ေရႊျပည္ေတာ္ ေမွ်ာ္တိုင္းေ၀း

  အခုခ်ိန္မွာ အသက္ ၈၉ ႏွစ္ျပည့္ၿပီးလို႔ ၉၀ ထဲမွာ ေရာက္ေနၿပီ ျဖစ္တဲ့ သက္တမ္းရွည္ မ်ိဳးခ်စ္ ေတာ္လွႏ္ေရးသမားၾကီးတဦးလည္းျဖစ္ စာေရးဆရာ တဦးလည္း ျဖစ္တဲ့ ျမ၀တီ ရဲေခါင္ေခၚ အဘဦးရဲေခါင္ဟာ အဆုပ္ကင္ဆာ ေ၀ဒနာကို ခံစားေနရၿပီး ဘ၀ရဲ့ ေနာက္ဆံုးေန႔ရက္ေတြကို ရင္ဆိုင္ေနပါၿပီ။ သူ႔ရဲ့ ကိုယ္ေရးရာဇ၀င္ကို ဖတ္ၾကည့္ျခင္းအားျဖင့္ အဘ ဦးရဲေခါင္ဟာ  ေခတ္အဆက္ဆက္က မတရားတဲ့ ဖိႏွိပ္တဲ့ နယ္ခ်ဲ႔၊ ဖက္ဆစ္၊ အာဏာရွင္ စစ္အစိုးရ အဆက္ဆက္ကို BIA, BDA, ျပည္ခ်စ္တပ္မေတာ္ နဲ႔ ABSDF ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္ စတဲ့ တပ္မေတာ္ ၄ ခုမွာ ပါ၀င္ၿပီး ေတာ္လွန္လာသူ မ်ိဳးခ်စ္ေတာ္လွန္ေရးသမားၾကီး တေယာက္ျဖစ္တာကို ေတြ႔ရမွာျဖစ္ၿပီး အဘ ေတာ္လွန္ေရး မလုပ္တဲ့ေခတ္ဆိုလို႔ ျမန္မာျပည္မွာ လြတ္လပ္ေရးရခါစက ဒီမိုကေရစီ ထြန္းကားတဲ့ ေခတ္တေခတ္ပဲ ရွိခဲ့တာကို ေတြ႔ရပါလိမ့္မယ္။ လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ႏွစ္သံုးႏွစ္ခန္႔က အဘဆီက အဘလက္ေရးမူနဲ႔ ေရးထားတဲ့ စာတခ်ိဳ႔ကို သူေပးထားလို႔ ကၽြန္မရထားတာ ရွိပါတယ္။ ပို႔စ္တခ်ိဳ႔ကိုသာ တင္ျဖစ္ၿပီး က်န္တာကို အခ်ိန္မရလို႔ မတင္ျဖစ္ဘဲ သိမ္းထားရာကေန မေန႔က ျပန္ထုတ္ၾကည့္ျဖစ္ေတာ့  "ေရႊျပည္ေတာ္ ေမွ်ာ္တိုင္းေ၀း" တဲ့ ေခါင္းစဥ္ကို ေတြ႔လိုက္ရရံုနဲ႔တင္ အဘရဲ့လက္ရွိအေျခအေနကို ၾကည့္ၿပီး ရင္ထဲမွာ နက္ကနဲ ျဖစ္ေအာင္ ခံစားလိုက္ရပါတယ္။ အခုေတာ့ အဘမွာ ေရႊျပည္ေတာ္ ျပန္ဖို႔ အခ်ိန္လံုေလာက္ေတာ့မွာ မဟုတ္ဘူး။ မ်ိဳးခ်စ္ ေတာ္လွႏ္ေရးသမားၾကီးရဲ့ ဘ၀တေလွ်ာက္လံုး ေပးဆပ္လာတဲ့ ေပးဆပ္မႈနဲ႔ ဘ၀ျဖတ္သန္းမႈကို အသိအမွတ္ျပဳ ေလးစားေသာအားျဖင့္ သူေရးခဲ့ေဟာေျပာခဲ့တဲ့ စာေတြကို ကြန္ျပဴတာနဲ႔ ျပန္ရိုက္ထုတ္ၿပီး ကၽြန္မ တခုၿပီးတခု ဆက္ေဖၚျပၿပီး မွတ္တမ္းတင္ေပးထားမွာ ျဖစ္သလို သူ႔ဘ၀ေနာက္ဆံုးေန႔ရက္ေတြကို အတတ္ႏိုင္ဆံုး သက္ေတာင့္သက္သာအျဖစ္ဆံုးနဲ႔ ေက်ာ္ျဖတ္သြားႏိုင္ပါေစလို႔ ကၽြန္မ ဆုေတာင္းေပးေနပါတယ္.... ၂၀၀၂ ႏွစ္တုန္းက ႏွစ္သစ္ကူး အခမ္းအနားတခုမွာ အဘဆုေတာင္းခဲ့တဲ့ ႏွစ္သစ္ကူးဆုေတာင္းေလးကို ဖတ္ၾကည့္ၿပီး မွ်ေ၀ခံစားႏိုင္ၾကပါေစ....

 

ေရႊျပည္ေတာ္ ေမွ်ာ္တိုင္းေ၀း

ေအာ္.. ဘာလိုလိုနဲ႔ တႏွစ္ကုန္လို႔ တႏွစ္ဆန္းလာျပန္ပါေကာ... မယားခင္တဲ့ တရားမျမင္သူေတြကေတာ့ ႏွစ္ဆန္း (၁) ရက္ေန႔ကို အခ်စ္စခန္းထြက္တဲ့ေန႔အျဖစ္ သတ္မွတ္ၿပီး ဟိုဟိုဒီီဒီ သြားၾကလာၾက၊ စားၾကေသာက္ၾကနဲ႔ ငယ္ရြယ္သူေတြဘ၀ ေပ်ာ္ႏိုင္ၾကေပမဲ့ က်ေနာ္တို႔လို အသက္ၾကီးတဲ့လူေတြအဖို႔ရာမွာေတာ့ တႏွစ္ဆိုတာဟာ ေသတြင္းႏႈတ္ခမ္းကို ေျခတလွမ္းဖို႔ နီးသြားတဲ့သေဘာမို႔ ဘုရားေဟာတဲ့ တရားသေဘာ 'အဘိဏွ' သုတ္ေတာ္လာအတိုင္း ဆင္ျခင္သံုးသပ္လိုက္မယ္ဆိုရင္ (၃၁) ဘံုမွာ က်င္လည္ေနၾကရကုန္ေသာ သတၱ၀ါမွန္သမွ် အိုနာေသေရး ဒုကၡေဘးက ဘာေဆးကိုပဲ၀ါး၀ါး ဘာစက္ကိုပဲတပ္တပ္ မရပ္မနား ဘယ္လိုပဲလြတ္ေအာင္ေျပးသြားေပမဲ့လို႔ ဘယ္သူမွ မလြတ္ႏိုင္ပါဘူးတဲ့။ ဒါေၾကာင့္လဲ ဘုန္းေတာ္အနႏၵ၊ ကံေတာ္အနႏၵ၊ ဥာဏ္ေတာ္အနႏၵ၊ တန္ခိုးေတာ္အနႏၵနဲ႔ ျပည့္စံုေတာ္မူတဲ့ က်ေနာ္တို႔ဘုရား ေဂါတမကအစ ခရစ္ေတာ္အလယ္ မိုဟာမက္အဆံုး လူ႔ေလာကမွာ အျမင့္ျမတ္ဆံုး အထူးခၽြန္ဆံုး အေကာင္းဆံုး အေတာ္ဆံုးရယ္လို႔ သတ္မွတ္ထားျခင္းခံရတဲ့ ဘုရားေတြေတာင္မွ က်ေနာ္တို႔ ေဂါတမဘုရားဆိုရင္ ႏွစ္ေပါင္း ၂၅၄၅ႏွစ္ေက်ာ္၊ ခရစ္ေတာ္ဆိုရင္ပဲ ႏွစ္ေပါင္း ၂၀၀၂ႏွစ္၊ မိုဟာမက္ဆိုရင္လဲ ၁၇၂၂ ႏွစ္ေက်ာ္ ၾကာတဲ့အထိ လူ႔ေလာကကို စြန္႔ခြာသြားၾကတဲ့ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ရွိခဲ့ပါၿပီ။ ကမာၻ႔သမိုင္းအလိုအားျဖင့္ ဒီကမာၻမွာ ေပၚေပါက္လာခဲ့တဲ့ အလက္ဇႏၵား၊ ဂ်ဴလီယက္ဆီဇာနဲ႔ နပိုလီယံတို႔လို စစ္ေခါင္းေဆာင္ေတြပဲျဖစ္ျဖစ္၊ နန္းစဥ္ဥပေဒအရ အေမြခံစနစ္နဲ႔ မင္းျဖစ္လာၾကတဲ့ ဘုရင္ေတြနဲ႔ အာဏာအတြက္ ငန္းငန္းတက္ၿပီး အဖသတ္သား အဇာတသတ္တို႔လို နန္းလုၿပီးတက္လာၾကတဲ့ မင္းဆိုးမင္းညစ္ေတြပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ျပည္သူကၾကည္ျဖဴစြာနဲ႔ ေရြးေကာက္တင္ေျမွာက္ခ်က္အရ  အအထြတ္အထိပ္ ေရာက္လာၾကတဲ့ အီဘရာဟင္လင္ကြန္း၊ ေဂ်ာ့၀ါရွင္တန္၊ မဟတၱမဂႏၶီနဲ႔ ဗိုလ္ခ်ဴပ္ေအာင္ဆန္း၊ လီနင္နဲ႔ ေမာ္ဆီတုန္းတို႔လို ျပည္သူခ်စ္တဲ့ ႏိုင္ငံေခါင္းေဆာင္ေတြပဲ ျဖစ္ျဖစ္ အဲဒီလူမ်ိဳးေတြအားလံုးဟာ သူတို႔လူမ်ိဳး၊ သူတို႔ႏိုင္ငံ သူတို႔နဲ႔ ဘ၀တူ ပစၥည္းမဲ့လူတန္းစားမ်ားအတြက္သာ ေဆာင္ရြက္သြားၾကတဲ့ ေခါင္းေဆာင္ေတြ ျဖစ္ၿပီး ကက်ေနာ္တို႔ ေဂါတမျမတ္စြာဘုရားလို (၃၁) ဘံုမွာ က်င္လည္ေနၾကရတဲ့ ေ၀ေနယ် သသတၱ၀ါေပါင္းမ်ားစြာတို႔အတြက္နဲ႔ ခရစ္ေတာ္နဲ႔ မိုဟာမက္အရွင္တို႔လို ဒီကမာၻမွာ ရွိသမွ်လူသားအားလံုးတို႔အတြက္ လူမ်ိဳးမေရြး၊ လူတန္းစားမေရြး၊ ႏိုင္ငံမေရြး၊ ေဒသမေရြးဆိုတဲ့ ဦးတည္ခ်က္နဲ႔ ေဆာင္ရြက္သြားၾကတဲ့ ပုဂၢိဳလ္မ်ိဳးကေတာ့သူတို႔ကလြဲၿပီး သူတို႔ကလြဲၿပီး တေယာက္မွ မရွိပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္လည္း ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ေထာင္ခ်ီၿပီး ေျပာခဲ့ေပမဲ့ ဒီကမာၻမွာ ရွိသမွ်တိုင္းျပည္ႏိုင္ငံအသီးသီးက လူသားေတြက အဲဒီပုဂၢိဳလ္သံုးဦးကို ဘုရားအျဖစ္ သတ္မွတ္ၿပီး ကိုးကြယ္ဆည္းကပ္ေနၾကျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္လည္း လူမွန္သမွ် ေယဘုယ်အားျဖင့္ ႏွစ္ေပါင္း တရာအတြင္းမွာ ေသဆံုးသြားရတာကို ဒီကမာၻမွာ ရွိသမွ် အုတ္ဂူေတြပဲ သက္ေသခံေနပါတယ္။ ဒီေတာ့ ကြယ္လြန္သူ ဆရာေအာင္ဗလရဲ့ ေခတ္ၿပိဳင္အမွတ္ ၁၀၄ ထဲက 'ႏွစ္သစ္ႏွစ္ဆန္း ကမၼဌာန္း' ေဆာင္းပါးအထဲကအတိုင္း အမ်ိဳးကိုခ်စ္ေပမဲ့ စနစ္ကိုမၾကိဳက္တဲ့အတြက္ တို႔ႏိုင္ငံမွာ ဒီမိုကေရစီအစိုးရ မေပၚေပါက္လာသမွ် ဒီစစ္အစိုးရေအာက္မွာ ဒူးေထာက္ၿပီး ကၽြန္မခံဘူးေဟ့' ဆိုတဲ့ စိတ္ဓာတ္နဲ႔ ထြက္လာၾကတဲ့ က်ေနာ္တို႔တေတြဟာ ေငြတက်ပ္မွာ ၆၄ ျပားရွိၿပီး တျပားတန္ကုန္ပစၥည္း ၆၄ မ်ိဳးကို ၀ယ္လို႔ရတဲ့ သူ႔လက္ေအာက္ခံ ကၽြန္ဘ၀ အဂၤလိပ္ေခတ္ထက္ေရာ ေငြ တက်ပ္မွာ ျပားတရာရွိၿပီး ငါးျပားတန္ ပစၥည္းအစ ၀ယ္လို႔ရတဲ့ လြတ္လပ္ေရး ရခါစ ၀န္ၾကီးခ်ဳပ္ဦးႏုရဲ့ ဒီမိုကေရစီ အစိုးရ (ဖဆပလ) ေခတ္ထက္ေရာ အဆေပါင္းမ်ားစြာ ႏွိမ့္က်လာၿပီး သူေတာင္းစားကအစ လက္မခံတဲ့ ငါးက်ပ္တန္ စစ္အစိုးရ၊ ဆင္းရဲသား နင္းျပားေတြအဖို႔ ပုလင္းေတြေဖါက္ၿပီး ထမင္းေရေသာက္ေနရတဲ့ စစ္အစိုးရ၊ ငါတို႔ကိုလာၿပိဳင္မယ္မၾကံနဲ႔ ဖါႏိုင္ငံ အစိုးရဆိုတာ ဒို႔ပဲေဟ့လို႔ ႏႈတ္က မဟေသာ္လည္း အလုပ္ကျပေနတဲ့ ဒီအာဏာရွင္ အစိုးရေအာက္ကိုပါ ျမင္ေတြ႔ခံစား ေဒါသပြားရတဲ့သူေတြ ျဖစ္တဲ့အတိုင္း က်ေနာ္တို႔အဖို႔ အဆိုးနဲ႔အေကာင္း၊ အေဟာင္းနဲ႔အသစ္၊ အစစ္နဲ႔အတုကို ေမွ်ာ္ရႈေ၀ဖန္ အျမင္မွန္ရခဲ့တဲ့ လူမ်ားျဖစ္ၾကတဲ့အတိုင္း မီးခဲကို ပတၱျမားထင္ၿပီး လက္၀ါးေပၚတင္မိတဲ့ လူမိုက္လို မျဖစ္ေအာင္ သူတို႔ရဲ့ လိမ္ညာခ်က္ကိုလည္း အိမ္သာတက္သလို သေဘာထားတာမို႔ အမွန္စကားကို ဆိုရရင္ျဖင့္ ျပန္သြားဖို႔ ဆိုတာကေတာ့ ၾကာေလေ၀းေလ ျဖစ္ေနၾကပါၿပီ။

ဒါေၾကာင့္ ျပည္ေထာင္စု ျမန္မာႏိုင္ငံအတြင္း မီးမလာ ေရလဲမရ ဒုကၡမ်ိဳးစံု ေတာင္လိုပံု ေတာင္လိုပံုေနတဲ့ၾကားထဲမွာ လူလိုပီသ မေနၾကရတဲ့ ရွမ္း၊ ခ်င္း၊ ကခ်င္၊ ကရင္၊ ကယားမြန္ ရခိုင္ ဗမာစတဲ့ ျပည္သူအားလံုးအတြက္ ေရျခား ေျမျခား ဒီၾသစေၾကးလ်ားကေနၿပီး ဘုရားအလိုက် တရားကိုျပလို႔မို႔ စကားခ်ိဳျမေအာင္ ေမတၱာပို႔ရမယ္ဆိုရင္....

၁။ လံုးစံုမ်ားစြာ သတၱ၀ါ၊ ခ်မ္းသာကိုယ္စိတ္ ျမဲပါေစ၊ ဥပဒ္ရန္ေဘး ကင္းစင္ေ၀း ၿငိမ္းေအးၾကပါေစ...
၂။ လူအခ်င္းခ်င္း လွည့္ပတ္ျခင္း ကင္းရွင္းၾကပါေစ
၃။ အထင္ေသးျခင္း အခ်င္းခ်င္း ကင္းရွင္းၾကပါေစ။
၄။ ဆင္းရဲခ်မ္းသာ၊ ဆင့္တန္းကြာ၊ ေမာက္မာ ႏွိမ့္ခ်ကင္းပါေစ။
၅။ ရာထူးၾကီးသူ ကိုယ့္ေအာက္လူ ျငဴစူႏွိပ္စက္ ကင္းပါေစ။
၆။ၾကီးႏိုင္ငယ္ညွဥ္း အခ်င္းခ်င္း ကင္းရွင္းၾကပါေစ။
၇။ ကိုယ့္ထက္သာဆို မနာလို ၀န္တိုစိတ္ဓာတ္ကင္းပါေစ။
၈။ မနာလိုစိတ္ မ်ိဳကာသိပ္ ဖိႏွိပ္ေဖ်ာက္ဖ်က္ႏိုင္ပါေစ။
၉။ သူတပါးကို ေသေစလို ထိုထို ေဒါသကင္းပါေစ။
၁၀။ သူ႔စီးပြားကို ပိုင္ဆိုင္လို ထိုထို ေလာဘ ကင္းပါေစ။
၁၁။သူ႔စီးပြားကို ပ်က္ေစလို ထိုထို ဤၠႆာကင္းပါေစ.
၁၂။ မွားမွန္းမသိ ကိုယ္လုပ္မိ ၾကီးဘိ ေမာဟကင္းပါေစ။
၁၃။ မွားမွန္းကိုသိ ဆက္လုပ္၏ ၾကီးဘိ ေလာဘကင္းပါေစ။
၁၄။ မွားမွန္းကိုသိ ဆက္လုပ္၏ ၾကီးဘိ ေဒါသကင္းပါေစ။
၁၅။ မွားမွန္းကိုသိ ဆက္လုပ္၏ ၾကီးဘိမာန ကင္းပါေစ။
၁၆။ မွားမွန္းကိုသိ ဇြတ္လုပ္၏ ၾကီးဘိ အတၱကင္းပါေစ။
၁၇။ မွားမွန္းကိုသိ ကိုယ္လုပ္မိ ၾကီးဘိ ေနာင္တျမဲပါေစ။
၁၈။ ေငြတန္ဖိုးက် သံုးစြဲရ ဒုကၡဖံုဖံုလြတ္ပါေစ.။
၁၉။ ေက်ာင္းမ်ား ပိတ္ထား အလုပ္ရွား ခိုင္းႏြားဘ၀ လြတ္ပါေစ.။
၂၀။ ေက်ာင္းမ်ားဖြင့္ကာ ျပည္သာယာ မ်ားစြာ တိုးတက္လာပါေစ။
၂၁။ ကုန္ေစ်းႏႈန္းမ်ား ထိုးက်သြား ထင္ရွား ေျပာင္းလဲသြားပါေစ။
၂၂။ ကပ္ၾကီးသံုးပါး ေတြ႔ၾကံဳညာ ေရွာင္ရွားလြတ္ေျမာက္ၾကပါေစ။
၂၃။ မီး ေရ ေလ ေဘး ငလွ်င္ေဘး ကင္းရွင္းလြတ္ေျမာက္ၾကပါေစ။
၂၄။ ဘာသာခြဲျခား အမုန္းပြား ေရွာင္ရွားထိုစိတ္ ကင္းပါေစ။
၂၅။ လူမ်ိဳးကြဲျပား ခြဲထြက္သြား ေမွာက္မွား ထိုစိတ္ကင္းပါေစ။
၂၆။ ၀ါဒကြဲျပား၊ ဖိႏွိပ္ထား ေဖါက္ၾကြားထိုစိတ္ ကင္းပါေစ။
၂၇။ အေခ်ာင္သမား ေဖၚလမ္ဖါး ဒို႔မ်ား၀ိုင္းပယ္ႏိုင္ပါေစ။
၂၈။ လက္နက္အားကိုး ထိုလူဆိုး မ်ိဳးရိုးတိမ္ေကာသြားပါေစ။
၂၉။ အာဏာဓါးျမ စစ္အစိုးရ ရွိခိုးရတဲ့ဘ၀ လြတ္ပါေစ။
၃၀။ ဒီမိုကေရစီ ဒို႔တိုင္းျပည္ အရွည္တည္တံ့ပါေစသတည္း.. လို႔ ေမတၱာပို႔လိုက္ပါတယ္ ခင္ဗ်ား။

က်ေနာ္တို႔ကေတာ့ ေရႊျပည္ေတာ္ ျပန္ဖို႔အေရး ခုတိုင္းေတာ့ မစဥ္းစားေသးဘဲ ကုန္ေစ်းႏႈန္းေတြက် ေငြစကၠဴေတြ မေဖါင္းပြဘဲ မူူးယစ္ေဆး၀ါး စက္ရံုၾကီးေတြ ေပ်ာက္ဆံုးသြားၿပီး ဟိရိၾသတၱပၸတရား စစ္ဗုိလ္ၾကီးေတြ လိုက္နာသြားေတာ့မွ ေဘာင္းဘီကိုခၽြတ္ ပုဆိုး၀တ္လို႔ အကၽြတ္တရားရ ျပန္ႏိုင္ၾကေတာ့မွာမို႔.....။
လူလိုပီသ ခုဘ၀ မုခ်ေရာက္ၾကပါေစေသာ္....

 ျမ၀တီရဲေခါင္
လြတ္လပ္ေရး ေမာ္ကြန္း၀င္ ပထမအဆင့္

 ဇႏၷ၀ါရီ၊ ၂၀၀၂


ျမ၀တီ ရဲေခါင္ရဲ့ ကိုယ္ေရးရာဇ၀င္ အက်ဥ္းကို ဒီေနရာ http://nge-naing.blogspot.com.au/2009/10/blog-post_13.html မွာ ဖတ္ႏိုင္ပါတယ္။

ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ့ၾကပါေစ။

ဆက္ဖတ္ရန္>>

အန္ကယ္ႏိုင္ ေကာင္းရာသုဂတိလားပါေစ

ဒီေန႔ ၃၀-၀၄-၁၂ ေန႔က ကိုႀကီးေက်ာက္လို႔ အမ်ားေခၚၾကတဲ့ ဘေလာ့ဂါ ေရႊရတုမွတ္တမ္း ကၽြန္မအေခၚ အန္ကယ္ႏိုင္တေယာက္ အသည္းကင္ဆာနဲ႔ဆံုးတဲ့ တႏွစ္တိတိ ျပည့္တဲ့ေန႔ျဖစ္ပါတယ္။ ၿပီးခဲ့တဲ့ႏွစ္ ဒီလိုအခ်ိန္အခါမွာ ကၽြန္မအတြက္ အန္ကယ္ႏိုင္အပါအ၀င္ ရင္းႏွီးတဲ့သူေတြရဲ့ နာေရးကိစၥေတြ ြအေတာ္ၾကံဳခဲ့ရလို႔ စိတ္ထိခိုက္ရတဲ့ အခ်ိန္အခါ ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ အန္ကယ္ႏိုင္ ဆံုးတဲ့ တႏွစ္တိတိ ျပည့္တဲ့ ေန႔မွာေတာ့ ကၽြန္မ ဒီမနက္ဘုရားမွာ ေရခ်မ္းနဲ႔ ဆီမီးကပ္လွဴၿပီး ဘုရားရွိခိုးကာ ဂုဏ္ေတာ္ေတြ ပဌာန္းပရိတ္ေတြရြတ္အၿပီးမွာ ဓမၼစၾကၤာအပါအ၀င္ ဘုရားရွိခိုးထဲက  အလြတ္ရတဲ့ သုတ္ေတြအကုန္လံုးကိုလည္း ရြတ္ၿပီး အန္ကန္ႏိုင္ ေကာင္းရာဘံုဘ၀မွာ ေရာက္ရွိပါေစလို႔ အမွ်ေ၀ဆုေတာင္းလိုက္ပါတယ္။ 

ဒီပို႔စ္က အန္ကယ္ႏိုင္ဆံုးတဲ့ တႏွစ္ျပည့္ ၀မ္းနည္းျခင္းအတြက္ အမွတ္တရဆုေတာင္းေပးတဲ့ ပို႔စ္ျဖစ္သလို အခုေနာက္ပိုင္း ကၽြန္မဘေလာ့ဂ္ကို လာလည္ေနတဲ့ ျမန္မာျပည္က စာလာဖတ္သူေတြကို ဟာသရသနဲ႔ ျပည့္စံုလွတဲ့ အန္ကယ္ႏိုင္ဘေလာ့ဂ္နဲ႔ မိတ္ဆက္ေပးတဲ့ပို႔စ္လည္း ျဖစ္ပါတယ္။ အန္ကယ္ႏိုင္နဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ကၽြန္မအပါအ၀င္ ဘေလာ့ဂါတိုင္းမွာ အမွတ္တရေလးေတြ ရွိၾကလိမ့္မယ္လို႔ ကၽြန္မ ယံုပါတယ္။ အန္ကယ္ႏိုင္ဘေလာ့ဂ္နဲ႔ ကၽြန္မ ဘေလာ့ဂ္က ေရွ႔ဆက္ေနာက္ဆက္ စဖြင့္ျဖစ္ၿပီး သူ႔ဘေလာ့ဂ္နဲ႔ ကၽြန္မ ဘေလာ့ဂ္ကို ဘေလာ့ဂါ ကိုေအာင္သာငယ္က မိတ္ဆက္ေပးလို႔ စသိခဲ့ပါတယ္။

 ေနာက္ပိုင္းမွာ သူ႔ဘေလာ့ဂ္က ဟာသေတြနဲ႔ သူရဲအေၾကာင္းေတြကို သေဘာက်ၿပီး သူ႔ဘေလာ့ဂ္ကို ကၽြန္မ အျမဲေရာက္ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ကၽြန္မ ဘေလာ့ဂ္ကိုလည္း အဲဒီအခ်ိန္မွာ သူလာလည္ၿပီး သူ႔ကိုယ္သူ ေလးေလးေက်ာက္ လာလည္သြားတယ္လို႔ ေရးထားၿပီး သူ႔ Link လိပ္စာကို ႏိုင္ေဖလို႔ ေရးထားတာကို ေတြ႔တာနဲ႔ ကၽြန္မကလည္း လာလည္တာ ေက်းဇူးတင္တယ္ အန္ကယ္ႏိုင္လို႔ ျပန္ေရးၿပီး အန္ကယ္ႏိုင္လို႔ ေခၚျဖစ္သြားတယ္။ တခ်ိဳ႔ကလည္း သူ႔ကို ေနေက်ာက္ခဲလို႔ ေခၚေနၾကေတာ့ ကၽြန္မငယ္ငယ္က အသည္းစြဲဖတ္ခဲ့တဲ့ ပန္းခ်ီကိုကို၀င္းရဲ့ ေနေက်ာက္ခဲ ရုပ္ျပကို ေရးသူလားလို႔ေတာင္ ေမးဖူးတယ္။ သူက ေလးေလးေက်ာက္ဆိုလို႔ ကၽြန္မက အန္ကယ္ႏိုင္ လုပ္လုိက္ေပမဲ့ အန္ကယ္ေခၚရေလာက္ေအာင္ အသက္မႀကီးေသးဘူးဆိုတာ ေနာက္ပိုင္းမွ သိရတဲ့အခ်ိန္မွာ ေခၚေနက်အတိုင္း လွ်ာကက်ိဳးေနၿပီ။ အဲဒါနဲ႔ပဲ အန္ကယ္ႏိုင္ ျဖစ္သြားပါတယ္။

အန္ကယ္ႏိုင္ ပို႔စ္ေတြထဲမွာ ကၽြန္မ အမွတ္ရဆံုး ဟာသအျဖစ္ရဆံုး ပို႔စ္ကေတာ့ ၿဗိတိသွ်ေတြ အထက္ျမန္မာျပည္ကို သိမ္းတုန္းက သူ႔အဖြားက သူ႔ကိုျပန္ေျပာျပတဲ့ ရာဇ၀င္ျဖစ္တဲ့ မင္းလွခံတပ္မွာ ျမန္မာေတြက ၿဗိတိသွ်ကို ဟန္ေရးျပပံုကို ေရးထားတဲ့ သူ႔ကၽြန္မခံၿပီနဲ႔ ကၽြန္ေတာ့ဘြားေအႀကီး ဆိုတဲ့ပို႔စ္ပါ။ အဲဒီပို႔စ္က ရီရလြန္းလို႔ ကၽြန္မက အိမ္က ေယာက္်ားနဲ႔ အျပင္က ေတြ႔တဲ့မိတ္ေဆြေတြကို အခုထိ မၾကာခဏ ျပန္ေျပာျပေနဆဲပဲ။ အန္ကယ္ႏိုင္က ကၽြန္မနဲ႔  လူခ်င္းသာ မရင္းႏွီးေပမဲ့ အဲဒီအခ်ိန္က စၿပီး သူပို႔စ္အသစ္တင္တိုင္း ကၽြန္္မေရာက္သလို ကၽြန္မ ပို႔စ္အသစ္တင္တိုင္းမွာ သူအျမဲ ေရာက္လာေလ့ရွိတယ္။ 

  အဲဒီအခ်ိန္က ကၽြန္မရဲ့ ႏိုင္ငံေရးအေၾကာင္း ေတာ္လွန္ေရးအေၾကာင္း ပို႔စ္ေတြေၾကာင့္ မာသမာလူေတြက ကၽြန္မ C-Box မွာ အယုတ္အရိုင္းေတြ လာလာေရးၿပီး ဘေလာ့ဂ္မိတ္ေဆြေတြက ကၽြန္မကို လာႏႈတ္ဆက္ရင္လည္း  အဲဒီမိတ္ေဆြရဲ့ နာမည္ကို အသံုးျပဳၿပီး အယုတ္အရိုင္းေတြ ၀င္ေရးၾကလို႔ မိတ္ေဆြေတြထဲက ဘယ္သူမွ C-Box ကို အနားမကပ္၀ံ့ေအာင္ ျဖစ္ေနတဲ့ အခ်ိန္ေတြမွာေတာင္ အန္ကယ္ႏိုင္က ကၽြန္မ ဘေလာ့ဂ္ကို ေရာက္တိုင္း C-Box မွာ ႏႈတ္ဆက္သြား၊ ပို႔စ္အသစ္တိုင္တိုင္း မွတ္ခ်က္ လာေပးသြားတတ္လို႔ သူ႔ဘေလာ့ဂ္မွာ လိုက္ၿပီး အေႏွာင့္အယွက္ ေပးခံရတဲ့အထိ ျဖစ္ခဲ့တာကို ကၽြန္မ မွတ္မိေနပါတယ္။ ေနာက္ပိုင္းေတာ့ သူ႔နာမည္ကို အန္ကယ္ႏိုင္အစား အႏၱရာယ္ႏိုင္ လာသြားတယ္လို႔ ေရးၿပီး C-Box မွာ ႏႈတ္ဆက္သြားတာမ်ိဳးလည္း ရွိေတာ့ ဖတ္ၿပီး ရယ္ေနရပါတယ္။ 

သူ႔ရဲ့ ဟာသပို႔စ္ေတြနဲ႔သူ႔ကို အားလံုနဲ႔ ရင္းႏွီးၿပီးသြားၿပီးတဲ့အခါမွာေတာ့ သူ႔မွာ အသည္းမေကာင္းလို႔ ေဆးကုသေနရတယ္ဆိုတာကို စၿပီးၾကားသိရပါတယ္။ အမွန္က အဲဒီအခ်ိန္ကေတာင္ အသည္းကင္ဆာ ျဖစ္ေနၿပီး အသိမေပးခဲ့တာ ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္က ကၽြန္မက အသည္းနဲ႔ အသည္းကင္ဆာဆိုတဲ့ ပို႔စ္တခုကို တင္ေတာ့ အန္ကယ္ႏိုင္က လာဖတ္သြားခဲ့ပါတယ္။ ကၽြန္မက ဒီပို႔စ္မွာ သူ႔နာမည္မတတ္ေပမဲ့ သူ႔မွာ အသည္းေျခာက္ေနတယ္ဆိုတာ သိေတာ့ အသည္းေျခာက္ျခင္းက အသည္းကင္ဆာ ျဖစ္တဲ့အေၾကာင္းရင္းထဲမွ တခုပါတာ သိလို႔ ဒီပို႔စ္ကို အန္ကယ္ႏိုင္အတြက္ပါ ရည္ရြယ္ခဲ့တာပါ။  အသည္းေျခာက္လို႔ အသည္းအစိတ္အပိုင္းတခုကို ေအာ္ပေရးရွင္းလုပ္ၿပီး ျဖတ္ထုတ္ရမယ္ဆိုတာ ပို႔စ္မွာ ေရးထားလို႔ ကၽြန္မတို႔ဘေလာ့ဂ္ ေမာင္ႏွမေတြက ေအာ္ပေရးရွင္း အဆင္ေျပပါေစလို႔ ၀ိုင္းၿပီး ဆုေတာင္းေပးၾကတာကို မွတ္မိေနပါတယ္။ 

ေနာက္ပိုင္းေတာ့  သူ႔မွာ အသည္းကင္ဆာ ရွိေနၿပီ ၆ လ ပဲခံေတာ့မယ္ဆိုတာ ဘေလာ့ဂ္ေမာင္ႏွမေတြကို အတိအက် အသိေပးတဲ့ ပို႔စ္ကိုလည္း သူက ဟာသေတြနဲ႔ ေႏွာၿပီးတင္ခဲ့ေပမဲ့ အားလံုးက ယူက်ံဳးမရ ၀မ္းနည္းပက္လက္ ခံစားခဲ့ရပါတယ္။ အဲဒီပုိ႔စ္ကို ဖတ္ၿပီးတဲ့အခ်ိန္မွာ အန္ကယ္ႏိုင္အတြက္ လက္ေဆာင္ ဆိုတဲ့နာမည္နဲ႔ ပို႔စ္တခုကို တင္ေပးၿပီး ကၽြန္မ အားေပးခဲ့ပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ အစာအိမ္ကင္ဆာနဲ႔ Renal failure ျဖစ္ခဲ့ၿပီးမွ ၀ိပႆနာ ဘ၀နာ တရားမွတ္ရင္းနဲ႔ ကင္ဆာေရာ ေက်ာက္ကပ္ပ်က္စီးတဲ့ ေရာဂါပါ လံုး၀ျပန္မျဖစ္ေတာ့တဲ့ ကၽြန္မတို႔ ဆစ္ဒနီေရာက္ ကိုရဲေအာင္ႏိုင္ဆိုတဲ့ အကိုတေယာက္နဲ႔ အန္ကယ္ႏိုင္ကို မိတ္ဆက္ေပးခဲ့လို႔  သူတို႔အခ်င္းခ်င္း တရားေတြ ေဆြးေႏြးၿပီး စိတ္ဓာတ္အင္အားနဲ႔ ေ၀ဒနာကို ဘယ္လိုအႏိုင္ယူတယ္ဆိုတဲ့ အေတြ႔အၾကံဳေတြ ဖလွယ္ခဲ့တယ္လို႔ ႏွစ္ေယာက္စလံုးဆီက ျပန္သိရပါတယ္။

အဲဒီေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ ကုရင္းနဲ႔ ကင္ဆာပဲ ရွာမေတြ႔ေတာ့သလိုလို ေအာက္ကအတိုင္း သူ႔ရဲ့ အစမ္းသပ္ခံေက်ာက္ဆိုတဲ့ ေခါင္းစဥ္နဲ႔ ပို႔စ္တခုမွာ ေရးထားေတာ့ ကၽြန္မက တကယ္ပဲ ကိုရဲေအာင္ႏိုင္လို ေရာဂါေတြကို ေပ်ာက္သြားၿပီထင္လို႔ ကိုရဲေအာင္ႏိုင္ဆီကို ၀မ္းသာအားရနဲ႔ ဖုန္းဆက္ၿပီး အေၾကာင္းၾကားခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီအေၾကာင္းကို ကိုရဲေအာင္ႏိုင္ဆီ သတင္းပို႔ေတာ့ ထံုးစံအတိုင္း ကိုရဲေအာင္ႏိုင္ရဲ့ တရားစကားနဲ႔ ၀ိပႆနာလုပ္ဖို႔ တုိက္တြန္းတဲ့စကားကို အလုပ္မ်ားတဲ့ၾကားက ကၽြန္မ ႏွစ္နာရီေက်ာ္ သီးခံနားေထာင္လိုက္ရေသးတယ္။  အန္ကယ္ႏိုင္ရဲ့ သူ႔ပို႔စ္မွာ ေရးထားတဲ့ သူ႔အေျခအေနက ေအာက္ကအတိုင္းပါ။

“ကိုင္း....CT Scan ရိုက္ျပီးျပီဆိုေတာ့ ဆရာဝန္နဲ႔ ေတြ႔ဖို႔ ၁၃ ထပ္ကို တက္ရတာေပ့ါ၊ အဲဒီမွာ ကိုၾကီးေက်ာက္ကို အရပ္တိုင္း၊ အေလးခ်ိန္ျပီးေတာ့၊ ကိုၾကီးေက်ာက္ရယ္၊ coordinator ရယ္၊ ဆရာဝန္ရယ္၊ ေဆြးေႏြးပြဲ စၾကေတာ့တာပဲ၊ ကိုၾကီးေက်ာက္ကို follow up လုပ္တဲ့ ဆရာဝန္က ဘာေဆးေတြတိုက္သလဲလို႔ ေမးေတာ့ spironolactone လို ဆီးေဆးေလာက္ပဲတိုက္တာလို႕ sorafenib က ကိုၾကီးေက်ာက္နဲ႔ မတည့္လို႔ ဒီဇင္ဘာကထဲက ရပ္ထားတာလို႔ ေျပာလိုက္တယ္၊ ဒါေပမဲ့ သူ႔တို႔ နားမလည္နိုင္ေအာင္ျဖစ္ေနတာက ကိုၾကီးေက်ာက္ရဲ့ ေသြးစစ္အေျဖေတြက ေကာင္းေနတာ၊ ေသြးထဲမွာ billirubin ဆိုတဲ့ အဝါေရာင္ပါဝင္မႈက ဇန္နဝါရီမွာ ၆ ၊ ေဖေဖၚဝါရီမွာ ၄ ၊ ခု စစ္ေတာ့ ၃ ၊ျဖစ္ေနျပီ၊ တေျဖးေျဖး က်လာတာ၊ ဒါနဲ႔ ကိုၾကီးေက်ာက္ကို တျခားဘာေတြလုပ္သလဲလို႔ေမးေတာ့ ...အ...ဟတ္...ဟတ္...ဒီတခါေတာ့ ကိုၾကီးေက်ာက္က ေကာင္းေကာင္း ဒိုင္သြင္းတဲ့ အလွည့္ျဖစ္လာျပီေလ...၊ငါကေတာ့ တေနကုန္ မထတန္း တရားမွတ္ေနတာပဲလဲ ေျပာလိုက္ေရာ...အို.... ရွားရွားပါးပါး ေတြ႔ရတဲ့ သူေတာ္စင္ကို ဖူးေတာင့္ဖူးခဲ ေတြ႕လိုက္ရသလို ...သူတို႔မွာေလ...စိတ္ဝင္တစားေတြျဖစ္ကုန္ေရာ၊ ဗမာတိုင္းရင္းေဆးလဲေသာက္တာပဲလို႔ ေျပာေတာ့၊ ဘာေတြလဲ သိခ်င္ျပန္ေရာ..၊sour sop ဒူရင္းဩဇာ အရြက္ ၂၀ ေလာက္ကို ေရ တဂါလံေလာက္နဲ႔ ၾကိဳျပီး တေနကုန္သာက္တာပဲလို႔၊ အဂၤလိပ္လို ဘယ္လိုေခၚမွန္းမသိတဲ့ တပင္တိုင္ျမနန္းကိုလဲ ပ်ားရည္နဲ႔ စားတယ္လို႔ေျပာေတာ့၊ ဗမာအသံကို အဂၤလိပ္လိုေပါင္းခိုင္းျပီး ဘာပင္လဲဆိုတာ ဗမာျပည္ကိုေမးမယ္တဲ့..၊ အဲဒီေနာက္ေတာ့ NIH ဆရာဝန္က ကိုၾကီးေက်ာက္ကို CT Scan အရ ကင္ဆာလို႔ ေျပာခ်င္ေျပာနိုင္ေပမဲ့ ကိုၾကီးေက်ာက္ ေသြးစစ္ခ်က္ေတြက ေျပာဖို႔ခက္ေနသတဲ့၊ ကိုၾကီးေက်ာက္ရဲ့ ဆရာဝန္ဆီကို ဧျပီ ၁ ရက္ေန႔မွာသြားျပီး၊ သူဘာဆက္လုပ္မယ္ဆိုတာတိုင္ပင္ပါတဲ့၊ biopsy လုပ္ၾကည့္မွ ကင္ဆာဆိုတာ ေသေသခ်ာခ်ာကြဲကြဲျပားျပား သိနိုင္မယ္တဲ့၊ ကိုင္း....ဆရာဝန္ေတြေတာင္ ကိုၾကီးေက်ာက္ကို နားမလည္နိုင္ေအာင္ ျဖစ္ေနေလေတာ့ အရပ္ထဲကလူေတြ ကိုၾကီးေက်ာက္ကို ကင္ဆာလား...လင္ဆာလား...ကြဲကြဲျပားျပား မသိၾကတာ အျပစ္မတင္သာေပဘူးေပါ့ဗ်ာ” ဆိုၿပီးေရးထားေတာ့ အခုလို ေစာေစာစီးစီး ျဖစ္သြားလိမ့္မယ္လို႔ မထင္ခဲ့တာ အမွန္ပါ။” 

ၿပီးခဲ့တဲ့ႏွစ္က အန္ကယ္ႏိုင္ ဆံုးတဲ့ဒီေန႔မွာ ခ်က္ခ်င္းမသိလိုက္ဘဲ ေနာက္ေန႔ ေမလ တရက္ေန႔မွာမွ သိလိုက္ရၿပီး ၀မ္းနည္းျခင္း အထိန္းအမွတ္ပို႔စ္တခုကို တင္ဖို႔ အၾကံအစည္ ရွိခဲ့ေပမဲ့ ေရွ႔ဆက္ေနာက္ဆက္ဆိုသလို ကၽြန္မတို႔ဆရာအရင္းတေယာက္ကလည္း ေဆးရံုကို အသဲအသန္ တင္လိုက္ရလို႔ အလုပ္မ်ားေနတာနဲ႔ မတင္လိုက္ႏိုင္ဘူး။ အန္ကယ္ႏိုင္ ဆံုးတယ္လို႔ စၾကားရတဲ့အခ်ိန္မွာ ၿပီးခဲ့တဲ့ သံုးရက္ခန္႔က Fb က ကၽြန္မပို႔စ္တခုမွာ လာၿပီးမွတ္ခ်က္လာေပးခဲ့ေသးတယ္၊ ၿပီးေတာ့ ဧၿပီလ ၂၆ ရက္ေန႔ကမွ သူ႔ဘေလာ့ဂ္မွာ အခုေနာက္ဆံုး တင္ထားတဲ့ ပို႔စ္အသစ္တင္ေသးေတာ့ ဘယ္လိုမွ မယံုၾကည္ႏိုင္ေအာင္ကို အံ့ၾသ၀မ္းနည္း ျဖစ္ခဲ့ရတယ္။ ဘေလာဂ္ေမာင္ႏွမ အားလံုးကလည္း ဘယ္လိုခံစားရတယ္ဆိုတာ အဲဒီတုန္းက သူ႔ C-Box ထဲက နာေရးလာေမး၀မ္းနည္စကား ဆိုထားတာေတြကို ၾကည့္ရင္ သိႏိုင္ပါတယ္။

အန္ကယ္ႏိုင္တေယာက္ ဘ၀သံသရာခရီးကို ေကာင္းရာဘံုဘ၀မွာ ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ့စြာ ဆက္လက္ေလွ်ာက္လွမ္းႏိုင္ပါေစ။

ဆက္ဖတ္ရန္>>

ေဗာဇၩဂၤသုတ္

ေဗာဇၩဂၤသုတ္ ရြတ္ဖတ္ရျခင္းအက်ိဳး

ေဗာဇၩင္သုတ္ကို ရြတ္ဖတ္ျခင္းျဖင့္ "လူမမာမ်ားကို ေရာဂါသက္သာေစသည္၊ ေပ်ာက္ကင္းေစႏိုင္သည္၊ ေဆးရံုမ်ားတြင္ အထူး ရြတ္ဖတ္သင့္သည္၊ ပင္ရင္း ေဗာဇၩင္သုတ္ သံုးသုတ္ကိုတြဲ၍ ရြတ္ဖတ္လွ်င္ ပိုေကာင္းသည္" လို႔ သာသနာေရး ဦးစည္းဌာနက ထုတ္ေ၀တဲ့ ဗုဒၶဘာသာေကာင္းတေယာက္ စာအုပ္ထဲမွာ ေရးထားတာကို ေတြ႔ရပါတယ္။ ပရိတ္စာသားထဲက အနက္အဓိပၸါယ္ထဲမွာလည္း အရွင္မဟာေမာဂၢလာန္နဲ႔ အရွင္မဟာကႆပတို႔ ေနမေကာင္း ျဖစ္ၾကေတာ့ ျမတ္စြာဘုရားက ေဗာဇၩင္ခုႏွစ္ပါးတရားကို ေဟာေပးၿပီးသက္သာရာ ရရွိသလို ျမတ္စြာဘုရားကိုယ္ေတာ္တုိင္ ေနမေကာင္းျဖစ္တဲ့ အခါမွာလည္း စုႏၵရဟန္းေတာ္ကို ေဗာဇၩဂၤသုတ္ကို ေဟာၾကားေစၿပီး သက္သာရာ ရရွိခဲ့တယ္လို႔ သိရပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္မို႔ သရဏာဂံု သံုးပါးနဲ႔ ငါးပါးသီလကို ေဆာက္တည္ၿပီး အကုသိုလ္ကင္းစင္ေနခ်ိန္မွာ ေဗာဇၩင္သုတ္ကို ယံုယံုၾကည္ၾကည္နဲ႔ ရြတ္ဖတ္ပါက ေ၀ဒနာခံစားေနရသူ တကယ္သက္သာ ေပ်ာက္ကင္းႏိုင္တယ္လို႔ ယံုၾကည္ပါတယ္။ ဒီပို႔စ္ကို နာမက်န္းျဖစ္ေနၿပီး ကုေနလည္း ဘာမွထူးလာမွာ မဟုတ္ဘူးလို႔ ယူဆၿပီး ေဆးရံုေဆးခန္းသြားဖို႔ ျငင္းဆန္ေနတဲ့ အေဖအတြက္ ဆုေတာင္းေပးရင္းနဲ႔ တျခားသူေတြအတြက္လည္း အသံုးတည့္ရင္ အသံုးျပဳလို႔ ရေအာင္ တင္ျဖစ္ပါတယ္။ ေဗာဇၩင္သုတ္ကို လက္ေတြ႔မရြတ္ဖူး အခုမွ စရြတ္ရမွာ ျဖစ္ေပမဲ့ လြန္ခဲ့တဲ့ႏွစ္ ၁၆- ၂၀ ခန္႔ကေတာ့ ကေလးေမြးဖို႔ ဗိုက္နာေနတဲ့ ကိုယ္၀န္သည္ေတြအတြက္ ကၽြန္မက အင္ဂုလိမာလ သုတ္ကိုရြတ္ေပးခဲ့ဖူးတုန္းကေတာ့ တကယ္ကို အခက္အခဲမရွိ ေမြးခဲ့ရတဲ့ မိခင္ေတြကို ၾကံဳေတြ႔ဖူးသလို ကိုယ္တိုင္ေမြးေပးခဲ့တာေတြလည္း ရွိခဲ့ပါတယ္။ ေသြးမေတာ္သားမစပ္ သူေတြအတြက္ ရြတ္ခဲ့တုန္းကေတာင္ ပရိတ္ႀကီး ၁၁ သုတ္ထဲက တခုျဖစ္တဲ့ အင္ဂုလိမာလသုတ္ေတာ္ရဲ့အစြမ္းက ထက္ခဲ့ရင္ အခုလည္း ပရိတ္ႀကီး ၁၁ သုတ္ထဲက တခုအပါအ၀င္ ျဖစ္တဲ့ ေဗဇၩဂၤသုတ္ကို ဖခင္အရင္းအတြက္ ရြတ္တယ္ဆိုရင္ သံသယ၀င္စရာ အေၾကာင္းမရွိပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ဒီသုတ္ေတာ္ရဲ့ တန္ခိုးအာနိသင္ေၾကာင့္ အေဖေနေကာင္းလာပါေစလို႔ ေဆးရံုေဆးခန္းမွာ ျပန္ျပႏိုင္ၿပီး အဆင္ေျပလာပါေစလို႔ ဆုေတာင္းေမတၱာပို႔သလိုက္ပါတယ္။ ဘယ္သူမဆို မိမိတို႔ မိဘေဆြမ်ိဳး၊ မိတ္ေဆြထဲက ေနမေကာင္းသူေတြအတြက္ ဆုေတာင္းေမတၱာ ပို႔သေပးလိုသူမ်ားလည္း အသံုးျပဳႏိုင္ပါတယ္။ ဘုရားလက္ထက္က တကယ္ျဖစ္ခဲ့တဲ့ အေၾကာင္းအရာေတြ ဆိုေတာ့ အမွန္တရားဟာ သစၥာစကား ျဖစ္လို႔ အမွန္ကို ရြတ္ဖတ္သူေတြအတြက္ မွန္ကန္တဲ့ အက်ိဳးရလဒ္ကို ခံစားရမယ္လို႔ ယုံၾကည္ပါတယ္။

အေဖ က်န္းမာပါေစ။

ေဗာဇၩင္သုတ္ ပါ႒ိႏွင့္ ျမန္မာျပန္ အဓိပၸါယ္

၁။ သံသာေရ သံသရႏၱာနံ၊ သဗၺဒုကၡ ၀ိနာသေန။
သတၱ ဓေမၼ စ ေဗာဇၩေဂၤ၊ မာရေသနာမဒၵေန။

၁။ ျမန္မာျပန္ အဓိပၸါယ္- ေဗဇၩင္ခုႏွစ္ပါး ျမတ္တရားသည္ သံသရာ၌ က်င္လည္ေနၾကရေသာ သူတို႔၏ ဆင္းရဲဒုကၡကို သက္သာေပ်ာက္ကင္းေစႏိုင္၏။ ထၾကြ ေသာင္းက်န္းလာေသာ ကိေလသာတို႔ကိုလည္း ႏွိပ္ကြပ္ဆံုးမႏိုင္၏။ အရဟတၱမဂ္၏ အဂၤါအစိတ္အပိုင္းလည္း ျဖစ္ေပ၏။

၂။ ဗုဇိၩတြာ ေယ စိေမ သတၱာ၊ တိဘ၀ါ မုတၱကုတၱမာ။
အဇာတိ မဇရာဗ်ာဓႎ၊ အမတံ နိဗၻယံ ဂတာ။

၂။ ျမန္မာျပန္ အဓိပၸါယ္- သတၱ၀ါတို႔သည္ ေဗာဇၩင္ခုႏွစ္ပါး ျမတ္တရားကို ဒိ႒သိျမင္ၾကပါလွ်င္ ဘ၀သံုးပါးမွ ကၽြတ္လႊတ္ၾကကုန္၏။ ျမတ္ရာသို႔လည္း ေရာက္ကုန္၏။ ပဋိသေႏၶၶေနရသည့္ေဘး၊ အိုရသည့္ေဘး၊ နာရသည့္ေဘး၊ ေသရသည့္ေဘးတို႔ကင္းေသာ နိဗၺာန္သို႔လည္း ေရာက္ၾကရကုန္၏။

၃။ ဧ၀မာဒိ ဂုဏူေပတံ၊ အေနကဂုဏသဂၤဟံ။
ၾသသဓဥၥ ဣမံ မႏၱံ၊ ေဗာဇၩဂၤဥၥ ဘဏာမ ေဟ။

၃။ ျမန္မာျပန္ အဓိပၸါယ္- ဆိုခဲ့ၿပီးေသာ ဂုဏ္ေက်းဇူးႏွင့္သာမက တျခားေသာ ဂုဏ္ေက်းဇူးတို႔ႏွင့္ ျပည့္စံုသည့္အျပင္ ေဆးလည္းျဖစ္ မႏၱရားလည္းျဖစ္ေသာ ဤေဗာဇၩင္သုတ္ ပရိတ္ေတာ္ကို ကၽြႏ္ုပ္တို႔ စုေပါင္း ရြတ္ဆိုၾကပါကုန္စို႔။

၄။ ေဗာဇၩေဂၤါ သတိသခၤါေတာ၊ ဓမၼာနံ ၀ိစေယာ တထာ။
၀ိရိယံ ပီတိ ပႆဒၶိ၊ ေဗာဇၩဂၤါ စ တထာ' ပေရ။

၅။ သမာဓုေပကၡာ ေဗာဇၩဂၤါ၊ သေတၱ' ေတ သဗၺဒႆိနာ။
မုနိနာ သမၼဒကၡာတာ၊ ဘာ၀တာ ဗဟုလီကတာ။

၄-၅။ ျမန္မာျပန္ အဓိပၸါယ္- ေဗာဓိဥာဏ္၏ အဂၤါအစိတ္အပိုင္း ျဖစ္ကုန္ေသာ သတိ၊ ပညာ (ဓမၼ၀ိစယ)၊ ၀ိရိယ၊ ပီတိ၊ ပႆဒၶိ၊ ဥေပကၡာ ဤတရားခုႏွစ္ျဖာတို႔ကို ေဗာဇၩင္တရားမ်ား ျဖစ္ၾကသည္ဟူ၍ တရားအားလံုးကို သိျမင္ေတာ္မူေသာ ျမတ္စြာဘုရားက ထုတ္ေဖၚေျပာၾကားေပ၏၊ ထိုေဗာဇၩင္ခုႏွစ္ပါးတို႔ကို ပြားမ်ားအပ္ကုန္၏၊ ထပ္၍ထပ္၍ ပြားမ်ားအပ္ကုန္၏။

၆။ သံပတၱႏၱိ အဘိညာယ၊ နိဗၺၺာနာယ စ ေဗာဓိယာ။
ဧေတန သစၥ၀ေဇၨန၊ ေသာတၱိ ေတ (ေမ/ပီတ) ေဟာတု သဗၺဒါ။

၆။ ျမန္မာျပန္ အဓိပၸါယ္- ဤေဗာဇၩင္ခုႏွစ္ပါး တရားျမတ္ကို ပြားမ်ားသည္ရွိေသာ္ တရားထူး တရားျမတ္တို႔ကုိုလည္း တိုးတက္သိေစႏိုင္သည့္ အက်ိဳးရွိ၏၊ ကိေလသာ ၿငိမ္းေအးျခင္း အက်ိဳးလည္း ရွိ၏။ ဤသို႔မွန္ေသာစကားကို ဆိုသျဖင့္ သင့္အား (ကၽြႏု္ပ္အား /ဖခင္အား) အား အခါခပ္သိမ္း စီးပြားခ်မ္းသာ ျဖစ္ပါေစသတည္း။


၇။ ဧကသႎၼ သမေယ နာေထာ၊ ေမာဂၢလႅာနဥၥ ကႆပံ။
ဂိလာေန ဒုကၡိေတ ဒိသြာ၊ ေဗာဇၩေဂၤ သတၱ ေဒသယိ။

၇။ ျမန္မာျပန္ အဓိပၸါယ္- အခါတပါး၌ ျမတ္စြာဘုရားသည္ မက်န္းမာသျဖင့္ ဆင္းရဲဒုကၡေရာက္ရေသာ ရွင္ေမာဂၢလာန္ႏွင့္ ရွင္မဟာကႆပမေထရ္ ႏွစ္ပါးအား ေဗဇၩင္ခုႏွစ္ပါး တရားျမတ္စြာကို ေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့၏။

၈။ ေတ စ တံအဘိနႏၵိတြာ၊ ေရာဂါ မုဒႎၥသု တခၤေဏ။
ဧေတန သစၥ၀ေဇၨန၊ ေသာတၱိ ေတ (ေမ/ပီတ) ေဟာတု သဗၺဒါ။

၈။ ျမန္မာျပန္ အဓိပၸါယ္- ထိုမေထရ္ ႏွစ္ပါးသည္ ေဗာဇၩင္တရားေတာ္ကို လြန္စြာ ႏွစ္သက္ၾကသည့္အတြက္ တရားနာဆဲ ခဏမွာပင္ အနာေရာဂါမွ သက္သာေပ်ာက္ကင္းခဲ့ရေလသည္။ ဤသို႔ မွန္ကန္ေသာ စကားကို ဆိုသျဖင့္ သင့္အား (ကၽြႏု္ပ္အား /ဖခင္အား) အခါခပ္သိမ္း စီးပြားခ်မ္းသာ ျဖစ္ပါေစသတည္း။

၉။ ဧကဒါ ဓမၼရာဇာပိ၊ ေဂလေညနာ' ဘိပီဠိေတာ။
စုႏၵေတၳေရန တံေယ၀၊ ဘဏာေပတြာန သာဒရံ။

၉။ ျမန္မာျပန္ အဓိပၸါယ္- အခါတပါး၌ ျမတ္စြာဘုရားကိုယ္တိုင္ အနာေရာဂါ ဖိစီးႏွိပ္စက္ျခင္းကို ခံေတာ္မူရ၏၊ ထိုအခါ စုႏၵမေထရ္ျမတ္ကို ရိုေသစြာ ေဗာဇၩင္တရား ေဟာေစၿပီး ျမတ္စြာဘုရား တရားနာေတာ္မူသည္။

၁၀။ သေမၼာဒိတြာန အာဗာဓာ၊ တမွာ ၀ု႒ာသိ ဌာနေသာ။
ဧေတန သစၥ၀ေဇၨန၊ ေသာတၱိေတ (ေမ/ပီတ) ေဟာတု သဗၺဒါ။

၁၀။ ျမန္မာျပန္ အဓိပၸါယ္- ေဗာဇၩင္တရားကို ႏွစ္လိုေတာ္မူ၍ ေဟာေသာခဏမွာပင္ အနာေပ်ာက္ကင္းေလသည္။ ဤသို႔မွန္ေသာ စကားကို ဆုိသျဖင့္ သင့္အား (ကၽြႏု္ပ္အား /ဖခင္အား) စီးပြားခ်မ္းသာ အျမဲျဖစ္ထြန္းပါေစသတည္း။

၁၁။ ပဟိနာ ေတ စ အာဗာဓာ၊ တိဏၰႏၷမၸိ မေဟသိနံ။
မဂၢဟတာ ကိေလသာ၀၊ ပတၱာ' ႏုပၸတၱိဓမၼတံ။
ဧေတန သစၥ၀ေဇၨန၊ ေသာတၱိ ေတ (ေမ/ပီတ) ေဟာတု သဗၺဒါ။

၁၁။ ျမန္မာျပန္ အဓိပၸါယ္- မဟာကႆပေထရ္၊ မာေမာဂၢလာန္ေထရ္ႏွင့္ ဘုရားရွင္တို႔အား အနာေရာဂါတို႔ ကင္းေပ်ာက္ၾကကုန္၏။ မဂ္ျဖင့္ ပယ္အပ္ေသာ ကိေလသာတို႔ကဲ့သို႔ အနာေရာဂါတို႔သည္ ေနာက္ထပ္မျဖစ္ႏိုင္ၾကေတာ့ေပ။ ဤသို႔မွန္ေသာ စကားကို ဆုိသျဖင့္ သင့္အား (ကၽြႏု္ပ္အား /ဖခင္အား) စီးပြားခ်မ္းသာ အျမဲျဖစ္ထြန္းပါေစသတည္း။

(သာသနာေရး ဦးစီးဌာနက ထုတ္ေ၀တဲ့ ဗုဒၶဘာသာေကာင္းတေယာက္ စာအုပ္ထဲမွ ပါဠိသက္သက္ ျမန္မာျပန္သက္သက္ သီးျခားစီ ေရးထားတာကို အဓိပၸါယ္နဲ႔ တြဲၿပီး မွတ္မိေနေအာင္ နံပါတ္အလိုက္ ျပန္စီထားပါတယ္။ ကြင္းထဲမွာ ေရးထားတဲ့ (ေမ/ပီတ - ကၽြႏု္ပ္အား/ဖခင္အား) ေတြက မူရင္းစာအုပ္ထဲမွာ ပါတာမဟုတ္ဘဲ မိမိကိုယ္တိုင္အတြက္ ရြတ္ဆိုခ်င္သူမ်ားအတြက္ႏွင့္ ကၽြန္မလို အေဖအတြက္ ရြတ္ဆိုခ်င္သူမ်ားအတြက္ ထည့္ထားေပးပါတယ္။ အေမအတြက္ဆိုရင္ေတာ့ ေတ၊ ေမ၊ ပီတ ေနရာမွာ မာတာကို အစားထိုးရမွာ ျဖစ္တယ္။)

ဆက္ဖတ္ရန္>>

သံသရာ တပတ္ျပန္လည္လာေသာ ျဖတ္ေလးျဖတ္ စီမံကိန္း

မၾကားရတာ ၾကာၿပီျဖစ္တဲ့ ျဖတ္ေလးျဖတ္အေၾကာင္းကို ျပန္ၾကားရတဲ့အခ်ိန္မွာ ကၽြန္မတို႔ ငယ္ငယ္က ကၽြန္မတို႔ရြာရဲ့ တဘက္ကမ္းမွာ ရွိတဲ့ ကရင္ရြာေတြအားလံုး ဗမာရြာေတြအနီး တန္းလ်ားထိုးၿပီး လာေနၾကတဲ့အခ်ိန္ကို မေန႔တေန႔ကလို ျပန္သတိရလာတယ္။ ျဖတ္ေလးျဖတ္ဆိုတာက အာဏာရွင္ အဆက္ဆက္က ေတာ္လွန္ေရးအင္အားစုေတြရဲ့ အသက္ေသြးေၾကာကို ျဖတ္ေတာက္ရန္ ရည္ရြယ္ခ်က္ျဖင့္ လူထုဆီက ေဆး၀ါး၊ ရိကၡာ၊ ဘ႑ာ၊ သတင္းႏွင့္ အဆက္အသြယ္တို႔ကို မရေအာင္ လက္နက္ကိုင္ အင္အားစုေတြ ၀င္ထြက္သြားလာေနတဲ့ ရြာေတြကို အတင္းအဓမၼ ေရႊ႔ေျပာင္းေစၿပီး ေတာ္လွန္ေရး အင္အားစုေတြကို လူထုနဲ႔ ျဖတ္ေတာက္ပစ္တဲ့ စီမံကိန္းျဖစ္တယ္။ ေတာ္လွန္ေရး အင္အားစုေတြ ပ်က္စီးသြားမယ္ ထင္ၿပီး ဒီလိုလုပ္တာျဖစ္ေပမဲ့ တကယ္ေတာ့ ေတာ္လွန္ေရး အင္အားစုေတြ ဘာမွျဖစ္မသြားဘဲ ျပည္သူလူထုမွာသာ ပ်က္စီးဆံုးရႈံုးၿပီး ဒုကၡမ်ိဳးစံုနဲ႔ ရင္ဆိုင္ရပါတယ္။ အဲဒီတုန္းကေတာ့ ငယ္ေသးေတာ့ ဒါကို ျဖတ္ေလးျဖတ္ စီမံကိန္းလို႔ ေခၚမွန္းလည္း မသိခဲ့ဘူး။ ကၽြန္မတို႔နယ္မွာ KNU တပ္ေတြကို ကရင္တပ္လို႔ မေခၚဘဲ ေကာ္သူးေလတပ္ေတြလို႔ ေခၚေလ့ရွိၿပီး ကရင္လို႔ ေျပာလိုက္ရင္ ရိုးရိုးအရပ္သားေတြကိုသာ ရည္ညြန္းၿပီး ေကာ္သူးေလဆိုရင္ေတာ့ KNU တပ္က စစ္သားေတြကို ရည္ညြန္းပါတယ္။ အဲဒီတုန္းက ကၽြန္မတို႔ ရြာနားမွာ ကရင္ေတြလာေနၾကတာကို ေကာ္သူးေလေတြ ဆက္ေၾကးေကာက္ၿပီး ရြာသားေတြကို ညွင္းဆဲမွာစိုးလို႔ ကရင္ရြာေတြကို ဗမာရြာနား ေရႊ႔ထားတယ္ဆိုတာပဲ ကၽြန္မတို႔ နားလည္ခဲ့ပါတယ္။

ျမန္မာျပည္က ကၽြန္မတို႔နယ္ဘက္မွာ သဘာ၀ေတာေတာင္ေတြ အင္မတန္မ်ားၿပီး ဗမာေတြအေခၚ ေခ်ာင္းဖ်ားလို႔ ေခၚတဲ့ ကရင္ရြာေတြအလြန္ ေတာေတာင္ေတြထဲမွာ သဘာ၀အေလ်ာက္ ေပါက္ေနတဲ့ ဟင္းသီးဟင္းရြက္ႏွင့္ လယ္ယာျခံေျမသံုး ပစၥည္းေတြကို ေခ်ာင္းရင္းမွာ ေနတဲ့ ဗမာေတြက သြားရွာလို႔ ရသလို ေခ်ာင္းဖ်ားရွိ ကရင္ေတြကလည္း ဗမာရြာေတြကို ျဖတ္ၿပီး ငါး၊ ရွပ္ေခၚ ဂံုးေကာင္ေတြနဲ႔ ပင္လယ္ျပင္မွ ထြက္တဲ့ တျခားအသားငါး အသံုးအေဆာင္ေတြကို သြားေရာက္ ရွာေဖြစားေသာက္လို႔ ရပါတယ္။ ကၽြန္မတု႔ိ႔ ရြာေတြက ေရခ်ိဳေရငန္စပ္မွာ ရွိၿပီး ကၽြန္မတို႔ျခံက ဒီေရထတဲ့အပတ္(လျပည့္နဲ႔ လျပည့္ခါနီးကာလ) မွာ ဒီေရတက္ရင္ ေရငန္ေရာက္ၿပီး ဒီေရျပန္က်သြားတဲ့အခ်ိန္နဲ႔ ေရေသတဲ့ပတ္ေတြ (လကြယ္နဲ႔ လကြယ္ရက္အနီးကာလ) မွာေတာ့ ေခ်ာင္းထဲမွာ ေရခ်ိဳပဲရွိတဲ့ ေခ်ာင္းရင္းနဲ႔ ေခ်ာင္းဖ်ား ၾကားမွာ ရွိပါတယ္။

ပင္လယ္ျပင္က ထြက္တဲ့အစားအစာကို ဗမာေတြက ရွွာၿပီး ေခ်ာင္းဖ်ားမွာ သြားေရာင္းတာကို ကရင္ေတြက ျပန္၀ယ္စားတာ မ်ားၿပီး ေခ်ာင္းဖ်ားက သဘာ၀ဟင္းသီးဟင္းရြက္ေတြကို ကရင္ေတြက ရွာေဖြၿပီး ဗမာရြာေတြမွာ ျပန္လာေရာင္းတာကို ဗမာေတြက ျပန္၀ယ္စားတာ မ်ားပါတယ္။ အစားအေသာက္ေတြကိုသာ ၀ယ္စားတာ မ်ားေပမဲ့ လယ္သမာား အေတာ္မ်ားမ်ားက သစ္၊ ၀ါး၊ ႀကိမ္ စတဲ့ အိမ္နဲ႔ လယ္ယာ ျခံေျမသံုး ပစၥည္းေတြနဲ႔ မိုးဦးက်ကာလ မိုးစာထင္း စသည္တို႔ကိုေတာ့ မ၀ယ္ဘဲ ရိကၡာအလံုအေေလာက္ ယူသြားၿပီး ေတာေတာင္ေတြအထဲမွာ ညအိပ္ညေန ကိုယ္တိုင္ သြားခုတ္ကာ ေဖါင္နဲ႔ ေမ်ာခ်လာတာ မ်ားပါတယ္။ ေခ်ာင္းရင္းက လူေတြက အသီးႏွံေတြကို မ်ားမ်ား လိုအပ္လို႔ျဖစ္ေစ၊ အေပ်ာ္သေဘာနဲ႔ ေတာထဲကိုယ္တိုင္ သြားရွာခ်င္လို႔ ျဖစ္ေစ ေတာထဲမွာ ညအိပ္ညေန သြားခူးၿပီး သစ္ေဖါင္၀ါးေဖါင္ဖြဲ႔ကာ ေမ်ာခ်လာတာမ်ိဳး ရွိသလို ေခ်ာင္းဖ်ားက လူေတြကလည္း လက္ေလွာ္ေလွ ငွားၿပီး ပင္လယ္ကမ္းေျခက သဲေသာင္မွာ ကိုယ္တိုင္ ရွပ္(ဂံုးေကာင္တမ်ိဳး) သြားေကာက္ ငါးသြားဖမ္းၾကတာ တခါတေလ ရွိပါတယ္။ ဒညွင္းသီးက ကၽြန္မတို႔ နယ္မွာ ကိုယ္ပိုင္ျခံထဲမွာ စိုက္ထားစရာ မလိုဘဲ ေပၚခ်ိန္မွာ ဘယ္သူမဆို သြားခူးလို႔ရတဲ့ ေတာထဲမွာ သဘာ၀အတိုင္း ေပါက္ေနတဲ့ အသီးႏွံတခု ျဖစ္တယ္။ ကၽြန္မဆယ္ႏွစ္ခန္႔က ကၽြန္မအေဖနဲ႔ အိမ္နားျခံက မိတ္ေဆြတဦး ဒညွင္းသီးေပၚတဲ့ မိုးရာသီမွာ ေတာထဲက ဒညွင္းသီး သြားခူးၿပီး ဂံုနီအိတ္ႀကီးေတြနဲ႔ ထည့္ၿပီး ၀ါးေဖါင္နဲဲ႔ ေမွ်ာခ်လာလို႔ မိသားစု၀င္ေတြက ကမ္းနားမွာ ဆင္းသယ္ရတာကို ေကာင္းေကာင္း မွတ္မိေနသလို လက္ေလွာ္ေလွတစီး ငွားၿပီး ပင္လယ္ကမ္းနားက သဲေသာင္မွာ ရွပ္သြားေကာက္လာလို႔ သြားသယ္ရတာကိုလည္း သတိရေနတယ္။

ကၽြန္မတို႔ ရြာကေနၿပီး ေရာ္ဘာျခံတို႔ လယ္ကြက္တုိ႔ကို ျဖတ္ၿပီး ေခ်ာင္းကို ကူးၿပီးတာနဲ႔ ဟိုဘက္ေရာက္ရင္ ေတာက္ေလွ်ာက္ ကရင္ရြာေတြကိုပဲ ေတြ႔ရေတာ့တယ္။ ကၽြန္မတို႔က ရြာစြန္ ျခံထဲမွာေနေတာ့ ကရင္ရြာနဲ႔ ပိုနီးၿပီး သမ၀ယမမွာ ပစၥည္းထုတ္ရင္ ကရင္ေတြထုတ္တဲ့ ေနရာမွာပဲ ထုတ္ရပါတယ္။ ကရင္ရြာေတြနဲ႔ ဗမာရြာေတြအၾကား စက္ေလွေတြ၊ လွည္းေတြနဲ႔ ျဖစ္ေစ၊ ေျခက်င္ျဖစ္ေစ ေန႔စဥ္ အသြားအျပန္ရွိၾကပါတယ္။ ဗမာရြာမွာ ဘုရားပြဲလုပ္ရင္ ကရင္ရြာသားေတြလည္း ရြာလံုးကၽြတ္လာၿပီး ကရင္ရြာေတြမွာ ကရင္ႏွစ္သစ္ကူးေန႔တို႔ ခရစ္စမတ္ေန႔တို႔ လုပ္ရင္လည္း ဗမာေတြ ရြာလံုးကၽြတ္နီးပါး သြားၾကပါတယ္။ ဒီလို ကူးသန္း ေရာင္း၀ယ္ကာ ကူးလူးဆက္ဆံရင္းနဲ႔ ကရင္နဲ႔ ဗမာ လူငယ္ခ်င္း ရင္းႏွီးကာ ခ်စ္ခင္စံုမက္ၾကၿပီး တအိုးတအိမ္ ထူေထာင္ၾကတဲ့ စံုတြဲေတြလည္း မ်ားစြာ ရွိပါတယ္။ ဆိုလိုတာက ရြာသားေတြအခ်င္းခ်င္း ၾကားမွာ ကရင္ရြာေတြနဲ႔ ဗမာရြာေတြ အျပန္အလွန္ ကူးလူးဆက္ဆံမႈက ဘာျပႆနာမွကို မရွိခဲ့တာ အမွန္ပါ။

ေခ်ာင္းဖ်ားက ကရင္ရြာေတြကို မ၀င္ခင္ ပထမဦးဆံုး ေတြ႔ရတာက ကၽြန္မတို႔ရြာက မစိန္နဲ႔ အဲဒီရြာက ကရင္အမ်ိဳးသား ေစာဘေမာင္ အိမ္ေထာင္က်ၿပီး ေစ်းဆိုင္ေလး တဆိုင္တည္ထားတဲ့ ေစ်းဆိုင္ေလးကို ေတြ႔ရပါတယ္။ ေခ်ာင္းဖ်ားနဲ႔ ေခ်ာင္းရင္း ခရီးသြား အေတာ္မ်ားမ်ား သူတို႔ဆိုင္မွာ တေထာက္နားၿပီးမွ ခရီးဆက္ေလ့ရွိေတာ့ ေခ်ာင္းဖ်ားကလာတဲ့ပစၥည္းနဲ႔ ေခ်ာင္းရင္းကလာတဲ့ ပစၥည္းေတြကို သူတို႔ဆိုင္ေလးမွာ ရႏိုင္ပါတယ္။ တခ်ိဳ႔ကရင္ေတြက သူတို႔သားသမီးေတြကို သူတို႔ရြာက စာသင္ေက်ာင္းမွာ မအပ္ဘဲ ကၽြန္မတို႔ ရြာက ေက်ာင္းမွာ လာအပ္တာလည္း ရွိပါတယ္။ ကၽြန္မ မွတ္မိသေလာက္ ကၽြန္မ သံုးတန္းနဲ႔ ေလးတန္းႏွစ္မွာ ေစာ၀င္းျမင့္တို႔ ေမာင္ႏွမ သံုးေယာက္အပါအ၀င္ ကရင္ေက်ာင္းသားတခ်ိဳ႔ ကၽြန္မတို႔ ရြာက ေက်ာင္းကို ေျပာင္းလာခဲ့ပါတယ္။ သူတို႔အားလံုးက စာေတာ္ၾကၿပီး အတန္းထဲမွာ အေတာ္ဆံုးေက်ာင္းသားေတြ စာရင္းထဲ ပါ၀င္ပါတယ္။

ဒီလိုနဲ႔ ေႏြရာသီေက်ာင္းပိတ္ရက္ေရာက္လာတဲ့ အခါမွာေတာ့ ကၽြန္မတို႔ ရြာက စစ္တပ္မွာ စစ္သားဦးေရ တိုးလာတာ ေတြ႔ၿပီး အနီးနား ပတ္၀န္းက်င္က ကရင္ရြာေတြ အားလံုးကို ကၽြန္မတို႔ ရြာနဲ႔ အနီးတ၀ိုက္မွာ တန္းလ်ားထိုးၿပီး လာေနရမယ္လို႔ စစ္တပ္က အမိန္႔ခ်ေၾကာင္း ၾကားရတယ္။ အေၾကာင္းျပခ်က္ကေတာ့ အေပၚမွာ ေျပာတဲ့အတိုင္း ေကာ္သူးေလတပ္ေတြ အေႏွာင့္အယွက္မွ ကင္းေအာင္လုိ႔ ေျပာပါတယ္။ ကၽြန္မက ဒါဆိုရင္ေတာ့ ေစာ၀င္းျမင့္တို႔လည္း ေက်ာင္းနဲ႔ နီးသြားလို႔ အေ၀းကေန လာစရာမလိုေတာ့ဘူးလို႔ ေတြးေနတယ္။ ရြာသားေတြကလည္း မစိန္တို႔မိသားစုေတာ့ တျခားသူေတြလို တန္းလ်ားထိုး ေနစရာမလိုဘဲ သူ႔မိဘေတြအိမ္မွာ ေနလို႔ရတာေပါ့လို႔ ေျပာနၾကတယ္။

အဲဒီအမိန္႔ခ်ၿပီးေနာက္ပိုင္း ေျပာင္းေရႊ႔ဖို႔ သတ္မွတ္ထားတဲ့ ကာလမွာေတာ့ မၾကာခဏ ဆိုသလို စစ္တပ္နဲ႔ ေကာ္သူးေလ တပ္ေတြတိုက္ပြဲ ျဖစ္ၿပီး စစ္တပ္က ဘယ္သူ႔ကို ေကာ္သူးေလ သတင္းေပးဆုိၿပီး ဖမ္းသြားျပန္ၿပီ၊ ေကာ္သူးေလတပ္ကလည္း ဘယ္သူ႔ကို စစ္တပ္သတင္းေပးလို႔ ဆုိၿပီး ဖမ္းသြားျပန္ၿပီနဲ႔ အရပ္သားေတြဟာ အရင္လို ေအးေအးေအးေဆးေဆး ေနခြင့္လံုး၀ မရေတာ့ဘဲ ဗမာရြာသားေတြေရာ ကရင္ရြာသားေတြပါ က်ီးလန္႔စာစား ဘ၀ကို ေရာက္သြားပါေတာ့တယ္။ ဒီအခ်ိန္မွာပဲ ကၽြန္မတို႔ရြာက မစိန္နဲ႔ ယူထားတဲ့ ေစာဘေမာင္ကိုလည္း စစ္တပ္က ေကာ္သူးေလ သတင္းေပးဆိုၿပီး စြပ္စြဲကာ လိုက္ဖမ္းလို႔ ေတာခိုသြားတယ္ ဆိုတဲ့သတင္းက တရြာလံုးကို ျပန္႔ႏွံ႔သြားတယ္။ ဗမာမနဲ႔ ယူထားတဲ့ ေစာဘေမာင္တေယာက္ အဲလိုမ်ိဳး လုပ္လိမ့္မယ္လို႔ ဘယ္သူမွ မထင္ထားလို႔ အားလံုးက အံ့ၾသလို႔ မဆံုး ျဖစ္ခဲ့ၾကတယ္။ မစိန္နဲ႔ ကေလးႏွစ္ေယာက္ကေတာ့ အမ်ား အၾကံျပဳတဲ့အတိုင္းပဲ ဗမာရြာက သူ႔မိဘအိမ္မွာ ျပန္လာေနဖို႔ကို ေမွ်ာ္လင့္ေနၾကတယ္။

အေတာ္ၾကာေတာ့ ကရင္ရြာက တခ်ိဳ႔က ေကာ္သူးေလတပ္ေတြကို ေၾကာက္လို႔ ၿမိဳ႔ကိုအၿပီး ေျပာင္းသြားၾကၿပီဆိုတာ ၾကားရသလို တခ်ိဳ႔ကလည္း စစ္တပ္ကို ေၾကာက္လို႔ ေကာ္သူးေလထဲ ၀င္သြားျပန္ၿပီ၊ ဘယ္သူ႔ကို စစ္တပ္က သတ္လိုက္ျပန္ၿပီ စသည္ျဖင့္ အဖမ္းခံရသူ အသတ္ခံရသူေတြရဲ့ အနိ႒ာရံု သတင္းေတြက တေန႔တျခား နားနဲ႔ မဆံ့ေအာင္ ၾကားလာရပါတယ္။ ညဘက္ေရာက္ရင္လည္း ေအးေအးေဆးေဆး အိပ္လို႔မရ ဘယ္ေတာ့ အနားကပ္ၿပီး ေသနတ္သံ ၾကားရမလဲဆိုတာ အျမဲေတြးပူေနရတယ္။ စစ္တပ္အမိန္႔ကို စသိရတဲ့ေန႔က စၿပီး စစ္တပ္နဲ႔ ေကာ္သူးေလတပ္ေတြ တိုက္ပြဲျဖစ္ရင္ အခ်ိန္မေရြး အထုပ္ဆြဲေျပးၿပီး ၀ပ္လို႔ရေအာင္ အျမဲတမ္း အဆင္သင့္ ျပင္ထားရတယ္။ ကရင္ပဲျဖစ္ျဖစ္ ဗမာပဲျဖစ္ျဖစ္ ရြာသားေတြကေတာ့ ဘယ္သူမွ မလံုျခံဳဘူးလို႔ ခံစားရပါတယ္။ ဒီဒုကၡေတြကို ၿမိဳ႔ေပၚကလူေတြ မခံစားဖူးလို႔ သိမယ္မထင္ဘူး။ ကၽြန္မတို႔ျခံက နည္းနည္းေခ်ာင္က်ေတာ့ စစ္တပ္နဲ႔ ေကာ္သူးေလတပ္ တိုက္ပြဲျဖစ္ရင္ က်ည္ဆံမေရာက္ႏိုင္တဲ့ ေနရာျဖစ္လို႔ ညဘက္ဆို ကရင္ဘက္ကမ္းမွာ ေနတဲ့ ဗမာအေတာ္မ်ားမ်ား ကၽြန္မတို႔ အိမ္မွာ လာအိပ္ၾကပါတယ္။

ရြာေတြ ေျပာင္းေရႊ႔ဖို႔ သတ္မွတ္ထားတဲ့ေန႔ နီးကပ္လာေလ အဖမ္းအဆီးကလည္း မ်ားလာေလနဲ႔ တခ်ိဳ႔က သတင္းေပးလည္း မဟုတ္ ဘာမွလည္း မဟုတ္ဘဲ အထင္မွားခံရကာ အဖမ္းခံရ ညွင္းဆဲခံရတာလည္း ရွိေတာ့ ဘယ္သူနဲ႔မွ မပတ္သက္ ဘာမွအျပစ္မလုပ္ထားတဲ့ ရြာသားေတြကလည္း အျမဲတမ္း က်ီးလန္႔စာ စားသလိုပဲေၾကာက္ ေနရပါတယ္။ ကရင္ရြာေတြကို ေျပာင္းေရႊ႔ဖုိ႔ သတ္မွတ္ထားတဲ့ ေနာက္ဆံုးေန႔ နီးကပ္လာတဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့ မေမွ်ာ္လင့္ဘဲ မစိန္တို႔ သားအမိက သူ႔မိဘအိမ္ကုိ ေရာက္မလာဘဲ ေစာဘေမာင္ေနာက္ကို လိုက္ၿပီး ေတာခိုသြားတယ္ ဆိုတာနဲ႔ ေစာ၀င္းျမင့္တို႔ မိသားစု တစုလံုးလည္း ေတာခိုသြားၿပီ ဆိုတဲ့သတင္းက တရြာလံုးကို ျပန္႔ႏွံ႔သြားေတာ့ ဘယ္သူမွ မထင္ထားတဲ့သူေတြ ျဖစ္ေတာ့ တရြာလံုးက အံ့ၾသရျပန္တယ္။ ဗမာျဖစ္ၿပီး ကရင္နဲ႔ယူတာကို နဂိုကတည္းက သိပ္သေဘာမတူတဲ႔ မစိန္မိဘေတြလည္း ဒီေလာက္ပဲ မိုက္ရတဲ့သမီးဆိုၿပီး ယူက်ံဳးမရ ျဖစ္ၿပီး က်န္ခဲ့ပါတယ္။ ေက်ာင္းျပန္ဖြင့္တဲ့ အခ်ိန္မွာေတာ့ ေက်ာင္းကို ျပန္မေရာက္လာေတာ့တဲ့ အတန္းထဲမွာ ပညာေတာ္ၾကတဲ့ ေစာ၀င္းျမင့္တို႔ ေမာင္ႏွမေတြကိုလည္း ေက်ာင္းသားေတြေရာ ဆရာေတြပါ လြမ္းၿပီးက်န္ခဲ့ပါတယ္။

ဒီလိုနဲ႔ ကရင္ရြာေတြက ဗမာရြာနားနီးတဲ့ ေနရာေတြကို ေရႊ႔ၿပီး ေနလာရတာ မိမိဥယာဥ္ျခံထဲမွာ အသီးအရြက္ သြားခူးတာတို႔ ထင္းသြားေခြတာတို႔လည္း လုပ္လို႔မရ တခါတေလ ကိုယ့္ဥယာဥ္မွာကိုယ္ အသီးအႏွံသြားခုိးခူးမိလို႔ စစ္တပ္နဲ႔ ေတြ႔ရင္ေတာ့ မထင္ရင္ မထင္သလို ရန္သူသတင္းေပးလို႔ စြတ္စြဲၿပီး ျပႆနာအရွာခံရ အသတ္ခံရတဲ့အဆင့္ထိ ရွိပါတယ္။ အရင္က သစ္ခုတ္၊ ၀ါးခုတ္၊ ထင္းခုတ္၊ ႀကိမ္ခုတ္နဲ႔ သဘာ၀ဟင္းသီးဟင္းရြက္ကို ကရင္ရြာေတြကို ေက်ာ္ၿပီး ေတာထဲေတာင္ထဲမွာ ကရင္ဗမာ ဘယ္သူမဆို အခ်ိန္မေရြး သြားရွာလို႔ရေနတဲ့ အေျခအေနကေန ကရင္ေတြက မိမိတို႔ ကိုယ္ပိုင္ လယ္ယာျခံေျမမွာေတာင္ သြားခူးစားလို႔မရေတာ့တဲ့ အေျခအေနကို ေရာက္သြားပါတယ္။ ကရင္ေတြအတြက္ ဒီလို အိုးပစ္အိမ္ပစ္ၿပီး ဘာမွလုပ္ကိုင္စားေသာက္စရာ မရွိဘဲ ဗမာရြာနားမွာ လာေနရတာ ေတာ္ေတာ္ေလးကို အေနအစား ၾကပ္တည္းေစပါတယ္။ တခ်ိဳ႔ကိုက်ေတာ့ ေကာ္သူးေလတပ္ေတြက မဆလ လက္ပါးေစေတြဆိုၿပီးေတာ့ စြတ္စြဲခံရတာလည္း ရွိေတာ့ တပ္ႏွစ္တပ္ၾကားမွာ ျပည္သူလူထုဟာ တကယ္ကို ေဘးၾကပ္နံၾကပ္နဲ႔ ဒုကၡ ေရာက္ခဲ့ပါတယ္။

အဲဒီတုန္းက ကၽြန္မတို႔ရြာက ျပည္သူ႔ေကာင္စီအတြင္းေရးမွဴးကို ကရင္တပ္စိတ္တစိတ္က စစ္တပ္ယူနီေဖါင္းေတြ၀တ္ကာ စစ္တပ္ဟန္ေဆာင္ၿပီး ကၽြန္မတို႔ ရြာထဲက လက္ဘက္ရည္ဆိုင္မွာ ညဘက္ ေရွာင္တခင္၀င္ေရာက္ လာလုပ္ၾကံခဲ့ရာမွာ လူမွားၿပီး ပစ္မိလို႔ ကၽြန္မနဲ႔ ေဆြမ်ိဳးမကင္းသူ အစ္ကိုတေယာက္ ေသဆံုးခဲ့ရဖူးပါတယ္။ ျဖစ္ပံုက အဲဒီအခ်ိန္က ကၽြန္မတို႔နယ္မွာ အမ်ိဳးသားအေတာ္မ်ားမ်ားက ေခတ္မီသူတိုင္း ဗီယက္နာမ္ဂ်ာကင္ ၀တ္တယ္ဆိုၿပီး တပ္မေတာ္အေရာင္ ဗီယက္နာမ္လုပ္ အေႏြးထည္ကို လူငယ္နဲ႔ လူလတ္ပိုင္း အမ်ိဳးသား အေတာ္မ်ားမ်ား ၀ယ္၀တ္ၾကတဲ့အခ်ိန္ျဖစ္ေနတယ္။ လာလုပ္ၾကံတဲ့ သူေတြက အတြင္းေရးမွဴးကို တခါမွမျမင္ဖူးဘဲ အသက္အရြယ္၊ လူပံုပန္းသ႑န္နဲ႔ ဗီယက္နာမ္ဂ်ာကင္၀တ္ၿပီး ဒီအခ်ိန္ ဒီလက္ဘက္ရည္ဆိုင္ထဲမွာ ညတိုင္း ထိုင္တတ္တယ္ဆုိတာပဲ သိထားေတာ့ ဗီယက္နာမ္ ဂ်ာကင္၀တ္ထားတဲ့ သူနဲ႔ ခပ္ဆင္ဆင္ ကၽြန္မ အစ္ကိုေတာ္သူကို ညဘက္မီးအိမ္ မွိန္မွိန္ေအာက္မွာ မွားၿပီး ပစ္သတ္သြားတာ ျဖစ္တယ္။ အမွန္က အဲဒီလက္ဘက္ရည္ဆိုင္က စစ္တပ္ေအာက္တည့္တည့္မွာ ရွိၿပီး ဒီလက္ဘက္ရည္ဆိုင္ကို ေရာက္ဖို႔အတြက္ စစ္တပ္ရွိရာ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းကုန္း အေရွ႔မ်က္ႏွာစာဘက္ လမ္းကိုျဖတ္ၿပီး အေနာက္တည့္တည့္ကို ေလွ်ာက္လာၿပီး ဘယ္ဘက္ကို အေကြ႔ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းကုန္းရဲ့ ေအာက္အေနာက္တည့္တည့္မွာ ရွိပါတယ္။ ေကာ္သူးေလေတြက ပစ္သတ္ၿပီးတာနဲ႔ ခ်က္ခ်င္း တျခားလုပ္စရာ ရွိေသးလို႔ သြားဦးမယ္ဆိုၿပီး ဟန္မပ်က္ဘဲ ထသြားတဲ့အထိ ရြာသားေတြက သူတို႔ကို ေကာ္သူးေလေတြဆိုတာ အတိအက် မသိေသးဘဲ စစ္တပ္ပဲ ထင္ၿပီး ဘာေျပာလို႔ေျပာရမွန္းမသိ အံ့ၾသၿပီးက်န္ခဲ့ေနရာကေန အေတာ္ၾကာမွ ကုန္းေပၚက စစ္တပ္ကလည္း ဆင္းလာ လူေတြကလည္း စုလာမွ ေကာ္သူးေလတပ္က ဟန္ေဆာင္ၿပီး လာပစ္ခဲ့တယ္ဆိုတာ သေဘာေပါက္သြားတယ္။ စစ္တပ္က ဘယ္လိုပဲ အကာအကြယ္ ေပးထားတယ္ေျပာေျပာ ဘယ္လိုပဲ ျဖစ္ေလးျဖတ္ လုပ္ထားတယ္ ေျပာေျပာ စစ္တပ္နားမွာ ကပ္ၿပီးေနတဲ့ လူတေယာက္ကိုတာင္ ေကာ္သူးေလတပ္က သူတို႔ သတ္ခ်င္ရင္ ဒီေလာက္အထိ လြယ္လြယ္ကူကူ ၀င္သတ္လို႔ ရႏိုင္တဲ့အေျခအေန ရွိတယ္ဆိုတဲ့ သင္ခန္းစာ ရသြားပါတယ္။

၈၈ ေနာက္ပိုင္းမွာ ကၽြန္မတို႔ ABSDF တပ္ေတြနဲ႔ KNU တပ္ေတြ ပူးေပါင္းထားတဲ့ DAB စစ္ေၾကာင္း (၃) က အဲဒီေဒသက ေရွ႔တန္းနယ္ေျမေဒသေတခ်ိဳ႔ကို သိမ္းပိုက္ႏိုင္ခဲ့ၿပီး လႈပ္ရွားနယ္ေျမေတြကို တိုးခ်ဲ႔ႏိုင္ခဲ့ေပမဲ့ ၉၃ ေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ နယ္ေျမအေတာ္မ်ားမ်ားကို ျပန္လက္လႊတ္လိုက္ရၿပီး ၉၅ ေနာက္ပိုင္းမွာ အဲဒီလိုပဲ ျဖတ္ေလးျဖတ္ စီမံကိန္းကို ကၽြန္မတို႔နယ္မွာ ျပန္လုပ္ခဲ့တယ္လို႔ ကၽြန္မ ကရင္နီဘက္ ဗဟိုေရာက္ၿပီး ေနာက္ပိုင္း ၾကားသိရပါတယ္။ ရြာသားေတြကို ျပည္သူ႔စစ္မလုပ္မေနရ စနစ္နဲ႔ လုပ္ခဲ့လို႔ အဲဒီတုန္းကလည္း ကၽြန္မအေမရဲ့ ေမာင္အရင္း ကၽြန္မဦးေလးက ျပည္သူ႔စစ္ေခါင္းေဆာင္ လုပ္ရၿပီး ကရင္တပ္ေတြ ညဘက္၀င္ပစ္သတ္လို႔ ေသဆံုးခဲ့ရပါတယ္။ ကၽြန္မ ဦးေလးက ကၽြန္မတို႔ ေရွ႔တန္းေဒသမွာ ရွိေနစဥ္ ၉၂ ခုႏွစ္တုန္းကေတာင္ ကၽြန္မတို႔ရြာမွာ ျပည္သူ႔စစ္ေခါင္းေဆာင္ လုပ္ေနၿပီး ကၽြန္မတို႔ ABSDF တပ္ေတြ အျမဲတမ္း ၀င္ဖမ္းဖို႔ေျပာေနလို႔ ဦးေလးကို ျပည္သူ႔စစ္ေခါင္းေဆာင္ မလုပ္ပါနဲ႔လို႔ လူႀကံဳတိုင္း အႀကိမ္ႀကိမ္ ကၽြန္မ မွာခဲ့ဖူးပါတယ္။ အဲဒီတုန္းက ဦးေလးတေယာက္တည္းမကဘူး ရြာတိုင္းနီးပါးမွာ ျပည္သူ႔စစ္ေခါင္းေဆာင္ဆိုသူေတြက ကၽြန္မနဲ႔ ေဆြမ်ိဳးမကင္းသူေတြခ်ည္းျဖစ္ေနေတာ့ ကၽြန္မေတာ္ေတာ္ေလးကို မ်က္ႏွာပူခဲ့ရတယ္။ တခါေတာ့ အေမ တ၀မ္းကြဲအစ္မရဲ့ အမ်ိဳးသား ကၽြန္မနဲ႔ ဘႀကီး ေတာ္သူတေယာက္ကိုလည္း ျပည္သူ႔စစ္ေခါင္းေဆာင္ လုပ္လို႔ ကၽြန္မတို႔တပ္က တခါဖမ္းမိေတာ့ ေနာက္မလုပ္ေတာ့ဘူးလို႔ လက္မွတ္ထိုးခဲ့လို႔ ျပန္လႊတ္လိုက္ေပမဲ့ ကၽြန္မ ေတာ္ေတာ္ေလးကို မ်က္ႏွာပူခဲ့တာေတာ့ အမွန္ပဲ။ တကယ္ေတာ့ ဒီေခတ္ဒီစနစ္မွာ လူလာျဖစ္ၾကတဲ့ သူေတြအားလံုးက သတင္းလြတ္လပ္ခြင့္မရွိ၊ အေျခအေနတခုကို မိမိကိုယ္ပိုင္ဥာဏ္နဲ႔ ေလ့လာဆန္းစစ္ခြင့္မရွိဘဲ နီးရာလူေျပာတာကိုပဲ ယံုေနရ၊ နီးရာဓါးကို ေၾကာက္ေနရၿပီး ခိုင္းတာလုပ္၊ ေခၚရင္လာ၊ ခံမေျပာနဲ႔ ဆိုတဲ့ေခတ္မွာ အာဏာရွင္ေတြကလြဲရင္ အားလံုးက ျပည္တြင္းစစ္ရဲ့ ေျမစာပင္ေတြသာ ျဖစ္ပါတယ္။

အခုလည္း ၾကံ႔ဖြ႔ံအာဏာရွင္ေတြက ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ ဒီမိုကေရစီ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈနဲ႔ တိုင္းရင္းသားလူမ်ိဳးစုေတြရဲ့ အခန္းက႑ကို လစ္လ်ဴရႈကာ ငါေျပာတဲ့အတိုင္း လက္မခံရင္ အားလံုးကို အျမစ္ျဖဳတ္ပစ္မယ္ဆိုတဲ့ အၾကံအစည္နဲ႔ ေခတ္အဆက္ဆက္က ဆရာ့ဆရာႀကီးေတြရဲ့ နည္းနာအတိုင္း ျဖတ္ေလးျဖတ္ စီမံကိန္းကို ျပန္လုပ္ေနတယ္ဆိုတာ ၾကားရေတာ့ ျပည္သူလူထုက ေျမစာပင္ျဖစ္ရဦးမယ္ ဆိုတာကို ေျမႀကီးလက္ခတ္မလြဲ ေသခ်ာေနပါတယ္။ ဟိုတုန္းကေတာင္ သူပုန္ေတြက ေဆး၀ါး၊ ရိကၡာနဲ႔ ဘ႑ာေငြကို ျပည္သူလူထုဆီက အဓိက စုေဆာင္းတာ မဟုတ္ဘဲ ထိုင္းကစုေဆာင္းတာပဲ မ်ားလို႔ ျဖတ္ေလးျဖတ္ေၾကာင့္ ျပည္သူလူထုသာ နစ္နာၿပီး သူပုန္ေတြမွာ ဘာမွမနစ္နာပါဘူး၊ ခုေခတ္မွာ သတင္းအခ်က္အလက္ကလည္း လူကိုယ္တိုင္ ေတာေတာင္ျဖတ္ၿပီး လာသတင္းေပးမွ ရတဲ့ေခတ္ မဟုတ္ေတာ့လို႔ ခုေခတ္ဆို သတင္းရဖို႔ ပိုေတာင္လြယ္ပါေသးတယ္ ။ ေတာ္လွန္ေရးဆိုတာ ျပည္သူလူထုက ေပါက္ဖြားလာတာျဖစ္လို႔ ေတာ္လွန္ေရးနဲ႔ ျပည္သူလူထုကို ျဖတ္ေတာက္ပစ္လို႔ မရႏိုင္ပါဘူး။ ဖိႏွိပ္မႈ ရွိေနသေရြ႕ ေတာ္လွန္ေရးဆိုတာ ရွိေနမွာ ျဖစ္ၿပီး စစ္မွန္တဲ့ ျပည္ေထာင္စုကို မတည္ေဆာက္ႏိုင္ေသးသေရြ႔ ျဖတ္ေလးျဖတ္ မကလို႔ ဘယ္လို စီမံကိန္းပဲသံုးသံုး ျပည္တြင္းစစ္မီး ၿငိမ္းမွာမဟုတ္ သူပုန္ဆိုတာလည္း ေပ်ာက္ကြယ္သြားမွာ မဟုတ္ဘဲ ျပည္သူလူထုပဲ ေျမစာပင္ အျဖစ္နဲ႔ အျမဲခံေနရလိမ့္မယ္။

ျဖတ္ေလးျဖတ္ေၾကာင့္ ျပည္တြင္းစစ္ ၿငိမ္းသြားမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ႏိုင္ငံေရးျပႆနာကို ႏိုင္ငံေရးနည္းနဲ႔ ေျဖရွင္းမွသာ ၿငိမ္းမွာ ျဖစ္တယ္။ စစ္တပ္က ႏိုင္ငံေရးျပႆနာကို မေျဖရွင္းဘဲ ေျဗာင္က်က် အဓမၼ စိုးမိုးေနသေရြ႔ ႏိုင္ငံမွာ လူမ်ိဳးစုေတြနဲ႔ ျပည္တြင္းစစ္ ဆက္ျဖစ္ေနဦးမယ္၊ ဒီမိုကေရစီကို တကယ္ျမတ္ႏိုးသူေတြနဲ႔ အာဏာရွင္ၾကားမွာလည္း ႏိုင္ငံေရးျပႆနာေတြ ဆက္ရွိေနဦးမယ္။ အခုလက္ရွိထက္ ပိုမိုဆိုးရြားတဲ့ ပဋိပကၡေတြ ဆက္ရွိေနမယ္။ အေရးအခင္းေတြ ေနာက္ထပ္ အမ်ားႀကီး ေပၚလာၿပီး ပဋီပကၡေတြ ဆက္ျဖစ္ေနမယ္။ တိုင္းျပည္ မၿငိမ္းခ်မ္းသေရြ႔ တိုင္းရင္းသားအခ်င္းခ်င္း၊ ေမာင္ႏွမအခ်င္းခ်င္း သူငယ္ခ်င္းအခ်င္းခ်င္း ရန္သူျဖစ္ေနရတဲ့ အျဖစ္ေတြ ဆက္ျဖစ္ေနမယ္။ တိုင္းျပည္က ပိုၿပီး ဆင္းရဲသထက္ ဆင္းရဲလာမယ္။ ျပည္သူလူထုေတြမွာ အတင္းအဓမၼ ေနရာ ေဒသေတြ ေျပာင္းေရႊ႔ခံရ၊ လမ္းေတြတံတားေတြ ေဆာက္လုပ္ရာမွာ အဓမၼအေခၚခိုင္းခံရ၊ လက္နက္ကိုင္ အင္အားစုေတြရွိတဲ့ဆီ အျမဲတမ္း စစ္ေၾကာင္းထိုးေနမွာ ျဖစ္ၿပီး စစ္ေၾကာင္းထိုးတိုင္း ျပည္သူလူထုက ေပၚတာအျဖစ္ ဖမ္းဆီးခိုင္းေစခံရတဲ့ဘ၀က ဘယ္ေတာ့မွ ရုန္းထြက္ႏိုင္မွာ မဟုတ္ဘူး။ ဒီလိုဘ၀က လြတ္ေျမာက္ဖို႔ဆိုရင္ စစ္ကၽြန္ဘ၀ကို တျပည္လံုး တြန္းလွန္ၿပီး အဆံုးသတ္ကာ စစ္မွန္တဲ့ ဒီမိုကေရစီ ရၿပီး ျမန္မာျပည္မွာ တိုင္းရင္းသား လူမ်ိဳးေပါင္းစံုအတြက္ အာမခံခ်က္ရွိတဲ့ ျပည္ေထာင္စုတခု ေပၚေပါက္လာေအာင္ ႀကိဳးစားဖို႔လိုပါတယ္။

လြန္ခဲ့တဲ့ အႏွစ္သံုးဆယ္ခန္႔က ျဖတ္ေလးျဖတ္ကို ရင္ဆိုင္ရတဲ့အခ်ိန္မွာ ကၽြန္မက အခုကၽြန္မသားရဲ့ အသက္အရြယ္ ျဖစ္တာကို သတိထားမိၿပီး ျမန္မာျပည္သူလူထုရဲ့ စစ္ကၽြန္ဘ၀က လြန္ခဲ့တဲ့အႏွစ္ သံုးဆယ္ခန္႔ကနဲ႔ အခုဘာမွ မကြာပါလားလို႔ သတိထားမိသလို ရြာသားေတြရဲ့ ဒုကၡကေတာ့ အရင္ကထက္ အခုပိုဆိုးလိမ့္မယ္ဆိုတာကို ေတြးေနမိတယ္။ ကၽြန္မသားအရြယ္က ကၽြန္မ ၾကံဳေတြ႔ရတဲ့ ဒီအနိဌာရံု ဒုကၡကို အခုခ်ိန္မွာ ကၽြန္မသား မခံစားရလို႔ ၀မ္းသာေပမဲ့ ဒီေဒသမွာ ရွိေနတဲ့ ကၽြန္မသားအရြယ္ ကေလးေတြနဲ႔ ျပည္သူလူထုေတြကေတာ့ ကၽြန္မငယ္ငယ္တုန္းက မဆလေခတ္ ျဖတ္ေလးျဖတ္ထက္ နအဖနဲ႔ ၾကံဖြံ႔ေခတ္ ျဖတ္ေလးျဖတ္ အေတြ႔ၾကံဳက ပိုၿပီး ခါးသီးစြာ ခံစားရလိမ့္မယ္ဆိုတာကို ေတြးေနမိတယ္။ ဒါေၾကာင့္ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ ခ်ဳပ္ၿငိမ္းၿပီး ဒီကေလးေတြရဲ့ဘ၀ ၿငိမ္းခ်မ္းတဲ့ ေခတ္စနစ္ကို အျမန္ေရာက္ပါေစ၊ ကၽြန္မဦးေလးတို႔ အစ္ကိုေတာ္သူတို႔ အပါအ၀င္ ျပည္တြင္းစစ္မွာ ေျမစာပင္ ဘ၀ကို ေရာက္ရသူေတြလို ေနာက္ထပ္ ဘယ္သူမွ ထပ္အျဖစ္မခံရပါေစနဲ႔လို႔ ဆုေတာင္းပါတယ္။

ျမန္မာျပည္မွာ စစ္မွန္ေသာ ဒီမိုကေရစီႏွင့္ ဖက္ဒရယ္ျပည္ေထာင္စုကို တည္ေဆာက္ႏိုင္ပါေစ

ဆက္ဖတ္ရန္>>

ဗုဒၶေန႔ ဆုေတာင္း (ဆရာ ေကာင္းရာသုဂတိလားပါေစ)

ဒီေန႔ က်ေရာက္တဲ့ ကဆုန္လျပည့္ေန႔က ေဂါတမ ျမတ္စြာဘုရားေလာင္းဟာ ဒီပကၤရာ ျမတ္စြာဘုရားဆီကေန ေနာင္တခ်ိန္မွာ ဗုဒၶဧကန္စင္စစ္ ျဖစ္ေတာ္မူမယ္လို႔ ဗ်ာဒိတ္ေတာ္ ရတဲ့ေန႔၊ ဘုရားေလာင္းကိုေမြးဖြားတဲ့ေန႔၊ မဟာေဗာဓိ ေညာင္ပင္ေအာက္မွာ သဗၺညဳတ ေရႊဥာဏ္ေတာ္ကို ရၿပီး ဘုရားအျဖစ္ပြင့္ေတာ္မူတဲ့ေန႔၊ ပရိနိဗၺာန္စံ၀င္ေတာ္မူတဲ့ေန႔ စတဲ့ေန႔ထူးေန႔ျမတ္ေတြ အသီးသီးတိုက္ဆိုင္လို႔ ဗုဒၶေန႔အျဖစ္ သတ္မွတ္ထားတဲ့ေန႔ ျဖစ္ပါတယ္။ 17/5/11 မွာ က်ေရာက္တဲ့ ဗုဒၶေန႔အတြက္ေတာ့ ဆစ္ဒနီျမန္မာ ဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္းမွာ ကဆုန္ေညာင္ေရ သြန္းပြဲကို ၿပီးခဲ့တဲ့ပတ္က ႀကိဳၿပီး ျပဳလုပ္ခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီေန႔က သားအမိႏွစ္ေယာက္ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းသြားၿပီး ေကာင္းမႈ ကုသုိလ္ျပဳခဲ့ပါတယ္။ ယခင္က ျပဳခဲ့ေသာ ကုသိုလ္အားလံုးနဲ႔ ဗုဒၶေန႔အတြက္ ျပဳခဲ့ေသာ ေကာင္းမႈကုသိုလ္ အားလံုးကို ဒီေန႔ 16/5/11 ညေန ၃နာရီ မိႏွစ္ ၅၀ မွာ ဘ၀တပါးသို႔ ေျပာင္းလဲသြားေသာ တခ်ိန္က ကၽြန္မရဲ့ဆရာ ဆရာ၀င္းျမင့္သိန္းအတြက္ အမွ်ေပးေ၀လိုက္ပါတယ္။

ဆစ္ဒနီၿမိဳ႔ကဆုန္ေညာင္ေရသြန္းပြဲက ဓါတ္ပံုမ်ား

ေက်ာင္းတြင္းမွာ

ေဗာဓိေညာင္ပင္ေအာက္မွာ

ေက်ာင္းျပင္မွာ ဆြမ္းဆန္စိမ္းေလာင္းစဥ္

ဆရာ၀င္းျမင့္သိန္းမွာ ႏွလံုးအလုပ္မလုပ္ႏိုင္တဲ့ ေရာဂါကိုစတင္ခံစားရခ်ိန္က Westmead ေဆးရံုက ေစာင့္ေရွာက္ၿပီး ႏွလံုးမွာ Pacemaker တပ္ထားခဲ့ရပါတယ္။ ႏွလံုးအစားထိုးမွ ရေတာ့မည့္အေျခအေနကို ေရာက္လာတဲ့အခါမွာေတာ့ Westmead ကေန St. Vincent ေဆးရံုကို လႊဲေျပာင္းေပးခဲ့ပါတယ္။ St. Vincent ေဆးရံုမွာ ႏွလံုးအစားထိုး ကုသႏိုင္ဖို႔အတြက္ ႏွလံုးေစာင့္ဆိုင္းရင္း အေျခအေနက ပိုဆိုးလာခဲ့ၿပီး တျခား Organ ေတြျဖစ္တဲ့ ေက်ာက္ကပ္နဲ႔ အဆုတ္ကိုပါ ထိခုိက္လာေစပါတယ္။ ၿပီးခဲ့တဲ့ ပတ္က ဆရာ၀န္နဲ႔ ခ်ိန္းထားခ်က္အရ ဒီေန႔ ေန႔လည္ ၁၂ နာရီမွာေတာ့ ဆရာ၀န္ဦးေဆာင္တဲ့ St. Vincent ေဆးရံုက Cardiology Health Care Team က လူနာရဲ့ မိသားစုနဲ႔မိတ္ေဆြေတြကို ေတြ႔ဆံုၿပီး ဆရာ့အေျခအေနကို ရွင္းျပခဲ့ပါတယ္။

ဆရာ ႏွလံုး ပံုမွန္အလုပ္မလုပ္ေတာ့လို႔ ႏွလံုးအစားထိုးဖုိ႔ ႏွလံုးမရခင္စပ္ၾကား ႏွလံုးအကူေပးတဲ့ စက္တပ္ဆင္ထားေပမဲ့ အေျခအေနက ပိုဆိုးလာေနတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ ႏွလံုးရရွိဖို႔ ေစာင့္ဆိုင္းရင္းနဲ႔ ေက်ာက္ကပ္နဲ႔ အဆုတ္ပါ အလုပ္မလုပ္ ျဖစ္လာလို႔ ေက်ာက္ကပ္နဲ႔ အဆုတ္လုပ္ရမည့္ အလုပ္ေတြကိုပါ စက္နဲ႔ လုပ္ေပးေနရပါတယ္။ အခုၿပီးခဲ့တဲ့ ပတ္မွာေတာ့ အစာအိမ္နဲ႔ အူလမ္းေၾကာင္းပါ အလုပ္မလုပ္ျဖစ္လာလို႔ အစာအာဟာရကုိ ႏွာေခါင္းပိုက္ကတဆင့္ အစာအိမ္ထဲ သြင္းေနခဲ့ရာကေန ေသြးေၾကာမႀကီးထဲကို ေျပာင္းၿပီး တိုက္ရိုက္သြင္းေပးခဲ့ရပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ႏွလံုးအလုပ္မလုပ္ေတာ့ အစာကိုေသြးက လက္မခံႏိုင္လို႔ ျပန္ျဖုတ္ခဲ့ရပါတယ္။ အေျခအေနေတြက ပိုပိုၿပီး ဆုိးလာလို႔ အခုခ်ိန္ Organ အစားသြင္းမယ္ဆိုရင္ ႏွလံုးတခုတည္းမဟုတ္ ေက်ာက္ကပ္ေရာ အဆုတ္ပါ အစားသြင္းရမည့္ အေျခအေနကို ျဖစ္လာတယ္။ အကယ္၍ အစားသြင္းဖို႔ organs ေတြ အဆင္သင့္ ရွိေနရင္ေတာင္မွ ဆရာ့အေျခအေနက ခြဲစိတ္ကုသခံႏိုင္ရည္ မရွိႏိုင္ေတာ့ဘူးဆိုတာ ဆရာ၀န္က ရွင္းျပပါတယ္။ ဆရာ့အတြက္ သက္သာလာႏိုင္တဲ့အေျခအေန မရွိေတာ့ဘူး၊ တပ္ထားတဲ့စက္ေတြ အားလံုးက သူ႔ကို သက္ေတာင့္သက္သာ မျဖစ္ေစေတာ့ဘူးဆိုတာ ဆရာ၀န္က ရွင္းျပၿပီး မိသားေတြ မိတ္ေဆြေတြအေနနဲ႔ ဘာလုပ္ေပးေစခ်င္လဲ ဘာျဖစ္ခ်င္လဲ ဆိုတာ ေမးပါတယ္။ ကုသဖို႔ နည္းလမ္းမရွိေတာ့ဘူးဆိုတာ သိေပမဲ့လည္း သူတို႔အေနနဲ႔ မိသားစုက ကုသမႈကို ရပ္လိုက္ဖို႔ ဘာမွမေျပာမခ်င္း ဒီလိုပဲ ဆက္ၿပီးလုပ္ေပးေနမွာ ျဖစ္ေၾကာင္း အေသးစိတ္ကို ရွင္းျပပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္ က်န္ရစ္သူ သူ႔မိသားစုနဲ႔ ကၽြန္မတို႔ ဆစ္ဒနီရွိ မိတ္ေဆြေတြက ဒီေန႔မွာပဲ ခ်က္ခ်င္း ဘုန္းႀကီးပင့္ သာရဏဂံုတင္ ပရိတ္တရားေတာ္ကို ေဆးရံုက သူ႔အခန္းထဲမွာပဲ နာၾကားေပးၿပီး ဆရာအတြက္ အားလံုးဆုေတာင္းေမတၱာပို႔သခဲ့ပါတယ္။ တရားနာၿပီးမွာေတာ့ လူနာရွင္ရဲ့ ခြင့္ျပဳခ်က္အရ စက္ေတြနဲ႔ သြင္းထားတဲ့ ပိုက္ေတြ အကုန္လံုးကို ျဖဳတ္လုိက္ပါတယ္။ ေဆးသြင္းထားတဲ့ပိုက္ေတြ၊ ေက်ာက္ကပ္နဲ႔ အဆုပ္ကုိ အလုပ္လုပ္ေပးတဲ့စက္ေတြကို အရင္ျဖဳတ္ၿပီး ႏွလံုးမွာ ကူေပးထားတဲ့ စက္ရဲ့ ပိုက္ကိုေတာ့ ေနာက္ဆံုးမွ ျဖဳတ္ပါတယ္။ ႏွလံုးအကူစက္ကို ၃ နာရီ ၄၃ မိႏွစ္မွာ ျဖဳတ္ၿပီး ၃ နာရီ မိႏွစ္ ၅၀ မွာ ႏွလံုးရပ္ၿပီး ရုန္းကန္ လႈပ္ရွားမႈမရွိ သက္ေတာင့္သက္သာနဲ႔ ဘ၀ကူးသြားပါတယ္။

ကၽြန္မအပါအ၀င္ ဆစ္ဒနီေရာက္ မိတ္ေဆြမ်ားအားလံုးအေနႏွင့္ က်န္ရစ္သူမိသားစုနဲ႔အတူ ရွိေနၿပီး က်န္ရစ္သူမိသားစုနဲ႔ ထပ္တူထပ္မွ် ၀မ္းနည္းေၾကာင္းနဲ႔ ၀ိုင္း၀န္းကူညီေနေပးလ်က္ရွိေၾကာင္းကို ၾသစေၾကးလ်ားႏိုင္ငံ တျခားၿမိဳ႔မ်ားႏွင့္ ႏိုင္ငံတကာမွာ ေရာက္ေနတဲ့ ဆရာ၀င္းျမင့္သိန္းရဲ့ မိတ္ေဆြအားလံုးကို Face book မွ အသိေပးအေၾကာင္းၾကားခဲ့ပါတယ္။ Facebook မိတ္ေဆြမ်ားအေနနဲ႔ ဒီေနရာမွာ ဓါတ္ပံုေတြကို ၾကည့္ရႈႏိုင္ပါတယ္။

ဆရာ၀င္းျမင့္သိန္း ေကာင္းရာသုဂတိလားပါေစ
ကဆုန္ေညာင္ေရသြန္းပြဲ ဗုဒၶေန႔မွာ ကၽြန္မတို႔သားအမိ ျပဳလုပ္ေသာ ကုသိုလ္အားလံုးနဲ႔ အရင္က ျပဳလုပ္ဖူးေသာ ကုသိုလ္၊ ဒီေန႔ျပဳလုပ္ေသာေကာင္းမႈအားလံုးကို ဆရာ့အတြက္ အမွ်ေပးေ၀လုိက္ပါတယ္။ ဆရာ ေရာက္ရာဘံုဘ၀က သာဓုေခၚကာ အမွ်ယူႏိုင္ပါေစလို႔ ဆုေတာင္းပါတယ္။

ဆက္ဖတ္ရန္>>

ဆရာ့ေမြးေန႔အတြက္ ဆုေတာင္း

ဒီေန႔ 7/5/11 မွာ ေမြးေန႔က်ေရာက္တဲ့ ဆရာ့ေမြးေန႔မွာ အမ်ားသူငွာ ေမြးေန႔ေတြအတြက္ ကၽြန္မ အျမဲဆုေတာင္းေနတဲ့အတိုင္း ေမြးေန႔ အႏွစ္တရာတိုင္ေအာင္ က်န္းမာေပ်ာ္ရႊင္စြာ ျဖတ္သန္းရပါေစလို႔ ဆုေတာင္းေပးတဲ့အထိ ေလာဘတက္ၿပီး ဆုမေတာင္းလိုပါ။ Happy Birthday လို႔ ေျပာလို႔မရေလာက္ေအာင္ ေမြးေန႔မွာ Procedure ေတြ လုပ္ရ၊ Scan ေတြလုပ္ေနရတဲ့ ဆရာ့ေမြးေန႔မွာ ကၽြန္မ ဆုေတာင္းလိုတာကေတာ့ "ေမြးေန႔ အႏွစ္တရာ မတိုင္လည္း ေနပါေစ ေနာက္ထပ္ေမြးေန႔ေတြ ဆက္လက္ရွင္သန္ႏိုင္ဖို႔အတြက္ ႏွလံုးအစားထိုးဖို႔ ေစာင့္ေနတဲ့ႏွလံုးကိုသာ ျမန္ျမန္ရၿပီး ဆရာ့လိုရာဆႏၵကို ျပည့္၀ေအာင္ ျဖည့္စြမ္းသြားႏိုင္ဖို႔အတြက္ လံုေလာက္တဲ့ သက္တမ္းအထိ ေမြးေန႔ေတြ ဆက္လက္ရွင္သန္ေနပါေစ" လို႔ပဲ ဆုေတာင္းေပးပါတယ္။

ဆရာဆိုတာက ကၽြန္မ ငယ္ငယ္ ရွစ္တန္းတုန္းက သခ်ၤာသင္ေပးခဲ့တဲ့ အဲဒီတုန္းက သခ်ၤာဆရာ အခုေတာ့ Heart Failure ျဖစ္ၿပီး ႏွလံုးအလုပ္မလုပ္ႏိုင္ေတာ့လို႔ ဆစ္ဒနီၿမိဳ႔ St. Vincent ေဆးရံု ICU မွာ ႏွလံုးေစာင့္ဆိုင္းရင္း ေရာက္ရွိေနတဲ့ ဆရာေလးလို႔ အမ်ားေခၚ ဆရာ၀င္းျမင့္သိန္းပါ။ ကၽြန္မလည္း ၿပီးခဲ့တဲ့ သၾကၤန္မတိုင္ခင္နဲ႔ သၾကၤန္အၿပီး ေတာ္ေတာ္ေလး အလုပ္မ်ားခဲ့သလို ဒီမတိုင္ခင္ အိမ္မွာလည္း တေယာက္ၿပီးတေယာက္ က်န္းမာေရးမေကာင္းေတာ့ ဆရာ့ဆီ မေရာက္ျဖစ္ခဲ့တာ ၾကာသြားပါတယ္။ ဒီေန႔မနက္မွာေတာ့ ဆရာ့ဆီသြားဖို႔ ရည္ရြယ္ထားၿပီး မေန႔ညက သူ႔ဇနီးဆီ ဖုန္းဆက္ၾကည့္ေတာ့ ဒီေန႔ဆရာ့ေမြးေန႔ဆိုတာပါ သိရလို႔ လူနာလည္းၾကည့္ရင္း ေမြးေန႔ပြဲကိုလည္း အားေပးရင္း ဆရာတက္ေနတဲ့ St.Vincent ေဆးရံုကို ေရာက္လာခဲ့တယ္။

ေရာက္ေတာ့ ႏွစ္နာရီထိုးၿပီးေနၿပီ ကၽြန္မတို႔ ေရာက္တဲ့အခ်ိန္မွာ ဆရာ့အဆုပ္ အလုပ္မလုပ္လို႔ ေအာက္စီဂ်င္အလံုအေလာက္ မရတဲ့အတြက္ အဆုပ္အစား အလုပ္လုပ္ဖို႔ အဆုပ္ထဲ ပါးစပ္ကေန စက္နဲ႔ ဆက္သြယ္တဲ့ Procedure တခု လုပ္ေနတဲ့အခ်ိန္မို႔ ခ်က္ခ်င္း ၀င္မၾကည့္ရဘူး။ တနာရီခန္႔ေစာင့္ၿပီးမွ Procedure က ျပန္လာၿပီး CT scan သြားလုပ္ဦးမယ္ဆိုေတာ့ ေနာက္ထပ္ တနာရီနီးပါး ထပ္ေစာင့္ရပါတယ္။ ၀င္ခြင္႔ရတဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့ ခါတိုင္းဆို ICU ကို လူနာတေယာက္ဆီ တခါ၀င္ရင္ ႏွစ္ေယာက္ပဲ ေပး၀င္ရာကေန ဒီတခါေတာ့ ေမြးေန႔ေၾကာင့္လားမသိဘူး ငါးေယာက္ ရွိေနတာ ၀င္လို႔ရၿပီလို႔ လာအေၾကာင္းၾကားတဲ့ သူနာျပဳက ကၽြန္မတို႔ အားလံုးကို ေပး၀င္ပါတယ္။ ကၽြန္မတို႔ ေရာက္တဲ့အခ်ိန္မွာ ဆရာ့ကို ေစာင့္ေရွာက္ေနတဲ့ သူနာျပဳက အမ်ိဳးသားတဦး အမ်ိဳးသမီးတဦး ျဖစ္ၿပီး ႏွစ္ေယာက္စလံုးက သေဘာေကာင္းၾကပါတယ္။

ကၽြန္မတို႔ အထဲေရာက္ေတာ့ ဆရာ့တကိုယ္လံုးကို စက္နဲ႔ဆက္သြယ္ထားတဲ့ ပိုက္ေတြ ျပည့္ႏွက္ၿပီး ေတြ႔ရတယ္။ ႏွာေခါင္းမွာ မစာအိမ္နဲ႔ ဆက္ထားတဲ့ အစာေၾကြးတဲ့ပိုက္၊ ပါးစပ္မွာ ခၽြဲစုပ္တဲ့ပိုက္နဲ႔ အဆုပ္နဲ႔ စက္ကိုဆက္သြယ္ထားတဲ့ပိုက္၊ ရင္ဘတ္မွာ ႏွလံုးအတုနဲ႔ အျပင္က စက္ကိုဆက္သြယ္ထားတဲ့ ပိုက္၊ ေပါင္ျခံေသြးေၾကာမွာက်ေတာ့ ေက်ာက္ကပ္အလုပ္မလုပ္ႏိုင္လို႔ ေက်ာက္ကပ္အစား ေသြးသန္႔စင္တဲ့စက္နဲ႔ ဆက္သြယ္တဲ့ပိုက္၊ လက္ေတြမွာလည္း ေဆးသြင္းတဲ့ အပ္ေတြနဲ႔ေဆးပိုက္ေတြနဲ႔ဆိုေတာ့ ဆရာ့တကိုယ္လံုးဟာ အရာ၀တၳဳေတြနဲ႔ ျပည့္ေနပါတယ္။ ဆရာ ဘာမွ မတု႔ံျပန္ႏိုင္ေပမဲ့ တခ်က္တခ်က္ေတာ့ သတိရၿပီး ကၽြန္မတို႔ ေျပာေနတာကို ၾကားေနပံုေတာ့ ရပါတယ္။ ကၽြန္မတို႔ ေရာက္ၿပီးေနာက္ ကၽြန္မတို႔ ရွိေနတဲ့အခ်ိန္မွာပဲ သူနာျပဳႏွစ္ေယာက္ကလည္း သူတို႔လုပ္ေပးစရာရွိတာ ဆက္ၿပီးလုပ္ေပးေနပါတယ္။

ဒီေန႔မတိုင္ခင္ ဆရာ့ကို ကၽြန္မ ေနာက္ဆံုး သိထားတဲ့ အေျခအေနက ဆရာ ႏွလံုးအစားထိုးကုသမွ ရေတာ့မွာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ ႏွလံုးေစာင့္ေနလို႔ ေဆးရံုက အနီးကပ္ၾကည့္ေပးေနတယ္ဆုိတာပဲ သိထားပါတယ္။ ဒီေလာက္အထိ စက္ေတြနဲ႔ ခႏၶာကိုယ္ကို လည္ပတ္ေနရတယ္ဆိုတာ မသိခဲ့ဘူး။ အခုဒီေန႔ေရာက္ေတာ့ သူ႔ႏွလံုးက အလုပ္မလုပ္ေတာ့လို႔ ႏွလံုးအတု တပ္ထားရတယ္၊ တခါ ဒီေန႔မွာပဲ အဆုပ္ကလည္း ေရေတြျပည့္ၿပီး အလုပ္မလုပ္ျပန္လို႔ အဆုပ္ကေန ႏွလံုးကို ေအာက္စီဂ်င္ မပို႔ႏိုင္ေတာ့လို႔ ေအာက္စီဂ်င္အလံုအေလာက္ မရလို႔ အဆုပ္အစား အလုပ္လုပ္ဖို႔ စက္တပ္ရျပန္တယ္။ ၿပီးေတာ့တခါ ကၽြန္မတို႔ ဆရာ့အခန္းထဲ ေရာက္ၿပီးမွ သူနာျပဳတေယာက္က Dialysis (ေသြးသန္႔စင္ျခင္း) လုပ္ေနတာေတြ႔လို႔ အဆုပ္ထဲ စက္သြင္းတဲ့ Procedure က ျပန္လာလို႔ ေက်ာက္ကပ္ခဏတာ အားနည္းေနလို႔ Dialysis လုပ္ရတယ္ထင္ၿပီး အဲဒါ အႀကိမ္ ဘယ္ေလာက္မ်ားမ်ား လုပ္ဖို႔လုိလဲလို႔ ေမးၾကည့္ေတာ့ ၂၄ နာရီလံုးလံုး မျပတ္ လုပ္ထားရတယ္လို႔ ေျပာတယ္ဆိုေတာ့ ဆရာ့မွာ အဓိက အဂၤါအစိတ္အပိုင္းမ်ားျဖစ္တဲ့ ႏွလံုး၊ အဆုပ္၊ ေက်ာက္ကပ္ သံုးခုစလံုးက စက္နဲ႔အလုပ္လုပ္ေနရတာကို ဒီေန႔မွ ကၽြန္မ သိလိုက္ပါတယ္။

ဆရာ့ခႏၶာကိုယ္မွာ ခႏၶာေဗဒနဲ႔ ဇီ၀ကမၼေဗဒေတြကို စက္ကပဲ လည္ပတ္ေနတဲ့ အေျခအေန ျဖစ္ေနတယ္။ ႏွလံုး မရခင္စပ္ၾကား ဘယ္ေလာက္အထိ စက္နဲ႔ ထိန္းထားေပးႏိုင္မလဲဆိုတာ ဘယ္သူမွ မေျပာႏိုင္ဘူး။ ႏွလံုးေကာ ဘယ္ေတာ့ ရမယ္ဆိုတာ ဘယ္သူမွ မေျပာႏိုင္ဘူး။ ဆရာ သက္သာေနတုန္း အိမ္ကေန အျပင္လူနာအျဖစ္ လာေတြ႔ေနတုန္းကေတာ့ ကၽြန္မ တခါႏွစ္ခါ လုိက္လာေပးဖူးၿပီး အဲဒီတုန္းက ဆရာ၀န္မကို ကၽြန္မ ေမးၾကည့္လို႔ ဆရာ၀န္မ ေျပာတာက ဘယ္ေတာ့ ရမယ္ဆိုတာ အတိအက် မေျပာႏိုင္ေပမဲ့ ဆရာ့ေသြးက B ေသြးမို႔ လူဦးေရ အမ်ားစုမွာ ရွိတဲ့ေသြးအမ်ိဳးအစားျဖစ္လို႔ တျခားေသြးအမ်ိဳးအစားနဲ႔ စာရင္ေတာ့ ပိုၿပီးေစာေစာ ရႏိုင္တဲ့ေသြး ျဖစ္တယ္လို႔ ေျပာပါတယ္။

ကိုယ္ပိုင္ အဂၤါအစိတ္အပိုင္းေတြနဲ႔ ခႏၶာကိုယ္ အလုပ္မလုပ္ႏိုင္ေတာ့လို႔ စက္ေတြ၊ ေဆးေတြရဲ့ အကူအညီနဲ႔ အသက္ဆက္လက္ ရွင္သန္ေနရတဲ့ ဆရာအတြက္ ႏွလံုးျမန္ျမန္ရၿပီး အဆင္ေျပေခ်ာေမြ႔စြာ အစားထိုးလို႔ရႏိုင္ပါေစလို႔ ဆုေတာင္းတာကလြဲၿပီး တျခားဘာမွမတတ္ႏိုင္ေတာ့ပါ။ ဒီႏွစ္ေမြးေန႔မွသည္ ေနာက္ထပ္ ေမြးေန႔ေပါင္းမ်ားစြာ ဆက္လက္ရွင္သန္ေနပါေစ၊ မိသားစုနဲ႔အတူ ဆရာျပဳလိုတဲ့ ေကာင္းမႈကုသိုလ္ေတြကို ျပဳႏိုင္ပါေစ၊ ဆရာျဖစ္ခ်င္တဲ့ ဘ၀ခရီးကို ေအာင္ျမင္စြာ ေလွ်ာက္လွမ္းသြားႏိုင္ဖို႔ ေစာင့္ဆိုင္းေနတဲ့ ႏွလံုးျမန္ျမန္ရၿပီး အဆင္ေျပေခ်ာေမြ႔စြာ အစားထိုးႏိုင္ပါေစလို႔ ကၽြန္မ ဆုေတာင္းေပးလုိက္ပါတယ္။ ဆရာ့ရဲ့ တျခားမိတ္ေဆြမ်ားလည္း ကၽြန္မနဲ႔အတူ ဆုေတာင္းေပးၾကဖို႔ ေမတၱာရပ္ခံပါတယ္။

ဆက္ဖတ္ရန္>>