ မဟာမိတ္ေတြဘက္ကေနၿပီး ဒုတိယကမာၻစစ္မွာ ဂ်ာမန္ဦးေဆာင္တဲ့ ဂ်ပန္ေတြကို ပါ၀င္ တိုက္ခိုက္ခဲ့တယ္ဆိုတာ ျငင္းလို႔မရပါဘူး။

ဂ်ပန္ကို ျပန္တိုက္ဖို႔ အဂၤလိပ္အကူအညီကို ယူစဥ္က အဂၤလိပ္တပ္ေတြလို႔ မသံုးဘဲ မဟာမိတ္တပ္ေတြလို႔ သံုးထားတာကို ကၽြန္မ ျပန္မွတ္မိတယ္။ အဂၤလိပ္ကို ဂ်ပန္နဲ႔ ေပါင္းၿပီးတိုက္ခဲ့တုန္းက ဂ်ာမန္ဦးေဆာင္တဲ့ဘက္က ပါတဲ့ ဂ်ပန္ေတြကို ေထာက္ခံလို႔မဟုတ္၊ မိမိႏိုင္ငံကို ကိုလိုနီျပဳေနတဲ့ အဂၤလိပ္ကို ျမန္မာ့ေျမေပၚက ေမွာင္းထုတ္ခ်င္လို႔သာ ျဖစ္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ အဲဒီစစ္ပြဲဟာ ဒုတိယကမာၻစစ္ရဲ့ အစိတ္အပိုင္း မဟုတ္ဘူး။ ဂ်ပန္ကို အဂၤလိပ္နဲ႔ ေပါင္းၿပီးျပန္တိုက္ခဲ့တဲ့ အခါမွာေတာ့ ျမန္မာ့လြတ္လပ္ေရးအတြက္ တခုတည္းမဟုတ္ဘဲ ဖက္ဆစ္စနစ္ကို ကမာၻ႔ေျမေပၚက ေမွာင္းထုတ္ဖို႔အတြက္ပါ ပူးတြဲပါ၀င္တဲ့အတြက္ ဒုတိယကမာၻစစ္ရဲ့ အစိတ္အပိုင္းတခု ျဖစ္ပါတယ္။ ေနာက္တခ်က္က ဒုတိယကမာၻစစ္မွာ စစ္ႏိုင္တဲ့ ႏိုင္ငံေတြက ဖြဲ႔စည္းထားတဲ့ ကမာၻကုလသမဂၢအဖြဲ႔ထဲမွာ ျမန္မာႏိုင္ငံဟာ လြတ္လပ္ေရးရတာနဲ႔ ခ်က္ခ်င္း ပါ၀င္ခဲ့ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဒုတိယကမာၻစစ္မွာ ျမန္မာႏိုင္ငံဟာ အဂၤလိပ္ဦးေဆာင္တဲ့ မဟာမိတ္ဘက္က ပါခဲ့တယ္လို႔ ကၽြန္မနားလည္ လက္ခံလိုက္တယ္။

သားကလည္း မွတ္ခ်က္ေတြနဲ႔ သူဖတ္တဲ့ စာအုပ္က သိသမွ်ေတြေပါင္းၿပီး သံုးသပ္ခ်က္အရ ဒုတိယကမာၻစစ္မွာ ျမန္မာႏိုင္ငံဟာ အေျခအေနအရ တိုင္းျပည္ လြတ္လပ္ေရးအတြက္ ရည္ရြယ္ၿပီး ႏွစ္ဘက္စလံုးက တိုက္ခဲ့ပါတယ္ ။သို႔ေပမဲ့ ဘယ္ဘက္က ပါတယ္ဆိုတာကိုက်ေတာ့ ဒုတိယကမာၻစစ္မွာ ၿဗိတိသွ်ဘက္က ပါတယ္လို႔ လက္ခံသြားတယ္။ ေနာက္ပတ္မွာ ျပဳလုပ္မည့္ ေက်ာင္းက အတန္းေဆြးေႏြးပြဲမွာ သူတို႔ ရရွိထားတဲ့ အခ်က္အလက္တြကို အတန္းထဲမွာ ၀ိုင္းေဆြးေႏြးရင္ သူဒီအတိုင္းပဲ ေဆြးေႏြးမယ္လုိ႔ ေျပာတယ္။ ကၽြန္မလည္း လံုး၀မထင္ထားတဲ့ ဒုတိယကမာၻစစ္မွာ ပါတဲ့ ဥေရာပ ႏိုင္ငံအေတာ္မ်ားမ်ားဟာ ဂ်ာမန္ဘက္က ပါတယ္ဆိုတာ အခုမွပဲ သိရတာအမွန္ပဲ။

သို႔ေသာ္လည္းပဲ ဒုတိယကမာၻစစ္အတြင္းကလို စစ္၏အနိဌာရံုမ်ားနဲ႔ လူ႔အခြင့္အေရး ခ်ိဳးေဖါက္မႈမ်ားကို ေနာင္လာေနာက္သားမ်ား ဘယ္ေသာအခါမွ မခံစားရေစရန္ ရည္ရြယ္ခ်က္ျဖင့္ ထုတ္ျပန္ထားတဲ့ 1948 ခု၊ ဒီဇင္ဘာလ ၁၀ ရက္ေန႔မွာ ထုတ္ျပန္ေၾကညာခဲ့တဲ့ Universal Decalration of Human Rights ကို မဲခြဲ အတည္ျပဳ ဆံုးျဖတ္ရာမွာ ပါ၀င္ခဲ့ ျမန္မာႏိုင္ငံဟာ အခုေတာ့ ဒီအခြင့္အေရးေတြကို လံုး၀ဂရုမစိုက္ေတာ့ဘဲ ဖက္ဆစ္စနစ္ကို ျပန္လည္က်င့္သံုးေနသည္မွာ ၀မ္းနည္းစရာ ေကာင္းလွပါတယ္။ ဒုတိယကမာၻစစ္တုန္းက စစ္ရံႈးတဲ့ဘက္က ဦးေဆာင္ခဲ့တဲ့ ဂ်ာမဏီနဲ႔ ဂ်ပန္က အခုခ်ိန္မွာ ဖက္ဆစ္စနစ္ကို လံုး၀မက်င့္သံုးေတာ့ဘဲ လူ႔အခြင့္အေရးေတြ ဒီမိုကေရစီေတြကို အျပည့္အ၀ က်င့္သံုးေနခ်ိန္မွာ ကၽြန္မသားေလးအေခၚ modern Hitler (သို႔) Burmese Hitler ေခၚတဲ့ ဗိုလ္သန္းေရႊက ဖက္ဆစ္စနစ္ကို ျမန္မာျပည္မွာ ျပန္လည္သြတ္သြင္းေနတာ ျမန္မာျပည္သူေတြအတြက္ ေရွးဘ၀ကုသိုလ္ကံလို႔ေတာ့ မွတ္ယူလို႔ရမယ္မထင္ဘူး။

(အဂၤလိပ္ကိုေတာ္လွန္ခဲ့တဲ့ စစ္ပြဲနဲ႔ပတ္သက္တဲ့ တစိတ္တေဒသကို ဂ်ပန္ရႈေဒါင့္ကေနၿပီး ေဖၚျပထားတဲ့ ဗြီဒယို ကၽြန္မ ျပန္ေဖၚျပထားတာ ဒီေနရာမွာ ရွိပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ အခုျပန္ၾကည့္ေတာ့ ဗီဒယိုကို ဖ်က္ထားတာ ေတြ႔ရပါတယ္။ သို႔ေသာ္လည္း ဗီဒယိုထဲက ဂ်ပန္လို ေျပာၿပီး အဂၤလိပ္လို စာတန္းထိုးထားတာေတြကို ကၽြန္မ ျမန္မာလိုျပန္ထားတဲ့ စာသားကေတာ့ က်န္ေနတာမို႔ အဲဒီေခတ္က စစ္ပြဲမွာ ပါ၀င္ခဲ့တဲ့ BIA နဲ႔ ဂ်ပန္ေတြရဲ့ အေနအထားကို အနည္းအက်ဥ္း ေတြ႔ရွိရပါတယ္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း Label ေအာက္က ဗီြဒယိုအေတာ္မ်ားမ်ားမွာလည္း လြတ္လပ္ေရး တိုက္ပြဲကာလက ပံုေတြကို ေတြ႔ႏိုင္ပါတယ္)

ရႊင္လန္းခ်မ္ေျမ့ၾကပါေစ။

ဆက္ဖတ္ရန္>>

နယူးေဆာက္ေ၀း သူနာျပဳမ်ား၏ လုပ္ငန္းခြင္ႏွင့္ အလုပ္အကိုင္ အေျခအေန

နယူးေဆာက္ေ၀းျပည္နယ္ သူနာျပဳမ်ား၏ အလုပ္အကိုင္အေျခအေနသည္ ယခုႏွစ္မ်ားအတြက္ လစာတိုးျမွင့္ေပးျခင္းႏွင့္အတူ ယခင္ကထက္ မ်ားစြာ ျမင့္မားလ်က္ ရွိပါသည္။ သို႔ေသာ္လည္း သူနာျပဳမ်ားတြင္ အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးျဖင့္ အခက္အခဲမ်ားစြာကို ရင္ဆိုင္ေနရဆဲပင္ ျဖစ္ပါသည္။ ဤ Essay တြင္ နယူးေဆာက္ေ၀း ျပည္နယ္ရွိ သူနာျပဳမ်ား၏ လက္ရွိ အလုပ္အကိုင္ အေျခအနႏွင့္ ဖက္ဒရယ္ အစိုးရက ပါလီမန္မွာ တင္သြင္းထားၿပီး အတည္မျပဳရေသးသည့္ ဥပေဒအသစ္ႏွင့္ ပတ္သက္၍ သူနာျပဳမ်ားတြင္ ျဖစ္လာႏိုင္သည့္ ျပႆနာမ်ားကို ေဆြးေႏြးတင္ျပထားပါသည္။ သူနာျပဳမ်ားသည္ အလုပ္ ၀န္ထုပ္၀န္ပိုး၊ လုပ္အားခမတူညီမႈႏွင့္ ၎တို႔၏ အလုပ္လံုၿခံဳစိတ္ခ်ရမႈ ( Job security) ကို ဖ်က္သိမ္းမည့္ လက္ရွိ ဖက္ဒရယ္အစုိးရ တင္သြင္းထားေသာ ဥပေဒအသစ္၏ ၿခိမ္းေခ်ာက္မႈမ်ားသည္လည္း သူနာျပဳမ်ား အမွန္တကယ္ ရင္ဆိုင္ႀကံဳေတြ႔ေနရသည့္ စိန္ေခၚမႈမ်ား ျဖစ္ေပသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ သူနာျပဳမ်ားအေနျဖင့္ မိမိတို႔ ရရွိထားေသာ အေျခအေန (Status) ဆက္လက္တည္တံ့ခိုင္ျမဲေရး၊ မတူကြဲျပားသည့္ က်န္းမာေရးလုပ္ငန္းခြင္မ်ားတြင္ အလုပ္လုပ္ေနသည့္ အရည္ခ်င္းတူေသာ္လည္း လစာမတူျဖစ္ေနသည့္ ျပႆနာကို ေျဖရွင္းႏိုင္ေရးႏွင့္ ပံုမွန္ထက္ ပိုမိုေနေသာ အလုပ္၀န္ထုပ္၀န္ပိုးကို ေလွ်ာ့ခ်ႏိုင္ေရးတို႔အတြက္ ဆက္လက္၍တိုက္ပြဲ ၀င္လ်က္ ရွိပါသည္။

နယူးေဆာက္ေ၀းျပည္နယ္မွာ ရွိေသာ မတူသည့္ အလုပ္ရွင္မ်ား လည္ပတ္ေနသည့္ က်န္းမာေရး လုပ္ငန္းခြင္မ်ားမွ သူနာျပဳမ်ားသည္ ၎တို႔၏ လုပ္ငန္းခြင္ အဆင့္အတန္းႏွင့္ လစာတိုးျမွင့္ေပးေရးအတြက္ နယူးေဆာက္ေ၀း သူနာျပဳမ်ား အစည္းအရံုး (NSWNA) မွာ ပါ၀င္ၿပီး တိုက္ပြဲ၀င္လ်က္ ရွိပါသည္။ ၎အဖြဲ႔အစည္းသည္ သူနာျပဳမ်ား၏ ဘ၀ျမင့္မားေရးအတြက္ Campaigns အမ်ဳိးမ်ိဳးကို အသံုးျပဳၿပီး အလုပ္သမားသမဂၢနဲ႔အတူ လုပ္ရွားမႈေပါင္းမ်ားစြာမွာ ပူးေပါင္းပါ၀င္လ်က္ ရွိပါသည္။ ထိုလႈပ္ရွားမႈမ်ားေၾကာင့္ပင္ အျပဳသေဘာေဆာင္သည့္ တိုက္ပြဲရလဒ္မ်ားကို သံုးေလးႏွစ္စာ ရရွိထားပါသည္။ အစိုးရက်န္းမာေရးဌာနရွိ သူနာျပဳမ်ားအတြက္သက္သက္ သကၠရာဇ္ ၂၀၀၀-၂၀၀၇ ခုႏွစ္အတြင္း လက္ရွိအေျခခံလစမွ ၃၉.၅% အထိ တိုးျမွင့္ေပးျခင္း ခံရပါသည္။ သက္ႀကီးရြယ္အို ေစာင့္ေရွာက္ေရး သူနာျပဳမ်ားအတြက္ ၂၀၀၄-၂၀၀၆ အထိ ၂၅% ႏွင့္ ပုဂၢလိက ေဆးရံုေဆးခန္းမ်ားရွိ သူနာျပဳမ်ားအတြက္ ၃.၅% တိုးျမွင့္ေပးရန္ သေဘာတူထားျခင္း ခံထားရသည္။

ထို႔အျပင္ သက္ႀကီးရြယ္အို ေစာက္ေရွာက္ေရးႏွင့္ အစိုးရက်န္းမာေရးဌာနရွိ သူနာျပဳမ်ားတြင္ သီးသန္႔ တက္ေရာက္ သင္ၾကားထားေသာ ေအာင္လက္မွတ္ (Additional educational qualification) ရွိသူမ်ားအား တပတ္လ်င္ ေဒၚလာ ၃၀ အထိ အပိုရရွိမည္ ျဖစ္သည္။ ၎အျပင္ အစိုးရက်န္းမာေရးဌာန သူနာျပဳမ်ားအတြက္ အမႈထမ္းသက္တမ္း ၁၀ ႏွစ္ ၾကာမွ ေပးရန္ သတ္မွတ္ထားသည့္ ရက္ရွည္အားလပ္ရက္ လစာ (Long Service Leave) ကိုလည္း ၇ ႏွစ္သို႔ ေလွ်ာ့ခ် သတ္မွတ္ေပးလိုက္ၿပီး ကေလးေမြးသည့္ သူနာျပဳ မိခင္မ်ားအတြက္ ႏို႔သက္ကာလ အားလပ္ရက္ကို ကိုးပတ္မွ ၁၄ ပတ္အထိ တိုးျမွင့္ သတ္မွတ္လိုက္ပါသည္။ ထိုေအာင္ျမင္မႈမ်ား အားလံုးသည္ သက္ဆိုင္ရာ အစိုးရမ်ားႏွင့္ သူနာျပဳမ်ား အစည္းအရံုး (NSWNA) အၾကား လတ္တေလာ သေဘာတူညီခ်က္ ရထားသည့္ ရလဒ္မ်ားပင္ျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္လည္း ဖက္ဒရယ္အစိုးရ တင္သြင္းထားေသာ ဥပေဒသစ္ကို တရား၀င္ အတည္ျပဳလိုက္မည္ ဆိုပါက ထိုေအာင္ျမင္မႈမ်ားအျပင္ နယူးေဆာက္ေ၀း ျပည္နယ္အစိုးရ ေပးထားသည့္ အခြင့္အေရမ်ား (NSW state award) အားလံုးကို ဖက္ဒရယ္အစိုးရက မၾကာခင္ ျပန္လည္သိမ္းယူသြားမည္ကို အထူး စိုးရိမ္ဖြယ္ရာ ျဖစ္ေနပါသည္။

ၾသစေၾကးလ်ား လုပ္ငန္းခြင္ သေဘာတူညီခ်က္ (AWA) ဟုေခၚသည့္ ဖက္ဒရယ္ အစိုးရ လတ္တေလာ တင္သြင္းထားသည့္ လုပ္ငန္းခြင္ ဥပေဒသစ္သည္ အလုပ္သမား သမဂၢမ်ားမွ မည္သို႔မွ ၀င္ေရာက္ စြက္ဖက္၍ မရႏိုင္သည့္ အလုပ္သမားႏွင့္ အလုပ္ရွင္ တသီးပုဂၢလ စာခ်ဳပ္ခ်ဳပ္ ဆိုျခင္းအေပၚမွာ အေျခခံပါသည္။ ယင္းဥပေဒကုိ ၁၉၉၇ မွာ လစ္ဘရယ္အစိုးရက စတင္မိတ္ဆက္ခဲ့ၿပီး ယခုအခ်ိန္တြင္ အလုပ္သမာား ၇ သိန္းခန္႔ ယင္းဥပေဒေအာက္တြင္ အလုပ္လုပ္ကိုင္ေလ့ ရွိပါသည္။ အကယ္၍ ၎ဥပေဒသည္ က်န္းမာေရး လုပ္ငန္းခြင္အတြင္းသို႔ စိမ့္၀င္လာမည္ဆိုပါက သူနာျပဳမ်ားႏွင့္ က်န္းမာေရးဌာန တခုလံုးအတြက္ ဆိုးက်ိဳးမ်ားစြာ သက္ေရာက္မွာ မလြဲဧကန္ပင္ ျဖစ္သည္။ ပထမဦးဆံုး အခ်က္အေနျဖင့္ ဥပေဒသစ္ကို အတည္ျပဳျဖစ္သြားခဲ့ေသာ္ လက္ရွိ နယူးေဆာက္ေ၀း သူနာျပဳမ်ား ရရွိထားသည္ အခြင့္အေရးမ်ား အားလံုးႏွင့္ ယခု တိုက္ပြဲ၀င္၍ ရရွိထားေသာ အခြင့္အေရးမ်ား အားလံုး ရုပ္သိမ္းခံရႏိုင္ဖြယ္ ရွိပါသည္။ လက္ရွိ တိုက္ပြဲ၀င္၍ ရရွိေသာ အခြင့္အေရးမ်ားကို အထက္၌ ေဖၚျပထားၿပီး ျဖစ္ပါသည္။

ေလာေလာဆယ္ NSW Industrial Relation Law အရ နယူးေဆာက္ေ၀း သူနာျပဳ အခြင့္အေရးမ်ားမွာ အလုပ္သက္တမ္းအလိုက္ ႏွစ္အတိုင္းအတာ တခုအထိ လစာႏွစ္စဥ္ ပံုမွန္တိုးျမွင့္ေပးျခင္း၊ Overtime Payment, စေန၊ တနဂၤေႏြႏွင့္ ညပိုင္းလုပ္အားခကို အေျခခံႏႈန္းအျပင္ သတ္မွတ္ထားသည့္အတိုင္း ပိုမိုရရွိခြင့္၊ ႏွစ္စဥ္ အားလပ္ခြင့္ရက္၊ ႏို႔သက္ကာလ အားလပ္ခြင့္ရက္ စသည္တုိ႔ကို ခံစားပိုင္ခြင့္ ရွိၿပီး ဥပေဒသစ္အရ ၎အခြင့္အေရးမ်ားႏွင့္ အခုတိုက္ပြဲ၀င္၍ ရရွိထားေသာ အခြင့္အေရးမ်ားသည္ လံုး၀ေသခ်ာ ေရရာမႈ ရွိႏိုင္ေတာ့မည္ မဟုတ္ပါ။ ဖက္ဒရယ္အစိုးရ၏ ဥပေဒသစ္ေၾကာင့္ အလုပ္သမားမ်ား၏ အလုပ္အေျခအေနသည္ အလုပ္ရွင္မ်ားအေပၚတြင္သာ အမ်ားဆံုး မူတည္သြားေပလိမ့္မည္။ အက်ိဳးရလဒ္အေနျဖင့္ သူနာျပဳမ်ားမွာ အလုပ္လံုျခံဳစိတ္ခ်ရမႈ မရွိေတာ့ေသာေၾကာင့္ လုပ္ငန္းခြင္မွာ မေပ်ာ္ပိုက္ေသာ္လည္း အလုပ္ရွင္မ်ား ေတာင္းဆိုေသာ စာခ်ုပ္ကို မတရားသည့္တိုင္ေအာင္ စိတ္ပါသည္ျဖစ္ေစ မပါသည္ျဖစ္ေစ ေငြေရးေၾကးေရး လိုအပ္ခ်က္အတြက္ လက္ခံစာခ်ဳပ္ခ်ဳပ္ဆိုၿပီး လုပ္ေနရမည္ ျဖစ္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ထိုသို႔ မျဖစ္လာေစရန္ သူနာျပဳမ်ားအတြက္ NSW Industrial Relation Law ကို အမိအရ ဆုပ္ကိုင္ထားဖို႔ လုိအပ္ပါသည္။

ဆက္လက္၍ သူနာျပဳမ်ားသည္ တကၠသိုလ္မ်ားတြင္ Professional Study ကို သင္ၾကားထားသူမ်ာ းျဖစ္ေသာ္လည္း တျခား အစိုးရဌာနမ်ားမွ ၀န္ထမ္းမ်ား ျဖစ္သည့္ ေက်ာင္းဆရာ၊ စာရင္းကုိင္ စသည္ ၀န္ထမ္းမ်ားထက္ အေျခခံလစာမွာ ပိုနည္းေသာေၾကာင့္ လူတကာ အနားယူသည့္ စေနတနဂၤေႏြ၊ ညဘက္၊ အခ်ိန္ပို အလုပ္မ်ားမွ ပိုရသည့္ လစာကို အားကိုးၿပီး အိမ္ေထာင္စု လုိအပ္ခ်က္အတြက္ လိုအပ္ေနေသာ ၀င္ေငြကို ျဖည့္ဆည္းရပါသည္။ အကယ္၍ ဥပေဒအသစ္ကို အတည္ျပဳၿပီး တသီးပုဂၢလ စာခ်ဳပ္အရ ပိုရသည့္အခ်ိန္ဟူ၍ မရွိေတာ့ဘဲ မည္သည့္အခ်ိန္မွာလုပ္သည္ျဖစ္ေစ လစာအားလံုး အတူတူ ျဖစ္သြားပါက လူတကာ အနားယူသည့္ အခ်ိန္တြင္ မည္သူမွ ပိုက္ဆံပိုမရဘဲ အလုပ္လုပ္ခ်င္ၾကမည္ မဟုတ္ပါ။ လူတိုင္းလူတိုင္းသည္ မိမိတုိ႔ မိသားစုနဲ႔ ေကာင္းစြာ အပန္းေျဖ အနားယူခ်င္ၾကသည္ခ်ည္းသာ ျဖစ္ပါသည္။ လစာပိုမရဘဲ ထိုအနားယူခ်ိန္မ်ားတြင္ မည္သူမွ မလုပ္ၾကသည့္အခါ ေဆးရံုမ်ားတြင္ သူနာျပဳ မလံုေလာက္သည့္ အႏၱရယ္သည္ ႀကီးမားေသာ ျပႆနာတရပ္အျဖစ္ ေပၚထြက္လာႏိုင္ပါသည္။ အဘယ္ေၾကာင့္ ဆိုေသာ္ သူနာျပဳ အလုပ္သည္ တရက္မွာ ၂၄ နာရီလံုး၊ တပတ္မွာ ခုႏွစ္ရက္လံုး လိုအပ္ေနသည့္ အလုပ္ျဖစ္ၿပီး သူနာျပဳ မလံုေလာက္ပါက ျပည္သူလူထုအတြက္ ႀကီးစြာေသာ ဒုကၡကို ရေစႏိုင္ပါသည္။ လက္ရွိအေျခအေနမွာပင္ လုပ္ငန္းခြင္အတြင္း သူနာျပဳမ်ားအတြက္ အလုပ္၀န္ထုပ္၀န္ပိုး ျပႆနာကို ေျဖရွင္း၍ မၿပီးေသးတဲ့အခ်ိန္မွာ ဥပေဒသစ္ကုိသာ အတည္ျပဳလုိက္ပါက လုပ္ငန္းခြင္အျခအေနသည္ ငါးပါးေမွာက္ရန္သာ (ျမန္မာမႈျပဳထားသည္) ရွိေတာ့သည္။

လက္ရွိအေျခအေနတြင္ နယူးေဆာက္ေ၀း လုပ္ငန္းခြင္ ဥပေဒအရ သူနာျပဳမ်ား လုိက္နာရန္ Occupational Health & Safety Policy ရွိေနသည့္တိုင္ အျပည့္အ၀ မလိုက္နာႏုိင္ေသးဘဲ ျဖစ္ေနခဲ့ၿပီး မည္သည့္ ဥပေဒမွ အတိအက် ျပဌာန္းပါရွိမည္ မဟုတ္ဘဲ အလုပ္သမားႏွင့္ အလုပ္ရွင္ ႏွစ္ဦးသေဘာတူအရ လုပ္ရမည့္ ဥပေဒအသစ္မွာ သူနာျပဳမ်ားကို အာမခံခ်က္ေပးထားသည့္ အခ်က္ဟူ၍ တိက်ေရရာမႈ ရွိေတာ့မည္ မဟုတ္ပါ။ ထိုအခါ Unresonable work load သည္ ယခုထက္ ပိုမိုဆိုးရြားလာႏိုင္စရာ အေၾကာင္းရွိၿပီး လူနာမ်ားအတြက္ Quality Care ဆိုသည္မွာ ရွိႏိုင္ေတာ့မည္ မဟုတ္ဘဲ လုပ္ငန္းခြင္မွာ မျဖစ္သင့္ဘဲ မေတာ္တဆ ထိခိုက္အနာတရမႈႏွင့္ အေသႏႈန္း တက္လာၿပီး အားထားေလာက္သည့္ က်န္းမာေရး ေစာင့္ေရွာက္မႈဆိုသည္မွာ ရွိေတာ့မည္ မဟုတ္ပါ။ သူနာျပဳမ်ားသည္လည္း လုပ္ငန္းခြင္အတြင္း အလုပ္၀န္ထုပ္၀န္ပိုးေၾကာင့္ ရုပ္ပိုင္းဆိုင္ရာ ပင္ပမ္းႏြမ္းနယ္မႈႏွင့္ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာ မေက်နပ္သည့္ စိတ္ဖိစီးမႈေတြနဲ႔သာ ေန႔စဥ္ ရင္ဆိုင္ေနရႏိုင္ၿပီး လုပ္ငန္းခြင္ကို စိတ္ကုန္သည့္ အေတြ႔အၾကံဳမ်ားႏွင့္သာ ဆက္တိုက္ ႀကံဳေတြ႔ေနရေပမည္။ ေနာက္ဆံုး အဆံုးစြန္အထိ ျဖစ္သြားႏိုင္သည္မွာ သူနာျပဳမ်ားသည္ မိမိတို႔ ကၽြမ္းက်င္ၿပီးေသာ ပညာရပ္ကို စြန္႔ခြါသြားၿပီး တျခားျပင္ပအလုပ္မ်ားကို ရွာေဖြလုပ္ကိုင္သြား ႏိုင္သည့္အတြက္ သူနာျပဳမလံုေလာက္သည့္ ျပႆနာကို ပိုမို ႀကီးထြားသြားေစႏိုင္ပါသည္။ က်န္းမာေရးဌာန၏ အေရးႀကီးဆံုး အဓိကအလုပ္သမားမ်ား ျဖစ္သည့္ သူနာျပဳ မလံုေလာက္ပဲ က်န္းမာေရးလုပ္ငန္းခြင္တခုဟာ မည္သုိ႔မွ က်န္းမာလံုျခံဳစိတ္ခ်စြာ လုပ္ငန္းလည္ပတ္ႏိုင္လိမ့္မည္ မဟုတ္ေတာ့ပါ။ သူနာျပဳမရွိဘဲ (သို႔) မလံုေလာက္ဘဲ ျပည္သူလူထု၏ က်န္းမာေရးကို မဆာင္ရြက္ႏိုင္ပါ။ ထို႔ေၾကာင့္ ဖက္ဒရယ္ အစိုးရ၏ စိတ္ကူးယဥ္အိပ္မက္ကုိ အတည္မေဖၚျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးစားဖို႔ အားလံုးမွာ တာ၀န္ရွိပါသည္။

နယူးေဆာက္ေ၀း သူနာျပဳမ်ားႏွင့္ ပတ္သက္၍ ေနာက္တခု အေရးႀကီးစြာ ေျဖရွင္းရမည့္ ျပႆနာ တခုမွာ Qualification တခုတည္းကို ကိုင္ေဆာင္ထားေသာ သူနာျပဳမ်ားသည္ မတူကြဲျပားတဲ့ က်န္းမာေရး လုပ္ငန္းခြင္မွာ လစာမတူၾကသည့္ ျပႆနာပင္ ျဖစ္ပါသည္။ သက္ႀကီးရြယ္အို ေစာင့္ေရွာက္ေရး သူနာျပဳမ်ားႏွင့္ ပုဂၢလိက ေဆးရံုေဆးခန္းမ်ားမွ သူနာျပဳမ်ားသည္ ျပည္သူ႔ေဆးရံုႏွင့္ အစိုးရဌာနမွ သူနာျပဳမ်ားထက္ လစာပိုနည္းေနပါသည္။ ထိုအေၾကာင္းအရာႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး နယူးေဆာက္ေ၀း သူနာျပဳမ်ား အစည္းအရံုး အေထြေထြ အတြင္းေရးမွဴး Mr Brett Holmes ႏွင့္ ဒုတိယ အေထြေထြ အတြင္းေရးမွဴး Ms Judith Kiejda ႏွစ္ေယာက္စလံုးက သံုသပ္သည္မွာ အစိုးရေဆးရံုႏွင့္ ဌာနမ်ားေအာက္တြင္ လုပ္ေနေသာ သူနာျပဳမ်ား၏ အစည္းအရံုးတြင္ အဖြဲ႔၀င္အျဖစ္ ပါ၀င္သည့္ အေရအတြက္က တျခားလုပ္ငန္းခြင္မ်ားမွ သူနာျပဳအေရအတြက္ထက္ ပိုမ်ားၿပီး လစာတိုးျမွင့္ေပးမႈ ကြာဟေနျခင္းမွာ ပါ၀င္တိုက္ပြဲ၀င္ေနသည့္ သူနာျပဳ အေရအတြက္ မတူသည့္အေပၚတြင္ အမ်ားဆံုးမူတည္သည္ဟု ဆုိပါသည္။ ထိုစကားသည္ ပါ၀င္မႈ၊ အားထုတ္မႈ နည္း၍ အခြင့္အေရးရနည္းသည္ ဆိုသည့္အခ်က္ကို ဆိုလိုျခင္း ျဖစ္သည့္အတြက္ သူနာျပဳမ်ားအတြက္သာမက အခြင့္အေရးတခုကို လိုခ်င္၍ တိုက္ပြဲ၀င္ေနသူ အားလံုးႏွင့္လည္း အက်ံဳး၀င္ပါသည္။ နယူးေဆာက္ေ၀းမွာ သူနာျပဳမ်ား အရည္အခ်င္းတူၿပီး လစာမတူညီၾကသည့္ ျပႆနာကား ဆက္လက္ ေျဖရွင္းရမည့္ ျပႆနာ တခုအျဖစ္ ဆက္ရွိေနပါသည္။

အခ်ဳပ္အားျဖင့္ လတ္တေလာ တိုးျမွင့္ေပးျခင္းခံထားရေသာ အခြင့္အေရးမ်ားျဖင့္ နယူးေဆာက္ေ၀း သူနာျပဳမ်ားသည္ အလုပ္အေျခအေန ခါတိုင္းထက္ အျမင့္မားဆံုး အေျခအေနမွာ ေရာက္ေနေသာ္လည္း အခက္အခဲမ်ားႏွင့္ ေျဖရွင္းစရာ ျပႆနာမ်ား၊ ၿခိမ္းေခ်ာက္မႈမ်ား မ်ားစြာ ဆက္ရွိေနေသးသည္။ အဓိက ၿခိမ္းေခ်ာက္မႈမွာ ဖက္ဒရယ္အစိုးရတင္သြင္းထားေသာ ဥပေဒအသစ္ ျဖစ္သည္။ သူနာျပဳမ်ားတြင္ မတူကြဲျပားသည့္ လုပ္ငန္းခြင္တြင္ လစာမတူသည့္ ျပႆနာကိုရင္ဆိုင္ေနရသလို ေနရာတိုင္းတြင္ အဆမတန္ အလုပ္၀န္ထုပ္၀န္ပိုးမ်ား ရွိေနသည္။ သူနာျပဳမ်ား အခ်င္းခ်င္းအၾကား လစာမညီမွ်သည့္ ျပႆနာကို ညီညြတ္စြာ ေျဖရွင္းရန္ မတူကြဲျပားသည့္ လုပ္ငန္းခြင္တြင္ ရွိေသာ သူနာျပဳမ်ားအားလံုး သူနာျပဳအစည္းအရံုးမွာ ပိုမိုပါ၀င္လာၿပီး မိမိတို႔အခြင့္အေရးမ်ားကို ညီညြတ္စြာ တိုက္ပြဲ၀င္ရန္ လိုအပ္ပါသည္။

ထိုဖက္ဒရယ္ အစိုးရတင္သြင္းထားေသာ ဥပေဒသည္ က်န္းမာေရး လုပ္ငန္းခြင္အသီးသီးအား ဆိုးက်ိုးမ်ားကိုသာ ျဖစ္လာႏိုင္သည့္အတြက္ လုပ္သားျပည္သူမ်ားအၾကား အသိေပးႏိုးေဆာ္ၿပီး ထိုဥပေဒကို အတည္မျပဳျဖစ္ေအာင္ ၀ိုင္း၀န္းႀကိဳးစားရန္လိုေနသည္။ လုပ္ငန္းခြင္အတြင္း အဆမတန္ အလုပ္၀န္ထုပ္၀န္ပိုးမ်ားကို ေျဖရွင္းရန္ NSWNA ႏွင့္ Health Department ပူးေပါင္းကာ အျမန္ဆံုး စံုစမ္းစစ္ေဆး ရွာေဖြေဖၚထုတ္မႈမ်ား ျပဳလုပ္ၿပီး ျဖစ္ေနေသာ ျပႆနာကို ေျဖရွင္းသင့္ေပသည္။ ျပည္သူလူထုမ်ားအတြက္ က်န္းမာေရးဆိုင္ရာ Safe and quality care ျဖစ္ဖို႔အတြက္ သူနာျပဳမ်ား၏ အခန္းက႑သည္ အင္မတန္မွ အေရးႀကီးၿပီး သူနာျပဳ မလံုေလာက္သည့္ ျပႆနာျဖစ္ပါက သူနာျပဳမ်ားတြင္သာ နစ္နာမည္ မဟုတ္ဘဲ ျပည္သူလူထုမွာပါ နစ္နာမည္ျဖစ္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ လူတိုင္းလူတိုင္း NSW, Industrial Relation Law ကို ဆုပ္ကိုင္ထားၿပီး အခုတင္သြင္းထားေသာ ဖက္ဒရယ္ အစိုးရ၏ ဥပေဒအသစ္ကို ဆန္႔က်င္သည့္ Campaigns မွန္သမွ်တြင္ ပါ၀င္ဆင္ႏႊဲသင့္ပါသည္။


(၂၀၀၆ ခုႏွစ္က High School အဆင့္ ပညာေရးကို ျပန္တက္စဥ္က ၁၁ တန္း (ျမန္မာျပည္ ၉ တန္း) အဆင့္ အဂၤလိပ္စာဘာသာမွ Working conditions and wokpalce situations for nurses in NSW အမည္ျဖင့္ ကၽြန္မ ေရးခဲ့တဲ့ Essay ကို မလိုအပ္တာတခ်ိဳ႔ ဖယ္ၿပီး သင့္ေလွ်ာ္သလို ဘာသာျပန္ထားပါတယ္။ တကၠသိုလ္မွာ အဆင့္ျမင့္ပညာ သင္ၾကားေနသူမွ မဟုတ္ဘဲ အေျခခံပညာအဆင့္မွာလည္း Assignment ေတြမွာ မိမိျမင္ေတြ႔ေနရသည္မ်ားကို လြတ္လပ္စြာ ေ၀ဖန္ေျပာဆိုႏိုင္ေၾကာင္းကို မွ်ေ၀လို၍ တင္ျပျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီ Essay ကို အမွတ္ ၂၀ ေပးတဲ့အနက္ ကၽြန္မ ၁၈ မွတ္ ရခဲ့ပါတယ္)

ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ့ၾကပါေစ

ဆက္ဖတ္ရန္>>

Genetic Engineering and Modern Biotechnology မ်ိဳးရိုးဗီဇ ျပဳျပဳင္ဖန္တီးျခင္းႏွင့္ ေခတ္သစ္ဇီ၀နည္းပညာ

ကၽြန္မဆီကို အသိဦးပဥၸဇင္း တပါးဆီကေန လူမက် တရိစာၦန္မက် ပံုတပံု ပို႔လာကာ ”တကာမႀကီးေရ ဒီလိုပံုမ်ိဳး အကယ္ရွိလား” လို႔ ေမးလာခဲ့တဲ့ ေမးလ္တခုကို ၿပီးခဲ့တဲ့ႏွစ္ ေက်ာင္းမပိတ္ခင္ ကၽြန္မ အလုပ္ေတြ သိပ္မ်ားေနခ်ိန္မွာ ရခဲ့ပါတယ္။ ေနာက္မွပဲ အေၾကာင္းျပန္မယ္ ဆိုၿပီး ထားခဲ့တာ ေမ့ေမ့ေပ်ာက္ေပ်ာက္ ျဖစ္ေနၿပီး အခုမွ အီးေမးလ္ အေဟာင္းေတြကို ျပန္ၾကည့္ရင္းနဲ႔ ဒီအီးေမးလ္ကို ေတြ႔ရပါတယ္။ အေၾကာင္းျပန္ဖို႔ စဥ္းစားေတာ့ ကၽြန္မ အတက္တန္း ျပန္တက္တုန္းက ဇီ၀ေဗဒ (Biology) ဘာသာမွာ သင္ခဲ့ဖူးတဲ့ Genetic Engineering အေၾကာင္းကို ဘေလာ့ဂ္မွာ တင္ခ်င္စိတ္ ရွိလာတာနဲ႔ စိတ္၀င္စားသူ အားလံုးအတြက္လည္း ျဖစ္ေအာင္ ကၽြန္မ လုပ္ခဲ့ဖူးတဲ့ Assignment ထဲက တခ်ိဴ႕ကို ျပန္လည္ ေကာက္ႏႈတ္ၿပီး ေမးလာတဲ့ ဦးပဥၸဇင္းကို ျပန္ေျဖရင္း တျခားသူေတြ အတြက္ပါ မွ်ေ၀လိုက္ပါတယ္။ ျမန္မာျပည္က အထက္တန္း Biology မွာ ဒီအေၾကာင္းေတြ မသင္ရေပမဲ့ ဒီပို႔စ္ပါ အေၾကာင္းအရာ အားလံုးဟာ တကၠသိုလ္မွာ သင္ခဲ့ရတာ မဟုတ္ပဲ ၾသစေၾကးလ်ားက အထက္တန္းအဆင့္ ၁၂ တန္း ဇီ၀ေဗဒဘာသာရပ္မွာ လုပ္ခဲ့ရတဲ့ Assignment ထဲကသာ ျဖစ္ၿပီး Reference ေတြက ၂၀၀၄ ခုႏွစ္ ေနာက္ဆံုး ျဖစ္လို႔ ျပည့္စံုမႈမရွိႏိုင္ပါ။ Genetic Engineering ကို တကၠသိုလ္မွာ သင္ထားဖူးသူမ်ားအေနႏွင့္ ဖတ္မိၿပီး Update ပိုျဖစ္တာကို ျဖည့္စြက္ခ်င္သူမ်ား၊ ကြာဟေနတယ္ထင္လို႔ အမွန္ျပင္ခ်င္သူမ်ား ရွိပါက ၀မ္းသာစြာ ႀကိဳဆိုပါတယ္။

မ်ိဳးရိုးဗီဇ ျပဳျပင္ဖန္တီးျခင္းႏွင့္ ေခတ္သစ္ ဇီ၀နည္းပညာ Genetic Engineering and Modern Biotechnology

လူသားေတြဟာ ကမာၻႀကီးကို ဖြ႔ံၿဖိဳးတိုးတက္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္ဖို႔သိပၸံနည္းပညာေတြ တီထြင္ၿပီး ႀကိဳးစားလာခဲ့ပါတယ္။ ဒီသိပၸံ နည္းပညာအမ်ိဳးမ်ိဳးအနက္ ဇိ၀သိပၸံဟာလည္း အေတာ္ကို အေရးပါတဲ့ အခန္းက႑မွာ ပါ၀င္ေနပါတယ္။ ဇီ၀နည္းပညာမွာ အပင္ တိရိစာၦန္ (လူအပါအ၀င္) စတဲ့ သက္ရွိေတြကို အသံုးျပဳၿပီး လူသားေတြရဲ့ အက်ိဳးအတြက္ တီထြင္ဖန္တီးထားတဲ့ ပညာအားလံုး အက်ံဳး၀င္ပါတယ္။ သက္ရွိတို႔ရဲ့ မ်ိဳးရိုးဗီဇကို သယ္ေဆာင္တဲ့ အခ်က္အလက္ေတြ အားလံုးကို ဆဲလ္အတြင္းရွိ Nucleus ထဲမွာ ရွိတဲ့ DNA (Deoxyribonucleic Acid ) ေခၚ အခ်ဥ္ဓါတ္ပါတဲ့ သက္ရွိေမာ္လီက်ဴး ဓါတ္ေပါင္းတခုထဲမွာ သိုေလွာင္ထားပါတယ္။ DNA ဟာ သက္ရွိအားလံုးရဲ့ မ်ိဳးရိုးဗီဇကို သယ္ေဆာင္တဲ့ Genetic Code ျဖစ္ၿပီး သက္ရွိေတြရဲ့ အသြင္လကၡဏာ ကြဲျပားမႈဟာ DNA ထဲမွာ ရွိတဲ့ အခ်က္အလက္အေပၚ အမ်ားဆံုး မူတည္ပါတယ္။

 ေခတ္သစ္ ဇီ၀နည္းပညာ (Modern Biotechnology) ထြန္းကားလာၿပီးေနာက္ပိုင္းမွာ DNA ေမာ္လီက်ဴးကို ေပါင္းစပ္ထားတဲ့ အစိတ္အပိုင္းေတြကို မ်ိဳးမတူတဲ့ သက္ရွိေတြဆီက တခုနဲ႔တခု ျဖတ္ေတာက္ ေပါင္းစပ္ၿပီးထာတဲ့ DNA (Recombinant DNA)  နဲ႔ မ်ိဳးရိုးဗီဇကို ျပဳျပင္ဖန္တီးၿပီး ေနရာ အေတာ္မ်ားမ်ားမွာ အသံုးျပဳလ်က္ ရွိပါတယ္။  ဒါကို Genetic Engineering လို႔ ေခၚၿပီး ဒီနည္းပညာကို အဆေပါင္း ေထာင္ေသာင္းမက ျဖန္႔ခ်ဲ႕ၾကည့္လို႔ ရတဲ့ အႏုၾကည့္မွန္ေျပာင္းေတြကို အသံုးျပဳကာ သက္ရွိတခုမွ တခု ေျပာင္းလြဲႏိုင္၊ ေပါင္းစပ္ ဖန္တီးႏိုင္ပါတယ္။ ေခတ္သစ္ ဇီ၀နည္းပညာဟာ ေဆးပညာ၊ စိုက္ပ်ိဳးေရး၊ ေမြးျမဴေရး၊ စားသံုးကုန္ ထုတ္လုပ္ေရးေတြမွာ မ်ားစြာ အသံုး၀င္ေနတာကို ေတြ႔ရသလို လူ႔က်င့္၀တ္သိကၡာ၊ ဓေလ့ထံုးတမ္းတို႔ႏွင့္ မသင့္ေလ်ာ္မႈေတြလည္း ရွိႏုိင္ၿပီး၊ အကယ္၍ မလုပ္သင့္မလုပ္ထိုက္တာကို လုပ္မိပါက ဆိုးက်ိဳးကို ဦးတည္တဲ့ အခ်က္ေတြကိုလည္း ေတြ႔ရပါတယ္။  ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ Genetic Engineering ကို အသံုးျပဳၿပီး သတၱ၀ါ အသစ္တခုကို ဖန္တီးရင္ ရႏိုင္လို႔ျဖစ္တယ္။

ဇီ၀နည္းပညာကုိ လူေတြက ေရွးပေ၀ဏီကတည္းက အသံုးျပဳလာၾကပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ ကေစာ္ေဖာက္ၿပီး အရက္ခ်က္ျခင္းဟာ Microorganism organism လို႔ေခၚတဲ့ ပိုးမႊားေတြကို အသံုးျပဳ ထားတာ ျဖစ္လို႔ ေရွးေဟာင္း ဇီ၀ နည္းပညာ (Primitive Biotechnology) တခုျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေခတ္သစ္ ဇီ၀နည္းပညာ မေပၚခင္ကတည္းက လူသားေတြက ေရွးႏွစ္ေပါင္း ေထာင္ခ်ီကတည္းက အသံုးျပဳလာခဲ့တာကို ေတြ႔ရပါတယ္။ ေပါင္မုန္႔၊ ကိတ္မုန္႔ ဖုတ္ျခင္း၊ Yogurt, Cheese, စတဲ့ ႏို႔ထြက္ပစၥည္းေတြ ျပဳလုပ္ျခင္းနဲ႔ ဟင္းသီးဟင္းရြက္ အခ်ဥ္တည္ၿပီး ခ်ဥ္ဖတ္အျဖစ္ စားသံုးျခင္းေတြဟာလည္း အဲဒီ အစားအစာထဲမွာ ခိုကပ္ေနတဲ့ ဘက္တီးရီးယား၊ မိႈပိုးမႊားေတြရဲ့ လုပ္အားကို အသံုးျပဳရတာ ျဖစ္လို႔ ေရွးေဟာင္း ဇီ၀နည္းပညာေတြပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ေခတ္သစ္ ဇီ၀နည္းပညာ ထြန္းကားလာတဲ့ အခါမွာေတာ့ လူေတြက ဘက္တီးရီးယားတို႔ Fungi တို႔လို အေသးေသးမႊားမႊား သက္ရွိေတြကိုသာမက လူ၊ ဆိတ္၊ သိုး၊ ကၽြဲ၊ ႏြား အပင္ေပါင္းစံုတို႔ကိုပါ မ်ိဳးရိုးဗီဇကို ျပဳျပင္ဖန္တီးျခင္း ပညာ (Genetic Engineering) ျဖင့္ ဇီ၀နည္းပညာကုိ ပိုမို က်ယ္ျပန္႔စြာ အသံုးျပဳလာၾကပါတယ္။

ေခတ္သစ္ ဇီ၀နည္းပညာ (Modern Biotechnology) ကို အသံုးျပဳၿပီး ေဆးပညာမွာ ေရာဂါေတြကို အလြယ္တကူ ရွာေဖြစစ္ေဆး၊ ကုသႏိုင္လာတယ္။ မ်ိဳးမတူတဲ့ သက္ရွိေတြကို ေပါင္းစပ္ၿပီး လိုအပ္တဲ့ အရည္အေသြးရွိတဲ့ အမ်ိဳးကို ဖန္တီးယူလို႔ ရပါတယ္။ ဥပမာ ဆီးခ်ိဳသမားေတြအတြက္ လိုအပ္ေနတဲ့ လူရဲ့ ပန္ကရိယထဲက ထြက္တဲ့ အင္ဆူလင္ လူေဟာ္မုန္းကို လူသားေတြဆီက ထုတ္ယူဖို႔ မသင့္ေလ်ာ္ျခင္း (သို႔) အခက္အခဲ ရွိႏိုင္ျခင္း တို႔ေၾကာင့္ ဘက္တီးရီးယားရဲ့ DNA နဲ႔ လူရဲ့ DNA ကို ေပါင္းစပ္ၿပီး ဘက္တီးရီးယား တမ်ိဳးကုိ ဖန္တီးကာ ဘက္တီးရီးယားေတြက တဆင့္ အင္ဆူလင္ကို ျပန္လည္ထုတ္ယူၿပီး သံုးစြဲပါတယ္။ ေမြးျမဴေရးမွာလည္း အသားထြက္ေကာင္းရန္ (သို႔) တာရွည္ခံႏိုင္ရန္ အပင္ (သို႔) မ်ိဳးမတူတဲ့ တရိစာၦန္ေတြရဲ့ DNA အခ်င္းခ်င္း ေပါင္းစပ္ၿပီး ပိုမိုအရည္အေသြး ေကာင္းတဲ့အသား ထြက္ေအာင္ ထုတ္လုပ္လာၾကပါတယ္။ ဥပမာ ပန္းေဂၚဖီပြင့္နဲ႔ အစိမ္းေရာင္ Broncholi ကိုေပါငး္စပ္ၿပီး အေရာင္နဲ႔၊ အပြင့္နဲ႔ အရသာ ႏွစ္ခုစလံုးရ အာနိသင္ေတြရေအာင္ လုပ္ထားတာေတြမ်ိဳး ရွိပါတယ္။

အေကာင္အခ်င္းခ်င္း၊ အပင္အခ်င္းခ်င္းသာ DNA ေပါင္းစပ္ႏိုင္သည္ မဟုတ္ပဲ၊ အေကာင္ႏွင္ ့အပင္တို႔ရဲ့ DNA ကိုလည္း ေပါင္းစပ္ ႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ စိုက္ပ်ိဳးေရးမွာ ပိုမိုေကာင္းမြန္ အရည္အေသြးေကာင္းတဲ့ အစားအေသာက္ေတြကို ရရွိရန္ တရိစာၦန္ေတြရဲ့ DNA နဲ႔ အပင္ေတြရဲ့ DNA ကို ေပါင္းစပ္ပါတယ္။ ဥပမာ ဆယ္လမြန္ငါးနဲ႔ စေေတာ္ဘယ္ရီသီး DNA ေတြကို ေပါင္းစပ္ၿပီး စထေရာဘယ္ရီ သီးရဲ့ အေရာင္ကို လွပေအာင္ ဖန္တီး၍ ရသလို အရသာကိုလည္း ထူးကဲေအာင္ လုပ္ၾကတယ္လို႔ သိရပါတယ္။ ထိုနည္းအတူ ေကာက္ပဲ သီးႏွံေတြ ပိုးမစားႏိုင္ေစရန္ႏွင့္ ႀကီးထြားမႈႏႈန္းႏွင့္ အထြက္ႏႈန္း ေကာင္းေအာင္စသည့္ လိုအပ္ခ်က္ အမ်ိဳးမ်ိဳးအတြက္လည္း မ်ိဳးရိုးဗီဇကို ေပါင္းစပ္ၿပီး ရာသီဥတုနဲ႔ သင့္ေလ်ာ္တဲ့ မ်ိဳးစပ္မႈေတြ ဖန္တီးယူလို႔ ရႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဆင္းရဲတဲ့ ႏို္င္ငံေတြမွာ Modern Biotechnology ကို အသံုးျပဳၿပီး စိုက္ပ်ိဳး႔ေရး၊ ေမြးျမဴေရးကို ျမွင့္တင္ႏိုင္ပါက စားနပ္ရိကၡာအတြက္ မ်ားစြာ အေထာက္အကူ ျပဳၿပီး ငတ္မြတ္ ေခါင္းပါးတဲ့ အၾကပ္အတည္းကို ေျဖရွင္းႏိုင္လိမ့္မယ္လို႔ ေမွ်ာ္လင့္ရပါတယ္။

သို႔ေသာ္လည္း အထက္ေဖၚျပခ်က္ေတြက ေခတ္သစ္ ဇိ၀နည္းပညာရဲ့ အားသာခ်က္မ်ားသာ ျဖစ္ၿပီး ေခတ္သစ္ ဇီ၀နည္းပညာမွာ အားနည္းခ်က္မ်ားလည္း ရွိတဲ့အျပင္ ကမာၻႀကီးကို အႏၱရယ္က်ေရာက္တဲ့အထိ ျဖစ္ေစႏိုင္တဲ့ အခ်က္ေတြကိုလည္း ဦးတည္ သြားႏိုင္ ပါတယ္။ ေခတ္သစ္ ဇီ၀နည္းပညာ ေပၚေပါက္လာၿပီးေနာက္ပိုင္း အေနာက္ႏိုင္ငံေတြက ထြက္တဲ့ အစားအစာ အေတာ္မ်ားမ်ားဟာ သဘာ၀ကို ေက်ာ္လြန္တဲ့ အစားအစာမ်ားသာ ျဖစ္လာခဲ့ၿပီး ေစ်းထဲမွာ ေရာင္းေနတဲ့ ဟင္းသီးဟင္းရြက္နဲ႔ အသားငါးေတြအနက္ ဘယ္အစားအစာက Genetic Engineering အရ အမ်ိဳးအစားမတူတဲ့ ဘာသက္ရွိေတြနဲ႔ ေပါင္းစပ္ၿပီး ျဖစ္လာတယ္၊ ဘယ္အစားအစာ ကေတာ့ သဘာ၀အတိုင္း အစစ္အမွန္ဆိုတာ ေဖၚျပထားတာ မဟုတ္တဲ့အတြက္ လူတခ်ိဳ႔ရဲ့ ယဥ္ေက်းမႈ ဓေလ့ထံုးတမ္းနဲ႔ မကိုက္ညီတဲ့ အစားအစာေတြ ျဖစ္ေနႏိုင္လို႔ စားသံုးသူေတြအတြက္ စိတ္မသန္႔ ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ ဥပမာ ၀က္သားမစားတဲ့ မူစလင္ေတြအတြက္ အကယ္၍ အသီးႏွံတခုခုဟာ ၀က္ရဲ ့DNA နဲ႔ ေပါင္းစပ္ထားခဲ့ရင္၊ အသက္သတ္လြတ္ စားသံုးသူေတြအတြက္ ငါးရဲ့ DNA နဲ႔ ေပါင္းစပ္ ထားတဲ့ စထေရာ္ဘယ္ရီလို အသီးႏွံေတြကို အေကာင္ေတြရဲ့ DNA နဲ႔ ေပါင္းစပ္ထားခဲ့ရင္ စားသံုးသူေတြအတြက္ လက္မခံႏိုင္ေသာ အစားအစာ ျဖစ္ေနႏိုင္လို႔ Ethical အရ လံုး၀ မသင့္ေလ်ာ္ တာကိုလည္း ေတြ႔ရပါတယ္။

ေနာက္ထပ္ အဆိုးဆံုးအေျခအေနတခုက လူသားကို ဥာဏ္ရည္ဖြ႔ံျဖိဳးမႈေတြ မ်ားစြာပါတဲ့ DNA ေတြ ေပါင္းစပ္ၿပီး တမူထူးျခားတဲ့ လူသားတမ်ိဳး (သို႔) ဥာဏ္ရည္မရွိ ခိုင္းလို႔ေကာင္းေအာင္ လူနဲ႔ တရိစာၦန္တို႔ကို ေပါင္းစပ္ထားတဲ့ တမူထူးျခားတဲ့ သတၱ၀ါေတြကို သိပၸံပညာရွင္ေတြနဲ႔ ကမာၻ႔ကုလသမဂၢက တရား၀င္ ခြင့္မျပဳေပမဲ့ မာသမာတဲ့ လူတခ်ိဳ႔က လ်ိဳ႕၀ွက္ ဖန္တီးလာၾကၿပီး ၎တို႔ ကိုယ္က်ိဳးအတြက္ အသံုးျပဳလာၾကရင္ ဒါဟာ က်င့္၀တ္သကၡာအရ လက္ခံႏိုင္စရာ အေၾကာင္းမရွိ (ethnically unacceptable) တဲ့ အျပင္ ကမာၻႀကီးကိုလည္း ပ်က္စီးေစႏိုင္တဲ့ အႏၱရယ္ ရွိႏိုင္ပါတယ္။ အခ်ဳပ္အားျဖင့္ Genetic Engineering မွာ အက်ိဳးႏွင့္ အျပစ္ႏွစ္ခုစလံုး ရွိေပမဲ့အျပစ္ထက္ အက်ိဳးက ပိုမ်ားတဲ့ အတြက္လူသားေတြအေနနဲ႔ တိုးတက္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္သင့္တဲ့ ပညာရပ္ျဖစ္ျဖစ္ပါတယ္။ တျခားတဘက္မွာလည္း မလိုလားအပ္ေသာ ဆိုးက်ိဳးမ်ား မျဖစ္ပြားေစရန္၊ က်င့္၀တ္သိကၡာနဲ႔ ကိုက္ညီေစရန္ အတတ္ႏိုင္ဆံုး ႀကိဳးစားၿပီး သတိရွိရွိႏွင့္ လုပ္ေဆာင္ဖို႔ လိုအပ္ပါတယ္။ ေစ်းေတြမွာ ေရာင္းေနတဲ့ အစားအစာမ်ားကို သဘာ၀ အစားအစာႏွင့္ Genetically modified food ဆိုၿပီး Label တပ္ထားေပးျခင္း၊ Genetically modified food ေတြမွာ ေပါင္းစပ္ ပါ၀င္ေနေသာ အမ်ိဳးအစားမ်ားကုိ ေဖၚျပေပးထားျခင္းကို စီမံေဆာင္ရြက္ႏိုင္ပါက စားသံုးသူမ်ားအတြက္ လိပ္ျပာသန္႔စြာ ၀ယ္ယူ စားေသာက္ႏိုင္ပါလိမ့္မယ္။

အေပၚက ေရးထား တာေတြကေတာ့ Assignment ထဲက ေကာက္ႏႈတ္ခ်က္ တခ်ိဳ႔ ျဖစ္ပါတယ္။ ဦးပဥၸဇင္း ေမးတဲ့ "ဒါမ်ိဳးတကယ္ရွိလား တကာမႀကီး" ဆိုတဲ့ ေမးခြန္းကို ေျဖရရင္ သဘာ၀ အားျဖင့္ေတာ့ မရွိပါဘူး ဒါေပမဲ့ သဘာ၀ကို ေက်ာ္လြန္ၿပီး ေခတ္သစ္ ဇိ၀နည္းပညာ ျဖစ္တဲ့ Genetic Engineering ကို အသံုးျပဳၿပီး ဒါမိ်ဳးကို ဖန္တီးလို႔ ရႏိုင္ပါတယ္၊ သို႔ေသာ္လည္း ဒီပညာကို ဖန္တီးသူ ဇီ၀သိပၸံ ပညာရွင္ေတြက ကမာၻသူ ကမာၻသားမ်ား တိုးတက္ေရး အတြက္သာ အသံုးျပဳဖို႔ ခြင့္ျပဳၿပီး ဒါမ်ိဳး ဖန္တီးဖို႔ကိုက်ေတာ့ က်င့္၀တ္သိကၡာအရ ခြင့္မျပဳသလို ကမာၻ႔ေခါင္းဆာင္ေတြကလည္း ခြင့္ျပဳမွာ မဟုတ္ဘူးဆိုတာကို ေျဖၾကားလိုက္ပါတယ္ ဘုရား။

Bibliography
Aubusson, K., Hickman, P. (2004). Biology in context: the spectrum of life. Oxford University press, Melbourne.
Brotherton & Mudie. (2004). Prelimanary and HSC: Biology. (2nd Ed). Malcolm Parson. Hong Kong.
Campbell, N., Reece, J. (2006). Biology: Concepts & connections, International Edition.Pearson Education: Sanfransisco.
Humphreys, K. (2003). Surfing biology: Blueprint of life. Science Press. Australia.

စာလာဖတ္တဲ့ ေမာင္ႏွမေတြရဲ့ ပံုကို က်က္သေရနည္းလို႔ ဖ်က္လိုက္တာ ေကာင္းတယ္လို႔ အၾကံျပဳၾကတာကို နမူနာအျဖစ္ ရွိေန ေစခ်င္တာ အပါအ၀င္ မူလ ေမးခြန္းေမးတဲ့ ဦးပဥၸဇင္းႏွင့္ ၾကည့္ခ်င္သူေတြလည္း ၾကည့္လို႔ရေအာင္ မဖ်က္ဘဲႏွင့္ အေပၚဆံုးကေန ေအာက္ဆံုးကိုပဲ ေရႊ႕ထားလိုက္ပါတယ္။

ဆက္ဖတ္ရန္>>

IT ဘြဲ႕ရမ်ားအေနျဖင့္ Australia Master of Information Technology ကို Business (MBA) ႏွင့္တြဲ ယူႏိုင္ျပီ

ယေန႕ေခတ္တြင္ ဘာသာရပ္ႏွစ္ခုေပါင္းထားေသာ Australia Degree မ်ားကို ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားမ်ားပိုမိုစိတ္၀င္စားလာၾကသည္၊၊ Marketing ႏွင့္ Management ကိုလည္းေကာင္း၊ Marketing ႏွင့္ Tourism ကိုလည္းေကာင္း၊ Public Relation ႏွင့္ Journalism ကိုလည္းေကာင္း၊ Information Technology ႏွင့္ Business Administration ကိုလည္းေကာင္း တြဲျပီး Double Major အျဖစ္ရယူ ႏိုင္ျပီ ျဖစ္သည္။ ၄င္းဘြဲ႕မ်ားသည္ အျခားဘြဲ႔မ်ားထက္ စာသင္ႏွစ္ပိုၾကာျပီး ဘာသာရပ္ လည္းပိုမ်ားေသာလည္း ေက်ာင္းျပီးဆံုးပါက အျခားဘြဲ႕မ်ားထက္ လုပ္ငန္းခြင္အေန အထားပိုမ ိုက်ယ္ျပန္႕ေၾကာင္းသိရသည္။

ျမန္မာႏိုင္ငံမွ IT ဘြဲ႕ရမ်ားအေနျဖင့္ Master ကို Business Administration ႏွင့္တြဲကာ Joint Master အျဖစ္တက္ေရာက္ ႏိုင္သည္။ IT လုပ္ငန္းခြင္ တြင္လည္း ၄င္းဘြဲ႕ရမ်ားအေနျဖင့္ သာမန္ IT ဘြဲ႕ရမ်ားထက္ အခြင့္အေရးမ်ားသည္။ ၾသစေတးလ် JCU University မွ ၄င္း program ကို Singapore campus တြင္ 16 လ ၾကာတက္ေရာက္ႏိုင္ျပီျဖစ္သည္။ Total 16 subjects ရွိျပီး Project 2 ခု၊ Business subject 7 ခုရွိသည္။ Terms 3ခုျဖင့္သင္ၾကားရမည္ျဖစ္သည္။ အနီးဆံုး Intake မွာ Oct, March ,July တို႕ျဖစ္သည္။

Course fee ကို 2 installments ျဖင့္သြင္းႏိုင္သည္။ IT ဘြဲ႕ရမ်ားအေနျဖင့္ Master ကို တိုက္ရိုက္တက္ေရာက္ႏိုင္ျပီး လုပ္သက္ရွိရန္မလိုေၾကာင္းသိရသည္။ IELTS 6 ရွိထားသူမ်ားအေနျဖင့္ စတင္ေလ်ာက္ထားႏိုင္သည္။ ၾသစေတးလ် University ျဖစ္သျဖင့္ Singapore campus မွတိုက္ရိုက္ Transfer လုပ္ႏိုင္ေၾကာင္းသိရသည္။ Visa အေနအထား ပိုမိုလြယ္ကူသျဖင့္ ၾသစေတးလ်သို႕ သြားေရာက္ အေျခခ်လိုသူမ်ားအတြက္ အဆင္ေျပသည္။ စကၤာပူတြင္အ လုပ္အကိုင္ရွာ ေဖြလိုသူမ်ား အေနျဖင့္လည္းေက်ာင္းျပီးပါက EPEC 1 year ကိုရရွိႏိုင္သည္။

အေသးစိတ္ အခ်က္အလက္မ်ားကို Crown Education ဖုန္း 211888 ext : 228/ 229 သို႕ဆက္သြယ္ စံုစမ္းႏိုင္သည္။

Source by;http://www.crown-education.com/

ဆက္ဖတ္ရန္>>

Sydney Opera house အတြင္းသို႔ အလည္တေခါက္

Circular Quay ဘူတာရံုမွ ဆင္းၿပီး ဆစ္ဒနီဆိပ္ကမ္းကို ျဖတ္၍ Oprera House ရွိရာသို႔ အသြား

ဆစ္ဒနီကိုေရာက္တာ ရွစ္ႏွစ္ရွိပါၿပီ ေအာ္ပရာေဟာက္စ္ အျပင္ကို အႀကိမ္ႀကိမ္ ေရာက္ဖူးေပမယ့္ အထဲကိုေတာ့ အခုမွ ပထမဦးဆံုးအႀကိမ္ ေရာက္ဖူးျခင္း ျဖစ္တယ္။ အထဲမွာ၀င္ၿပီး တခါေလာက္ေတာ့ ပြဲ၀င္ၾကည့္မယ္လို႔ ေရာက္တဲ့ႏွစ္ကစၿပီး စဥ္းစားခဲ့ေပမယ့္ ေတာ္ေတာ္နဲ႔ အခြင့္အခါ မႀကံဳခဲ့ဘူး။ ဒီတခါေတာ့ သားေတာ္ေမာင္ကိုယ္တိုင္ သြားကရမယ္ဆိုေတာ့ သြားစရာအေၾကာင္းက ကိုယ္ဖန္တီးစရာ မလိုပဲ သူ႔အလိုလို ဖန္လာေတာ့တယ္။ သားသားတေယာက္ သူတို႔ေက်ာင္းက လုပ္တဲ့ အခမ္းအနားေတြမွာ ကတာကို ဒုတိယတန္းႏွစ္ကတႀကိမ္နဲ႔ အခု ငါးတန္းႏွစ္စခါစက တႀကိမ္ သြားၾကည့္ဖူးပါတယ္။ အခုလို ေအာ္ပရာေဟာက္စ္မွာ သြားကရမယ္ဆိုတာေတာ့ ဘယ္တုန္းကမွ မထင္ထားခဲ့မိဘူး။ ဘာျဖစ္လို႔လည္းဆိုေတာ့ Opera house ဆိုတာ တကယ့္အႏုပညာရွင္ေတြ ကခုန္၊ သီဆိုရာ၊ ျပဇာတ္ကရာ ေနရာျဖစ္ၿပီး ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားေတြ ကရတယ္ဆိုတာ တခါမွ မၾကားဖူးသလို ကရတယ္ဆိုရင္ေတာင္မွ သားသားလို ဗမာေတြ ကဲ့ရဲ့ထူလြန္းလို႔ ဆိုၿပီး သူကတာကို ဗမာဆိုလို႔ အေမအေဖ သြားၾကည့္တာကိုေတာင္ မလိုခ်င္ပဲ သိပ္ၿပီး အရွက္အေၾကာက္ႀကီးတဲ့ ကေလးေတာ့ ဘယ္ေတာ့မွ ပါလိမ့္မယ္ မထင္ခဲ့ဘူး။ ဒါေပယ့္ သူ႔ေက်ာင္းက ကဖြဲ႔မွာ ေက်ာင္းသားအေယာက္ႏွစ္ဆယ္ အေရြးခံရတဲ့အထဲမွာ သူပါသြားပါတယ္။

Opera House ေအာက္ေျခ ေကာ္ဖီဆိုင္

Opera House အတြင္း ကပြဲရံုရွိရာသို႔ မသြားမီ လူစုသည့္ေနရာတြင္ ဆရာဆရာမမ်ားႏွင့္ ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားတခ်ိဳ႔ကို ေတြ႔ရစဥ္၊ Opera House ၏ အတြင္း နံရံႏွင့္ မ်က္ႏွာက်က္ လက္ရာမ်ားကိုလည္း ျမင္ေတြ႔ႏိုင္ပါသည္။

ကဇာတ္ရံု Concert Hall

ကဇာတ္ရံုအတြင္း ပရိတ္သတ္တခ်ိဳ႕ႏွင့္ သီခ်င္းဆိုအဖြဲ႔ ကေလးမ်ား စတင္ ေနရာယူေနစဥ္ (အေပၚပံု) ႏွင့္ ေအာက္က ပံုမ်ားက ကဖြဲ႔တြင္ပါ၀င္သည့္ ေက်ာင္းသားမ်ားက သိပၸံဆိုင္ရာ သရုပ္ေဆာင္ကျပေနသည့္ ေက်ာင္းတခ်ိဳ႔မွ ကကြက္မ်ား ျဖစ္သည္။

ေအာက္ကပံုက ကဖြဲ႔၀င္မ်ားအားလံုးႏွွင့္ သီခ်င္းဆိုအဖြဲ႔၀င္မ်ား အားလံုး ေနာက္ဆံုးႏႈတ္ဆက္ သီခ်င္းကို သီဆိုႏႈတ္ဆက္ေနပံု ျဖစ္သည္။ ခံုမ်ားေပၚတြင္ ထိုင္ေနေသာကေလးမ်ားသည္ သီခ်င္းဆိုအဖြဲ႔မွာ ကေလးမ်ား ျဖစ္ၿပီး မတ္တပ္ရပ္သီဆိုေနသူမ်ားမွာ ကဖြဲ႔မွာ ကေလးမ်ားႏွင့္ ဆရာဆရာမတခ်ိဳ႔ ျဖစ္ပါသည္။

25/08/09 ညေန ၇ နာရီမွ ည ၁၀ နာရီအထိ ျပဳလုပ္တဲ့ ဆစ္ဒနီ အေနာက္ေတာင္ပိုင္း ေဒသမွာရွိတဲ့ အစိုးရမူလတန္းႏွင့္ အထက္တန္းေက်ာင္းေတြက ျပဳလုပ္တဲ့ သိပၸံသရုပ္ေဖၚ ကပြဲျဖစ္ပါတယ္။ နယူးေဆာက္ေ၀း ျပည္နယ္ Public Education (အစိုးရ ဦးစီးသည့္ ပညာေရးစနစ္) ကို ျမွင့္တင္တဲ့အေနနဲ႔ ဒီအစီစဥ္ကို နယူးေဆာက္ေ၀း အစိုးရ ပညာေရးဌာနက ေဆာင္ရြက္ခဲ့တယ္လို႔ သိရပါတယ္။ ဆစ္ဒနီ အေနာက္ေတာင္ျခမ္း ဧရိယာမွာရွိတဲ့ ျပည္နယ္အစိုးရ ပညာေရးဌာနေအာက္က မူလတန္းနဲ႔ အထက္တန္းေက်ာင္းေတြက ေက်ာင္းသူ ေက်ာင္းသားေတြက Out of this world လို႔ေခၚတဲ့ သိပၸံဆိုင္ရာ စိတ္ကူးယဥ္ သရုပ္ေဖၚကပြဲတခုကို ဖန္တီးၿပီး ေအာ္ပရာေဟာက္စ္ထဲက ကဇာတ္ရံုမွာ တင္ဆက္ခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီပြဲမွာ မူလတန္းနဲ႔ အထက္တန္း ေက်ာင္းေပါင္း ၃၀ က ကေလးေပါင္း ၆၀၀ ခန္႔ ပါ၀င္ၿပီး သီခ်င္းဆိုအဖြဲ႔မွာ တ၀က္ ကဖြဲ႔မွာ တ၀က္ ပါ၀င္ခဲ့ပါတယ္။

သီခ်င္းဆိုအဖြ႔ဲမွာ ပါ၀င္တဲ့ ေက်ာင္းေပါင္းစံုက ကေလးေတြက ဇာတ္ရံုထဲက မိမိတို႔ ထိုင္ခံုရွိရာ ေနရာကေနၿပီး အကုန္လံုး အတူတူ ကဖြဲ႔ေတြရဲ့ ၾကားအစီစဥ္ေတြမွာ သီဆိုရေပမယ့္ ကတဲ့ ကေလးေတြကေတာ့ ေက်ာင္းအလိုက္ အဖြဲ႔နဲ႔ ကျပခဲ့တာ ေတြ႔ပါတယ္။ ဒီပြဲဟာ နယူးေဆာက္ေ၀းျပည္နယ္က မိဘေတြကို အစိုးရပညာေရး စနစ္ေအာက္မွာ ပိုမိုပူးေပါင္းပါ၀င္ ေဆာင္ရြက္လာႏိုင္ရန္ စီစဥ္ျခင္း ျဖစ္ၿပီး ပထမဦးဆံုးအႀကိမ္ စီစဥ္သည့္ အစီစဥ္ ျဖစ္တဲ့အေၾကာင္း၊ ပါ၀င္ သီဆိုၾက၊ ကျပၾကတဲ့ ကေလးမ်ားအေနနဲ႔ လည္း မိမိတို႔ရဲ့ ပါ၀င္မႈကို အျမဲသတိရေနေစရန္ႏွင့္ Public Education စနစ္ကို နည္းသစ္ေတြနဲ႔ ျမွင့္တင္ေပးႏိုင္တဲ့ အနာဂတ္ သားေကာင္းရတနာမ်ားအျဖစ္ ေမွ်ာ္မွန္းေၾကာင္း ငါးေဒၚလာ ေပးၿပီး ၀ယ္ရတဲ့ အစီစဥ္ စာအုပ္ေလးထဲမွာ ေရးထားတာ ေတြ႔ရပါတယ္။ ဒီပြဲက အစိုးရပညာေရးစနစ္ကို ဆစ္ဒနီလူထုနဲ႔ မိတ္ဆက္ေပးတဲ့ပြဲဆိုလည္း မမွားပါဘူး။

ကပြဲကို ပထမဦးဆံုး ကေလးေတြက ၾသစေၾကးလ်ား အလံေတာ္သိီ်င္းကို သီဖိုဖြင့္လွစ္ၿပီး အစီစဥ္ေတြကို ၾကညာကာ စတင္ခဲ့ပါတယ္။ ၾကားကာလေတြမွာ သီခ်င္းသီဆိုဖြဲ႔ေတြက သီဆိုတာ ရွိသလို Public Education ရဲ့ အခန္းက႑ေတြကို ထည့္ထည့္ေျပာတာလည္း ရွိပါတယ္။ ေက်ာင္းေပါင္းစံုက ကေလးေတြက သူတို႔ကတဲ့ အကြက္ေတြကို စိတ္ကူးယဥ္ ၿဂိဳလ္သားပံုျပင္ တခုခုနဲ ႔သရုပ္ေဆာင္ကျပၾကတာ ျဖစ္တယ္။

သားသားတို႔ကရတဲ့ ကကြက္ကေတာ့ သိပၸံပညာရွင္တေယာက္က ၿဂိဳလ္သားေတြကို ေမြးထုတ္ဖို႔အတြက္ ဥေတြကို ေဖၚစပ္ထားၿပီး အဲဒီဥေတြကို သားေဖါက္ဖို႔လုပ္ထားတယ္။ ဥကေန အေကာင္ေပါက္လာတာနဲ႔ ၿဂိဳလ္သားေလးေတြက ခ်က္ခ်င္းပဲ ထၿပီး ကခုန္ပ်ံ၀ဲေနၾကတယ္။ ဒါကို ပညာရွင္က အႀကီးအကဲ ပုဂၢိဳလ္ တေယာက္ကို ျပဖို႔ သြားေခၚတယ္။ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ ေရာက္လာေတာ့ ၿဂိဳလ္သားေလးေတြက ေျမႀကီးမွာ ၀ပ္ၿပီးပုန္းေအာင္းေနတာကို သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ လံုး၀ရွာမေတြ႔ ျဖစ္ၾကတယ္။ အဲဒီေတာ့ အႀကီးအကဲက ပညာရွင္ကို သူလာရတာ အခ်ိန္ကုန္တာပဲ အဖတ္တင္တယ္၊ သူ႔အခ်ိန္ေတြကို ျဖဳန္းတယ္ဆိုၿပီး စိတ္ညစ္တဲ့ အမူအရာနဲ႔ ျပန္ဖို႔အလုပ္မွာ ခ်က္ခ်င္းပဲ ၿဂိဳလ္သားေလးေတြက ထၿပီးကခုန္ ပ်ံ၀ဲၾကေတာ့ ပညာရွင္ေရာ အႀကီးအကဲပါ သူတို႔နဲ႔အတူ တေပ်ာ္တပါး လိုက္ကၾကပါတယ္။ ကကြက္ေတြကေတာ့ ၿဂိဳလ္သားေတြနဲ႔ လူသားေတြ ပူးေပါင္းၿပီး အာကာသတခြင္မွာ ဆက္သြယ္ေရး လမ္းပမ္္းဆက္သြယ္ေရး နည္းစနစ္ေတြကို ပူးေပါင္းဖန္တီးၾကၿပီး ကမၻာနဲ႔ အာကာသကို ေရႊလမ္းေငြလမ္းအျဖစ္ တိုးတက္ေအာင္ လုပ္ၾကပံု၊ျဖစ္တယ္လို႔ သားသားက ေျပာျပလို႔ သိရပါတယ္။ ဒီအတိုင္းၾကည့္ရံုနဲ႔ေတာ့ သူတို႔ကကြက္အေပၚ အဓိပၸါယ္ေဖၚလို႔ မတတ္လို႔ ဒီလိုသေဘာေပါက္စရာ အေၾကာင္းမရွိႏိုင္ဘူး။ တျခားေက်ာင္းက ကေလးေတြရဲ့ ကကြက္မွာလည္း ဒီလို အလားတူ ပံုျပင္ေလးေတြကို ဖန္တီးကာ သရုပ္ေဆာင္ ကျပၾကတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္မို႔ သူတို႔ရဲ႕ ကပြဲနာမည္ကို Out of this world လို႔ အမည္ေပးထားတာ ျဖစ္တယ္လို႔ သိရပါတယ္။

ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ဒီကပြဲေလးဟာ နယူးေဆာက္ေ၀းျပည္နယ္ရဲ့ ေက်ာင္းသားေတြ Opera House အတြင္းမွာ ပထမဦးဆံုးအေနနဲ႔ သူတို႔ရဲ့ အစြမ္းအစမ်ားကို နယူးေဆာက္သ္ေ၀း ျပည္သူေတြ သိေအာင္ ေဖၚျပခြင့္ရတဲ့ ပြဲေလးျဖစ္သလို ကၽြန္မတို႔ မိသားစုသည္လည္း Opera House အတြင္းကို ပထမဦးဆံုး ေရာက္ဖူးတဲ့ ပြဲေလးျဖစ္တဲ့အတြက္ ကၽြန္မအျမဲ အမွတ္ရေနမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ေနာက္တခုအေနနဲ႔ Private Education သာလ်င္ ပိုၿပီး မီခိုအားထားစရာ ျဖစ္တယ္ Public Education က အားထားေလာက္စရာ မရွိဘူးလို႔ ယူဆေနတဲ့ ေက်ာင္းသားမိဘေတြကို နယူးေဆာက္သ္ေ၀း အစိုးရအား အားေပးလိုက္တဲ့ ပြဲေလးလည္း ျဖစ္တဲ့အတြက္ Public Education ေအာက္မွာ မိမိတို႔သားသမီးေတြကို ပညာသင္ၾကားေနေစတဲ့ ကၽြန္မတို႔လို မိဘေတြအတြက္လည္း အမွတ္တရ ျဖစ္ေနမွာ ေသခ်ာပါတယ္။

ႏိုင္ငံတိုင္း ႏိုင္ငံတိုင္းမွာ Public Education ကို အစိုးရမ်ားက အားေပးႏိုင္ၾကပါေစ။

ဆက္ဖတ္ရန္>>

ဗုဒၶဘာသာ၀င္ ေတြဆီက အကူအညီေတာင္းခံျခင္း

အခုတေလာ ကၽြန္မ Clinical အတြက္ ေဆးရံု သြားရတဲ့ ကာလမွာ မနက္အေစာႀကီး အိမ္က ထြက္ရင္ တေနကုန္ ေဆးရံုမွာပဲ အခ်ိန္ကုန္ၿပီး မိုးခ်ဳပ္မွ အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့ ေမာပမ္းႏြမ္းနယ္ေနေပမယ့္ မနားရတဲ့အျပင္ တကၠသိုလ္က မပါမေနရ အြန္လိုင္း ေဆြးေႏြးပြဲေတြအတြက္လည္း စာေတြ ဖတ္ရ၊ ေဆြးေႏြးရေတာ့ ဘေလာ့ဂ္နဲ႔ အိမ္က အိမ္အလုပ္ေတြ အပါအ၀င္ ကေလးနဲ႔ ေယာက္်ားကိုပါ လွည့္ၾကည့္မအားတာ အေတာ္ၾကာေနပါၿပီ။ Clinical ၿပီးတာနဲ႔ Assignment က Due ေတာ့မယ္ဆိုေတာ့ ဘုရား.. ဘုရား.. ငါဘာမွ မလုပ္ရေသးပါလား ဆိုတဲ့အေတြးနဲ႔ စိတ္ကို ေခ်ာက္ခ်ားေစတာကလည္း တမ်ိဳးဆိုေတာ့ အခုေလာေလာဆယ္မွာ ကၽြန္မ လူေရာ စိတ္ေရာ သိပ္ကို ပင္ပမ္းေနတာအမွန္ပဲ။ အခုေတာ့ Clinical ကာလမွာ Assignment လုပ္ၿပီး သတ္မွတ္ထားတဲ့ ေန႔မွာ ဘယ္လိုမွ မၿပီးႏိုင္ဘူးဆိုတဲ့ ေက်ာင္းသားအမ်ားစုရဲ့ တင္ျပေတာင္းဆိုမႈေၾကာင့္ Assignment Due date ကို တပတ္နီးပါး ေရႊ႔ေပးလိုက္လို႔ အသက္ရွဴေခ်ာင္ရံုပဲ ရွိေသးတယ္ တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ သားသားက သူ႔ေက်ာင္းမွာသင္ရတဲ့ ဗုဒၶဘာသာ သင္ခန္းစာကို အိမ္အထိ သယ္လာၿပီး ေမးခြန္းလာေမးတာနဲ႔ ႀကံဳရျပန္တယ္။ ကၽြန္မ အတတ္ႏိုင္ဆံုး ရွင္းျပေပမယ့္ သူဘ၀င္မက်ပဲ ျဖစ္ေနတယ္။ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ မိဘတိုင္း စဥ္းစားသင့္တဲ့ အခ်က္လည္း ျဖစ္လို႔ ဥဒိႆေစတီနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ၁၀ ႏွစ္သား ကေလးတေယာက္ နားလည္ေအာင္ ကၽြန္မ ဘယ္လို ရွင္းျပသင့္တယ္ ဆိုတာ မိတ္ေဆြေတြကို ဒီပို႔စ္နဲ႔ အကူအညီ ေတာင္းလိုက္ပါတယ္။ ၀ိုင္းၿပီး မွ်ေ၀ေပးၾကဖို႔ ေမတၱာရပ္ခံခ်င္ပါတယ္။ သူေမးတဲ့ ေမးခြန္းကေတာ့...

”ဗုဒၶက နိဗၺန္ေရာက္သြားပါၿပီ ဆိုေတာ့ ေမေမ ဘုရားစဥ္ေပၚမွာ တင္ေနတဲ့ အစားအစာေတြ ေရေတြကို ဗုဒၶက ဘယ္လိုမွ အသံုးျပဳႏုိင္မွာ မဟုတ္ေတာ့ဘူး။ အဲဒီေတာ့ ဘာအဓိပၸါယ္မွ မရွိပဲနဲ႔ အခ်ိန္ျဖဳန္း ပိုက္ဆံျဖဳန္းၿပီး ဒါေတြကို ေမေမ ဘာအတြက္ လုပ္ေနတာလဲ” တဲ့။ သူ႔ေက်ာင္းက တျခားကေလးေတြက သူ႔ကို ဒီေမးခြန္း ေမးေတာ့ သူမေျဖႏိုင္ပဲ ျဖစ္ေနခဲ့တယ္လို႔ ေျပာတယ္။ သူကိုယ္တိုင္ကလည္း ဒါကို လက္ခံလို႔ မရလို႔ အေၾကာင္းျပခ်က္ကို သိခ်င္လို႔ ေမးတာပါတဲ့။

ဒီေနရာမွာ ကၽြန္မသားရဲ့ ဘာသာေရးနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ ခံယူခ်က္ကို ကၽြန္မ နည္းနည္း ရွင္းျပခ်င္တာက သူဟာ အဲဒီေမးခြန္း တခုကလြဲရင္ က်န္တဲ့ ဗုဒၶဘာသာ အႏွစ္သာရေတြ ျဖစ္တဲ့ ထာ၀ရ ဘုရားသခင္ဆိုတာ မရွိပဲ ကိုယ္လုပ္မွ ကိုယ္ျဖစ္တယ္ ဆိုတဲ့ ကံ၊ ကံ၏အက်ိဳး၊ ဆင္းရဲျခင္းကို လြန္ေျမာက္ေအာင္ လုပ္ရင္ နိဗၺန္ဆိုတာ ဒီေလာကသံုးပါးရဲ့ တျခားေနရာမွာ တကယ္ရွိေၾကာင္းနဲ႔ ဗုဒၶနဲ႔ ရဟႏၱာေတြဟာ အဲဒီကို ပရိဗၺန္စံသြားၾကတာ ျဖစ္ေၾကာင္း ယံုၾကည္သူတေယာက္ ျဖစ္ပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ ေအာင္ျခင္းရွစ္ပါးတို႔ ဗုဒၶ၀င္တို႔ကိုလည္း ေက်ာင္းကသင္တာေရာ သူေက်ာင္းမတက္ခင္က ကၽြန္မ အျမဲေျပာျပခဲ့လို႔ပါ သူသိပါတယ္။ ဘုရားရွိခိုးတာ၊ ဘုန္းႀကီးကို ဆြမ္းကပ္တာ သဃၤန္းကပ္တာ ဘုရားကို အာရံုျပဳတာ တရားမွတ္တာ စတဲ့ လက္ေတြ႔က်တဲ့ အရာေတြကို အက်ိဳးရွိတယ္ဆိုတာ သူလက္ခံ ယံုၾကည္ပါတယ္။

ငယ္ငယ္ကတည္းက ကၽြန္မ ေျပာျပလာတဲ့ ဗုဒၶ၀င္ေတြ၊ ေအာင္ျခင္းရွစ္ပါးေတြ အပါအ၀င္ ေက်ာင္းက ဘာသာေရးအတန္းမွာ သင္ရတဲ့ အခ်က္ေတြနဲ႔ ေပါင္းၿပီး သူဟာ တခ်ိန္ခ်ိန္မွာ ဗုဒၶဘာသာကို အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင့္ ေတြေ၀ၿပီး တျခားဘာသာ ေျပာင္းႏိုင္ေလာက္တဲ့ အေျခအေနေတာ့ မရွိႏို္င္ေလာက္ဘူးလို႔ ကၽြန္မထင္ပါတယ္။ နယူးေဆာက္ေ၀း ျပည္နယ္က အစိုးရေက်ာင္းေတြမွာ ေက်ာင္းသားဦးေရ အလံုအေလာက္ ရွိရင္ လူအနည္းစုေတြအတြက္ သက္ဆိုင္ရာ ဘာသာစကားနဲ႔ ဘာသာေရး အတန္းေတြ လုပ္ေပးပါတယ္။ သားသားတို႔ေက်ာင္းမွာ ဗုဒၶဟူးေန႔တိုင္း ဘာသာေရး အတန္းရွိၿပီး ၾကာသပေတးေန႔တိုင္း COMMUNITY LANGUAGE အတန္းဆိုတာ ရွိပါတယ္။ ျမန္မာလူမ်ိဳးထဲက ေက်ာင္းသားနည္းလို႔ ျမန္မာဘာသာအတြက္ သီးသန္႔ COMMUNITY LANGUAGE CLASS ဆိုတာ မရွိေပမယ့္ ဗုဒၶဘာသာ ေက်ာင္းသားဦးေရေတာ့ အလံုအေလာက္ ရွိလို႔ ဗုဒၶဘာသာ အတန္းရွိပါတယ္။ ေက်ာင္းမွာ ဘာသာမရွိတဲ့သူေတြရဲ့ သားသမီးေတြလည္း ရွိေတာ့ သူတို႔ေတြအတြက္က်ေတာ့ ဘာသာေရးအခ်ိန္ေတြမွာ ပန္းခ်ီဆြဲတာတို႔ တျခား ပံုေျပာတာတို႔ စတဲ့ ဘာသာေရးနဲ႔ မဆိုင္တဲ့ တျခား လုပ္စရာေတြကို ဖန္တီးထားေပးပါတယ္။ ဒါကေတာ့ သူတို႔ ေက်ာင္းရဲ့ ဘာသာေရးနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ သင္ၾကားပံုျဖစ္ပါတယ္။

ဒါေပမယ့္ ကၽြန္မသားေမးတဲ့ ေမးခြန္းက အဲဒီ ဘာသာေရး အတန္းက လာတဲ့ ေမးခြန္းမဟုတ္ပဲ သူတို႔ ေက်ာင္းက သီးသန္႔အစီစဥ္ ျဖစ္တဲ့ SOCIETY AND CULTURE နဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ဗဟုသုတအျဖစ္ သင္ရာမွာ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းမွာ ရွိတဲ့ မတူကြဲျပားတဲ့ အေလ့အထေတြကို သင္ရင္း ဘာသာအသီးသီးရဲ့ ေယ်ဘုယ် သေဘာသဘာ၀ကို သင္တဲ့ အစီစဥ္ရွိပါတယ္။ အဲဒီအစီစဥ္အရ ဒီေန႔ သူတို႔အတန္းက ေက်ာင္းသားေတြ အားလံုးကို ဗုဒၶဘာသာအေၾကာင္းသင္ေတာ့ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ဆိုလို႔ အားလံုးမွ ဗီယက္နာမ္ ေကာင္ေလးတေယာက္နဲ႔ သူနဲ႔ႏွစ္ေယာက္ပဲ ရွိၿပီး သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ကို က်န္တဲ့သူေတြက ဗုဒၶဘာသာနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ၀ိုင္းေမးၾကေတာ့ ခုနက ေျပာတဲ့ ေမးခြန္းအပါအ၀င္ တခ်ိဳ႔ေမးခြန္းေတြကို သူတို႔ မေျဖႏိုင္လို႔ အိမ္မွာ ျပန္လာေမးတာ ျဖစ္တယ္။

သူေမးတဲ့ ေမးခြန္းနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ကၽြန္မက ဒီလိုလုပ္ျခင္းျဖင့္ ဘုရားမွာ ဘာမွအက်ိဳး မရသြားဘူးဆိုတာ မွန္တယ္ဆိုတဲ့ အေၾကာင္းနဲ႔ ဒါေပမယ့္ လွဴတဲ့သူေတြမွာ အက်ိဳးရွိပါတယ္ ဆိုတဲ့ အေၾကာင္း ရွင္းျပပါတယ္။ ဒါဟာ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြက ဘုရားကိုယံုၾကည္လို႔ ဘုရားပရိနိဗၺန္ စံသြားၿပီျဖစ္ေပမယ့္ သက္ရွိထင္ရွား ရွိေနတဲ့အတိုင္း ယံုၾကည္ အားကိုးတဲ့ သေဘာျဖစ္တယ္လို႔ ေျပာျပပါတယ္။ ဒီလိုယံုၾကည္ေနတာကို မျဖစ္ႏိုင္တဲ့ဟာကို အဓိပၸါယ္မရွိ ယံုၾကည္ေနတယ္လို႔ သူက ဆိုခ်င္ပါတယ္။ ကၽြန္မက အမ်ိဳးမ်ိဳး ေျပာျပတယ္ တကယ္လို႔ ေမေမတို႔ မိဘေတြ မရွိေတာ့ရင္ သားသားက ဓါတ္ပံုေတြ သိမ္းထားၿပီး ဓါတ္ပံုေတြကို တခါတခါ ျပန္ၾကည့္ႏို္င္တယ္။ အေမအသက္ရွိထင္ရွား ရွိေနေသးသလို သေဘာထားၿပီး စကားေျပာတာမ်ိဳး လုပ္ႏိုင္တယ္။ ဒါကို အဓိပၸါယ္မရွိဘူးလို႔ ေျပာလို႔ရမလားလုိ႔ ကၽြန္မ ျပန္ေမးေတာ့ ကၽြန္မသူ႔ကို ေမးတာ သူ႔ေမးတဲ့ ေမးခြန္းရဲ့ အေျဖမဟုတ္ဘူးတဲ့ ဘုရားရွိခိုးတာ ဘုရားရုပ္တုကို ရွိခိုးတာနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး အခုေျပာတဲ့ ဓါတ္ပံုဥပမာအတိုင္း သူနားလည္ၿပီးသားျဖစ္တယ္။

ကၽြန္မကိုယ္တိုင္လည္း ကၽြန္မသားေလးလိုအေတြးမ်ိဳး လြန္ခဲ့တဲ့ ဆယ့္ေလးငါးႏွစ္ခန္႔က ျဖစ္ခဲ့ဖူးပါတယ္။ ကၽြန္မက ညမနက္ အျမဲတမ္း ဘုရားရွိခိုးၿပီး ဆီမီး၊ ေရခ်မ္းကပ္တဲ့ အလုပ္ကို အျမဲတမ္းလုပ္ေလ့ရွိေတာ့ ကၽြန္မ အစ္မရင္းလို ခ်စ္ခင္ရတဲ့ အစ္မႀကီးတေယာက္က ”ညည္းကေတာ္ေတာ္ အယူသီးတာပဲ ကိုယ္ကလွဴဒါန္း ေပးကမ္းစြန္႔ၾကဲတယ္ဆိုတာ အလွဴခံရတဲ့သူမွာ အက်ိဳးရွိသြားမွ ဒါနေျမာက္တာ အခုညည္းလုပ္ေနတာ ဘုရားက ရွိမွ မရွိေတာ့တာ ဘာအဓိပၸါယ္ရွိမွာလဲ" လို႔ အခုသားသားက ကၽြန္မကို ေျပာတာနဲ႔ ထပ္တူက်တဲ့ စကားကို ေျပာခဲ့ဖူးပါတယ္။ အဲဒီအစ္မႀကီးေၾကာင့္ ဘာသာေရးနဲ႔ မဆိုင္တဲ့ ကၽြန္မရဲ့ တျခား မိရိုးဖလာ အစဥ္အလာအတိုင္း ယံုၾကည္လာခဲ့တဲ့ အစြဲအလန္းတခ်ိဳ႔လည္း ကၽြတ္ခဲ့သလို အဲဒီတုန္း အရွင္ဥကၠဌေရးတဲ့ စာအုပ္တအုပ္မွာလည္း ဒီသေဘာတရားနဲ႔ အလားတူ စာမ်ိဳးကို ဖတ္ဖူးခဲ့ဖူးလို႔ သူတို႔ ေျပာတာ ဟုတ္သားပဲ ကိုယ္က လွဴတာ ကိုယ့္အတြက္ ဘာမွမရည္ရြယ္ပဲ ေပးလွဴခံရတဲ့ သူေတြအတြက္ပဲ ျဖစ္ရမွာေပါ့ဆိုတာကို လက္ခံလိုက္ၿပီး ဘုရားဆြမ္းေတာ္ေတြ မကပ္ေတာ့ပဲ တႏွစ္ေလာက္ေနခဲ့ဖူးပါတယ္။ အခုလက္ရွိ ဘာသာေရးနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ေဟာေျပာေနတဲ့ ထင္ရွားတဲ့ ဆရာေတာ္ေတြ တခ်ိဳ႔မွာလည္း ဓမၼသာလ်င္အဓိက ျဖစ္တယ္ ဒါေတြက အယူသီးၿပီး ဟိႏၵဴဘာသာက ကူးစက္လာတာေတြ ျဖစ္တယ္လို႔ ေဟာထားတာေတြကိုလည္း နာၾကားဖူးပါတယ္။

ဓမၼသာ အဓိကျဖစ္တယ္ဆိုတာကို ကၽြန္မ လက္ခံပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီဓမၼ တည္တံ့ခိုင္ျမဲေရးအတြက္ ယံုၾကည္မႈ သဒၵါတရားမရွိပဲနဲ႔ မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူး။ ေစတီပုထိုးတို႔ ရုပ္ထုတို႔ဆိုတာ သဒၵါတရားမရွိရင္ တရားနဲ႔ ဘာမွမပတ္သက္ေတာ့ပဲ အင္ဒိုနီးရွားမွာ အခုထိလက္ရွိအထိ ရွိေနေသးတယ္ဆိုတဲ့ ေဒသခံေတြထဲက ဘယ္သူမွ တန္ဖိုးမထားတဲ့ ေရွးဗုဒၶ ရုပ္ပြားေတာ္ေတြ၊ အာဖဂန္နစၥတန္မွာ ေဖါက္ခြဲခံလိုက္ရတဲ့ ရုပ္ပြားေတာ္ေတြလိုပဲ ျဖစ္မွာ ေသခ်ာပါတယ္။ သဒၵါတရား မရွိလို႔ ဒီလို ျဖစ္ကုန္ၾကတာပါ သဒၵါတရားရွိတဲ့ ျမန္မာႏိူင္ငံမွာဆို ဒီလို ျဖစ္ပါ့မလား။ ထိုနည္းအတူ ဘုရားေဟာတရားေတြကို ဘယ္ေလာက္ပဲ တဖက္ကမ္းခတ္ေအာင္ ေလ့လာထားလို႔ ပိတကဋ္ သံုးပံုကို ခေရေစ့တြင္းက် ရထားသူပင္ ျဖစ္ေစ သဒၵါတရားနဲ႔ မယွဥ္ပါက စာအုပ္ထဲမွာ ရွိေနတဲ့ စာသားေတြ (သို႔) မလိုက္နာပဲ ျပယုဒ္အျဖစ္သာ ရွိေနတဲ့ ဥပေဒေတြလို ပဲ ျဖစ္ေနလိမ့္မယ္။

အာေသာကမင္း လက္ထက္က ထြန္းထြန္းေတာက္ခဲ့တဲ့ အိႏၵိယ ႏုိင္ငံအပါအ၀င္ က်ယ္ျပန္႔လွတဲ့ ဗုဒၶသာသနာ အင္ပါယာႀကီးမွာ ဘာေၾကာင့္ သာသနာ ကြယ္ေပ်ာက္ခဲ့လဲဆိုတာ ဆန္းစစ္ၾကည့္ရင္ ကိုးကြယ္တဲ့ သူေတြထဲမွာ သဒၵါတရား အားနည္းၾကလို႔ဆိုတဲ့ အေျဖပဲ ထြက္မွာ ေသခ်ာေနပါတယ္။ ဒီသာဓကေတြကို ၾကည့္ျခင္းအားျဖင့္ သာသနာ တည္တံ့ခိုင္ျမဲ အဒြန္႔ရွည္ဖို႔အတြက္ ရင္ထဲႏွလံုးထဲက ယံုၾကည္မႈ သဒၵါတရားမရွိပဲ သိပၸံနည္းက် ခြဲျခမ္းေ၀ဖန္သံုးသပ္တဲ့ ဒႆန ဆန္ဆန္ ယံုၾကည္မႈ တခုတည္းနဲ႔ ဘယ္လိုမွ မျဖစ္ႏိုင္ဘူးဆိုတာ သိသာ ထင္ရွားေနပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္မို႔ ဘုရားကို တခုခုလွဴျခင္းအားျဖင့္ ဘုရားမွာ ဘာမွ အက်ိဳးမရွိေပမယ့္ မိမိနဲ႔တကြ ဘုရားခ်န္ခဲ့တဲ့ သာသနာအတြက္ေတာ့ အက်ိဳးရွိတာေတာ့ အမွန္ပဲ။ ဘုရားဟာ မိမိအပါးမွာ သက္ရွိထင္ရွားသလို အျမဲရွိေနတယ္လို႔ ခံစားရၿပီး ရင္ထဲက သဒၵါတရားေၾကာင့္ စိတ္ေတြ အျမဲၾကည္လင္ေနမယ္၊ ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟပါတဲ့ မေကာင္းမႈ ဒုစရိုက္ေတြကို ကိုယ္၊ ႏႈတ္၊ ႏွလံုး သံုးပါးစလံုးနဲ႔ ေရွာင္ႏိုင္လာမယ္။

ဘာသာေရး သိပ္ကိုင္းရိႈင္းတဲ့ သူေတြကို အယူသီးလြန္းတယ္လို႔ ကၽြန္မ ဆယ္ေက်ာ္သက္အရြယ္ ခပ္ငယ္ငယ္က ထင္ခဲ့ေပမယ့္ တကယ္ေတာ့ ရင္ထဲ ႏွလံုးသားထဲက နက္နက္ရႈိင္းရႈိင္း သဒၵါတရားရွိတဲ့ သူေတြရွိလို႔သာ ဗုဒၶသာသနာက အခုထိ တည္တံ့ေနၿပီး ေရရွည္ တည္တံ့ေနတယ္လို႔ ကၽြန္မ ျမင္တတ္လာပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္မို႔ ဗုဒၶရဲ့ ဓမၼကို အရွင္ဥကၠဌတို႔ ကၽြန္မက အစ္မရင္းလို ခ်စ္ခဲ့တဲ့ သူငယ္ခ်င္းတို႔လို ေလာကုတၱရာအတြက္ သဒၵါတရားမပါပဲ သိပၸံနည္းအရ၊ အေတြးအေခၚအရသာ ေလ့လာလက္ခံ ထားတာေလာက္နဲ႔ေတာ့ ရွားရွားပါးပါး သာသနာနဲ႔ ၾကံဳတုန္းၾကံဳခိုက္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ ျဖစ္ရတာ အျဖစ္ရႈံုးတယ္လို႔ ကၽြန္မ ထင္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္မို႔ ကၽြန္မရဲ့ တျခားမွားယြင္းေနတဲ့ မိရိုးဖလာ အစြဲအလန္းေတြကိုသာ အၿပီးစြန္႔ပစ္ႏိုင္ခဲ့ေပမယ့္ သက္ရွိထင္ရွား ဘုရားရွိေနတယ္လို႔ သေဘာထားၿပီး ကပ္လွဴပူေဇာ္တဲ့ အလုပ္ကိုေတာ့ သူတို႔ ေျပာတာ ေရးတာေဟာတာေတြကို ကၽြန္မ ၾကာၾကာ နားမေယာင္လိုက္မိပဲ သတိတရားရၿပီး ျပန္လုပ္ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ဒါက သဒၵါတရားသာ ျဖစ္ၿပီး မရွိတာကို အရွိလိုက္လုပ္တာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဘာသာေရးကို အေတြးအေခၚအရပဲ ယံုၾကည္ၾကသူေတြအေနနဲ႔ ဒါကို မယံုရင္ ဘုရားရွိခိုးတဲ့အခ်ိန္ မိမိစိတ္ကို မိမိ ခဏေလာက္ ညြတ္ၾကည့္ၿပီး စမ္းသပ္လုပ္ၾကည့္ရင္ သိႏိုင္ပါလိမ့္မယ္။ ဘုရားေဟာတဲ့ တရားေတြဟာ အမွန္တရားေတြ ျဖစ္တယ္ဆိုတာ လက္ခံဖို႔ သဒၵါတရားဆိုတာ မရွိမျဖစ္ လိုအပ္တဲ့အတြက္ ကၽြန္မသားကိုလည္း ဗုဒၶဘာသာကို သိပၸံနည္းအရ ဒႆနိကဆန္ဆန္ ခြဲျခမ္းစိတ္ျဖာၿပီး လက္ခံတဲ့ ေလာကီအျမင္နဲ႔ ယံုၾကည္တာေလာက္နဲ႔ မျဖစ္ေစခ်င္ဘူး။ ဓမၼဆိုတာ မလိုက္နာရင္ တျခားစာေတြနဲ႔ ဘာမွမျခားသလို ေစတီပုထိုးနဲ႔ ဆင္းတုေတာ္ေတြ ဆိုတာလည္း တန္ဖိုး မထားတတ္ရင္ တျခားအရာ၀တၳဳေတြနဲ႔ ဘာမွ မျခားပါဘူး။ ရွိေနတဲ့ ဓမၼႏွင့္ ရုပ္ပြားေတာ္ေတြကို သဒၵါတရားနဲ႔ ယံုၾကည္ကိုးကြယ္ ဆည္းကပ္ေနမွသာလ်င္ သာသနာ တည္တံ့ခိုင္ျမဲမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

ကၽြန္မက လူႀကီးတေယာက္ အေနနဲ႔ ဒီလိုနားလည္ေပမယ့္ ကေလးကို ဒီလိုသြားေျပာလို႔ မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူး။ ကၽြန္မသားေလးကို ကၽြန္မ လိုအပ္ေနတာက သူဘယ္လိုမွ နားလည္လို႔ မရတဲ့ လွလွပပ သပ္သပ္ရပ္ရပ္ေလး ျပင္ဆင္ၿပီး မရွိေတာ့တဲ့အတြက္ လာစားလို႔လည္း ရေတာ့မွာ မဟုတ္တဲ့ ဘုရားအတြက္ ဘုရားစဥ္မွာ အခ်ိန္ကုန္ခံၿပီး တင္တင္ေပးေနတဲ့ အလုပ္ကို လံုး၀ အဓိပၸါယ္မရွိဘူးလို႔ ထင္ေနတာကို အထက္က ကၽြန္မ ေဆြးေႏြးခဲ့တဲ့အတိုင္း အဓိပၸါယ္ ရွိတယ္ ဆိုတဲ့ေၾကာင္းကို ကေလး နားလည္တဲ့ စကားလံုးနဲ႔ ရွင္းျပဖို႔ တခုပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ပန္းတင္တာ မီးပူေဇာ္တာကိုက်ေတာ့ အလွ က်က္သေရအတြက္လုိ႔ သေဘာထားၿပီး သူက လက္ခံပါတယ္။ ဆြမ္းနဲ႔ ေရကိုပဲ ေစာတကတက္တာ ျဖစ္တယ္။ သားသမီးေတြဆီက အဲဒီလို ဆင္တူေမးခြန္းေတြကို အေမးခံရတာ ကၽြန္မတေယာက္တည္း ဟုတ္မယ္မထင္ဘူး။ တခ်ိဳ႔မိဘေတြလည္း ကၽြန္မလို ၾကံဳဖူးလိမ့္မယ္လို႔ ကၽြန္မထင္ပါတယ္။ ခုေခတ္ကေလးေတြဟာ လက္ေတြ႔ေတြကိုပဲ အမ်ားႀကီး ေလ့လာရၿပီး လက္ေတြ႔က်တာေတြကို အကုန္လံုး စမ္းသပ္ၿပီး လက္ခံႏိုင္ေပမယ့္ သဒၵါတရားနဲ႔ ပတ္သက္တာကို သူတို႔ႏွလံုးသားထဲေရာက္ေအာင္ ဘယ္လို လုပ္ေပးသင့္လဲဆိုတာ ၀ိုင္း၀န္းက်ိဳးစားသင့္တယ္လို႔ ကၽြန္မ ထင္ပါတယ္။ ဗုဒၶ ဘာသာနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ဓါတုေစတီ၊ ဓမၼေစတီ၊ ဥဒိႆေစတီ၊ ပရိေဘာကေစတီ အဲဒီေလးမ်ိဳးထဲက က်န္တဲ့ သံုးမ်ိဳးကို လက္ခံၿပီး ဥဒိႆေစတီကို လက္မခံတဲ့ ကၽြန္မသားကို ရွင္းျပႏိုင္ဖို႔အတြက္ ၁၀ ႏွစ္သားကေလး နားလည္ႏိုင္တဲ့ အရိုးရွင္းဆံုး ဥပမာေတြကို အကူအညီေပးဖို႔ အားလံုးဆီက ကၽြန္မ ေမတၱာရပ္ခံလိုက္ပါတယ္။

ဗုဒၶျမတ္စြာ သာသနာ ေရာင္၀ါေနသို႔ လင္းပါေစ။

ဆက္ဖတ္ရန္>>